«Israel: the credible and once forgotten neighbor»
Τετ, 06 Ιαν 2016

«Israel: the credible and once forgotten neighbor»

When in 1994 Cyprus, under the late Gavlos Klerides’ administration, with Alekos Michaelides as Foreign Minister, opened an embassy in Israel, it set the bilateral relations of the two countries on another level.  At the time Cypriot society faced this wise, as it was proven, decision with reservations and even with suspicion. And perhaps not without justification since at the time and for decades before, public opinion was influenced by the inappropriate theory that improving relations with one country will create problems in the relations with another country. Over time this theory, emanating from the Cold War era, proved to be incorrect as International Relations operate eventually on another level, under the principle that "regardless of the relationship between two parties, a third party may maintain equally good relations with both parties."

This is precisely the path chosen by the Glafkos Clerides administration then. A path that proved to be – and is until today - the better route. Subsequent Cypriot administrations have correctly continued to invest on this path, while prejudices still held as recent as just a few years ago, when protests outside the Israeli Embassy in Nicosia were a fact ... even seven or five years ago when some of us were writing supporting that Israel remained "our forgotten neighbor" with whom we have to "reconnect".

To create those relationships that will allow us to jointly benefit from a long list of areas where we can work together and create a mutually beneficial environment where relations can flourish not only at state level but especially at the level of individuals and entrepreneurs.

We live through difficult times where everyone is worried and concerned about the turbulent, inflammatory and belligerent climate in our region. Whether at the Turkish - Syria border, in Syria itself, because of the Islamic State, because of the Sunni and Shia controversy, or even because of the older bloody and violent conflicts on the occasion of the "Arab Spring". 

At the same time however, and in direct contrast with what was considered in earlier decades, today no one considers that Israel is "the problem" destabilizing the region. On the contrary, in this cloudy and foggy environment of the Eastern Mediterranean, if two countries stand out, these are Cyprus and Israel. Two democratic countries, with a stable political environment and a common concern for security and balance in the region.

The efforts of the President of the Cyprus Republic and the President and Prime Minister of Israel to strengthen relations between the two countries are noticeable and are also reflected in the significant Trilateral Summit which is imminent.

Through the wise path of the Good Neighborhood policy and the empowerment of the Cyprus and Israel relations, while not weakening or altering the standing position of the Cyprus Republic in resolving the Palestinian problem, we need to walk with courage and determination. Boldly.

Because the prospects for cooperation between the two countries are not only in energy, but also in safety, health, tourism and in the areas of Research, Innovation, Technology and Agriculture, where our Israeli neighbors excel. Maintaining and strengthening good relations is what creates the potential for investment, like for example with the participation in energy, in Desalination and the interest shown for the Technology Park.

Like when years ago, at the time when the picture of Israel in the eyes of the Cypriot public opinion was "gray", I advocated for the deepening of relations between Cyprus and Israel, likewise, today, I strongly believe the further strengthening of our relations is required. We stand only to gain and we can have nothing but benefits from a parallel course with our Israeli neighbors. The cooperation and synergy opportunities arising are remarkable and important. And we must utilize them ...

Averof Neofytou

President Democratic Rally

Flickr Feed

Παρ, 17 Αύγ 2018

Δεν έχουμε την πολυτέλεια νέου αδιεξόδου


Μηνύματα πριν τις εξελίξεις του φθινοπώρου για το κυπριακό στέλνει μέσω της «Α» ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου. Ξεκαθαρίζοντας ότι το κυπριακό έφτασε στο έσχατο οριακό του σημείο, υποδεικνύει την αναγκαιότητα κατάλληλης προετοιμασίας για μια νέα Διάσκεψη, ώστε να αποφευχθούν λάθη και παραλήψεις που έγιναν πριν την περσινή Διάσκεψη στο Κρανς Μοντανά. Και όπως τονίζει, δεν έχουμε την πολυτέλεια νέου αδιεξόδου. Υποδεικνύει παράλληλα ότι δεν δεχόμαστε τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο σε εκείνη τη Διεθνή Διάσκεψη, από το πλαίσιο που έθεσε ο Γενικός Γραμματέας στο σύνολό του, ενώ την ίδια ώρα σημείωσε τους κινδύνους μιας νέας αποτυχίας, τόσο επί του εδάφους (πχ η τουρκοποίηση που θα επέλθει στα κατεχόμενα) όσο και στις αλλαγές που θα επέλθουν στον τρόπο που η Διεθνής κοινότητα αντιμετωπίζει το κυπριακό και τα δίκαια που έχει με το μέρος της η Κυπριακή Δημοκρατία. Ακόμη, στέλνει μήνυμα σε όσους φλερτάρουν τον στόχο της διχοτόμησης, υποδεικνύοντάς τους ότι είναι πολιτική μωρία να εκτιμά κάποιος ότι θα δεχτεί η Ευρώπη αυτή την εξέλιξη.

• ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ: Θα πω την άποψη του κόμματός μου. Απόλυτες θέσεις όπως μηδέν στρατός, μηδέν εγγυήσεις πριν καν την συμφωνία, ή από την πρώτη ημέρα της συμφωνίας, δεν είναι υποβοηθητικές για τη λύση του κυπριακού. Πρόκειται για μαξιμαλιστικές θέσεις.
• ΑΝ ΑΠΟΤΥΧΟΥΜΕ: Εξελικτικά θα γίνει ένα καθαρό τουρκικό μόρφωμα, θα ανταγωνίζεται χωρίς υποχρεώσεις την Κυπριακή Δημοκρατία, χωρίς να έχει περιορισμούς και η Κυπριακή Δημοκρατία στη σημερινή της ντε φάκτο γεωγραφική έκταση θα είναι ένα μικτό κράτος. Γιατί θα κουβαλούμε για χάρη της ΚΔ και κυριαρχίας ένα σύνταγμα δικοινοτικού χαρακτήρα με κατοχυρωμένα όλα τα δικαιώματα των Τ/κ. Και μετά από κάποιες δεκαετίες αυτό το κράτος θα βρεθεί μια μέρα που η πλειοψηφία θα είναι άνθρωποι που δεν θα είναι οι Ελληνοκύπριοι.

Ερ. Όλα τα δεδομένα είναι ενώπιόν μας. Η κ. Λουτ έχει δει ε/κ και τ/κ πλευρά, καθώς και την τουρκική κυβέρνηση, απομένει Ελλάδα, Βρετανία και ΕΕ. Ο Αντόνιο Γκουτέρες περιμένει ενημέρωση και αν όλα πάνε καλά θα έχουμε μια νέα προσπάθεια πριν την ολοκλήρωση του 2018. Τι να περιμένουμε;
- Είναι πρόωρο κάποιος να προεξοφλεί ότι θα υπάρξει νέα προσπάθεια. Δεν πρέπει να αποκλείεται το ενδεχόμενο να μην επαναρχίσει ο διάλογος. Για δεκαετίες μιλούσαμε για κρισιμότητα των καιρών, εγώ θα πω ότι το κυπριακό πλησιάζει στην ώρα της αλήθειας. Είτε δεν θα επαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις είτε αν αρχίσουν θα είναι ουσιαστικές με ταχείς ρυθμούς και θα οδηγηθούν με τον Α ή Β τρόπο σε αποτέλεσμα.
Ερ. Σύμφωνα με το δεύτερο σενάριο που μας αναφέρετε αν επαναρχίσει η προσπάθεια, τι πρέπει να γίνει πρώτα; Κατάλληλη προετοιμασία πριν καθίσουν ξανά στο τραπέζι όλα τα μέρη; Να υπάρξει πρώτα επικαιροποίηση των συμφωνηθέντων;
- Η δική μας πλευρά πρέπει να είναι απόλυτα ξεκάθαρη και συνεπής στις θέσεις που έχει εκφράσει από την ημέρα του ναυαγίου στο Κρανς Μοντανά. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε από εκεί που μείναμε. Και μείναμε σε μια Διεθνή Διάσκεψη. Δεν έχουμε τα περιθώρια ως ε/κ πλευρά να παρεκκλίνουμε έστω και σε ένα γράμμα με τρόπο που να δημιουργηθεί στα Ηνωμένα Έθνη η οποιαδήποτε αμφισβήτηση, ότι η δική μας πλευρά αλλάζει θέσεις. Ταυτόχρονα, είναι κρίσιμο να υπάρξει κατάλληλη προετοιμασία για μια νέα Διάσκεψη. Δεν έχουμε την πολυτέλεια νέου αδιεξόδου.
Ερ. Συνεπάγεται δηλαδή και με πλήρη αποδοχή στο Πλαίσιο Γκουτέρες, εξ όσων αντιλαμβάνομαι από τα λεγόμενά σας…
- Έρχομαι στο δεύτερο και αναφέρομαι στη βάση. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο σε εκείνη τη Διεθνή Διάσκεψη, από το πλαίσιο που έθεσε ο Γενικός Γραμματέας στο σύνολό του. Ο Γκουτέρες ήρθε πολύ προετοιμασμένος στο Κρανς Μοντάνα. Πάρα πολύ προετοιμασμένος. Είναι η πρώτη φορά στο κυπριακό που μπαίνουν ο παράμετροι στη σωστή τους διάσταση. Αυτό πιστώνεται στον πρόεδρο Αναστασιάδη και στην ελληνική κυβέρνηση. Για πρώτη φορά μπήκε ως προϋπόθεση για την επίλυση του κυπριακού, να γίνουμε φυσιολογικό κράτος. Για να γίνει αυτό πρέπει να ρυθμιστούν τα θέματα ασφάλειας.
Ερ. Μιλάτε για σύνολο όταν αναφέρεστε στο πλαίσιο Γκουτέρες, αλλά βλέπουμε ότι η κάθε πλευρά προτάσσει τα σημεία του Πλαισίου που έχει να πάρει και όχι αυτά που έχει να δώσει. Αυτό δεν κάνουμε και εμείς;
- Θα πρόσθετα τα εξής: Ο Γκουτέρες έχει και μια άλλη πλευρά την τουρκοκυπριακή. Έχουν και εκείνοι ευαισθησίες και προτεραιότητες. Που είναι στην πράξη να φανεί, ότι αυτό που συμφωνήθηκε από το 1977 και είναι αναπόσπαστο μέρος όλων των ψηφισμάτων, ότι η λύση θα είναι ως προς την εσωτερική λειτουργία μια ΔΔΟ με πολιτική ισότητα και, αλλά με μια ενιαία διεθνή προσωπικότητα. Ο Γενικός Γραμματέας θέλει να καλύψει και τα θέματα της αποτελεσματικής συμμετοχής των Τ/κ στο ομοσπονδιακό κράτος. Για το τι συμβαίνει έχετε δίκαιο. Να είμαστε ειλικρινείς. Οι Τ/κ μιλούν λες και το Πλαίσιο Γκουτέρες αρχίζει και τελειώνει στα θέματα συμμετοχής τους στο ομοσπονδιακό κράτος, και εμείς οι Ε/κ συζητούμε λες και το Πλαίσιο Γκουτέρες αρχίζει και τελειώνει στα θέματα ασφάλειας.
Ερ. Μιας και αναφερθήκατε στα θέματα ασφάλειας. Υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να βρεθεί λύση αν εμείς επιμένουμε στο μότο «μηδέν στρατός, μηδέν εγγυήσεις»;
- Θα πω την άποψη του κόμματός μου. Απόλυτες θέσεις όπως μηδέν στρατός, μηδέν εγγυήσεις πριν καν την συμφωνία, ή από την πρώτη ημέρα της συμφωνίας, δεν είναι υποβοηθητικές για τη λύση του κυπριακού. Πρόκειται για μαξιμαλιστικές θέσεις.

Ερ. Μα το «Μηδέν στρατός, μηδέν εγγυήσεις» δεν είναι ένα από τα συνθήματα που χρησιμοποιούμε τόσα χρόνια; Πώς θα πείσουμε τώρα τον λαό;

- Δεν συμφωνώ μαζί σας. Είναι τέτοιου είδους γενικεύσεις που ισοπεδώνουν το πολιτικό σκηνικό και υποσκάπτουν την αξιοπιστία και των πολιτικών και των ΜΜΕ. Ουδέποτε ήταν θέση της πλειοψηφίας των πολιτικών δυνάμεων αυτό που λέτε. Ως ΔΗΣΥ λέω για εμάς τι είναι το αποδεκτό στα θέματα ασφάλειας. Όπως ακριβώς το έθεσε ο Γενικός Γραμματέας. Με τη λύση κατάργηση των συνθηκών εγγυήσεων του 1960. Με τη λύση δραστική αποχώρηση του μεγαλύτερου μέρους των κατοχικών στρατευμάτων και σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα αποχώρηση του συνόλου των στρατευμάτων. Το θέμα της ΕΛΔΥΚ και της ΤΟΥΡΔΥΚ να αποφασιστεί στο επίπεδο των πρωθυπουργών των εγγυητριών δυνάμεων, στην παρουσία των δύο κοινοτήτων. Η θέση του ΔΗΣΥ είναι ότι πρέπει να συμφωνηθεί εκ των προτέρων η ημερομηνία αποχώρησης και των αποσπασμάτων αυτών. 

Ερ. Παράλληλα με αυτό, ξέρουμε ότι Αθήνα και Άγκυρα έχουν άτυπες επαφές για τη νέα προσπάθεια που θα γίνει. Μαθαίνουμε από την ελληνική πρωτεύουσα αν υπάρχει κάποια διαφοροποίηση στις θέσεις που είχε προτάξει η Τουρκία στο Κρανς Μοντανά;
- Δεν είμαι ενήμερος για τις άτυπες επαφές στις οποίες αναφέρεστε.
Ερ. Ο Ε/κ Διαπραγματευτής αναφέρθηκε σε τέλος εποχής, αν δεν τα καταφέρουμε ούτε αυτή τη φορά. Μετά την Ομοσπονδία τι έρχεται; Συνομοσπονδία, αναγνώριση του ψευδοκράτους;
- Ακούω από ορισμένους το πιο κάτω επιχείρημα που ενδεχομένως να είναι αποτέλεσμα της απογοήτευσης ότι μετά δεν θα έχει εξευρεθεί ακόμη λύση. «Μα δεν κατανοείτε ότι μετά από 44 χρόνια είναι καιρός να αλλάξουμε στρατηγική; Γιατί επιμένετε;». Εγώ απαντώ με όλο τον σεβασμό, ότι είναι πολιτική αφέλεια κάποιος να νομίζει ότι εγκαταλείποντας την ακολουθητέα στρατηγική θα πετύχουμε λύση ενιαίου κράτους. Η τουρκική αδιαλλαξία δεν μας άφησε εδώ και 44 χρόνια να πετύχουμε μια λύση πάνω στη συμφωνημένη βάση και θα συνηγορήσει σε μια λύση ενιαίου κράτους; Έχει άνθρωπο που πραγματικά πιστεύει ότι υιοθετώντας την λύση του ενιαίου κράτους αυξάνουμε τις πιθανότητες να καταλήξουμε σε συμφωνία με την άλλη πλευρά;
Ερ. Υπάρχουν όμως κοινοβουλευτικά κόμματα που πιστεύουν στην προοπτική για λύση ενιαίου κράτους…
- Δεν θα μιλήσω εγώ εκ μέρους άλλων κομμάτων. Όντως υπάρχουν κάποια κόμματα που απορρίπτουν τη ΔΔΟ. Η άρνηση και η απόρριψη δεν είναι θέση. Οδηγεί σε καμία λύση. Χρειάζεται να προτείνουν κάτι συγκεκριμένο και υλοποιήσιμο. Κάτι που να έχει ρεαλιστικές πιθανότητες να δεχθούν τα Ηνωμένα Έθνη να το φέρουν στο τραπέζι των συνομιλιών. Όταν θα έχουμε ενώπιόν μας μια τέτοια πρόταση, να τη συζητήσουμε. Όσο όμως δεν υπάρχει κάποια πρόταση, εάν θέλουμε λύση – κι εμείς στον ΔΗΣΥ θέλουμε λύση – θα συνεχίσουμε να την διεκδικούμε στη βάση της ακολουθητέας στρατηγικής. Δεν είμαι οπαδός ούτε της καμίας ούτε της όποιας λύσης. Εργάζομαι σκληρά και ειλικρινά υπέρ μιας λειτουργικής λύσης που θα καταστήσει την Κύπρο φυσιολογικό κράτος. Μόνο μια τέτοια λύση θα μπορέσει να κερδίσει την στήριξη της πλειοψηφίας των Ε/κ. Διότι δεν αρκεί να καταλήξουμε σε συμφωνία. Θα πρέπει αυτή η συμφωνία να υποστηριχθεί από την πλειοψηφία του λαού. Συνεπώς, όσοι απορρίπτουν την ακολουθητέα πορεία πρέπει να προτείνουν ποια πορεία να ακολουθήσουμε και ελπίζω ότι η πρότασή τους δεν είναι αυτό που ακούω να ψιθυρίζεται: να πάμε πίσω στο Σύνταγμα του 1960 με κατάργηση όλων των προνοιών του Συντάγματος που αφορούν δικαιώματα των Τ/κ και κατάργηση της Συνθήκης Εγγύησης και Συμμαχία.
Ερ. Ένας λογικός άνθρωπος θα ρωτήσει, γιατί να τα δεχτεί όλα αυτά η Τουρκία…
- Για μένα το κριτήριο δεν είναι τι δέχεται και τι δεν δέχεται η Τουρκία. Για μένα το κριτήριο για οποιαδήποτε υπαλλακτική στρατηγική στο κυπριακό είναι εάν τα Ηνωμένα Έθνη θα πεισθούν να την φέρουν στο τραπέζι των συνομιλιών, εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πεισθεί να την στηρίξει. Εάν η Ελλάδα θα είναι διατεθειμένη να βγει μπροστά και να στηρίξει. Και η απουσία μιας συγκεκριμένης και υλοποιήσιμης αντιπρότασης στην ακολουθητέα πορεία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη διχοτόμηση. Και αυτό που με προβληματίζει στο ενδεχόμενο είτε να μην αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις είτε να ξεκινήσουν και να έχουμε οριστικό ναυάγιο, είναι ότι πέραν από το γεγονός ότι η διχοτόμηση για τον ΔΗΣΥ ήταν και παραμένει κατάρα, αλίμονο το 2018 μετά από τον αγώνα του 1955, μετά από την εγκαθίδρυση της Κ.Δ., μετά από την εισβολή που κρατηθήκαμε ως κράτος, μετά που εντάξαμε την Κύπρο στην ΕΕ, τώρα – ως αποτέλεσμα της απογοήτευσης από τη μη εξεύρεση λύσης τόσες δεκαετίες - να υιοθετήσουμε μια υπαλλακτική στρατηγική που στην πραγματικότητα θα υλοποιεί τον τουρκικό στόχο για το ταξίμ. Και να πω και κάτι άλλο: Είναι πολιτική μωρία να εκτιμά κάποιος ότι η Ευρώπη θα δεχθεί είτε λύση διχοτόμησης είτε λύση δύο κρατών.
Ερ. Θα είναι μοιραίο δηλαδή για ολόκληρη την Ευρώπη;
- Ακόμη και αν αποφασίσουμε την αυτοκτονία δια της διχοτομήσεως, νομίζετε ότι η Ε.Ε θα βάλει τη νάρκη στα θεμέλια του ευρωπαϊκού οικοδομήματος; Και τι θα πει η Ευρώπη στους Καταλανούς, στους Βενετσιάνους, στους Φλαμανδούς;
Ερ. Θα δημιουργηθεί προηγούμενο δηλαδή;
- Κάθε πόλη και κράτος. Και να σας πω και κάτι άλλο: Οι Ευρωπαίοι έχουν τις ενστάσεις τους να γίνει η Τουρκία ευρωπαϊκό κράτος, γνωρίζοντας ότι θα επωφεληθούν γιατί θα προστεθεί μια αγορά των 80 εκατομμυρίων στους κόλπους της. Νομίζετε ότι, θα δεχτούν την ένταξη, μέσω μια διχοτομημένης Κύπρου, ενός τουρκικού κράτους προτεκτοράτου της Άγκυρας εντός ΕΕ; Δηλαδή θα δεχτούν να δώσουν στην Άγκυρα τα πολιτικά οφέλη της ένταξης, όπως το βέτο, χωρίς τις υποχρεώσεις; Όλα αυτά είναι πολιτική μωρία.
Ερ. Ε μα τότε τι θα έχουμε επί του εδάφους αν υπάρξει αδιέξοδο;
- Ακριβώς για να αποφύγουμε τα αδιέξοδα θα πρέπει να εργαστούμε σκληρά και πάνω απ’ όλα ειλικρινά για να βρούμε μια λύση λειτουργική που θα καθιστά την Κύπρο ένα φυσιολογικό κράτος. Δυστυχώς δεν αρκεί μόνο η σκληρή και ειλικρινής προσπάθεια της δικής μας πλευράς, του προέδρου Αναστασιάδη. Απαιτείται και ανάλογη, για να μην πω μεγαλύτερη, προσπάθεια και από την άλλη πλευρά: Και από την Άγκυρα και από τον κ. Ακιντζί.
Ερ. Λένε ότι για να καταλάβεις την πραγματικότητα σε ένα πρόβλημα, πρέπει να μπεις στη λογική του αντιπάλου. Γιατί ο Ερντογάν να αποδεχτεί ένα συνεταιρισμό – τον οποίο εμείς θέλουμε στα μέτρα μας – από την στιγμή που ο ίδιος γνωρίζει ότι σε κάποια φάση της ιστορίας θα αποδεχτεί η διεθνής κοινότητα την παρουσία οντότητας στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου;
- Και πάλιν γενικεύετε και ισοπεδώνετε. Διαφωνώ μαζί σας ότι το να επιζητείς μια λύση που θα είναι λειτουργική και θα καθιστά την Κύπρο φυσιολογικό κράτος, είναι λύση στα μέτρα της ε/κ πλευράς. Είναι μια λύση στα μέτρα της Κύπρου και των Ε/κ και των Τ/κ. Όσον αφορά τον κ. Ερντογάν, το δυστύχημα όχι μόνο για την Κύπρο, αλλά και τη διεθνή κοινότητα είναι ότι οι αντίπαλοί του είναι χειρότεροι από αυτόν, ειδικά στο κυπριακό.
Ερ. Με την ΟΥΝΦΙΚΥΠ τι θα γίνει; Ακούμε πολλά. Αν δεν επιλυθεί το κυπριακό υπάρχει ο κίνδυνος να μην ανανεωθεί ξανά η θητεία της με τον τρόπο που ξέρουμε εδώ και 44 χρόνια;
- Από τις διαβουλεύσεις στο Συμβούλιο Ασφαλείας για την τελευταία ανανέωση της θητείας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ έχει διαφανεί ότι αν δεν μπει το κυπριακό σε μια πορεία λύσης, θα ενταθεί ο προβληματισμός για το εάν και πώς η ειρηνευτική δύναμη θα συνεχίσει να λειτουργεί.
Ερ. Και ποιος θα καλύψει την πράσινη γραμμή, όταν απέναντι υπάρχει τόση στρατιωτική δύναμη;
- Πιστεύω ότι πρέπει να απασχολήσει σοβαρά αυτό το θέμα και τη Λευκωσία και την Αθήνα, αλλά και τις Βρυξέλλες. Και όταν λέω σοβαρά εννοώ μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και χωρίς να επιτρέψουμε το θέμα της ΟΥΝΦΙΚΥΠ να λειτουργήσει εκβιαστικά στο να αποδεχθούμε απαράδεκτες θέσεις. Το θέμα της ΟΥΝΦΙΚΥΠ επιβεβαιώνει τη σημασία να βρεθεί το συντομότερο μια σωστή και άμεση ρύθμιση των θεμάτων ασφαλείας, στο πλαίσιο Γκουτέρες.

Η ενέργεια είναι το μεγάλο μας όπλο

• Θέλουμε να πουλήσουμε σε τρίτους και δεν κουμαντάρουμε να έχουμε φυσικό αέριο για το σπίτι μας…
• Ο ενεργειακός σχεδιασμός πρέπει να συνεχιστεί, μόνο έτσι θα συμβάλει εποικοδομητικά στις προσπάθειες λύσης του κυπριακού

Θέσαμε στον πρόεδρο του ΔΗΣΥ και το ενεργειακό πλαίσιο στην περιοχή, και του ζητήσαμε να μας πει πώς βλέπουν την κατάσταση οι μεγάλες δυτικές δυνάμεις, με δεδομένο ότι ο ίδιος είχε πρόσφατα επαφές στις ΗΠΑ, στο Παρίσι και στις Βρυξέλλες. Παραθέτουμε την απάντηση του: «Θα σας περιγράψω τη μεγάλη εικόνα. Βλέπουν την Ανατολική Μεσόγειο, στο σύνολό της και όχι κάθε χώρα ξεχωριστά. Και την βλέπουν ως εξαιρετικά σημαντική περιοχή για να δώσει λύσεις στις ενεργειακές ανάγκες και σχεδιασμούς και με βάση γεωπολιτικές ισορροπίες. Το φυσικό αέριο στη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου είναι σημαντικό. Οι εκτιμήσεις για τις συνολικές ποσότητες, Κύπρου, Ισραήλ, Αιγύπτου και Λιβάνου ξεπερνούν τα 300 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια. Τονίζω το ότι οι ξένες δυνάμεις βλέπουν την περιοχή ως σύνολο και όχι την κάθε χώρα ξεχωριστά γι’ αυτό και είναι σημαντικό για όλους να βρεθεί τρόπος συνεργασίας αυτών των χωρών. Και η μόνη χώρα που μπορεί να παίξει αυτό τον ρόλο είναι η Κύπρος. Δεν είναι εύκολο να συνεργαστεί η Αίγυπτος με το Ισραήλ. Είναι αδύνατη η συνεργασία Λιβάνου – Ισραήλ και σχεδόν αδύνατη η συνεργασία μεταξύ Αιγύπτου και Λιβάνου. Όλες όμως αυτές οι χώρες δεν έχουν κανένα πρόβλημα να συνεργαστούν με την Κύπρο. Αλλά εδώ υπεισέρχεται ο παράγοντας Τουρκία, η οποία με άλυτο το κυπριακό, παρενοχλεί και παρεμποδίζει με παράνομες ενέργειες τους σχεδιασμούς αυτούς. Για μας είναι αδιαπραγμάτευτα τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και η διεθνής κοινότητα το αναγνωρίζει αυτό. Πώς όμως αυτή η αναγνώριση θα λάβει έμπρακτη μορφή είναι ένα κρίσιμο ζήτημα, που όπως φάνηκε και από το περιστατικό με την ΕΝΙ στο οικόπεδο 3, παραμένει ανοικτό.

Ερ. Υπάρχει όμως και το πολιτικό ζήτημα, σωστά;
- Επειδή στα θέματα φυσικού αερίου χρειάζονται σχεδιασμοί μεσοπρόθεσμοι και μακροπρόθεσμοι, χρειάζονται επενδύσεις για υποδομές δεκάδων δις, ο παράγοντας του πολιτικού ρίσκου λαμβάνεται σοβαρά υπόψη στη δανειοδότηση αυτών των προγραμμάτων αλλά και στην υλοποίηση των αναπτυξιακών προγραμμάτων των εμπλεκομένων εταιριών.
Ερ. Έτσι όπως μου τα λέτε, αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι η διεθνής κοινότητα έχει βάλει το κυπριακό σε μια άλλη εξίσωση.
- Δεν έχω πει κάτι τέτοιο. Επιλέγω προσεκτικά το τι λέω. Το κυπριακό είναι το κυπριακό και τα ενεργειακά είναι τα ενεργειακά. Το γεγονός, όπως σας έχω πει, ότι η Τουρκία παράνομα παρενοχλεί τους σχεδιασμούς, είναι ένα γεγονός. Το ότι αυτό δημιουργεί μια αβεβαιότητα και λόγω των τεράστιων επενδύσεων που απαιτούνται, είναι κι αυτό μια πραγματικότητα. Συνεπώς, μου προκαλεί εντύπωση το να ακούω την φράση «μπας και διασυνδεθεί η ενέργεια με το κυπριακό». Εμείς ως Κυπριακή Δημοκρατία, ουδεμία διασύνδεση θέλουμε ή επιδιώκουμε εάν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί εκβιαστικά σε βάρος μας. Αλλά δεν μπορώ να παραγνωρίσω ότι, η ενέργεια θα μπορούσε να είναι συνδεδεμένη με το μέλλον του κυπριακού υπέρ της δικής μας πλευράς. Η ενέργεια είναι το μεγάλο μας όπλο που ανοίγει την προοπτική της χώρας και είναι και συνδεδεμένο με το κυπριακό.
Ερ. Επί της ουσίας στις ενεργειακές εξελίξεις. Φαίνεται ότι οι γεωτρήσεις της Exxon Mobil στο 10 και κάποιες άλλες της ENI - Total θα συμπέσουν με την επόμενη φάση επίλυσης του κυπριακού… Να σταματήσουμε το ενεργειακό μας πρόγραμμα για λίγους μήνες;
- Αυτό θα ήταν λάθος. Ο ενεργειακός μας σχεδιασμός πρέπει να συνεχίσει. Υπάρχουν τα οικόπεδα που έχουν δοθεί στις ΕΝΙ, Total, Exxon Mobil μαζί με κάποιες άλλες συνεργαζόμενες εταιρίες. Υπάρχει ένα πρόγραμμα που πρέπει να υλοποιηθεί. Πρέπει και θα το πω καθαρά: Βρήκαμε φυσικό αέριο από το 2010 και αν θέλουμε να είμαστε αξιόπιστοι στην ενεργειακή μας πολιτική, πρέπει επιτέλους να αποφασίσουμε ότι προχωρούμε να μετατρέψουμε την ανακάλυψη – που έγινε πριν οκτώ χρόνια - σε εμπορική δραστηριότητα. Και να έχουμε και έσοδα ως κράτος και να είμαστε και αξιόπιστοι ότι είμαστε ένας ενεργειακός παίχτης. Όχι στα χαρτιά. Ας μην προστρέξουμε χωρίς σοβαρότατο προβληματισμό, να δώσουμε όλα τα οικόπεδα τώρα. Δεν αρνούμαι να το συζητήσω. Είμαι ανοιχτός. Αλλά στο οικόπεδο που έχω επιβεβαιωμένο ότι είναι εμπορεύσιμο, στο τέλος να βρω τρόπο πώς να το πουλήσω και πως θα έχω για την χώρα μου το φυσικό αέριο. Είναι οξύμωρο, να θέλουμε να πουλούμε σε τρίτους και να μην κουμαντάρουμε να έχουμε για το δικό μας σπίτι. Πρέπει επιτέλους με πολλή ειλικρίνεια να τα πούμε και το μήνυμα είναι ξεκάθαρο προς πάσα κατεύθυνση.
Ερ. Έχετε παράπονα δηλαδή από τους ενεργειακούς μας σχεδιασμούς;
- Μα δεν μπορεί για παράδειγμα να παραμένει ανοικτό το θέμα του Monetization μαζί με το Ισραήλ, εδώ και τέσσερα χρόνια. Θα στείλω το μήνυμα. Έχουν ευθύνη οι τεχνοκράτες και αν δεν μπορούν να δώσουν λύση να το μεταφέρουν σε πολιτικό επίπεδο. Τα θέματα ενέργειας δεν πρέπει να τα έχουμε στο ράφι.

Εφημερίδα Αλήθεια,15 Αυγούστου 2018 

Πεμ, 16 Αύγ 2018

Γραπτή Δήλωση Βουλευτή Λευκωσίας και Εκπροσώπου Τύπου Δημήτρη Δημητρίου:

Η σταθερότητα στην περιοχή δεν μπορεί να συμβεί χωρίς να βελτιωθούν οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.

Είναι με χαρά και συγκίνηση που είδαμε τους δύο Έλληνες αξιωματικούς να επιστρέφουν πίσω στην Ελλάδα. Συμπεριφέρθηκαν με γενναιότητα και αξιοπρέπεια καθ΄όλη τη διάρκεια της μακράς κράτησής τους, τόσο οι ίδιοι οι αξιωματικοί όσο και οι οικογένειες τους.

Ως Δημοκρατικός Συναγερμός χαιρετίζουμε την πράξη της απελευθέρωσης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών. Είναι μια πράξη δικαιοσύνης. Η σταθερότητα στην περιοχή δεν μπορεί να συμβεί χωρίς να βελτιωθούν οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Είναι σίγουρα μια πράξη που θα ενισχύει το γενικότερο κλίμα στην περιοχή.

Λευκωσία, 16 Αυγούστου 2018

Τρι, 14 Αύγ 2018

Σήμερα ανακοινώθηκε η προκαταρκτική εκτίμηση της στατιστικής υπηρεσίας για το δεύτερο τρίμηνο του 2018. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας παραμένει θετικός και υπολογίζεται στο 3,9% συγκριτικά με την αντίστοιχη περίοδο του 2017. Βάσει και της σημερινής ανακοίνωσης, η οικονομία της χώρας μας, παραμένει εντός των προβλέψεων για συνολικό ρυθμό ανάπτυξης στο 4% για το 2018.

Τα στοιχεία αυτά αποδεικνύουν πως η κυπριακή οικονομία είναι στο σωστό δρόμο. Η συνεχιζόμενη πορεία σε θετικό ρυθμό ανάπτυξης δείχνει πως οι πολιτικές αποφάσεις που χαράσσουν και στηρίζουν την οικονομική πολιτική της χώρας είναι σωστές. Την ίδια ώρα χρειάζεται να συνεχίσουμε στην ίδια σταθερή πορεία. Οι προκλήσεις για την οικονομία υπάρχουν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Η δημοσιονομική πειθαρχία δεν μπορεί παρά να συνεχιστεί και τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια χρειάζεται να αντιμετωπιστούν και να μειωθούν. Η συγκροτημένη και νοικοκυρεμένη αναπτυξιακή οικονομική πολιτική χρειάζεται καλό σχεδιασμό και συνεχή στόχευση.

Λευκωσία, 14 Αυγούστου 2018