Η κυπριακή Δημόσια Υπηρεσία και 3 ευρωπαϊκά ρεκόρ
Δευ, 06 Δεκ 2010

του Κωνσταντίνου Πετρίδη

¨Η Κύπρος έχει μια από τις μικρότερες δημόσιες υπηρεσίες της Ευρώπης" μας πληροφόρησε ο κ. Χατζηπέτρου της ΠΑΣΥΔΥ. Δεν ξέρω ποιά μεγέθη και στατιστικά χρησιμοποιεί ο κ. Χατζηπέτρου, αλλά σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά της Eurostat έχουμε την πιο ακριβή δημόσια υπηρεσία στην Ευρώπη. Συγκεκριμένα, το κρατικό μισθολόγιο στην Κύπρο πέρσι ανήλθε στο 15,6% του ΑΕΠ και ήταν το μεγαλύτερο στην Ευρώπη, με τον μέσο όρο στην Ευρωζώνη να περιορίζεται στο 10,8% και στην Ε.Ε27 στο 11.2% του ΑΕΠ. Η Δημόσια υπηρεσία στην Κύπρο, είναι δηλαδή κατά 44% πιο ακριβή από τον μέσο όρο των υπόλοιπων δημόσιων υπηρεσιών της Ευρώπης και απορροφά το 34% του προϋπολογισμού σε σύγκριση με το 21% στην Ευρωζώνη! Είναι ακριβότερη ακόμη και από χώρες όπως η Φινλανδία, και η Σουηδία, χωρίς βεβαίως η "ποιότητα" του προϊόντος και το εύρος των προσφερόμενων υπηρεσιών να είναι εφάμιλλο ή έστω συγκρίσιμο. Ενδεικτικά, αναφέρω ότι αν το κόστος της δημόσιας υπηρεσίας στην Κύπρο κυμαινόταν στο ύψος της υπόλοιπης Ευρώπης, οι προϋπολογισμοί μας θα ήταν κατά κανόνα πλεονασματικοί, θέτοντας τις προϋποθέσεις για πιο υγιή θεμέλια στην οικονομία. Αλλά εδώ εγείρεται ένα σημαντικό θέμα: Αν σύμφωνα με τον κ. Χατζηπέτρου η δημόσια υπηρεσία είναι από τις μικρότερες στην Ε.Ε, αλλά από την άλλη είναι και η ακριβότερη, τότε συνάγεται το συμπέρασμα ότι σε σχέση με τις παραγωγικές δυνατότητες της οικονομίας, οι δημόσιοι υπάλληλοι μας αμείβονται δυσανάλογα περισσότερο από τους Ευρωπαίους ομόλογους τους. Σε τέτοια περίπτωση, ο εξορθολογισμός των δημόσιων οικονομικών θα απαιτούσε κατακόρυφη μείωση των μισθών, τουλάχιστον κατά 30%, ούτως ώστε οι το ύψος της μισθοδοσίας θα φτάσει τον μέσο όρο της Ευρωζώνης. Αν και με τέτοια μείωση, οι κύπριοι δημόσιοι υπάλληλοι θα συνέχιζαν να αμείβονται περισσότερο από τους ευρωπαίους, αφού θα στοίχιζαν το ίδιο αλλά ήταν λιγότεροι. Ευτυχώς όμως για τους δημόσιους υπαλλήλους, η αλήθεια είναι διαφορετική. Η δημόσια υπηρεσία στην Κύπρο δεν είναι από τις μικρότερες αλλά από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη. Ανάλογα με τον πληθυσμό, συντηρούμε την 4η πολυπληθέστερη Δημόσια υπηρεσία στην ΕΕ, η οποία απορροφά περίπου το 17% της εργατικής δύναμης. Αυτό είναι σημαντικό γιατί δείχνει σε πια κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθεί η μελλοντική πολιτική ορθολογισμού. Σε περίπτωση που θεωρήσουμε ότι το μέγεθος της δημόσιας υπηρεσίας είναι μικρό, τότε ο αναγκαίος εξορθολογισμός θα πάρει την μορφή της δραστικής μείωσης των μισθών. Αν όμως αποδεχτούμε ότι η δημόσια υπηρεσία είναι δυσανάλογα μεγάλη, τότε τα ενδεικνυόμενα μέτρα θα μπορούσαν να συμπεριλάβουν αναθεώρηση της ΑΤΑ, μικρή μείωση των αποδοχών, καταρτισμό νέων κλιμάκων εισδοχής. Το μεγάλο βάρος των μέτρων όμως θα στοχεύει την μείωση του κρατισμού μέσω σχετικά ανώδυνων για τους υφιστάμενους υπαλλήλους μέτρων όπως οι μετατάξεις, αυστηρή παγιοποίηση προσλήψεων, σχέδια εθελούσιας πρόωρης αφυπηρέτησες, κλπ. . Είμαι λοιπόν της γνώμης ότι με το να ισχυριζόμαστε ότι η δημόσια υπηρεσία είναι μικρή, καμιά υπηρεσία δεν ποιούμε στα μέλη της ΠΑΣΥΔΥ. Αντιθέτως, τίθενται σε μεγαλύτερο κίνδυνο απότι χρειάζεται οι απολαβές τους.

Η Κύπρος έχει την 8η πιο ψηλή συνολική φορολογία στην Ε.Ε27 και την 6η πιο ψηλή στην Ευρωζώνη με τις εισπράξεις από την φορολογία αναλογούν στο 26,6% του ΑΕΠ. Το 60% των εισπράξεων από την φορολογία διοχετεύονται στο κρατικό μισθολόγιο σε σχέση με μόνο 44% στην υπόλοιπη Ευρώπη! Όπως είναι λογικό, όταν ένα τέτοιο ποσοστό των εσόδων διοχετεύεται σε μισθούς, παραγκωνίζονται άλλες αναγκαίες για την κοινωνική συνοχή πολιτικές. Εδώ έρχεται το δεύτερο ρεκόρ της Κύπρου στην διάρθρωση των δημόσιων δαπανών. Η Κύπρος, με τον μόνο πραγματικά αριστερό πρόεδρο στην Ε.Ε, είναι η χώρα με τις χαμηλότερες κοινωνικές παροχές στην Ευρώπη, οι οποίες αντιστοιχούν με το 13,8% του ΑΕΠ σε σύγκριση με 23,4% στην Ευρωζώνη. Η Ευρώπη δηλαδή πληρώνει 70% περισσότερα από την Κύπρο σε κοινωνικές παροχές και η Κύπρος πληρώνει 44% περισσότερα από την Ευρώπη στο κρατικό μισθολόγιο! Στην κατά πολλούς φιλελεύθερη Γερμανία, η φορολογία είναι χαμηλότερη από την Κύπρο κατά 3% του ΑΕΠ, κάτι που θα ισοδυναμούσε με εξοικονομήσεις 530 εκ. ΛΚ για τον κύπριο φορολογούμενο. Οι δαπάνες για το κρατικό μισθολόγιο οι μισές απότι στην Κύπρο με 7,4% του ΑΕΠ, και οι δαπάνες για κοινωνικές παροχές ακριβώς διπλάσιες από την Κύπρο με 26.6% του ΑΕΠ ενώ το δημοσιονομικό έλλειμμα είναι το μισό από της Κύπρου.

Και εδώ ερχόμαστε στο τρίτο ρεκόρ. Η Κύπρος είναι η μόνη χώρα στην Ε.Ε 27 όπου οι δαπάνες για τους δημόσιους υπαλλήλους υπερβαίνουν τις κοινωνικές παροχές. Με τον μέσο όρο της διαφοράς μεταξύ κρατικού μισθολογίου και κοινωνικών παροχών στην Ευρώπη να ανέρχεται στο 12% του ΑΕΠ υπέρ των κοινωνικών παροχών, στην Κύπρο η διαφορά είναι 1,8% υπέρ του κρατικού μισθολογίου. Είναι ίσως θέμα προτεραιοτήτων.

Αν οι δαπάνες στην Κύπρο ήταν στα πλαίσια της Ευρώπης, τότε το κόστος της δημόσιας υπηρεσίας το 2009 θα ήταν κατά €800 εκ. μικρότερο, και οι κοινωνικές δαπάνες θα ήταν αυξημένες κατά €1.6 δις. Σίγουρα με τα χάλια της οικονομίας μας δεν μπορούμε από την μια μέρα στην άλλη να αυξήσουμε τις κοινωνικές δαπάνες. Θα μπορούσαμε όμως να αρχίσουμε με το κρατικό μισθολόγιο, θέτοντας ως μεσοπρόθεσμο στόχο να το μειώσουμε στα επίπεδα του μέσου όρου της Ε.Ε. Αυτό θα μας επιτρέψει να νοικοκυρευτούμε και κάποια μέρα ίσως πλησιάσουμε το κοινωνικό κράτος που υπάρχει στην υπόλοιπη Ευρώπη, σύμφωνα φαντάζομαι και με τα οράματα της παρούσας κυβέρνησης και του προέδρου προσωπικά. Την μέθοδο της μείωσης των €800 εκ. ας την συναποφασίσει η κυβέρνηση με την ΠΑΣΥΔΥ, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα μεγέθη και δεδομένα.

 

 

Flickr Feed

Δευ, 25 Μάρ 2019

 

Με αισθήματα εθνικής  υπερηφάνειας και απεριόριστου σεβασμού, τιμούμε σήμερα την επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας της 25ης Μαρτίου 1821. Τιμούμε επίσης τον άφθαστο ηρωισμό του μεγάλου εθνικού ξεσηκωμού κατά της οθωμανικής τυραννίας, ο οποίος απετέλεσε ορόσημο στην ιστορική πορεία του σύγχρονου ελληνισμού.

Η επανάσταση του 1821 στάθηκε το πιο σημαντικό γεγονός της εποχής του αλλά και απόδειξη ότι η ιστορική μοίρα ενός λαού αλλάζει όταν υπάρχει αγωνιστικότητα, ισχυρή θέληση και πίστη. Παρά τη διχόνοια και τα μελανά της σημεία, οι πρόγονοί μας παρέδωσαν ένα συμβόλαιο ελευθερίας γραμμένο με το αίμα τους.

Η Ελλάδα, περνώντας μέσα από τις συμπληγάδες του διχασμού, τις μικρότητες και τα κατά καιρούς συμφέροντα, κατάφερε τελικά με τον ηρωισμό και την αδάμαστη θέληση των παλικαριών της να αποτινάξει τον τουρκικό ζυγό και να δημιουργήσει το δικό της ελεύθερο κράτος. Με νέους αγώνες και θυσίες στη συνέχεια, ολοκλήρωσε την ανεξαρτησία της για να είναι σε θέση σήμερα να πορεύεται ισότιμα δίπλα στα υπόλοιπα κράτη της ευρωπαϊκής οικογένειας.

Στους επικούς απελευθερωτικούς αγώνες του έθνους, η μικρή Κύπρος έδωσε πρόθυμα το παρόν της, ποτίζοντας έτσι και με το δικό της αίμα το δένδρο της ελληνικής ελευθερίας.

Οι αρχές και τα υψηλά ιδεώδη της επανάστασης του 1821 ως διαχρονική πορεία πλεύσης στην πολυκύμαντη διαδρομή του Ελληνισμού, συνεχίζουν να εμπνέουν και σήμερα τις γενεές των Ελλήνων, εμψυχώνοντάς μας στους δύσκολους και άνισους αγώνες που εξακολουθούμε να διεξάγουμε.  Όπως το 1821 η εθνεγερσία είχε στόχο να απαλλάξει την Ελλάδα από τα δεσμά της καταπίεσης και τον σκοταδισμό του τουρκικού ζυγού, χαρίζοντας στους Έλληνες την ελευθερία να δράσουν ξανά δημιουργικά, έτσι και σήμερα οι αγώνες του κυπριακού ελληνισμού έχουν στόχο να τερματίσουν την κατοχή από τα τουρκικά στρατεύματα και να επιτύχουν μια ειρηνική, βιώσιμη και λειτουργική λύση του εθνικού μας προβλήματος σε μια επανενωμένη Κύπρο.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός χαιρετίζει την εθνική επέτειο της ελληνικής επανάστασης και καλεί τον κυπριακό ελληνισμό σε ενότητα, εθνική ομοψυχία και εγρήγορση για τη σωτηρία της πατρίδας. Πρέπει να εμπνευστούμε από την αθάνατη παράδοση του ’21 και να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, εγκαταλείποντας την πολιτική των συνεχών υποχωρήσεων, και σε αγαστή συνεργασία με την Ελλάδα να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις που θα αποτρέπουν την παγίωση των τετελεσμένων και θα δημιουργούν προοπτική εθνικής δικαίωσης.

Λευκωσία, 25 Μαρτίου 2019

 

 

Κυρ, 24 Μάρ 2019
Ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού, με το πέρας δεντροφύτευσης του Ομίλου Leptos που πραγματοποιήθηκε στην Πάφο, μετά από ερωτήση δημοσιογράφου για την κυπριακή οικονομία προέβη στην πιο κάτω δήλωση:
 
Η οικονομία ενός τόπου στηρίζεται κατά κύριο λόγο στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Γι' αυτό και εμείς είμαστε υπέρ της μείωσης του φόρου και αύξησης των κινήτρων στο κυπριακό επιχειρείν. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι αυτές που θα δημιουργήσουν τις θέσεις εργασίας, αλλά και μέσα από την κερδοφορία θα συνδράμουν δια των φορολογιών στην ενίσχυση των κρατικών εσόδων. Είναι μέσα από τα έσοδα από τις φορολογίες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που μπορεί το κράτος να συντηρεί αλλά και να ενισχύει την κοινωνική του πολιτική. Η οικονομία του τόπου είναι στο σωστό δρόμο, αλλά πάντα θα υπάρχουν κίνδυνοι να χάσουμε την πορεία μας, εάν δεν συνεχίσουμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Πάντα υπάρχουν οι στροφές, πάντα υπάρχουν οι τριγμοί και πρέπει να είμαστε προσεκτικοί για να κρατάμε την οικονομία στην σωστή πορεία. 
 
Σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με την γεωργία, ο Πρόεδρος απάντησε ότι:
 
Η ραχοκοκκαλία της κυπριακής κοινωνίας και οικονομίας είναι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι αυτοεργοδοτούμενοι, οι εργαζόμενοι τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα, αλλά και οι ανθρώποι της υπαίθρου. Πρέπει να στηρίξουμε και θα στηρίξουμε τη γεωργία, γιατί αυτός ο πρωτογενής τομέας είναι πολύ σημαντικός, και για αυτούς που είναι σε αυτές τις δουλειές και για την Κύπρο γενικότερα.
 
Λευκωσία, 24 Μαρτίου 2019
 
 
 
 
Παρ, 22 Μάρ 2019

22 Μαρτίου. Πέντε χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον αδόκητο θάνατο του κορυφαίου στελέχους του Δημοκρατικού Συναγερμού, Τάσου Μητσόπουλου.

Ο Τάσος Μητσόπουλος χαρακτηριζόταν από  το ήθος, την αξιοπρέπεια, την μετριοπάθεια, μα πάνω από όλα την ανθρωπιά του.

Ξεχώριζε για τον σύγχρονο και δημιουργικό του λόγο, αλλά και την αποτελεσματικότητα του. Ευπατρίδης πολιτικός, πιστός στις αξίες της Πατρίδος και του Δημοκρατικού Συναγερμού.

Προσέφερε τα μέγιστα στην παράταξη μας, στην κοινωνία και τον τόπο μας. Διετέλεσε Βουλευτής Λάρνακας από 2006  μέχρι το 2013, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της παράταξης, Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων από την 1η Μάρτιου 2013  μέχρι την 14η Μαρτίου 2014  και Υπουργός Άμυνας από την 14η Μαρτίου 2014 μέχρι την 22α Μαρτίου 2014.

Ο Τάσος Μητσόπουλος ήταν προικισμένος από τις αρετές εκείνες που έχει ανάγκη η κοινωνία από τους πολιτικούς της. Μας λείπει σήμερα ως φίλος, ως πολιτικός, ως πατριώτης. Αιωνία η μνήμη σου, Τάσο μας.

Λευκωσία, 22 Μαρτίου 2019