Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία... Μήπως ακολουθεί η Κύπρος;
Παρ, 10 Δεκ 2010

του Πρόδρομου Προδρόμου

 

Δεν πρόκειται απλά για εθνικές δημοσιονομικές κρίσεις ή κρίσεις χρέους. Εδώ και αρκετό καιρό φάνηκε καθαρά ότι δοκιμάζεται η ίδια η Ευρωζώνη. Πέρα από το μηχανισμό στήριξης που εγκαταστάθηκε πρόσφατα, κάποιες επιλογές και μεθοδεύσεις των ίδιων των ισχυρών της Ε.Ε. δεν βοήθησαν αρκετά -αφού η Γερμανία, ιδιαίτερα, θέλησε να επιβάλει τους όρους και την οπτική της. Μαζί με την πρωτοφανή “στοχοποίηση” της Ελλάδας, ήρθαν στην επιφάνεια βαθύτερες αντιφάσεις και αρρυθμίες του ίδιου του νομισματικού συστήματος της Ευρώπης.

Θύμα της επιτυχίας της

Σήμερα, η Ιρλανδία εμφανίζεται ως το δεύτερο “κακό παιδί” και μαζί θύμα της κρίσης. Η οικονομία της ήταν, όμως, το “οικονομικό θαύμα” της Ευρώπης τις δυο τελευταίες δεκαετίες. Το φορολογικό σύστημα, αλλά και επιδέξιες πολιτικές που διαμόρφωναν ένα σύγχρονο φιλικό περιβάλλον, προσήλκυσαν μαζικά ξένες επενδύσεις. Η γοργή οικονομική μεγέθυνση έκανε τους Ιρλανδούς, άλλοτε “φτωχούς συγγενείς”, να φτάσουν να έχουν, το 2009, το δεύτερο ψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα μέσα στην Ε.Ε. (πίσω μόνο από το Λουξεμβούργο).

Ολόκληρη την προηγούμενη δεκαετία κανένα “μαύρο σύννεφο” δεν φάνηκε στον κελτικό ουρανό. Η Ιρλανδία παρουσίαζε συνεχώς πλεονάσματα και όχι ελλείμματα στον κρατικό προϋπολογισμό. Ξαφνικά, όμως, βρέθηκε το 2009 με ένα δημοσιονομικό έλλειμμα που μόνο με εκείνο της Ελλάδας μπορούσε να συγκριθεί (14,4% έναντι 15%). Ενώ για το τρέχον έτος προβλέπεται έλλειμμα-ρεκόρ, ύψους 32%.

Η εξήγηση φαίνεται να είναι αμείλικτα απλή. Η Ιρλανδία υπήρξε κατά κάποιο τρόπο “θύμα της επιτυχίας της”. Οι υψηλές οικονομικές επιδόσεις έδωσαν χώρο σε ένα “τραπεζικό ροντέο”, με απόληξη μια φρενίτιδα στον τομέα των ακινήτων. Ούτε λίγο ούτε πολύ στήθηκε μια “φούσκα” από τα εισοδήματα της οποίας έμαθε να ζει πλούσια η χώρα (και το κράτος της). Μέσα στην κρίση, όμως, ήρθαν ακαριαία τα μηνύματα “διόρθωσης”. Σήμερα η Ιρλανδία παρουσιάζεται να έχει ένα υπερμεγέθες τραπεζικό άνοιγμα. Φαίνεται να έχει υπερβεί σε ριψοκίνδυνες κινήσεις και επινοήσεις ακόμα και εκείνο το “σαλό” βορειαμερικανικό σύστημα. Το χειρότερο, πάντως, είναι ότι το ίδιο το κράτος έσπευσε σε κάποια στιγμή να εγγυηθεί τα τραπεζικά χρέη. Αυτό είναι το πραγματικό “ιρλανδικό ζήτημα”.

Δημοσιονομικά, η Ιρλανδία παρουσιάζεται εξίσου “ασθενής” με την Ελλάδα. Δεν έχει όμως αντίστοιχο πρόβλήμα χρέους. Αλλά υπάρχει, προφανώς, ένα ζήτημα με το αναπτυξιακό της μοντέλο και με την ίδια την αρχιτεκτονική της οικονομίας της. Ενώ, η Πορτογαλία, που έχει αρκετά ψηλότερο χρέος, δεν έχει φτάσει σε ανάλογο μέγεθος δημοσιονομικής εκτροπής. Αλλά φαίνεται να βρίσκεται καθ’ οδόν· αρκετά κοντά... Όπως, περίπου, και η Ισπανία. Αυτές οι τέσσερις οικονομίες μετράνε μαζί σχεδόν το ένα πέμπτο του ΑΕΠ της Ευρωζώνης.

Ωστόσο, η σύγκριση των χωρών στη βάση των γενικών δεικτών δεν μπορεί να δώσει πάντα την πραγματική εικόνα. Μεγαλύτερη σημασία έχει η δομή της κάθε οικονομίας και οι εσωτερικές τάσεις της, όπως και η δυναμική των μεγεθών. Δυο χώρες με τον ίδιο δείκτη δημοσιονομικού ελλείμματος μπορεί να διαφέρουν αισθητά ως προς τους κινδύνους που διατρέχουν. Το ζήτημα είναι ποιές δυνάμεις και τάσεις βρίσκονται πίσω από τα διάφορα μεγέθη.

Η κυπριακή περίπτωση

Η κυπριακή οικονομία δεν μπορεί να συγκριθεί άμεσα με αυτές τις περιπτώσεις. Ούτε τέτοιου ύψους δημόσιο χρέος έχει ούτε και το δημοσιονομικό έλλειμμα πλησιάζει ακόμα σε διψήφιο ποσοστό του ΑΕΠ -παρά την “εκτροπή” που παρουσιάζει. Μόνη σχετική επισήμανση είναι ότι τόσο το ένα όσο και το άλλο μέγεθος παίρνει τα τελευταία 2-3 χρόνια την ανιούσα. Ακόμα και το μεγάλο “άνοιγμα” του τραπεζικού τομέα στο εξωτερικό (δηλαδή κυρίως την Ελλάδα), το οποίο συγκίνησε εσχάτως τους S&P’s, δεν παρουσιάζει ανάλογους κινδύνους με την ιρλανδική περίπτωση. Γι’ αυτό τον λόγο, εξάλλου, ήρθε και η επίσημη διαβεβαίωση εκ μέρους του ΔΝΤ.

Αν αξίζει τον κόπο να κάνουμε μια τέτοια “συγκριτική συζήτηση” είναι γιατί, εξαιτίας ακριβώς του ευρύτερου ευρωπαϊκού περιβάλλοντος, μέσα στην κρίση και την αναταραχή η Κύπρος διατρέχει πιθανώς κάποιο “πολιτικό κίνδυνο”.

Ο τρόπος με τον οποίο η Γερμανία (κυρίως) “στοχοποίησε” την Ελλάδα δεν έχει να κάνει απλά και μόνο με το πρόβλημα που παρουσίασε η τελευταία. Αλλά μάλλον το “ελληνικό πρόβλημα” εμφανίστηκε ως αφορμή για να ξεκαθαρίσουν και άλλοι λογαριασμοί... Πίσω από τους χειρισμούς και τις αποφάσεις για τη διαχείριση της κρίσης και του ίδιου του Ευρώ, κρύβονται συχνά πάγιες διαφορές απόψεων, αντιλήψεων και, κυρίως, συμφερόντων. Επομένως, τη στιγμή που η Γερμανία (ειδικά) έχει επιλέξει και επιβάλλει μια “πολιτική πυγμής”, είναι αδιανόητο η Κύπρος που βρέθηκε σε επιτήρηση να μη δείξει ότι χειρίζεται μόνη τις υποθέσεις της και αντιστρέφει αποφασιστικά τις τάσεις.

Τα διάφορα πολιτικά παιχνίδια που μέχρι στιγμής κυριαρχούν στην κυπριακή τοπική σκηνή, καθυστερώντας αποφασιστικές κινήσεις διόρθωσης της δημοσιονομικής εκτροπής, είναι πραγματικά αστεία μπροστά στο τι μπορεί να διακυβεύεται αν σε κάποια στιγμή αποφασίσουν στα “υψηλά δώματα” της Ευρωζώνης να αναζητήσουν “αποδιοπομπαίους τράγους”. Εκτός αυτού, οι διορθώσεις και ακόμα περισσότερο κάποιες μεταρρυθμίσεις θα είναι και προς όφελος της ίδιας της οικονομίας.

Εξάλλου, θα πρέπει να προσέξουμε και κάποιες πολύ συγκεκριμένες πιέσεις που ασκούνται πάνω στην Ιρλανδία από την ώρα βρέθηκε, αυτές τις μέρες, σε πολύ δεινή θέση και τελικά κατέφυγε στον περίφημο μηχανισμό στήριξης. Αμέσως τέθηκε σε αμφισβήτηση ο περίφημος χαμηλός συντελεστής εταιρικού φόρου (το 12,5%, που η Κύπρος κατά κάποιο τρόπο μιμήθηκε υιοθετώντας συντελεστή 10%). Η αιτίαση είναι ότι τυχόν αύξησή του θα βελτιώσει τα κρατικά έσοδα της Ιρλανδίας. Το πραγματικό αίτιο είναι ότι εδώ και χρόνια πολλοί αντιδρούν κρίνοντας ότι με αυτό τον τρόπο η Ιρλανδία “κλέβει” επενδύσεις... Αν μη τι άλλο, η χώρα μας δεν έχει απολύτως κανένα λόγο να αφήσει να κάνουν άλλοι συζήτηση για κάποιες, τουλάχιστον, “εσωτερικές ρυθμίσεις” που μέχρι στιγμής λειτουργούν ως ισχυρό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Γι’ αυτά (και για άλλα πολλά ακόμη) η κυβέρνησή θα πρέπει να σοβαρευτεί και να αφήσει στην άκρη τόσο τις κομματικές σκοπιμότητες όσο και κάποιες “ιδεολογικές” ακροβασίες, παίρνοντας ουσιαστικά και ζυγισμένα μέτρα. Με έμφαση πρώτα στον περιορισμό των κρατικών δαπανών και έπειτα μόνο στην αναζήτηση εσόδων. Ενώ θα πρέπει να βρεθούν τρόποι ούτως ώστε να εξασκηθεί και το βάρος της κοινωνίας έναντι του πολιτικού συστήματος και να αναζητηθούν γενικότερες τομές και μεταρρυθμίσεις, χωρίς τις οποίες δεν πρόκειται να βγούμε πραγματικά από την κρίση.

Η απάντηση είναι λοιπόν ότι όχι, δεν φαίνεται αρκετά πιθανό να έχει η Κύπρος ανάλογη τύχη με τις ευρωπαϊκές οικονομίες που βρέθηκαν στη δίνη της κρίσης. Ενώ παρεπόμενο αυτής της απάντησης δεν είναι ο εφησυχασμός, αλλά η εγρήγορση.

 

Flickr Feed

Παρ, 23 Ιούν 2017

Ανακοίνωση Εκπρ. Τύπου ΔΗΣΥ, Πρ. Προδρόμου

Υιοθετώντας πλήρως τις συστάσεις της UNESCO και συμπαραστεκόμενοι στην Ελληνική κυβέρνηση, αναμένουμε από την Τουρκία να εγκαταλείψει τις απαράδεκτες παρεμβάσεις στην Αγία Σοφία.

Εκφράζουμε την έντονη αντίθεσή μας στην απόπειρα να αλλοιωθεί ο χαρακτήρας του ιστορικού μνημείου της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς που είναι ο ναός της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη και να μετατραπεί ουσιαστικά σε τζαμί.

Εκτός από καταδικαστέα, αυτή η ενέργεια προκαλεί και έντονη ανησυχία από τη στιγμή που παίρνει καθαρά την τροπή κρατικής πολιτικής. Είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό ότι με τα επικίνδυνα φαινόμενα θρησκευτικού φανατισμού και μίσους που καλλιεργούνται στις μέρες μας, η ίδια η κυβέρνηση της Τουρκίας δείχνει να κινείται με λογική πολιτικής χρήσης της θρησκείας.

Εκφράζοντας την πλήρη συμπαράστασή μας στην ελληνική κυβέρνηση, αναμένουμε ότι θα βρουν την απήχηση που ταιριάζει τα διαβήματά της στη διεθνή κοινότητα και στον πολιτισμένο κόσμο. Υιοθετώντας πλήρως τη θέση της UNESCO και πιστεύοντας ότι “η Αγία Σοφία είναι ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία της πολιτιστικής κληρονομιάς στον κόσμο και έχει υψηλό συμβολισμό για πολλούς πολιτισμούς, άρα είναι παγκόσμιο”, αναμένουμε από τις τουρκικές αρχές να την σεβαστούν και να ανταποκριθούν στις συστάσεις του πολιτιστικού βραχίονα των Ηνωμένων Εθνών και να εγκαταλείψουν τις προκλητικές ενέργειες και παρεμβάσεις.

Παρ, 23 Ιούν 2017

Με αφορμή τα 41 χρόνια από την Ίδρυση του, ο Δημοκρατικός Συναγερμός

σας προσκαλεί σε γιορταστική συναυλία με την

Λαϊκή Ορχήστρα

υπό την διεύθυνση του Μάριου Μελετίου.

4 Ιουλίου 2017 - ώρα 7:00 μ.μ.

στο Πάρκο Ακρόπολης

 

Πεμ, 22 Ιούν 2017

Δηλώσεις του Κοιν. Εκπροσώπου κ. Νίκου Τορναρίτη μετά την συνάντηση της ηγεσίας ΔΗΣΥ με την Πρέσβειρα των ΗΠΑ κα. Kathleen Ann Doherty.


Σήμερα με την συνάντηση με την Πρέσβειρα των ΗΠΑ, έκλεισε ένας κύκλος συναντήσεων της ηγεσίας του ΔΗΣΥ ΜΕ τους πρέσβεις των Μονίμων Μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας των Η.Ε.

Πρέπει να σας αναφέρω ότι οι συναντήσεις υπήρξαν παραγωγικές. Ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ ανέπτυξε στους συνομιλητές του, τις θέσεις της πλευράς μας όσον αφορά το κυπριακό και ειδικότερα το μεγάλο θέμα της Ασφάλειας.

Πρέπει να πω ότι βρήκαμε ανταπόκριση από τους συνομιλητές μας. Βρήκαμε ανταπόκριση στο γεγονός ότι το απηρχαιωμένο σύστημα εγγυήσεων του 1960, δεν πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει. 

Από κει και πέρα πρέπει να σας πω ότι όλοι οι συνομιλητές μας έχουν εκφράσει την επιθυμία να συμβάλουν ενεργά στην διάσκεψη της Ελβετίας στο Κρανς Μοντάνα.

Όσον αφορά τον δημόσιο διάλογο σε σχέση με το κοινό έγγραφο των Η.Ε. το οποίο είναι εμπιστευτικό, άρα και δεν μπορώ να παραθέσω και να αναλύσω επακριβώς το τι αναφέρεται στο συγκεκριμένο έγγραφο. Εκείνο που μπορώ να σας πως είναι ότι είναι ένα έγγραφο εργασίας και ταυτόχρονα πολιτικό έγγραφο. Μπορώ να σας προσθέσω ότι καταθέσαμε και καταθέτουμε παρατηρήσεις. Υπάρχουν σημεία τα οποία είναι θετικά για την πλευρά μας και υπάρχουν και σημεία, όπως είπα,  για τα οποία θα καταθέσουμε τις παρατηρήσεις μας. Γενικά κρίνουμε ότι το συγκεκριμένο έγγραφο κινείται προς την σωστή κατεύθυνση, από κει και πέρα παραμένει ένα έγγραφο εργασίας.

Εμείς, αναμένουμε στην Ελβετία, στο Κρανς Μοντάνα, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, την Τουρκία. Αυτά όλα τα μηνύματα που στέλνει τον τελευταίο καιρό να τα εφαρμόσει στην πράξη. Να καταθέσει προτάσεις τέτοιες, μέσα από τις οποίες διαγράφονται τα επεμβατικά δικαιώματα στην Κύπρο και αποχωρεί πλήρως ο κατοχικός στρατός.

Ερώτηση: Λεπτομέρειες του εγγράφου έχουν ήδη δημοσιευτεί και γίνεται πολύ συζήτηση για το τι προτείνει ο κ. Έιντε σε σχέση με αντικατάσταση της συνθήκης εγγυήσεων με μια συνθήκη εφαρμογής και πολλοί θεωρούν ότι αυτή η πρόταση εμπεριέχει κινδύνους για την Κ.Δ.. Έχετε να κάνετε κάποιο σχόλιο;      

Πάντοτε η πλευρά μας τοποθετείτο και έλεγε ότι θέλουμε και την εγγύηση εφαρμογής της λύσης. Να σας υπενθυμίσω ότι ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που ο λαός μας στο παρελθόν απέρριψε ένα σχέδιο των Η.Ε. (σ.σ. που δεν περιείχε εγγύηση εφαρμογής λύσης). Εμείς θέλουμε την εγγύηση εφαρμογής της λύσης. Τώρα, το ποιος τελικά θα είναι ο μηχανισμός εκείνος, που θα εγγυηθεί την εφαρμογή της λύσης, θα το δούμε στην Ελβετία. Είναι θέμα των συνομιλιών, δεν είναι προφανώς θέμα, κανενός άλλου.