Δημοκρατικος Συναγερμος

Δημοκρατικός Συναγερμός

/ / /

Παρ, 10 Απρ 2015

Συλλυπητήρια για τον πρόωρο θάνατο του Λουκά Λουκά

Εκφράζουμε τη λύπη μας για τον πρόωρο θάνατο του τέως υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης κ. Λ.Λουκά και εξαίρουμε τη συμβολή του στη διακυβέρνηση της πολιτείας μέσα από το χαρτοφυλάκιο το οποίο χειρίστηκε για μια πενταετία.

Απευθύνουμε τα ειλικρινή συλληπητήρια μας στη σύζυγο, τα δυο παιδιά του και όλους τους συγγενείς του.

Συλλυπητήρια για τον πρόωρο θάνατο του Λουκά Λουκά

Εκφράζουμε τη λύπη μας για τον πρόωρο θάνατο του τέως υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης κ. Λ.Λουκά και εξαίρουμε τη συμβολή του στη διακυβέρνηση της πολιτείας μέσα από το χαρτοφυλάκιο το οποίο χειρίστηκε για μια πενταετία.

Απευθύνουμε τα ειλικρινή συλληπητήρια μας στη σύζυγο, τα δυο παιδιά του και όλους τους συγγενείς του.

[διαβάστε περισσότερα...]
Τετ, 01 Απρ 2015

Ομιλία για την Εθνική Επέτειο του Αγώνα της ΕΟΚΑ - Εκδήλωση ΝΕΔΗΣΥ, «ΕΟΚΑ, η Ιστορία Επιστρέφει»

Ελληνίδες και Έλληνες,

Την 1η Απριλίου κάθε χρόνο, κορυφαίες αξίες του Έθνους μας αναδεικνύονται ξανά για να εκδηλώσουν τους άρρηκτους δεσμούς ανάμεσα στον Ελληνισμό και το υπέρτατο αγαθό της ελευθερίας.

Τέτοιες μέρες ανασταίνουμε και πάλι μέσα μας ανθρώπους που δεν λογάριασαν τίποτα μπροστά στο χρέος, δεν λιποψύχησαν και δεν δείλιασαν ακόμη και ενώπιον της επιλογής ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο. Τέτοιες μέρες μετράμε ξανά το τι μπορούμε να πετύχουμε αν ενωμένοι αγωνιζόμαστε για τον ίδιο σκοπό. Αν βάζουμε τις αξίες και τα ιδανικά μας πάνω απ’ όλα. Αν έχουμε σε πρώτη προτεραιότητα την πατρίδα μας και το μέλλον της. Το βάδισμα της στην ιστορία.

Γι’ αυτό είναι που σήμερα, 60 χρόνια μετά, αν είμαστε εδώ δεν μπορεί να αποδοθεί σε τίποτα άλλο παρά στην συνειδητοποίηση και την διαχρονική μάχη για την επικράτηση κορυφαίων αρχών.

Η αναπόσπαστη από τα πανάρχαια χρόνια σύνδεση των εννοιών του Έλληνα και της ελευθερίας δεν είχε ποτέ να κάνει απλά με την απεξάρτηση από τον κάθε ζυγό, ή με το κοινό ανθρώπινο δικαίωμα και αγαθό όπως το καθορίζουν οι διάφοροι συνταγματικοί χάρτες. 
Πέρα και πάνω από αυτά, η Ελληνική Ελευθερία είναι η ανύψωση της ηθικής συνείδησης πάνω από τα κοινά ανθρώπινα μέτρα.

Είναι η ανύψωση του ατόμου σε υπεύθυνη προσωπικότητα, είναι η ανταπόκριση στην υπερβατική αποστολή του, η ατομική αλλά και συλλογική καταξίωση.

60 χρόνια μετά την 1η Απριλίου 1955 ενδοσκοπούμε ξανά την ίδια την εθνική μας ύπαρξη για να αντιληφθούμε ότι αν κληρονομήσαμε πράγματα σε όλη την οικουμένη, όπως ο διάλογος, η δημοκρατία, η υπευθυνότητα και ο αλληλοσεβασμός, ήταν γιατί σεβόμασταν εμείς οι ίδιοι την ιστορία μας και την ύπαρξη μας.

Κάθε 1η Απριλίου, η φλόγα του καθήκοντος πυρπολεί την δική μας ψυχή.

Διότι τότε, 60 χρόνια πριν, ο Ελληνισμός της Κύπρου, ορμώμενος από τις ίδιες αστείρευτες πηγές της μακραίωνης Ελληνικής παράδοσης παίρνει την απόφαση να αγωνιστεί ενάντια στην αποικιοκρατία και να ζήσει ελεύθερος.
Με πρωτεργάτες τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και τον Στρατηγό Διγενή η Κύπρος προχωρεί στο δικό της ιερό όνειρο που μέσα από την Ε.Ο.Κ.Α. παίρνει σάρκα και οστά και φωταγωγεί τον κόσμο ζητώντας δικαίωση.

Ο πνευματικός εξοπλισμός αποδεικνύεται ισχυρότερος αυτού ακόμη του Βρετανικού Στρατού. Δεν λυγίζει μπροστά στην αγχόνη. Δεν σβήνει μετά τα ολοκαυτώματα. Οι συλλήψεις, τα φρικτά βασανιστήρια, οι φυλακίσεις και τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως τον τροφοδοτούν με περισσότερη δύναμη παρά να τον τιθασεύουν.

Στα τέσσερα επικά χρόνια του Κυπριακού απελευθερωτικού αγώνα, ο Ελληνισμός ανανεώνει ξανά τα σύμβολά του. Επαναβεβαιώνει την προσήλωση του στα ιδανικά που τον καταξίωσαν και τον κινούν ιστορικά και βιωματικά. Ο αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α. αποτελεί ακόμη μια ανανέωση των πηγών που δροσίζουν τις φλέβες του νεοελληνικού βίου.

Οι αγωνιστές του 55-59 με τον ηρωισμό και την αυτοθυσία τους έκαναν τα στενά κρησφύγετα του Μαχαιρά, του Δικώμου, του Λιοπετρίου και των άλλων πεδίων της τιμής να πλατύνουν για να χωρέσουν μέσα Σαλαμίνες και Θερμοπύλες, Κούγκι, Μεσολόγγι, Μανιάκι και Ψαρά.

Ο αγώνας εκείνος δεν ήταν ούτε ένα τυχαίο ξέσπασμα, ούτε το μεθύσι της στιγμής, ή ένας ξεσηκωμός αγανάκτησης. Ήταν η συνέχεια της ιστορίας που γινόταν πράξη. Ήταν η ακλόνητη πίστη στην καταγωγή και τη ρίζα, η αυτογνωσία και ο σεβασμός στην ιστορία, η τεράστια ευθύνη.

Οι αγώνες του Έθνους μας εξηγούν πως άντεξε ο Ελληνισμός μέσα από τους αιώνες και δείχνουν σε όλους εμάς τους σύγχρονους Έλληνες, τις βαρύτατες ιστορικές παρακαταθήκες που κουβαλάμε.
Γι αυτό είναι που έχουμε χρέος να τιμούμε και να θυμόμαστε τις περιόδους που μας χάραξαν ανεξίτηλα ως έθνος. Να μιλάμε για τους ήρωες και τους μάρτυρές μας.

Τέτοιες ώρες που η σκέψη μας, το μυαλό και η συνείδηση μας φωτίζει την κορυφαία στιγμή της 1ης Απριλίου του 1955, είναι ώρες ενδοσκόπησης και επικοινωνίας με τις ιστορικές μας πηγές. Γυρίζοντας στις Εθνικές μας ρίζες βρίσκουμε ως Έλληνες τον καλύτερο εαυτό μας. Μαθαίνουμε να ξεχωρίζουμε το σημαντικό από το ευτελές. Επαναπροσδιορίζουμε τις προτεραιότητες μας.

Και το καθήκον, εμάς των μεταγενέστερων γενεών, γίνεται όσο περνά ο χρόνος ακόμη μεγαλύτερο. Γιατί σήμερα, 60 χρόνια μετά την έναρξη του υπέροχου εκείνου αγώνα, εδώ που βρισκόμαστε, στο οίκημα του Συνδέσμου Αγωνιστών ΕΟΚΑ, δεν πρέπει να ανατρέχουμε μόνο στη θυσία των ηρώων του αγώνα, οι φωτογραφίες και τα πορτραίτα των οποίων κοσμούν ηρωικά τους τοίχους αυτού του κτιρίου. Οφείλουμε ταυτόχρονα να θυμόμαστε τους πολλαπλάσιους εκείνους αγωνιστές, που έφυγαν από τη ζωή φυσιολογικά μεν από πλευράς βιολογίας, αλλά με σκλαβωμένη την πατρίδα και ανεκπλήρωτο κάθε μεγάλο όραμα. Με την καρδιά και το μυαλό πληγωμένα, από την θλίψη της σκλαβωμένης Κύπρου.

Οι ευθύνες, Ελληνίδες και Έλληνες της Κύπρου, είναι πλέον επάνω μας.

Διότι μαζί με τους αγωνιστές, έχουν φύγει από τη ζωή και η πλειοψηφία των ενήλικων Κυπρίων που είχαν ζήσει την Κύπρο ολόκληρη. Που είχαν την εμπειρία της ενωμένης πατρίδας. Που είχαν ταυτόχρονα, τα θλιβερά βιώματα της στέρησης της ελευθερίας, του μεγάλου εθνικού κόστους από την Εθνική διχόνοια και του ξεσηκωμού από την πατρώα γη.

Αυτές είναι οι δικές μας πραγματικότητες που οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε. Είναι η ώρα που η καμπάνα του εθνικού χρέους δεν κτυπά στο κεφάλι των προηγούμενων. Κτυπά εκκωφαντικά στις δικές μας γενιές. 
Είναι προφανές, ότι βρισκόμαστε σε ένα χρονικό σημείο που οι αποφάσεις που εμείς λαμβάνουμε, θα οριοθετήσουν και θα καθορίσουν το μέλλον της πατρίδας μας.

Η συγκυρία, είναι σήμερα ακόμη πιο δύσκολη και προκλητική, για έναν ακόμη επιπλέον λόγο. Διότι αν έχουμε μάθει, μέσα από ένα δυσβάστακτο πέρασμα μέσα από τους αιώνες, να αγωνιζόμαστε για την αποτίναξη της στέρησης της δικής μας ελευθερίας, σήμερα, μαζί με αυτή την ιστορική επιταγή, έχουμε να αντιμετωπίσουμε και την πρόκληση της δημιουργίας μιας διαφορετικής, μιας καλύτερης πατρίδας.

Το έχω πει πολλές φορές. Μεγάλα οράματα δεν χωρούν σε μοιρασμένες πατρίδες. Και η Κύπρος μας δικαιούται να έχει μεγάλα οράματα. Δικαιούται να εκπληρώσει την ιστορική ευκαιρία που της δίνεται, να αξιοποιήσει από μόνη της την γεωστρατηγική της θέση. Να προσφέρει από μόνη της συνθήκες ελευθερίας, δημοκρατίας, ευημερίας και πνευματικής και οικονομικής ανάπτυξης, για όλους τους Κυπρίους.

Γι’ αυτό αγωνιζόμαστε. Αγωνιζόμαστε για να πετύχουμε την επανένωση της πατρίδας μας. Την συμφιλίωση του λαού της. Να δημιουργήσουμε όλοι μαζί, μια νέα προοπτική πραγματικής ειρήνης και ασφάλειας, στη βάση διεθνών και ευρωπαϊκών αρχών. Ολόκληρος ο λαός να απολαύσει τα αγαθά της αρμονικής συμβίωσης και συνεργασίας, μέσα στους κόλπους της μεγάλης Ευρωπαϊκής οικογένειας.

Δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να ξεπουλούμε πατρίδες, με την ψευδαίσθηση ότι με αυτό τον τρόπο θα έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο. Δεν έχουμε κανένα τέτοιο δικαίωμα απέναντι στην ιστορία αλλά και το μέλλον αυτού του τόπου. Δεν έχουμε δικαίωμα να εφησυχάζουμε και να επικεντρωνόμαστε μόνο στην καθημερινότητα, ακόμη και στα τεράστια οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε την ώρα αυτή. Ούτε και έχουμε άδεια από την ιστορία να συμβιβαζόμαστε με τη στασιμότητα.

Προπαντός όμως, δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να χωρίζουμε τον λαό μας. Πληρώσαμε ανεπανόρθωτα την Εθνική διχόνοια στο παρελθόν. Καμία σκοπιμότητα και κανένα συμφέρον δεν μπορεί να τίθεται ψηλότερα από την τιτάνια προσπάθεια για να φτιάξουμε επιτέλους μια καλύτερη Κύπρο.

Το εθνικό μας πρόβλημα έχει πλέον μπει σε ένα πολύ μεγαλύτερο γεωπολιτικό κάδρο, που έχει να κάνει με την σταθερότητα ολόκληρης της περιοχής της ανατολικής Μεσογείου αλλά και με την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης. Δημιουργούνται για την πατρίδα μας κορυφαίες ιστορικές ευκαιρίες.

Στην διεθνή πολιτική όμως δεν υπάρχουν φίλοι, υπάρχουν μόνο στρατηγικά συμφέροντα. Η Κύπρος μπορεί και πρέπει να αξιοποιεί συμφέροντα και συνέργειες που συνεχώς προκύπτουν στην περιοχή μας. 
Ο μόνος δρόμος που προκαλεί συνθήκες νίκης για όλους, Ελληνοκυπρίους, Τουρκοκυπρίους και όλους ανεξαίρετα τους λαούς της περιοχής, είναι ο δρόμος της ειρήνης. Αυτός ο δρόμος όμως περνά μέσα από τη λύση του Κυπριακού. Χωρίς την λύση του Κυπριακού, αυτές οι προοπτικές δεν ανοίγονται για κανένα μας.

Και εδώ είναι που πρέπει να πειστεί και να πιεστεί η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι συμπατριώτες μας. Προκλήσεις και παραβιάσεις δεν χωρούν, ούτε γίνονται ανεκτές σε αυτή την προσπάθεια. Η επανέναρξη του διαλόγου, όπως διαφαίνεται μετά την αποχώρηση του Μπαρμπαρός, θα πρέπει να είναι ουσιαστική. Έχουμε κουραστεί από δηλώσεις καλών προθέσεων της Άγκυρας που στην πράξη καταλήγουν σε εχθρικές ενέργειες.

Εδώ όμως είναι που πρέπει να συμφωνήσουμε και εμείς μεταξύ μας. Ότι το να καταστεί η Κύπρος ξανά ενωμένη και να απαλλαγεί την κατοχή, απαιτεί συμβιβασμούς. Έντιμους συμβιβασμούς που θα διασφαλίζουν τον Κυπριακό Ελληνισμό στην γη των πατέρων του.

Απαιτεί ακόμη να σταθούμε απέναντι στις δήθεν βολικές θεωρίες του “εκείνοι απ’ εκεί και εμείς απ’ εδώ”. Θεωρίες κοντόφθαλμες που έχουν χαρακτηριστικά εθνικής αυτοχειρίας. Δεν αγωνίστηκε κανείς τον λαμπρό αγώνα του ’55 - ’59, για να αποκτήσουμε επισήμως σύνορα με την Τουρκία, εντός της Κύπρου.

Όπως και έχουμε εθνικό καθήκον να πετύχουμε το συντομότερο την οριστική ανόρθωση της οικονομίας της πατρίδας μας. Πρώτα απ’ όλα διότι αναπόφευκτα η οικονομική αδυναμία προκαλεί αδυναμία και ανάγκη εξαρτήσεων, μέχρι να βρούμε ξανά τα πόδια μας. 
Το κράτος μας αποκτά ξανά κύρος και αξιοπιστία. Αποκτά ξανά σιγά - σιγά αυτάρκεια που είναι ο μόνος δρόμος που κατοχυρώνει την Εθνική αξιοπρέπεια.

Η κυβέρνηση, οι πολιτικές δυνάμεις, ο δημόσιος και ο ιδιωτικός τομέας, να δημιουργήσουμε ξανά και να επαναφέρουμε την χαμένη προοπτική στις νέες γενιές αυτού του τόπου. Να εκμεταλλευθούμε σωστά τις δυνάμεις του τόπου μας και τη γεωστρατηγική μας θέση.

Προπαντός, να σταματήσουμε να κοιτάμε τι κάνει ο διπλανός μας. Να δούμε τι μπορούμε εμείς να κάνουμε για την Κύπρο και τους συμπατριώτες μας.

Μόνο έτσι θα βρει ξανά η χώρα μας τη θέση που της αξίζει στο σύγχρονο κόσμο. Με ένα ξεκάθαρο Ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Χωρίς νέες παλινδρομήσεις.

Αγωνιστήκαμε σκληρά για να καταστήσουμε την Κύπρο Ευρωπαϊκή χώρα. Για να μην είμαστε μόνοι μας, αδύναμοι μπροστά από ένα σωρό προκλήσεις. Κοιτάζοντας πάντα τη μεγάλη εικόνα. Το μακροπρόθεσμο συμφέρον της πατρίδας και του λαού μας. 
Το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα, το διαχρονικό και ανιδιοτελές στήριγμα των Εθνικών μας αγώνων. Ειδικά αυτές τις μέρες. Σε αυτή τη δύσκολη μάχη που δίνει η Ελλάδα, μια μάχη στην οποία όλη η Κύπρος στέκεται δίπλα της, στην Εθνική προσπάθεια της για παραμονή της στην Ευρώπη και την Ευρωζώνη.

Έχουμε πολλά να πετύχουμε Ελλάδα και Κύπρος μαζί αυτή την περίοδο της ιστορίας. Και θα τα πετύχουμε εντός, όχι εκτός Ευρώπης. Εντός και όχι εκτός του Ευρώ. Θέλουμε μια Ελλάδα δυνατή ισότιμο μέλος της Ε.Ε. και όχι μια Ελλάδα της δραχμής της απομόνωσης, των οικονομικών περιπετειών και των Εθνικών κινδύνων

Ελληνίδες και Έλληνες,

60 χρόνια μετά, ας θυμηθούμε ότι η πιο βαριά κληρονομιά που μας άφησαν οι ήρωες μας είναι να βάζουμε το συμφέρον της πατρίδας πάνω απ’ όλα. Όταν χρειάστηκε, υπέστησαν και τον θάνατο, προκειμένου να είναι συνεπής απέναντι στην Εθνική ευθύνη που πρέπει να διακρίνει τον καθένα μας.

Έδειξαν σ’ εμάς τους μεταγενέστερους, το πόσο βαρύ πρέπει να νοιώθουμε το χρέος και την ευθύνη απέναντι στην πατρίδα μας. Και το πόσο πρέπει να παραμερίζουμε τους εγωισμούς και τις μικρότητες, για να μπορούμε να εκτελούμε το πραγματικό καθήκον μας.
Σήμερα, την ημέρα αυτή που η ιστορική μνήμη και η συναίσθηση του Εθνικού καθήκοντος αναγεννιούνται και αναβαπτίζονται, οφείλουμε όλοι μας να αντιληφθούμε τις ευθύνες μας απέναντι στην ιστορία αυτού του τόπου. 


Με το θάρρος και την εθνική συνείδηση που μας δίδαξαν, να ανταποκριθούμε στο δικό μας εθνικό καθήκον. 
Ας είναι αιωνία η μνήμη όλων των ηρώων μας.

Ομιλία για την Εθνική Επέτειο του Αγώνα της ΕΟΚΑ - Εκδήλωση ΝΕΔΗΣΥ, «ΕΟΚΑ, η Ιστορία Επιστρέφει»

Ελληνίδες και Έλληνες,

Την 1η Απριλίου κάθε χρόνο, κορυφαίες αξίες του Έθνους μας αναδεικνύονται ξανά για να εκδηλώσουν τους άρρηκτους δεσμούς ανάμεσα στον Ελληνισμό και το υπέρτατο αγαθό της ελευθερίας.

Τέτοιες μέρες ανασταίνουμε και πάλι μέσα μας ανθρώπους που δεν λογάριασαν τίποτα μπροστά στο χρέος, δεν λιποψύχησαν και δεν δείλιασαν ακόμη και ενώπιον της επιλογής ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο. Τέτοιες μέρες μετράμε ξανά το τι μπορούμε να πετύχουμε αν ενωμένοι αγωνιζόμαστε για τον ίδιο σκοπό. Αν βάζουμε τις αξίες και τα ιδανικά μας πάνω απ’ όλα. Αν έχουμε σε πρώτη προτεραιότητα την πατρίδα μας και το μέλλον της. Το βάδισμα της στην ιστορία.

Γι’ αυτό είναι που σήμερα, 60 χρόνια μετά, αν είμαστε εδώ δεν μπορεί να αποδοθεί σε τίποτα άλλο παρά στην συνειδητοποίηση και την διαχρονική μάχη για την επικράτηση κορυφαίων αρχών.

Η αναπόσπαστη από τα πανάρχαια χρόνια σύνδεση των εννοιών του Έλληνα και της ελευθερίας δεν είχε ποτέ να κάνει απλά με την απεξάρτηση από τον κάθε ζυγό, ή με το κοινό ανθρώπινο δικαίωμα και αγαθό όπως το καθορίζουν οι διάφοροι συνταγματικοί χάρτες. 
Πέρα και πάνω από αυτά, η Ελληνική Ελευθερία είναι η ανύψωση της ηθικής συνείδησης πάνω από τα κοινά ανθρώπινα μέτρα.

Είναι η ανύψωση του ατόμου σε υπεύθυνη προσωπικότητα, είναι η ανταπόκριση στην υπερβατική αποστολή του, η ατομική αλλά και συλλογική καταξίωση.

60 χρόνια μετά την 1η Απριλίου 1955 ενδοσκοπούμε ξανά την ίδια την εθνική μας ύπαρξη για να αντιληφθούμε ότι αν κληρονομήσαμε πράγματα σε όλη την οικουμένη, όπως ο διάλογος, η δημοκρατία, η υπευθυνότητα και ο αλληλοσεβασμός, ήταν γιατί σεβόμασταν εμείς οι ίδιοι την ιστορία μας και την ύπαρξη μας.

Κάθε 1η Απριλίου, η φλόγα του καθήκοντος πυρπολεί την δική μας ψυχή.

Διότι τότε, 60 χρόνια πριν, ο Ελληνισμός της Κύπρου, ορμώμενος από τις ίδιες αστείρευτες πηγές της μακραίωνης Ελληνικής παράδοσης παίρνει την απόφαση να αγωνιστεί ενάντια στην αποικιοκρατία και να ζήσει ελεύθερος.
Με πρωτεργάτες τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και τον Στρατηγό Διγενή η Κύπρος προχωρεί στο δικό της ιερό όνειρο που μέσα από την Ε.Ο.Κ.Α. παίρνει σάρκα και οστά και φωταγωγεί τον κόσμο ζητώντας δικαίωση.

Ο πνευματικός εξοπλισμός αποδεικνύεται ισχυρότερος αυτού ακόμη του Βρετανικού Στρατού. Δεν λυγίζει μπροστά στην αγχόνη. Δεν σβήνει μετά τα ολοκαυτώματα. Οι συλλήψεις, τα φρικτά βασανιστήρια, οι φυλακίσεις και τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως τον τροφοδοτούν με περισσότερη δύναμη παρά να τον τιθασεύουν.

Στα τέσσερα επικά χρόνια του Κυπριακού απελευθερωτικού αγώνα, ο Ελληνισμός ανανεώνει ξανά τα σύμβολά του. Επαναβεβαιώνει την προσήλωση του στα ιδανικά που τον καταξίωσαν και τον κινούν ιστορικά και βιωματικά. Ο αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α. αποτελεί ακόμη μια ανανέωση των πηγών που δροσίζουν τις φλέβες του νεοελληνικού βίου.

Οι αγωνιστές του 55-59 με τον ηρωισμό και την αυτοθυσία τους έκαναν τα στενά κρησφύγετα του Μαχαιρά, του Δικώμου, του Λιοπετρίου και των άλλων πεδίων της τιμής να πλατύνουν για να χωρέσουν μέσα Σαλαμίνες και Θερμοπύλες, Κούγκι, Μεσολόγγι, Μανιάκι και Ψαρά.

Ο αγώνας εκείνος δεν ήταν ούτε ένα τυχαίο ξέσπασμα, ούτε το μεθύσι της στιγμής, ή ένας ξεσηκωμός αγανάκτησης. Ήταν η συνέχεια της ιστορίας που γινόταν πράξη. Ήταν η ακλόνητη πίστη στην καταγωγή και τη ρίζα, η αυτογνωσία και ο σεβασμός στην ιστορία, η τεράστια ευθύνη.

Οι αγώνες του Έθνους μας εξηγούν πως άντεξε ο Ελληνισμός μέσα από τους αιώνες και δείχνουν σε όλους εμάς τους σύγχρονους Έλληνες, τις βαρύτατες ιστορικές παρακαταθήκες που κουβαλάμε.
Γι αυτό είναι που έχουμε χρέος να τιμούμε και να θυμόμαστε τις περιόδους που μας χάραξαν ανεξίτηλα ως έθνος. Να μιλάμε για τους ήρωες και τους μάρτυρές μας.

Τέτοιες ώρες που η σκέψη μας, το μυαλό και η συνείδηση μας φωτίζει την κορυφαία στιγμή της 1ης Απριλίου του 1955, είναι ώρες ενδοσκόπησης και επικοινωνίας με τις ιστορικές μας πηγές. Γυρίζοντας στις Εθνικές μας ρίζες βρίσκουμε ως Έλληνες τον καλύτερο εαυτό μας. Μαθαίνουμε να ξεχωρίζουμε το σημαντικό από το ευτελές. Επαναπροσδιορίζουμε τις προτεραιότητες μας.

Και το καθήκον, εμάς των μεταγενέστερων γενεών, γίνεται όσο περνά ο χρόνος ακόμη μεγαλύτερο. Γιατί σήμερα, 60 χρόνια μετά την έναρξη του υπέροχου εκείνου αγώνα, εδώ που βρισκόμαστε, στο οίκημα του Συνδέσμου Αγωνιστών ΕΟΚΑ, δεν πρέπει να ανατρέχουμε μόνο στη θυσία των ηρώων του αγώνα, οι φωτογραφίες και τα πορτραίτα των οποίων κοσμούν ηρωικά τους τοίχους αυτού του κτιρίου. Οφείλουμε ταυτόχρονα να θυμόμαστε τους πολλαπλάσιους εκείνους αγωνιστές, που έφυγαν από τη ζωή φυσιολογικά μεν από πλευράς βιολογίας, αλλά με σκλαβωμένη την πατρίδα και ανεκπλήρωτο κάθε μεγάλο όραμα. Με την καρδιά και το μυαλό πληγωμένα, από την θλίψη της σκλαβωμένης Κύπρου.

Οι ευθύνες, Ελληνίδες και Έλληνες της Κύπρου, είναι πλέον επάνω μας.

Διότι μαζί με τους αγωνιστές, έχουν φύγει από τη ζωή και η πλειοψηφία των ενήλικων Κυπρίων που είχαν ζήσει την Κύπρο ολόκληρη. Που είχαν την εμπειρία της ενωμένης πατρίδας. Που είχαν ταυτόχρονα, τα θλιβερά βιώματα της στέρησης της ελευθερίας, του μεγάλου εθνικού κόστους από την Εθνική διχόνοια και του ξεσηκωμού από την πατρώα γη.

Αυτές είναι οι δικές μας πραγματικότητες που οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε. Είναι η ώρα που η καμπάνα του εθνικού χρέους δεν κτυπά στο κεφάλι των προηγούμενων. Κτυπά εκκωφαντικά στις δικές μας γενιές. 
Είναι προφανές, ότι βρισκόμαστε σε ένα χρονικό σημείο που οι αποφάσεις που εμείς λαμβάνουμε, θα οριοθετήσουν και θα καθορίσουν το μέλλον της πατρίδας μας.

Η συγκυρία, είναι σήμερα ακόμη πιο δύσκολη και προκλητική, για έναν ακόμη επιπλέον λόγο. Διότι αν έχουμε μάθει, μέσα από ένα δυσβάστακτο πέρασμα μέσα από τους αιώνες, να αγωνιζόμαστε για την αποτίναξη της στέρησης της δικής μας ελευθερίας, σήμερα, μαζί με αυτή την ιστορική επιταγή, έχουμε να αντιμετωπίσουμε και την πρόκληση της δημιουργίας μιας διαφορετικής, μιας καλύτερης πατρίδας.

Το έχω πει πολλές φορές. Μεγάλα οράματα δεν χωρούν σε μοιρασμένες πατρίδες. Και η Κύπρος μας δικαιούται να έχει μεγάλα οράματα. Δικαιούται να εκπληρώσει την ιστορική ευκαιρία που της δίνεται, να αξιοποιήσει από μόνη της την γεωστρατηγική της θέση. Να προσφέρει από μόνη της συνθήκες ελευθερίας, δημοκρατίας, ευημερίας και πνευματικής και οικονομικής ανάπτυξης, για όλους τους Κυπρίους.

Γι’ αυτό αγωνιζόμαστε. Αγωνιζόμαστε για να πετύχουμε την επανένωση της πατρίδας μας. Την συμφιλίωση του λαού της. Να δημιουργήσουμε όλοι μαζί, μια νέα προοπτική πραγματικής ειρήνης και ασφάλειας, στη βάση διεθνών και ευρωπαϊκών αρχών. Ολόκληρος ο λαός να απολαύσει τα αγαθά της αρμονικής συμβίωσης και συνεργασίας, μέσα στους κόλπους της μεγάλης Ευρωπαϊκής οικογένειας.

Δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να ξεπουλούμε πατρίδες, με την ψευδαίσθηση ότι με αυτό τον τρόπο θα έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο. Δεν έχουμε κανένα τέτοιο δικαίωμα απέναντι στην ιστορία αλλά και το μέλλον αυτού του τόπου. Δεν έχουμε δικαίωμα να εφησυχάζουμε και να επικεντρωνόμαστε μόνο στην καθημερινότητα, ακόμη και στα τεράστια οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε την ώρα αυτή. Ούτε και έχουμε άδεια από την ιστορία να συμβιβαζόμαστε με τη στασιμότητα.

Προπαντός όμως, δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να χωρίζουμε τον λαό μας. Πληρώσαμε ανεπανόρθωτα την Εθνική διχόνοια στο παρελθόν. Καμία σκοπιμότητα και κανένα συμφέρον δεν μπορεί να τίθεται ψηλότερα από την τιτάνια προσπάθεια για να φτιάξουμε επιτέλους μια καλύτερη Κύπρο.

Το εθνικό μας πρόβλημα έχει πλέον μπει σε ένα πολύ μεγαλύτερο γεωπολιτικό κάδρο, που έχει να κάνει με την σταθερότητα ολόκληρης της περιοχής της ανατολικής Μεσογείου αλλά και με την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης. Δημιουργούνται για την πατρίδα μας κορυφαίες ιστορικές ευκαιρίες.

Στην διεθνή πολιτική όμως δεν υπάρχουν φίλοι, υπάρχουν μόνο στρατηγικά συμφέροντα. Η Κύπρος μπορεί και πρέπει να αξιοποιεί συμφέροντα και συνέργειες που συνεχώς προκύπτουν στην περιοχή μας. 
Ο μόνος δρόμος που προκαλεί συνθήκες νίκης για όλους, Ελληνοκυπρίους, Τουρκοκυπρίους και όλους ανεξαίρετα τους λαούς της περιοχής, είναι ο δρόμος της ειρήνης. Αυτός ο δρόμος όμως περνά μέσα από τη λύση του Κυπριακού. Χωρίς την λύση του Κυπριακού, αυτές οι προοπτικές δεν ανοίγονται για κανένα μας.

Και εδώ είναι που πρέπει να πειστεί και να πιεστεί η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι συμπατριώτες μας. Προκλήσεις και παραβιάσεις δεν χωρούν, ούτε γίνονται ανεκτές σε αυτή την προσπάθεια. Η επανέναρξη του διαλόγου, όπως διαφαίνεται μετά την αποχώρηση του Μπαρμπαρός, θα πρέπει να είναι ουσιαστική. Έχουμε κουραστεί από δηλώσεις καλών προθέσεων της Άγκυρας που στην πράξη καταλήγουν σε εχθρικές ενέργειες.

Εδώ όμως είναι που πρέπει να συμφωνήσουμε και εμείς μεταξύ μας. Ότι το να καταστεί η Κύπρος ξανά ενωμένη και να απαλλαγεί την κατοχή, απαιτεί συμβιβασμούς. Έντιμους συμβιβασμούς που θα διασφαλίζουν τον Κυπριακό Ελληνισμό στην γη των πατέρων του.

Απαιτεί ακόμη να σταθούμε απέναντι στις δήθεν βολικές θεωρίες του “εκείνοι απ’ εκεί και εμείς απ’ εδώ”. Θεωρίες κοντόφθαλμες που έχουν χαρακτηριστικά εθνικής αυτοχειρίας. Δεν αγωνίστηκε κανείς τον λαμπρό αγώνα του ’55 - ’59, για να αποκτήσουμε επισήμως σύνορα με την Τουρκία, εντός της Κύπρου.

Όπως και έχουμε εθνικό καθήκον να πετύχουμε το συντομότερο την οριστική ανόρθωση της οικονομίας της πατρίδας μας. Πρώτα απ’ όλα διότι αναπόφευκτα η οικονομική αδυναμία προκαλεί αδυναμία και ανάγκη εξαρτήσεων, μέχρι να βρούμε ξανά τα πόδια μας. 
Το κράτος μας αποκτά ξανά κύρος και αξιοπιστία. Αποκτά ξανά σιγά - σιγά αυτάρκεια που είναι ο μόνος δρόμος που κατοχυρώνει την Εθνική αξιοπρέπεια.

Η κυβέρνηση, οι πολιτικές δυνάμεις, ο δημόσιος και ο ιδιωτικός τομέας, να δημιουργήσουμε ξανά και να επαναφέρουμε την χαμένη προοπτική στις νέες γενιές αυτού του τόπου. Να εκμεταλλευθούμε σωστά τις δυνάμεις του τόπου μας και τη γεωστρατηγική μας θέση.

Προπαντός, να σταματήσουμε να κοιτάμε τι κάνει ο διπλανός μας. Να δούμε τι μπορούμε εμείς να κάνουμε για την Κύπρο και τους συμπατριώτες μας.

Μόνο έτσι θα βρει ξανά η χώρα μας τη θέση που της αξίζει στο σύγχρονο κόσμο. Με ένα ξεκάθαρο Ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Χωρίς νέες παλινδρομήσεις.

Αγωνιστήκαμε σκληρά για να καταστήσουμε την Κύπρο Ευρωπαϊκή χώρα. Για να μην είμαστε μόνοι μας, αδύναμοι μπροστά από ένα σωρό προκλήσεις. Κοιτάζοντας πάντα τη μεγάλη εικόνα. Το μακροπρόθεσμο συμφέρον της πατρίδας και του λαού μας. 
Το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα, το διαχρονικό και ανιδιοτελές στήριγμα των Εθνικών μας αγώνων. Ειδικά αυτές τις μέρες. Σε αυτή τη δύσκολη μάχη που δίνει η Ελλάδα, μια μάχη στην οποία όλη η Κύπρος στέκεται δίπλα της, στην Εθνική προσπάθεια της για παραμονή της στην Ευρώπη και την Ευρωζώνη.

Έχουμε πολλά να πετύχουμε Ελλάδα και Κύπρος μαζί αυτή την περίοδο της ιστορίας. Και θα τα πετύχουμε εντός, όχι εκτός Ευρώπης. Εντός και όχι εκτός του Ευρώ. Θέλουμε μια Ελλάδα δυνατή ισότιμο μέλος της Ε.Ε. και όχι μια Ελλάδα της δραχμής της απομόνωσης, των οικονομικών περιπετειών και των Εθνικών κινδύνων

Ελληνίδες και Έλληνες,

60 χρόνια μετά, ας θυμηθούμε ότι η πιο βαριά κληρονομιά που μας άφησαν οι ήρωες μας είναι να βάζουμε το συμφέρον της πατρίδας πάνω απ’ όλα. Όταν χρειάστηκε, υπέστησαν και τον θάνατο, προκειμένου να είναι συνεπής απέναντι στην Εθνική ευθύνη που πρέπει να διακρίνει τον καθένα μας.

Έδειξαν σ’ εμάς τους μεταγενέστερους, το πόσο βαρύ πρέπει να νοιώθουμε το χρέος και την ευθύνη απέναντι στην πατρίδα μας. Και το πόσο πρέπει να παραμερίζουμε τους εγωισμούς και τις μικρότητες, για να μπορούμε να εκτελούμε το πραγματικό καθήκον μας.
Σήμερα, την ημέρα αυτή που η ιστορική μνήμη και η συναίσθηση του Εθνικού καθήκοντος αναγεννιούνται και αναβαπτίζονται, οφείλουμε όλοι μας να αντιληφθούμε τις ευθύνες μας απέναντι στην ιστορία αυτού του τόπου. 


Με το θάρρος και την εθνική συνείδηση που μας δίδαξαν, να ανταποκριθούμε στο δικό μας εθνικό καθήκον. 
Ας είναι αιωνία η μνήμη όλων των ηρώων μας.

[διαβάστε περισσότερα...]
Τετ, 01 Απρ 2015

Διακήρυξη για την 1η Απριλίου

Τιμούμε την επέτειο της 1ης Απριλίου 1955, τη λαμπρότερη στιγμή της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας. Αποτίουμε φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης στους ήρωες και τους αγωνιστές του εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, οι οποίοι ακολουθώντας το παράδειγμα των προγόνων μας, έδωσαν και τη ζωή τους για την ελευθερία της Κύπρου και για την Ένωση.

Η 1η Απριλίου 1955 αποτελεί τον σημαντικότερο σταθμό στην πολυκύμαντη πορεία του κυπριακού ελληνισμού για κατάκτηση της ελευθερίας του. Υπήρξε η δραματική και επική κορύφωση μιας σειράς συνεχών εθνικών προσπαθειών για αποτίναξη του αγγλικού ζυγού, αλλά και μιας πολύχρονης πνευματικής προεργασίας που στηρίχτηκε στην ελληνική παιδεία και στην ορθόδοξη πίστη του λαού μας. Παρά την άνιση πάλη με την κραταιά αποικιακή αυτοκρατορία, ο αγώνας εκείνος υπήρξε επιτυχής ως προς τους στόχους του· άλλο αν δεν βρήκε τη συνέχεια που άξιζε στο πολιτικό πεδίο.

Τις ώρες αυτές, που η Κύπρος περνά μέσα από μια πρωτοφανή οικονομική δοκιμασία, ενώ η μισή πατρίδα μας στενάζει ακόμα κάτω από τουρκική κατοχή επαπειλούμενη και με οριστική αλλοίωση της φυσιογνωμίας της, θα πρέπει να αντλήσουμε διδάγματα και να αναζητήσουμε αρετές και χαρακτηριστικά της γενιάς της ΕΟΚΑ. Είναι ώρα να στραφούμε στις διαχρονικές αξίες της ιστορίας μας και τις πατροπαράδοτες αρετές της φιλοπατρίας, του φιλότιμου και της φιλαλληλίας. Το θαυμαστό έπος 1955-59 μας δίνει το μέτρο της ομοψυχίας, της συλλογικότητας και της απαντοχής, ενώ απέδειξε και τι μπορεί να κερδίσουμε με επιμονή στον στόχο, σκληρή δουλειά και πίστη στην επιτυχία της προσπάθειας. Βαδίζοντας σε τέτοιο δρόμο, μπορούμε για μια φορά ακόμα να βγάλουμε τη χώρα μας από τη δύσκολη θέση στην οποία έχει βρεθεί.

Εξάλλου και η προσπάθεια για μια έντιμη και λειτουργική συμφωνία για λύση του Κυπριακού πρέπει να συνεχισθεί. Σε αυτό αποσκοπεί η ηγεσία μας αναζητώντας μια πολιτική συμφωνία για ειρηνική επίλυση του Κυπριακού, στη βάση ευρωπαϊκών αρχών και κανόνων. Επιστρατεύοντας όλες μας τις δυνάμεις, αναζητώντας παντού συμμάχους και βασιζόμενοι στην αδιάλειπτη συμπαράσταση της Ελλάδας συνεχίζουμε τις προσπάθειες για ουσιαστική και λυσιτελή διαπραγμάτευση. Μόνη αποδεκτή κατάληξη θα είναι μια ελεύθερη πατρίδα και ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου, μέσα σε συνθήκες ειρήνης και ασφάλειας για όλους τους Κυπρίους.

Με τρόπους διαφορετικούς και με άλλα μέσα, ο κυπριακός ελληνισμός επιζητεί τα ίδια αγαθά που διεκδίκησε ο αγώνας που ξεκίνησε την 1η Απριλίου 1955: την ελευθερία, τη δημοκρατία, τη δικαιοσύνη και το απαράγραπτο δικαίωμα της εθνικής ταυτοπροσωπίας. 

Διακήρυξη για την 1η Απριλίου

Τιμούμε την επέτειο της 1ης Απριλίου 1955, τη λαμπρότερη στιγμή της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας. Αποτίουμε φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης στους ήρωες και τους αγωνιστές του εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, οι οποίοι ακολουθώντας το παράδειγμα των προγόνων μας, έδωσαν και τη ζωή τους για την ελευθερία της Κύπρου και για την Ένωση.

Η 1η Απριλίου 1955 αποτελεί τον σημαντικότερο σταθμό στην πολυκύμαντη πορεία του κυπριακού ελληνισμού για κατάκτηση της ελευθερίας του. Υπήρξε η δραματική και επική κορύφωση μιας σειράς συνεχών εθνικών προσπαθειών για αποτίναξη του αγγλικού ζυγού, αλλά και μιας πολύχρονης πνευματικής προεργασίας που στηρίχτηκε στην ελληνική παιδεία και στην ορθόδοξη πίστη του λαού μας. Παρά την άνιση πάλη με την κραταιά αποικιακή αυτοκρατορία, ο αγώνας εκείνος υπήρξε επιτυχής ως προς τους στόχους του· άλλο αν δεν βρήκε τη συνέχεια που άξιζε στο πολιτικό πεδίο.

Τις ώρες αυτές, που η Κύπρος περνά μέσα από μια πρωτοφανή οικονομική δοκιμασία, ενώ η μισή πατρίδα μας στενάζει ακόμα κάτω από τουρκική κατοχή επαπειλούμενη και με οριστική αλλοίωση της φυσιογνωμίας της, θα πρέπει να αντλήσουμε διδάγματα και να αναζητήσουμε αρετές και χαρακτηριστικά της γενιάς της ΕΟΚΑ. Είναι ώρα να στραφούμε στις διαχρονικές αξίες της ιστορίας μας και τις πατροπαράδοτες αρετές της φιλοπατρίας, του φιλότιμου και της φιλαλληλίας. Το θαυμαστό έπος 1955-59 μας δίνει το μέτρο της ομοψυχίας, της συλλογικότητας και της απαντοχής, ενώ απέδειξε και τι μπορεί να κερδίσουμε με επιμονή στον στόχο, σκληρή δουλειά και πίστη στην επιτυχία της προσπάθειας. Βαδίζοντας σε τέτοιο δρόμο, μπορούμε για μια φορά ακόμα να βγάλουμε τη χώρα μας από τη δύσκολη θέση στην οποία έχει βρεθεί.

Εξάλλου και η προσπάθεια για μια έντιμη και λειτουργική συμφωνία για λύση του Κυπριακού πρέπει να συνεχισθεί. Σε αυτό αποσκοπεί η ηγεσία μας αναζητώντας μια πολιτική συμφωνία για ειρηνική επίλυση του Κυπριακού, στη βάση ευρωπαϊκών αρχών και κανόνων. Επιστρατεύοντας όλες μας τις δυνάμεις, αναζητώντας παντού συμμάχους και βασιζόμενοι στην αδιάλειπτη συμπαράσταση της Ελλάδας συνεχίζουμε τις προσπάθειες για ουσιαστική και λυσιτελή διαπραγμάτευση. Μόνη αποδεκτή κατάληξη θα είναι μια ελεύθερη πατρίδα και ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου, μέσα σε συνθήκες ειρήνης και ασφάλειας για όλους τους Κυπρίους.

Με τρόπους διαφορετικούς και με άλλα μέσα, ο κυπριακός ελληνισμός επιζητεί τα ίδια αγαθά που διεκδίκησε ο αγώνας που ξεκίνησε την 1η Απριλίου 1955: την ελευθερία, τη δημοκρατία, τη δικαιοσύνη και το απαράγραπτο δικαίωμα της εθνικής ταυτοπροσωπίας. 

[διαβάστε περισσότερα...]
Τετ, 01 Απρ 2015

Ο ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ανακοινώνει στα μέλη, φίλους και οπαδούς του κόμματος, ότι διοργανώνει, σε συνεργασία με τη SALAMIS ΤOURS 9ήμερη κρουαζιέρα από τη Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου μέχρι τη Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2015, με το κρουαζιερόπλοιο «SALAMIS FILOXENIA» στους ακόλουθους προορισμούς:

Κως, Πειραιάς, Γύθειο, Βαλέτα (Μάλτα), Μεσσίνα (Σικελία),

Κεφαλονιά, Χανιά (Σούδα), Ρόδος

Για κράτηση θέσεων παρακαλούμε τους ενδιαφερόμενους να επικοινωνήσουν μόνο με τα γραφεία Salamis Tours, στα ακόλουθα τηλέφωνα: 

Λευκωσία  :   22458484

Λεμεσός     :  25860000

Λάρνακα    :  24828272

Πάφος        :  26811114

Παγκύπριο :  77778500

 Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αποτείνεστε στα κεντρικά γραφεία του κόμματος στη κα Σταυρούλα Θεοφάνους στα τηλ. 22883000 και 22883204.

Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε πάνω στις εικόνες:

    

      

Ο ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ανακοινώνει στα μέλη, φίλους και οπαδούς του κόμματος, ότι διοργανώνει, σε συνεργασία με τη SALAMIS ΤOURS 9ήμερη κρουαζιέρα από τη Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου μέχρι τη Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2015, με το κρουαζιερόπλοιο «SALAMIS FILOXENIA» στους ακόλουθους προορισμούς:

Κως, Πειραιάς, Γύθειο, Βαλέτα (Μάλτα), Μεσσίνα (Σικελία),

Κεφαλονιά, Χανιά (Σούδα), Ρόδος

Για κράτηση θέσεων παρακαλούμε τους ενδιαφερόμενους να επικοινωνήσουν μόνο με τα γραφεία Salamis Tours, στα ακόλουθα τηλέφωνα: 

Λευκωσία  :   22458484

Λεμεσός     :  25860000

Λάρνακα    :  24828272

Πάφος        :  26811114

Παγκύπριο :  77778500

 Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αποτείνεστε στα κεντρικά γραφεία του κόμματος στη κα Σταυρούλα Θεοφάνους στα τηλ. 22883000 και 22883204.

Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε πάνω στις εικόνες:

    

      

[διαβάστε περισσότερα...]

Flickr Feed

Πεμ, 20 Σεπ 2018

ΓΡΑΠΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΔΗΣΥ

ΑΒΕΡΩΦ ΝΕΟΦΥΤΟΥ 

Πρόταση Γ.Γ. ΑΚΕΛ Άνδρου Κυπριανού για τον Ψηφιακό Μετασχηματισμό

Χαιρετίζω τη θέση του Γ.Γ. του ΑΚΕΛ και επί της ουσίας αλλά και ως ορθή πολιτική κίνηση.

Θέλω να πιστεύω ότι μπαίνουμε πλέον σε μια νέα σελίδα της πολιτικής ζωής στην Κύπρο. Όπου η αντιπολίτευση δεν θα εξαντλείται μόνο στην κριτική, αλλά θα προτείνει πολιτικές και θα συνεισφέρει εποικοδομητικά στην διαμόρφωση καλύτερων συνθηκών για τον τόπο μας.

Αδιαμφισβήτητα ο ψηφιακός μετασχηματισμός της Κύπρου και η καινοτομία είναι το μέλλον. Και για αυτό το καλύτερο αύριο της χώρας μας πρέπει να δουλέψουμε και να συνεργαστούμε όλοι μαζί.

Ας αφήσουμε το χθες που μας χωρίζει και ας κτίσουμε το αύριο που μας ενώνει.

Λευκωσία, 20 Σεπτεμβρίου 2018

Πεμ, 20 Σεπ 2018

ΓΡΑΠΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ
ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΟΥΛΛΑ

Ακόμη ένα βήμα στη Μεταρρύθμιση της Εθνικής Φρουράς

Η σημερινή εξαγγελία των ριζικών αλλαγών, αυτή τη φορά στο κομμάτι της Εφεδρείας, αποτελεί για τον Δημοκρατικό Συναγερμό ακόμη ένα βήμα στη Μεταρρύθμιση της Εθνικής Φρουράς.

Οι εξαγγελθείσες μεταρρυθμίσεις καταργούν οριστικά την ταλαιπωρία και την απώλεια χρόνου, κυρίως επαγγελματικού, των ενεργών πολιτών. Επιπλέον, μειώνουν κατακόρυφα την κατασπατάληση δημοσίου και ιδιωτικού χρήματος.

Με την εφαρμογή των αλλαγών στην Εφεδρεία θα επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή αξιοποίηση του εφέδρου καθώς και η κατάργηση της αδικαιολόγητης γραφειοκρατίας που δεν συνάδει στις τεχνολογικές δυνατότητες που θα πρέπει μια χώρα να αξιοποιεί, στο πλαίσιο μάλιστα και της μεταρρύθμισης της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.

Για τον Δημοκρατικό Συναγερμό η μεταρρύθμιση της Εθνικής Φρουράς αποτελεί χρέος προς τη νέα γενιά αλλά και την πατρίδα. Η Εθνική Φρουρά αποτελεί τη δύναμη προάσπισης της εθνικής μας κυριαρχίας αλλά και τον ισχυρό παράγοντα σταθερότητας και συνεισφοράς ασφάλειας και ειρήνης στην ευρύτερη περιοχή.

Λευκωσία, 20 Σεπτεμβρίου 2018

Πεμ, 20 Σεπ 2018

ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΔΗΣΥ
ΑΒΕΡΩΦ ΝΕΟΦΥΤΟΥ
Μεταναστευτικό


Πολύ σωστά έθεσε το θέμα του μεταναστευτικού ο ΠτΔ στο Συμβούλιο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Συχνά μιλάμε για τους κινδύνους της δημογραφικής αλλοίωσης των κατεχομένων. Ενδεχομένως παραγνωρίζοντας και τους κινδύνους από την αλλοίωση του δημογραφικού χαρακτήρα στις ελεύθερες περιοχές.

Θέλω να διευκρινίσω κάτι. Ως Δημοκρατικός Συναγερμός δεν είμαστε ένα ρατσιστικό κόμμα.

Σεβόμαστε τις Διεθνείς Συνθήκες και τις Ευρωπαϊκές Αρχές όσον αφορά τις πολιτικές για τους μετανάστες.

Όμως πρέπει και οφείλει το κράτος να προστατεύσει και τον κοινωνικό του ιστό αλλά και το δημογραφικό του χαρακτήρα.

Και μια χώρα μικρή όπως η Κύπρος, έχει τα όρια στα οποία μπορεί να αντέξει. Δεν μπορούμε να υπερβαίνουμε τα όρια αυτά γιατί αυτό θα δημιουργήσει προβλήματα και στον κοινωνικό ιστό και στον δημογραφικό χαρακτήρα, αλλά ακόμη και στο οικονομικό σκέλος.

Επαναλαμβάνω σεβόμαστε τις Διεθνείς Συνθήκες και τις Ευρωπαϊκές Αρχές αλλά την ίδια ώρα έχουμε την υποχρέωση να προστατεύσουμε τον κοινωνικό μας ιστό.

Λευκωσία, 20 Σεπτεμβρίου 2018