ΕΕ: Τα Πολιτικά Μηνύματα από τη Διαχείριση της Οικονομικής Κρίσης
Σαβ, 29 Μάι 2010

της Ιωάννας Συγκρασίτη

Η απόφαση για τη σύσταση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης αποτέλεσε μια ιδιαίτερα θετική εξέλιξη για το μέλλον του ενοποιητικού εγχειρήματος της Ευρώπης. Έστω και υπό το καθεστώς της πίεσης των αγορών προς στις οικονομίες των χωρών του ευρωπαϊκού νότου (Πορτογαλία, Ισπανία, Ελλάδα) αλλά και συνολικά εναντίον της ευρωζώνης, τα κράτη μέλη - με καθυστέρηση είναι αλήθεια - κατανόησαν την ανάγκη της από κοινού θωράκισης του Ευρώ αλλά και τη ζωτική αξία της έννοιας της αλληλεγγύης στην οικοδόμηση του κοινού μας μέλλοντος, βασικός πυλώνας του οποίου είναι μια ευημερούσα οικονομία.

Η 9η Μαΐου έχει καθιερωθεί ως η ημέρα της Ευρώπης. Τη γενέθλια αυτή ημέρα του ενοποιητικού εγχειρήματος, οι ευρωπαίοι υπουργοί οικονομικών, προχώρησαν στη σύσταση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης αντιλαμβανόμενοι τόσο τη κρισιμότητα των στιγμών όσο και το «παιχνίδι» των κερδοσκόπων σε βάρος του κοινού μας νομίσματος αλλά και συνολικά εναντίον της ευρωπαϊκής οικονομίας. Η απάντηση στο δίλημμα που έθετε η γνωστή και έγκυρη γαλλική εφημερίδα Le Monde στις 07/05/10 στο εβδομαδιαίο οικονομικό της ένθετο υπό τον τίτλο «Ζώνη Ευρώ: Αλλάζουμε ή πεθαίνουμε» είχε μόλις απαντηθεί.

Ακολουθώντας την ίδια πεπατημένη οδό καθώς και παρόμοιο θεσμικό πλαίσιο με αυτό που είχε συμφωνηθεί για τη διαχείριση του οικονομικού προβλήματος της Ελλάδας, οι ευρωπαίοι υπουργοί οικονομικών αποφάσισαν τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης, με τη συμμετοχή και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, συνολικού ύψους 750 δισ. ευρώ, του οποίου η ενεργοποίηση θα υπόκειται σ’ ένα αυστηρό και από πριν καθορισμένο σύνολο κανόνων και προϋποθέσεων.

Τελικά, η Ευρώπη, έστω και καθυστερημένα, κατανόησε τους κινδύνους για την ευρωπαϊκή οικονομία και αντέδρασε. Μετέτρεψε την κρίση σε ευκαιρία. Αντιλήφθηκε ότι η για να λειτουργήσει ορθολογικά η ευρωπαϊκή οικονομία, πέρα από οικονομικούς μηχανισμούς και εργαλεία χρειάζεται και θωράκιση από τις πρακτικές της κερδοσκοπίας των αγορών, που τα τελευταία χρόνια έχουν πληθύνει τόσο σε μέγεθος όσο και σε έκταση. Και η κερδοσκοπία αντιμετωπίζεται μόνο με αποφάσεις που ως ελάχιστο κοινό παρανομαστή έχουν την πολιτική βούληση για τη στήριξη της οικονομίας αλλά και την επίδειξη της απαραίτητης αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών. Δεν αρκεί από μόνη της η κυκλοφορία του Ευρώ, αλλά απαιτείται και ο συντονισμός των επιμέρους οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών. Απαιτείται η υλοποίηση μιας συνεκτικής και αποτελεσματικής «ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης».

Μέσα σε αυτές τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες για τις οικονομίες των χωρών του ευρωπαϊκού νότου, η Ευρώπη αντιλήφθηκε επιτέλους ότι δεν πρέπει να προχωρεί σε σημαντικές και κρίσιμες για το μέλλον της ηπείρου μας αποφάσεις(όπως η κυκλοφορία του Ευρώ) χωρίς παράλληλα να προχωρεί στον συντονισμό και στην υιοθέτηση των απαραίτητων μηχανισμών και πολιτικών στήριξης των αποφάσεών της.

Η ελληνική κρίση λειτούργησε εν τέλει καταλυτικά στην πορεία για μια ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση. Ανέδειξε χρόνιες αδυναμίες και θεσμικές ανεπάρκειες του κοινού ευρωπαϊκού μας οικονομικού οικοδομήματος. Κατέδειξε ότι πέρα από την οικονομία της αγοράς και τον καλώς εννοούμενο ανταγωνισμό υπάρχουν και τα παιγνίδια των αγορών, τα οποία πλέον δεν παίζονται στις πλάτες των εταιρειών όπως παλαιότερα, αλλά στις πλάτες κρατών και εθνικών οικονομιών. Οι δε ανισορροπίες που προκαλούν είναι ικανές να βάλουν σε κίνδυνο ολόκληρη την ευρωζώνη.

Για τον σκοπό αυτό η Ευρώπη εξετάζει σοβαρά τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού οίκου αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας των κρατών μελών και ετοιμάζεται να θεσπίσει νέους και πιο αυστηρά προσανατολισμένους κανόνες για τη λειτουργία της αγοράς των εξωχρηματιστηριακών παραγώγων, με ιδιαίτερη έμφαση στα επονομαζόμενα ασφάλιστρα κινδύνου, τα οποία αποτέλεσαν και την αφετηριακή βάση της οικονομικής κρίσης.

Κι όμως, όλα τα παραπάνω δεν ήταν δεδομένα ως πριν από λίγο καιρό. Η επέκταση όμως της οικονομικής κρίσης διεύρυνε τον προβληματισμό και κινητοποίησε την Ευρώπη. Όμως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρέπει να παρεμβαίνει κατασταλτικά, αλλά να λειτουργεί προληπτικά. Ν’ ανοίγει το δρόμο κι όχι να ακολουθεί τις εξελίξεις. Ας ελπίσουμε ότι το πάθημα έγινε μάθημα.

 

Flickr Feed

Δευ, 22 Ιαν 2018

Καταδικάζουμε τις επεμβάσεις της Άγκυρας στις εσωτερικές υποθέσεις των Τουρκοκυπρίων και ιδιαίτερα τις απόπειρες να πληγεί η ελευθερία έκφρασης γνώμης και ο Τύπος. Εξαιρετικά ανησυχητική είναι όμως η απόπειρα να υποκινηθούν εκδηλώσεις βίαιης καταστολής εναντίον της τουρκοκυπρικής εφημερίδας. Δείχνει ότι αντιδημοκρατικές πρακτικές που έχουν επιβληθεί στο εσωτερικό της Τουρκίας διαχέονται τώρα με μεγαλύτερη ένταση και στην κατεχόμενη Κύπρο.

Όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα στα κατεχόμενα, σε συνδυασμό με τη συζήτηση που ακούμε σχετικά με την τουρκική εισβολή του 1974, υπογραμμίζουν με έναν ακόμα τρόπο την ανάγκη να βρεθεί μια πολιτική συμφωνία, που όχι μόνο θα τερματίζει την τουρκική κατοχή, αλλά θα αποκλείει και την ανάμιξη της Άγκυρας στις υποθέσεις της Κύπρου, με κατάργηση των εγγυήσεων και των όποιων επεμβατικών δικαιωμάτων.

Λευκωσία, 22 Ιανουαρίου 2018

Δευ, 22 Ιαν 2018


Όταν ξεκινήσαμε, το 2013, η Κύπρος ήταν μια χώρα σε διάλυση. 

Καταχρεωμένη. Με τον κόσμο να περιμένει στην ουρά.
Ουρά στα κοινωνικά παντοπωλεία. Ουρά σε τραπεζικές μηχανές, με τις τράπεζες κλειστές. Κυριαρχούσαν η αγωνία και ο φόβος για το αύριο.

Σήμερα έχουμε στήσει την οικονομία στα πόδια της.
Έχουμε ανάπτυξη. Έρχονται επενδύσεις και δημιουργείται απασχόληση. Η ανεργία μειώνεται διαρκώς. Οι νέοι βρίσκουν σιγά-σιγά τις ευκαιρίες που δικαιούνται και που αξίζουν.

Το κράτος έχει πλεονάσματα και έχει δυνατότητες για οφέλιμες πολιτικές.
Η κυβέρνησή μας μπορεί και σχεδιάζει το αύριο. Όπως, για παράδειγμα, με το Γενικό Σχέδιο Υγείας, που δεκαετίες το περιμέναμε...

Αυτή την πορεία πρέπει να συνεχίσουμε. Δεν πρέπει:
ούτε να λοξοδρομήσουμε με την πλάνη μεγαλόστομων υποσχέσεων που δεν στέκουν πουθενά
ούτε και να αφήσουμε τους άλλους να μας πάρουν πίσω ξανά.

Έτσι θα ψηφίσουμε την Κυριακή που έρχεται.
Για να συνεχίσουμε στο δρόμο που φτιάχνει τη χώρα μας και τη ζωή μας.
Με σταθερά βήματα μπροστά. Με Πρόεδρο τον Νίκο Αναστασιάδη. Τον Πρόεδρο που έχει δείξει στην πράξη ότι βελτιώνει τα πράγματα. Ότι έχει σχέδιο για τη χώρα.

Λευκωσία, 22 Ιανουαρίου 2018

Παρ, 19 Ιαν 2018

Σε 10 μέρες οι Κύπριοι Πολίτες καλούνται στην κάλπη για να αποφασίσουν πως θα προχωρήσει η χώρα και το ερώτημα είναι:

αν θα μπούμε σε λογική πειραματισμών που θα αποσταθεροποιούσαν την χώρα όπως ακούγετε από τη μία πλευρά;

ή ακόμα να επιστρέψουμε σε πολιτικές που μας είχαν φέρει την βαθιά κρίση;

ή θα συνεχίσουμε με σταθερά βήματα μπροστά σε δρόμο ανάπτυξης και δημιουργίας που βελτιώνει την χώρα μας.

Ακούμε τους δύο βασικούς ανθυποψηφίους του Προέδρου της Δημοκρατίας να κατηγορούν ο ένας τον άλλον επειδή σε κάποιες θέματα συνεργάστηκαν με πολιτικές του Προέδρου Αναστασιάδη.

Εμείς λέμε ότι χρειάζονται συνεργασίες, πρέπει να βρίσκουμε συναίνεση για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα, να σχεδιάζουμε μεγάλες πολιτικές που παράγουν αποτελέσματα προς όφελος των πολιτών.

Την ώρα που οι πολίτες αναγνωρίζουν στον Πρόεδρο Αναστασιάδη την ηγετική φυσιογνωμία που χρειάζεται η χώρα είναι επίσης πολύ σημαντικό ότι με τις πολιτικές του ο Πρόεδρος μπορεί να εξασφαλίζει συναίνεση και συνεργασίες.

Γιατί πραγματικός αντίπαλος μας είναι τα προβλήματα και στόχος μας η λύσης τους προς όφελος των πολιτών

Λευκωσία, 19 Ιανουαρίου 2018