Είναι όντως κρίσιμη η συνάντηση της Γενεύης;
Τετ, 09 Φεβ 2011

του Πρόδρομου Προδρόμου

Το δημοσιογραφικό, όπως και το πολιτικό ημερολόγιο λέει ότι μετά τα Χριστούγεννα, στο τέλος Ιανουαρίου θα γίνει στη Γενεύη μια κρίσιμη συνάντηση του γενικού γραμματέα των Η.Ε. με τους εκπροσώπους των δυο πλευρών στις συνομιλίες για το Κυπριακό. Εδώ στη Λευκωσία, δίνουν και παίρνουν συζητήσεις αν το Κυπριακό έχει μπει σε χρονοδιάγραμμα ή κατά πόσον επίκειται παρέμβαση των Η.Ε. στη διαδικασία, με δικές τους (μεσολαβητικές) προτάσεις.

Είναι όμως πράγματι κρίσιμη αυτή η συνάντηση; Την άποψη αυτή δε φαίνεται, πάντως, να τη συμμερίζεται η κοινή γνώμη. Οι άνθρωποι απογοητευμένοι και αποκαρδιωμένοι από τα όσα ακούνε, έχοντας μάλιστα μια σχετική εμπειρία δεκαετιών, δε φαίνεται να προσδοκούν και πολλά πράγματα. Τουναντίον, μάλλον με αδιαφορία αντιμετωπίζει η κοινή γνώμη αυτή τη θεωρούμενη ως κρίσιμη συνάντηση.

Ίσως όμως αυτό να μη λέει και πολλά πράγματα. Η συνάντηση και οι εξελίξεις που μπορεί να προκύψουν από αυτήν, θα μπορούσε πράγματι να έχουν καίρια σημασία, ακόμα και αν οι πολίτες δε συμμερίζονται αυτή την εντύπωση.

Σε τι όμως μπορεί να συνίσταται η “κρισιμότητα”; Μήπως μπορεί από τη συνάντηση αυτή να προκύψει κάποια συμφωνία; Μάλλον ακραία και εντελώς ουτοπική προσδοκία. Εξάλλου, δεν είναι και αυτό το πραγματικό αντικείμενο της. Αλλά μάλλον είναι να δοθεί μια αποφασιστική ώθηση, ούτως ώστε μέσα στις επόμενες εβδομάδες –και πάντως πριν από το Πάσχα- να υπάρξει έδαφος για κάποιες άλλες καταληκτικές συσκέψεις. Τουλάχιστον αυτό είναι το σκεπτικό του διεθνούς οργανισμού. Ενώ, σε αντίθετη περίπτωση και αν φανεί ότι δεν υπάρχει, μετά από δυο χρόνια, τέτοιο έδαφος, πιθανολογείται ότι ο Γενικός Γραμματέας θα εξαγάγει τα συμπεράσματα και ίσως βάλει τέρμα, αποσυρόμενος από τη διαδικασία.

Ας πούμε, όμως, ότι υπήρχε έδαφος για κάποια συμφωνία. Ας πούμε, ακόμα, ότι θα υπήρχε και προσδοκία για μια πολιτική συμφωνία; Τι θα μπορούσε να είναι αυτή;

Στην καλύτερη περίπτωση, θα μπορούσε να πεισθεί η Τουρκία να εγκαταλείψει την απαίτησή της για “λύση δυο κρατών” και να γίνει όντως μια κάποια συμφωνία για ομοσπονδία. Αξίζει να το σημειώσουμε:να υποχωρήσει η Τουρκία από αξίωση για χωριστό τουρκικό κράτος στην Κύπρο και να “συμβιβαστεί” με την ομοσπονδία την οποία έχει η ίδια επιβάλει εδώ και περίπου δυο δεκαετίες! Δηλαδή στην καλύτερη περίπτωση, θα μπορούσε να θεωρηθεί επιτυχία ότι θα γίνει εκείνο το οποίο αξίωσε και επέβαλε η Τουρκία... Ενώ, οποιαδήποτε τέτοια συμφωνία για ομοσπονδία, εξυπακούεται πια ότι θα γίνει ακριβώς στις γραμμές της –καθαρά συνομοσπονδιακής- πρότασης Ανάν.

Αλλά ακόμα κι αν μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο –που η τουρκική στάση δείχνει ότι είναι εξαιρετικά απομακρυσμένο- μια τέτοια συμφωνία θα γινόταν, στην καλύτερη περίπτωση, πάνω στη βάση των παραχωρήσεων που ήδη έχει κάνει ο κ.Χριστόφιας στο όνομα της ελληνικής πλευράς. Όμως είναι πολύ καλά γνωστό ότι αυτές οι παραχωρήσεις σχετικά με τους εποίκους, την εκ περιτροπής διακυβέρνηση της χώρας και το δικαίωμα στην περιουσία, δε γίνονται αποδεκτές από τη μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού.

Το ερώτημα, όταν ακούμε πια για “κρίσιμες στιγμές” στη διαδικασία συνομιλιών είναι κατά πόσο στις συνομιλίες αυτές υπάρχει και διαπραγμάτευση. Τι είναι εκείνο που διαπραγματεύεται η δική μας πλευρά; Τι είναι εκείνο που διεκδικεί;

Προφανώς τίποτα! Η μέγιστη αξίωση που προβάλλει ο Πρόεδρος Χριστόφιας είναι να συγκατανεύσει η Τουρκία στη “βάση των διαπραγματεύσεων” που είναι, όπως δεν παύει να επαναλαμβάνει, μια “δικοινοτική-διζωνική ομοσπονδία”. Όμως, εδώ και καιρό έχει φανεί ότι η Τουρκία μεταστρέφει πια την περίφημη “δικοινοτικότητα” σε καθαρό διαμελισμό με τη λογική της “ομοσπονδίας των δύο κρατών”. Αυτό, εξάλλου, φτάσαμε να εξυπακούεται και από τα ίδια τα Η.Ε. όταν ανερυθρίαστα μιλούν για τη “Βουλή στο Νότο”.

Σε όλη αυτή τη διαδικασία των τραγελαφικά αποκαλούμενων “κυπριακής ιδιοκτησίας” συνομιλιών, από το 2008 κι εδώ, η ελληνική πλευρά δεν έχει καταφέρει να διεκδικήσει το παραμικρό! Η δέσμευση του Προέδρου για “δίκαιη λύση” ακούγεται ως παρωδία από τη στιγμή που μόνιμα συνομιλεί σε έδαφος πολύ ολισθηρότερο και από εκείνο του περιβόητου σχεδίου του 2004.

Πολύ περισσότερο, όλα αυτά τα χρόνια από την ένταξη στην Ε.Ε. κι εδώ, η Κυπριακή Δημοκρατία δε μπόρεσε ούτε στιγμή να αξιοποιήσει την ευρωπαϊκή ιδιότητά της ως προς το περιεχόμενο μιας συμφωνίας για το Κυπριακό. Φτάσαμε μάλιστα στο σημείο, αντί να κρίνεται η τουρκική υποψηφιότητα για ένταξη σε σχέση με τα ανομήματα στο Κυπριακό, να “δικάζεται” η Κυπριακή Δημοκρατία με το περίφημο απ’ευθείας εμπόριο που δεν είναι παρά απ’ ευθείας αμφισβήτηση της υπόστασης και της κυριαρχίας της.

Αν είναι κρίσιμο ορόσημο η νέα “τριμερής” της Γενεύης, είναι γιατί συνιστά ένα ακόμα βήμα στην ατελέσφορη προσέγγιση του σημερινού Προέδρου, η οποία οδηγεί σε αυτοεγκλωβισμό και αδιέξοδα την ελληνική πλευρά. Ενώ, αν πρόβλημα υπάρχει στον τρόπο που πολιτευόμαστε, αυτό δεν είναι οι διαφορές και η διάσταση στις θέσεις και τις εκτιμήσεις των διαφόρων πολιτικών δυνάμεων. Αλλά πρόβλημα είναι η μεγάλη διάσταση ανάμεσα στο τι απεργάζεται και επιδιώκει στις διαπραγματεύσεις η ηγεσία και στο τι μπορεί να δεχτεί η κοινή γνώμη ή και τι αντέχει πια ο κυπριακός Ελληνισμός.

 

 

Flickr Feed

Δευ, 27 Μάρ 2017

Δελτίο Τύπου Δημοκρατικού Συναγερμού

Είναι πια ολοφάνερη η μόνη έγνοια που έχει στο νου ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος. Από τώρα και για τις επόμενες 300 μέρες θα κοιμάται και θα ξυπνά με ένα και μόνο στόχο: πώς θα βρεθεί ο ίδιος στην καρέκλα.

Για τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ δεν υπάρχει Κυπριακό, αλλά μόνο η επιδίωξή του να κατακτήσει προσωπικά τον προεδρικό θώκο.

Πώς όμως να υπάρχει Κυπριακό για τον κ. Νικόλα Παπαδόπουλο όταν για να διεκδικήσει την καρέκλα έχει συστρατευτεί με τις πιο ακραίες θέσεις που θα ήθελαν να σταματήσει κάθε διαπραγμάτευση; Το πολιτικό συνονθύλευμα του οποίου θέλει να ηγηθεί έχει καθαρό όνομα και στόχο: είναι εκείνοι που δεν θέλουν διαπραγματεύσεις και εκείνοι που με ηχηρά όσο και κενά συνθήματα προσπαθούν να κάνουν τον κόσμο να συνηθίσει την τουρκική κατοχή.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός θεωρεί ότι με την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων που μπορεί να ακολουθήσει την κοινωνική συνάντηση που έχει εξαγγελθεί, πρέπει να φέρουμε ξανά την Τουρκία στη θέση εκείνη όπου θα οφείλει να πάρει αποφάσεις και για την απόσυρση των στρατευμάτων και για τον τερματισμό της κατοχής, αλλά και των εγγυήσεων.

Αντίθετα ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος και οι ακραίες δυνάμεις που μπορεί να τον ακολουθήσουν δεν χάνουν ευκαιρία να «πυροβολούν» τη διαδικασία διαπραγμάτευσης, ελπίζοντας ότι η στασιμότητα θα τους δώσει την καρέκλα και την εξουσία. 

Κυρ, 26 Μάρ 2017

Δήλωση του Εκπροσώπου Τύπου του ΔΗΣΥ κ. Πρόδρομου Προδρόμου.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ξέρει πολύ καλά πώς θα χειριστεί το θέμα για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων και η παράταξή μας ξέρει πώς να στηρίζει απόλυτα τις προσπάθειές του

Βλέπουμε διάφορα δημοσιεύματα. Με διάφορες εκτιμήσεις και ισχυρισμούς σχετικά με το κενό διάστημα των διαπραγματεύσεων και τη συνέχεια.

Για μας ένα πράγμα είναι σίγουρο: ο Δημοκρατικός Συναγερμός τάσσεται υπέρ της συνέχισης των διαπραγματεύσεων. Θεωρούμε ότι υπάρχει ανάγκη να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες γιατί είναι προς το συμφέρον του κυπριακού ελληνισμού και της Κύπρου ολόκληρης.

Είναι όμως άλλο ένα πράγμα που είναι σίγουρο: την αρμοδιότητα για τη διαπραγμάτευση την έχει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Η παράταξή μας στηρίζει απολύτως τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στις επιλογές που κάνει και στους χειρισμούς που κρίνει ωφέλιμους για το σκοπό αυτό. Διότι ξέρουμε ότι ο Πρόεδρος βασίζεται σε θέσεις αρχών και διεκδικεί εκείνα που χρειάζεται η Κύπρος και ο κυπριακός ελληνισμός.

Βλέπουμε τα δημοσιεύματα… Είναι βέβαια δικαίωμα του καθενός να προβάλλει εκτιμήσεις και να γράφει ό,τι θέλει και ό,τι κρίνει σωστό. Ένθεν και ένθεν.

Εμείς υπογραμμίζουμε ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ξέρει πολύ καλά πώς θα χειριστεί το θέμα και η παράταξή μας ξέρει πώς θα στηρίξει τις προσπάθειές του.

Λέμε ότι οι διαπραγματεύσεις πρέπει να συνεχιστούν από εκεί που σταμάτησαν όταν αποχώρησε ο Τουρκοκύπριος ηγέτης. Ελπίζουμε ότι ο κ. Ακκιντζί θα επιστρέψει και θα επιβεβαιώσει και εκείνο που είπε ο εκπρόσωπός του, ότι δηλαδή δεν επηρεάζεται από το δημοψήφισμα του Απριλίου στην Τουρκία.

Μπορεί να φαίνεται λογικά δύσκολο να υπάρξει πρόοδος πριν το περιβόητο δημοψήφισμα του Ταγίπ Ερντογάν. Μπορεί ακόμα να φαίνεται αμφίβολο αν γενικά η Άγκυρα θα λογικευτεί. Εξάλλου ποτέ δεν κρύψαμε ότι παρά την πρόοδο που καταγράφηκε στο τελευταίο διάστημα, παραμένουν δυσκολίες και διάσταση σε κάποια σημαντικά θέματα.

Έχουμε όμως κάθε λόγο να θέλουμε να συνεχιστεί η διαπραγμάτευση από την ώρα που ξέρουμε και όλοι ομολογούμε πως μόνο με μια πολιτική συμφωνία μπορεί να τερματίσουμε την κατοχή και την ανωμαλία στον τόπο μας.

Πρέπει η διαπραγμάτευση να συνεχιστεί από εκεί που είχαμε μείνει, με τη Διάσκεψη της Γενεύης, περιμένοντας να δεχτεί η Τουρκία ότι δεν μπορεί να κατέχει εδάφη ούτε να διατηρεί στρατεύματα στην Κύπρο, αλλά ούτε να αξιώνει δικαιώματα εγγυήσεων, δηλαδή επέμβασης και ανάμιξης. Να συνεχιστεί και να καταλήξει αυτή η διαδικασία με την οποία καθιερώθηκε και η ενεργός παρουσία της Ε.Ε. Αλλά και να αντιμετωπιστούν με λογική και καλή θέληση και τα υπόλοιπα ανοιχτά θέματα.

Κυρ, 26 Μάρ 2017

Δελτίο Τύπου Δημοκρατικού Συναγερμού

Μιλά ο Ν. Παπαδόπουλος που μήνες τώρα ασχολείται μόνο με την προεδρία!

-και προτείνει «κοινή στρατηγική» για κόμματα που δεν έχουν κάν κοινό στόχο

Διαμαρτύρεται το ΔΗΚΟ και επικρίνει τον Πρόεδρο του κόμματός μας κ. Αβέρωφ Νεοφύτου ότι «επιτίθεται στον ενδιάμεσο χώρο». Κάτι τέτοιο όμως δεν μπορεί να συμβαίνει, διότι όπως δήλωνε στο ΡΙΚ, στις 9 Μαρτίου,  ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ κ. Μαρίνος Σιζόπυολος « Αυτή την στιγμή η ΕΔΕΚ έχει ξεκαθαρίσει με απόφαση Κεντρικής Επιτροπής ότι για εμάς δεν υπάρχει Ενδιάμεσος Χώρος». Υπενθυμίζουμε ακόμα στο ΔΗΚΟ ότι και η πρόεδρος της «Αλληλεγγύης» είχε δημόσια εξηγήσει ότι για εκείνη «δεν έχει νόημα να μιλάμε για ενδιάμεσο χώρο».

Πώς μπορεί λοιπόν ο κ. Νεοφύτου να επιτίθεται σε κάτι που δεν υπάρχει;

Επισημαίνει ακόμα το ΔΗΚΟ ότι «αντί να ασχολούνται με την τουρκική αδιαλλαξία, με τις απειλές της Τουρκίας και τους εκβιασμούς του Ακκιντζί, αναλώνονται να κατηγορούν τον ενδιάμεσο χώρο». Την ίδια ώρα όλη η Κύπρος βλέπει ότι είναι ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος που εδώ και μερικούς μήνες, περισσότερο από ένα χρόνο πριν τις προεδρικές εκλογές, δεν ασχολείται με ο,τιδήποτε άλλο παρά με την επιθυμία του να διεκδικήσει την προεδρία.

Όσον αφορά τις χτεσινές προκλητικές δηλώσεις του Νικόλα Παπαδόπουλου σχετικά με το τι θα συμβεί στη Βουλή, του υπενθυμίζουμε την αιτιολογία της δικής μας πρότασης νόμου, όπως αυτή είχε κατατεθεί ήδη από τις 10 Φεβρουαρίου και προτού ασχοληθεί κάν με το θέμα η τουρκοκυπριακή πλευρά. Εάν του συμφέρει να κάνει ότι δεν ακούει, αυτό δεν είναι πρόβλημα των θεσμών, αλλά του ιδίου προσωπικά.

Εξάλλου, φαίνεται ότι εκείνο που πραγματικά ενοχλεί τον ίδιο, το κόμμα του και τους συνοδοιπόρους τους, είναι ότι μπορεί να ξεκινήσει και πάλι η διαπραγμάτευση για το Κυπριακό.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός δεν προχωρεί σε «επικρίσεις κατά των κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου». Απλώς, στο άκουσμα της προεκλογικής διαφήμισης για «νέα στρατηγική του Νικόλα Παπαδόπουλου», διερωτόμαστε: πώς μπορεί να υπάρχει πρόταση κοινής στρατηγικής για κόμματα που έχουν διαφορετικό στρατηγικό στόχο; Ποιά μπορεί να είναι κοινή στρατηγική για κόμματα που δεν μπορεί να αποφασίσουν ποια λύση του Κυπριακού επιδιώκουν, αλλά το ένα λέει «επιδιώκεται λύση διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας», το άλλο λέει «η διζωνική είναι ρατσιστική και απορρίπτεται» και κάποιο τρίτο εξαπολύει μύδρους και κατά της ιδέας της «δικοινοτικότητας»;

Δεν πρόκειται για «επικρίσεις», αλλά για αποκάλυψη ότι η «άλλη στρατηγική» είναι απλώς ένα άλλο... πυροτέχνημα.