Η κυπριακή Δημόσια Υπηρεσία και 3 ευρωπαϊκά ρεκόρ
Δευ, 06 Δεκ 2010

του Κωνσταντίνου Πετρίδη

¨Η Κύπρος έχει μια από τις μικρότερες δημόσιες υπηρεσίες της Ευρώπης" μας πληροφόρησε ο κ. Χατζηπέτρου της ΠΑΣΥΔΥ. Δεν ξέρω ποιά μεγέθη και στατιστικά χρησιμοποιεί ο κ. Χατζηπέτρου, αλλά σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά της Eurostat έχουμε την πιο ακριβή δημόσια υπηρεσία στην Ευρώπη. Συγκεκριμένα, το κρατικό μισθολόγιο στην Κύπρο πέρσι ανήλθε στο 15,6% του ΑΕΠ και ήταν το μεγαλύτερο στην Ευρώπη, με τον μέσο όρο στην Ευρωζώνη να περιορίζεται στο 10,8% και στην Ε.Ε27 στο 11.2% του ΑΕΠ. Η Δημόσια υπηρεσία στην Κύπρο, είναι δηλαδή κατά 44% πιο ακριβή από τον μέσο όρο των υπόλοιπων δημόσιων υπηρεσιών της Ευρώπης και απορροφά το 34% του προϋπολογισμού σε σύγκριση με το 21% στην Ευρωζώνη! Είναι ακριβότερη ακόμη και από χώρες όπως η Φινλανδία, και η Σουηδία, χωρίς βεβαίως η "ποιότητα" του προϊόντος και το εύρος των προσφερόμενων υπηρεσιών να είναι εφάμιλλο ή έστω συγκρίσιμο. Ενδεικτικά, αναφέρω ότι αν το κόστος της δημόσιας υπηρεσίας στην Κύπρο κυμαινόταν στο ύψος της υπόλοιπης Ευρώπης, οι προϋπολογισμοί μας θα ήταν κατά κανόνα πλεονασματικοί, θέτοντας τις προϋποθέσεις για πιο υγιή θεμέλια στην οικονομία. Αλλά εδώ εγείρεται ένα σημαντικό θέμα: Αν σύμφωνα με τον κ. Χατζηπέτρου η δημόσια υπηρεσία είναι από τις μικρότερες στην Ε.Ε, αλλά από την άλλη είναι και η ακριβότερη, τότε συνάγεται το συμπέρασμα ότι σε σχέση με τις παραγωγικές δυνατότητες της οικονομίας, οι δημόσιοι υπάλληλοι μας αμείβονται δυσανάλογα περισσότερο από τους Ευρωπαίους ομόλογους τους. Σε τέτοια περίπτωση, ο εξορθολογισμός των δημόσιων οικονομικών θα απαιτούσε κατακόρυφη μείωση των μισθών, τουλάχιστον κατά 30%, ούτως ώστε οι το ύψος της μισθοδοσίας θα φτάσει τον μέσο όρο της Ευρωζώνης. Αν και με τέτοια μείωση, οι κύπριοι δημόσιοι υπάλληλοι θα συνέχιζαν να αμείβονται περισσότερο από τους ευρωπαίους, αφού θα στοίχιζαν το ίδιο αλλά ήταν λιγότεροι. Ευτυχώς όμως για τους δημόσιους υπαλλήλους, η αλήθεια είναι διαφορετική. Η δημόσια υπηρεσία στην Κύπρο δεν είναι από τις μικρότερες αλλά από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη. Ανάλογα με τον πληθυσμό, συντηρούμε την 4η πολυπληθέστερη Δημόσια υπηρεσία στην ΕΕ, η οποία απορροφά περίπου το 17% της εργατικής δύναμης. Αυτό είναι σημαντικό γιατί δείχνει σε πια κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθεί η μελλοντική πολιτική ορθολογισμού. Σε περίπτωση που θεωρήσουμε ότι το μέγεθος της δημόσιας υπηρεσίας είναι μικρό, τότε ο αναγκαίος εξορθολογισμός θα πάρει την μορφή της δραστικής μείωσης των μισθών. Αν όμως αποδεχτούμε ότι η δημόσια υπηρεσία είναι δυσανάλογα μεγάλη, τότε τα ενδεικνυόμενα μέτρα θα μπορούσαν να συμπεριλάβουν αναθεώρηση της ΑΤΑ, μικρή μείωση των αποδοχών, καταρτισμό νέων κλιμάκων εισδοχής. Το μεγάλο βάρος των μέτρων όμως θα στοχεύει την μείωση του κρατισμού μέσω σχετικά ανώδυνων για τους υφιστάμενους υπαλλήλους μέτρων όπως οι μετατάξεις, αυστηρή παγιοποίηση προσλήψεων, σχέδια εθελούσιας πρόωρης αφυπηρέτησες, κλπ. . Είμαι λοιπόν της γνώμης ότι με το να ισχυριζόμαστε ότι η δημόσια υπηρεσία είναι μικρή, καμιά υπηρεσία δεν ποιούμε στα μέλη της ΠΑΣΥΔΥ. Αντιθέτως, τίθενται σε μεγαλύτερο κίνδυνο απότι χρειάζεται οι απολαβές τους.

Η Κύπρος έχει την 8η πιο ψηλή συνολική φορολογία στην Ε.Ε27 και την 6η πιο ψηλή στην Ευρωζώνη με τις εισπράξεις από την φορολογία αναλογούν στο 26,6% του ΑΕΠ. Το 60% των εισπράξεων από την φορολογία διοχετεύονται στο κρατικό μισθολόγιο σε σχέση με μόνο 44% στην υπόλοιπη Ευρώπη! Όπως είναι λογικό, όταν ένα τέτοιο ποσοστό των εσόδων διοχετεύεται σε μισθούς, παραγκωνίζονται άλλες αναγκαίες για την κοινωνική συνοχή πολιτικές. Εδώ έρχεται το δεύτερο ρεκόρ της Κύπρου στην διάρθρωση των δημόσιων δαπανών. Η Κύπρος, με τον μόνο πραγματικά αριστερό πρόεδρο στην Ε.Ε, είναι η χώρα με τις χαμηλότερες κοινωνικές παροχές στην Ευρώπη, οι οποίες αντιστοιχούν με το 13,8% του ΑΕΠ σε σύγκριση με 23,4% στην Ευρωζώνη. Η Ευρώπη δηλαδή πληρώνει 70% περισσότερα από την Κύπρο σε κοινωνικές παροχές και η Κύπρος πληρώνει 44% περισσότερα από την Ευρώπη στο κρατικό μισθολόγιο! Στην κατά πολλούς φιλελεύθερη Γερμανία, η φορολογία είναι χαμηλότερη από την Κύπρο κατά 3% του ΑΕΠ, κάτι που θα ισοδυναμούσε με εξοικονομήσεις 530 εκ. ΛΚ για τον κύπριο φορολογούμενο. Οι δαπάνες για το κρατικό μισθολόγιο οι μισές απότι στην Κύπρο με 7,4% του ΑΕΠ, και οι δαπάνες για κοινωνικές παροχές ακριβώς διπλάσιες από την Κύπρο με 26.6% του ΑΕΠ ενώ το δημοσιονομικό έλλειμμα είναι το μισό από της Κύπρου.

Και εδώ ερχόμαστε στο τρίτο ρεκόρ. Η Κύπρος είναι η μόνη χώρα στην Ε.Ε 27 όπου οι δαπάνες για τους δημόσιους υπαλλήλους υπερβαίνουν τις κοινωνικές παροχές. Με τον μέσο όρο της διαφοράς μεταξύ κρατικού μισθολογίου και κοινωνικών παροχών στην Ευρώπη να ανέρχεται στο 12% του ΑΕΠ υπέρ των κοινωνικών παροχών, στην Κύπρο η διαφορά είναι 1,8% υπέρ του κρατικού μισθολογίου. Είναι ίσως θέμα προτεραιοτήτων.

Αν οι δαπάνες στην Κύπρο ήταν στα πλαίσια της Ευρώπης, τότε το κόστος της δημόσιας υπηρεσίας το 2009 θα ήταν κατά €800 εκ. μικρότερο, και οι κοινωνικές δαπάνες θα ήταν αυξημένες κατά €1.6 δις. Σίγουρα με τα χάλια της οικονομίας μας δεν μπορούμε από την μια μέρα στην άλλη να αυξήσουμε τις κοινωνικές δαπάνες. Θα μπορούσαμε όμως να αρχίσουμε με το κρατικό μισθολόγιο, θέτοντας ως μεσοπρόθεσμο στόχο να το μειώσουμε στα επίπεδα του μέσου όρου της Ε.Ε. Αυτό θα μας επιτρέψει να νοικοκυρευτούμε και κάποια μέρα ίσως πλησιάσουμε το κοινωνικό κράτος που υπάρχει στην υπόλοιπη Ευρώπη, σύμφωνα φαντάζομαι και με τα οράματα της παρούσας κυβέρνησης και του προέδρου προσωπικά. Την μέθοδο της μείωσης των €800 εκ. ας την συναποφασίσει η κυβέρνηση με την ΠΑΣΥΔΥ, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα μεγέθη και δεδομένα.

 

 

Flickr Feed

Παρ, 20 Ιούλ 2018

Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά την εισβολή, προσηλωμένοι στον υπέρτατο στόχο για τερματισμό της κατοχής

Κλείνουν σήμερα σαράντα τέσσερα χρόνια από εκείνη τη μαύρη 20η Ιουλίου όταν η Τουρκία επιτέθηκε και εισέβαλε στην Κύπρο βρίσκοντας ως πρόσχημα το χουντικό πραξικόπημα που είχε προηγηθεί. Με συνωμοτική προμελέτη και εκμεταλλευόμενος την προκατασκευασμένη συγκυρία ο τουρκικός στρατός προχώρησε σε ένα σχέδιο που εξυφαινόταν ήδη προ πολλού. Βρίσκοντας την Κύπρο εθνικά διχασμένη, με την άμυνά της αποδιοργανωμένη και τελικά ανοχύρωτη, προχώρησε σε ένα όργιο απάνθρωπης βίας.

Οι Τούρκοι εισβολείς, με την στήριξη τουρκοκυπριακών δυνάμεων, επιδόθηκαν σε μαζική βιαιοπραγία ακόμα και εναντίον αμάχων και αθώων πολιτών, με στόχο να τρομοκρατήσουν και να προκαλέσουν την απομάκρυνση του γηγενούς ελληνικού πληθυσμού από περιοχές στο βόρειο τμήμα της χώρας, προκειμένου να επιφέρουν τον τεχνητό γεωγραφικό διαχωρισμό που επικρατεί έκτοτε.

Αυτή η κατά θρασύτατο ισχυρισμό «ειρηνευτική αποστολή», εκτός από τις χιλιάδες νεκρούς που προκάλεσε, εξανάγκασε περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού να γίνουν πρόσφυγες στον ίδιο τον τόπο τους. Καπηλευόμενη η Τουρκία τη συνταγματική εκτροπή που διήρκεσε μόλις λίγες μέρες, υλοποίησε σχεδιασμούς που εξύφαινε από καιρό για κατάληψη μέρους του νησιού και μετατροπή του σε προέκταση του τουρκικού κράτους, θέτοντας κάτω από ασφυκτικό έλεγχο και αυτούς του Τουρκοκύπριους που έκτοτε κινδυνεύουν ως κοινότητα.

Για σαράντα τέσσερα χρόνια από τότε και παρά τις όποιες συμφωνίες έγιναν στο μεταξύ, η Τουρκία προωθεί μια επιχείρηση εθνοκάθαρσης στα κατεχόμενα εδάφη και προσπαθεί να εμπεδώσει εκεί την εσαεί παρουσία της καλυπτόμενη πίσω από το παράνομο τουρκοκυπριακό μόρφωμα.

Σαν προέκταση αυτών των μεθοδεύσεων, στις διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και αντίθετα από την κοινώς αποδεκτή βάση μιας λύσης του Κυπριακού, η Άγκυρα εξακολουθεί να προεκτείνει την κατοχική λογική επιζητώντας είτε να συνεχιστεί η παρουσία κατοχικού στρατού και επεμβατικών δικαιωμάτων, είτε να παρουσιάσει το κατοχικό μόρφωμα ως «συνιδρυτικό κράτος».

Παραβιάζοντας συστηματικά τη διεθνή νομιμότητα και αγνοώντας τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών, αλλά και υποχρεώσεις της έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με πρώτη την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, εξακολουθεί να κατέχει εδάφη της Κύπρου με το στρατό της, ο οποίος όχι μόνο εμποδίζει την ενότητα της χώρας και την επιστροφή των προσφύγων στις περιοχές τους, αλλά ελέγχει πλήρως το κατοχικό καθεστώς επιχειρώντας να χρησιμοποιεί ως υποχείριό του και τον τουρκοκυπριακό πληθυσμό. Μέρα με τη μέρα η τουρκική παρουσία στην Κύπρο αποδεικνύεται ταυτόσημη ενός εγχειρήματος «εθνικής εκκαθάρισης», που αποτελεί στίγμα για τον πολιτισμένο κόσμο και πρόκληση για την Ευρώπη.

Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά, ο κυπριακός λαός εξακολουθεί να θρηνεί χιλιάδες θύματα του «Αττίλα». Οι πρόσφυγες εξακολουθούν να αποστερούνται στοιχειωδών δικαιωμάτων που χαίρουν όλοι οι πολίτες στα πολιτισμένα κράτη. Οι τραγικοί συγγενείς των αγνοουμένων, όχι μόνο συνεχίζουν να υποβάλλονται σε απάνθρωπο μαρτύριο χωρίς να ξέρουν την αλήθεια για τους χαμένους συγγενείς τους που υπήρξαν θύματα του τουρκικού στρατού, αλλά αντιμετωπίζουν και την άκρα αναλγησία του τουρκικού κράτους που δεν συνεργάζεται ως οφείλει για τη διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων. Ενώ οι λίγοι εναπομείναντες εγκλωβισμένοι Ελληνοκύπριοι στις κατεχόμενες περιοχές, μάρτυρες της συνεχόμενης παραβίασης των σχετικών συμφωνιών από την Τουρκία, αλλά και μιας συστηματικής προσπάθειας αλλοίωσης της εθνολογικής, πολιτιστικής και κοινωνικής υπόστασης των τόπων τους, συνεχίζουν μια ζωή στερημένη από βασικά δικαιώματα, κάτω από καθεστώς συνεχούς εκφοβισμού και ποικιλότροπων εξαναγκασμών.

Η σημερινή μαύρη επέτειος είναι όμως και ευκαιρία να τιμήσουμε όλους τους μαχητές της ελευθερίας και τους πεσόντες στον άνισο πόλεμο του 1974. Το πολιτικό χρέος που προκύπτει από αυτή την αναγνώριση του σκληρού αγώνα και της θυσίας τους είναι να εντείνουμε τις προσπάθειες για να απαλλάξουμε την Κύπρο από την τουρκική κατοχή. Ο στόχος αυτός μπορεί να επιτευχθεί με μια πολιτική συμφωνία που θα απαλλάξει τη χώρα μας από τον κατοχικό στρατό και τον έλεγχο της Τουρκίας και θα επιτρέψει σε εμάς τους Κύπριους, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, να συνεννοηθούμε και να σχεδιάσουμε μέσα από ένα λογικό και δίκαιο συμβιβασμό ένα κοινό ειρηνικό μέλλον συνεργασίας στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός παραμένει προσηλωμένος στο στόχο του τερματισμού της τουρκικής κατοχής, της απελευθέρωσης των κατεχομένων εδαφών και της αποκατάστασης της ενότητας και της εδαφικής ακεραιότητας της Κύπρου, με την πλήρη ισχύ των δικαιωμάτων ολόκληρου του πληθυσμού της, ανεξάρτητα από εθνική καταγωγή, θρήσκευμα ή άλλα χαρακτηριστικά.

Απευθυνόμενοι στον κυπριακό ελληνισμό, αλλά και στο σύνολο των πολιτικών δυνάμεων, υπογραμμίζουμε την ανάγκη, ιδιαίτερα αυτές τις δύσκολες μέρες, να ανανεώσουμε και να επαναβεβαιώσουμε ένα εθνικό συμβόλαιο ενότητας που θα εδράζεται πάνω στις κοινές μας αρχές για μια λύση σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τις οικουμενικές αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται από τα Ηνωμένα Έθνη και για ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου στις γραμμές και τις αρχές της ενωμένης Ευρώπης, της οποίας η Κύπρος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος. Θα χρειαστεί για το σκοπό αυτό να συνεργαστούμε μέσα στο Εθνικό Συμβούλιο και με αίσθηση εθνικής ευθύνης να στηρίξουμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος εκπροσωπώντας υπεύθυνα τον κυπριακό ελληνισμό, μαζί πάντοτε με την Ελλάδα, επενδύει σε ένα όραμα για ολόκληρη την Κύπρο, στη βάση των κοινών συνομολογημένων αρχών και θέσεων μας.

Λευκωσία, 19 Ιουλίου 2018

Πεμ, 19 Ιούλ 2018

Η Βουλευτής και Αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ, κα Στέλλα Κυριακίδου πραγματοποίησε σήμερα, 19 Ιουλίου και ώρα 11:00 π.μ, επίσκεψη στο Κέντρο Παροχής Υπηρεσιών για Άτομα με Πολλαπλές Αναπηρίες «Ίριδα».

Το κέντρο αποτελεί μετεξέλιξη της Στέγης «Νέας Ελεούσας» και η σημερινή του δομή υλοποιήθηκε με συγχρηματοδοτούμενα κονδύλια από τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (Ισλανδία, Λιχτενστάιν και Νορβηγία).

Σκοπός της επίσκεψης ήταν η ενημέρωση για τα προγράμματα και υπηρεσίες που παρέχονται στο μοναδικό αυτό κέντρο, το οποίο σήμερα εξυπηρετεί συνολικά 28 άτομα με πολλαπλές αναπηρίες.

 Η κα Κυριακίδου επισημαίνει πως πρόκειται για ένα χώρο άρτια εξοπλισμένο και στελεχωμένο με εξειδικευμένο διεπιστημονικό προσωπικό που παρέχει εξατομικευμένα θεραπευτικά προγράμματα, μεταξύ άλλων, εργοθεραπεία, μουσικοθεραπεία, κινησιολογία, φυσιοθεραπεία.

 Μετά το πέρας της επίσκεψης η κα Κυριακίδου συνεχάρη τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας αλλά και τους λειτουργούς του κέντρου για το ουσιαστικό έργο που επιτελούν. Εξέφρασε δε, τη βεβαιότητα ότι το Κέντρο θα ενισχυθεί περαιτέρω για να συνεχίσει να παρέχει τις υπηρεσίες του σε περισσότερα άτομα με πολλαπλές αναπηρίες που το έχουν ανάγκη.   

Λευκωσία, 19 Ιουλίου 2018

 

Πεμ, 19 Ιούλ 2018

Δελτίο Τύπου ΔΗΣΥ

Ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού Αβέρωφ Νεοφύτου, συνεχίζει τις επαφές και τις συναντήσεις του στην Αδελαϊδα της Αυστραλία, όπου παρευρίσκεται από την προηγούμενη βδομάδα, εκπροσωπώντας τη Βουλή των Αντιπροσώπων στις εκδηλώσεις για τις μαύρες επετείους του Ιουλίου του 1974.

Ο κος Αβέρωφ Νεοφύτου, ήταν ο κύριος ομιλητής στην εκδήλωση που διοργάνωσε χθες η κυπριακή κοινότητα και η Συντονιστική Επιτροπή Κυπριακού Αγώνα στην Αδελαϊδα, ενημερώνοντας την ηγεσία και τα μέλη της Κυπριακής Κοινότητας, καθώς και πολιτειακούς αξιωματούχους της Νότιας Αυστραλίας και άλλους επίσημους προσκεκλημένους, για τις τελευταίες εξελίξεις στο κυπριακό πρόβλημα και τις προοπτικές επανέναρξης του διαλόγου.

Μεταξύ άλλων, ο Πρόεδρος τους ΔΗΣΥ πραγματοποίησε συνάντηση με τον ομογενή Βουλευτή Steve Georganas, μέλος του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου της Αυστραλίας με τον οποίο αντάλλαξε απόψεις για το Κυπριακό και την οικονομική και επενδυτική κατάσταση στην Κύπρο, τις εξελίξεις και προοπτικές στα θέματα ενέργειας και φυσικού πλούτου της χώρας μας και την σημαντική συμβολή της Κύπρου στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Αυστραλίας και ΕΕ για σύναψη συμφωνίας ελεύθερου εμπορείου.

Ο κος Νεοφύτου συναντήθηκε επίσης με τον Πρόεδρο της Γερουσίας στο Πολιτειακό Κοινοβούλιο της Νοτίου Αυστραλίας Andrew McLachlan και τα Μέλη της Γερουσίας Jing Lee και Ειρήνη Πνευματικού. Στην συνάντηση συζητήθηκαν οι εξελίξεις γύρω από το εθνικό θέμα και η εμπλοκή της Κυπριακής Κοινότητας Νοτίου Αυστραλίας στα δρώμενα του οικείου πολιτειακού Κοινοβουλίου.

Τις επόμενες μέρες, ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού, θα παραστεί στις προγραμματισμένες εκδηλώσεις που διοργανώνονται από την Συντονιστική Επιτροπή Κυπριακού Αγώνα – ΣΕΚΑ Βικτωρίας για την μαύρη επέτειο της Τουρκικής εισβολή του 1974.

Λευκωσία, 19 Ιουλίου 2018