Η Κύπρος στην ΕΕ: Έξι χρόνια μετά... ακούει κανείς;
Πεμ, 13 Μάι 2010

της Ιωάννας Συγκρασίτη

Η 9η Μαΐου αποτελεί ημέρα ορόσημο για την Ευρώπη. Σηματοδοτεί το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου το 1945 και προσδιορίζει τη γενέθλια ημέρα του ενοποιητικού εγχειρήματος της γηραιάς ηπείρου το 1950 με τη δήλωση Σουμάν. Πενήντα εννέα χρόνια μετά την απόφαση των κρατών και των λαών της Ευρώπης να πορευτούν το δρόμο της ειρήνης, της δημοκρατίας, της συνεργασίας, της ανάπτυξης και της προόδου, εύκολα διαπιστώνει κανείς το πόσα πολλά έχουμε πετύχει και το πόσο πολύ δρόμο έχουμε διανύσει στην πορεία για ένα καλύτερο μέλλον το οποίο από κοινού -εδώ και πέντε και πλέον δεκαετίες- με συνέπεια οικοδομούμε.

Πριν από έξι χρόνια η Κύπρος εντάχθηκε στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Μια απόφαση, που εντάσσει την πατρίδα μας σε μια κοινότητα, που μοιράζεται κοινές αξίες και αρχές και που βάζει κοινούς στόχους για το μέλλον. Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι η πορεία του ενοποιητικού εγχειρήματος είναι μια εύκολη υπόθεση, που είναι στρωμένη με ροδοπέταλα. Μέσα από την πολυμορφία, μέσα από τις ιδιαιτερότητες, μέσα από τις διαφωνίες, προάγεται και επιζητείται η συνεννόηση, αναδεικνύεται η σύνθεση των απόψεων και εν τέλει οικοδομείται μια καλύτερη Ευρώπη. Το ενοποιητικό εγχείρημα είναι μια διαρκής προσπάθεια, επίπονη αλλά καθοριστική για το μέλλον της ηπείρου μας. Ποιος άραγε μπορούσε να φανταστεί πριν από μόλις είκοσι χρόνια ότι θα συναλλασσόμαστε με κοινό νόμισμα στην καθημερινότητά μας ή ότι μεγάλο κομμάτι της νομοθεσίας μας και των κρατικών μας πολιτικών θα αποφασίζονταν στις Βρυξέλλες και θα νομοθετούνταν όχι από τη Βουλή των Αντιπροσώπων αλλά από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο;

Ιδιαίτερα όμως για την Κύπρο μας η Ευρωπαϊκή ‘Ένωση, θα μπορούσε να αποτελεί πέρα από Ένωση προσανατολισμένη στην ανάπτυξη, την ευημερία και την ειρήνη των πολιτών της και ασφαλές λιμάνι για την επίλυση του εθνικού προβλήματος αλλά και πυξίδα προσανατολισμού για τις σχέσεις μας με την Τουρκία. Όμως για να καρπωθούμε οφέλη από μια τέτοια προοπτική, πρέπει έγκαιρα να αντιληφθούμε ότι στην Ευρώπη τίποτε δεν χαρίζεται και ότι όλα κερδίζονται μέσα από το διάλογο και τη διαπραγμάτευση. Μόνο που για να έχει μια πολιτική διαπραγμάτευση αίσιο αποτέλεσμα απαιτούνται τρία προαπαιτούμενα: α) μακρόπνοη στρατηγική και σαφήνεια στόχων, β) συμμαχίες με τα άλλα κράτη μέλη γ) αποφυγή παλινωδιών και πισωγυρισμάτων. Σε όλα τα παραπάνω κοινός παρανομαστής είναι η συνέπεια και η σοβαρότητα.

Σε όλη αυτή την εθνική προσπάθεια για την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση άλλα και στα χρόνια της πλήρους συμμετοχής μας στην Ε.Ε, ο Δημοκρατικός Συναγερμός, έχει επιλέξει τη στήριξη της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας μας, χωρίς ανέξοδους και στείρους λαϊκισμούς. Πολιτεύεται ευρωπαϊκά και είναι το μόνο πολιτικό κόμμα που έχει αντιληφθεί τι σημαίνει Ευρώπη, αλλά το κυριότερο έχει πλήρως αντιληφθεί τι σημαίνει ευρωπαϊκή διακυβέρνηση. Μόνο έτσι κερδίζονται οι μάχες, μόνο έτσι υλοποιούνται οι εθνικές μας επιδιώξεις, μόνο έτσι κερδίζεται το μέλλον. Συμμετέχει ενεργά στα ευρωπαϊκά πολιτικά όργανα, με εξωστρέφεια και χωρίς φοβικά σύνδρομα, κερδίζοντας ουσιαστικές μάχες για τα συμφέροντα της πατρίδας μας. Μέσα από το τη συμμετοχή του στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, ο ΔΗ.ΣΥ, προωθεί συστηματικά τις θέσεις της πατρίδας μας και κερδίζει την εμπιστοσύνη των ευρωπαίων εταίρων μας. Δεν είναι τυχαίο ότι για ακόμη μία φορά ο Βίλφερντ Μαρτένς, επισκέπτεται την Κύπρο επιβραβεύοντας τη συνέπεια του ΔΗ.ΣΥ και το πως ο ΔΗ.ΣΥ, αξιοποίησε την επίσκεψη αυτή αναφορικά με το Κυπριακό πρόβλημα.

Πέρα όμως των προσπαθειών που φιλότιμα και με αίσθημα εθνικού χρέους υλοποιεί ο ΔΗ.ΣΥ, η Κυβέρνηση πρέπει άμεσα να αντιληφθεί ότι το μέλλον δεν περιμένει και ότι για να έχεις κέρδη από την Ε.Ε, πρέπει να πιστέψεις πραγματικά στο ενοποιητικό εγχείρημα και να παλέψεις μαζί με τους εταίρους σου γι΄αυτό. Ο επαρχιωτισμός και τα φοβικά-ιδεολογικά συμπλέγματα του παρελθόντος δεν οδηγούν στο μέλλον. Ακούει κανείς ..............;

 

Flickr Feed

Δευ, 27 Μάρ 2017

Δελτίο Τύπου Δημοκρατικού Συναγερμού

Είναι πια ολοφάνερη η μόνη έγνοια που έχει στο νου ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος. Από τώρα και για τις επόμενες 300 μέρες θα κοιμάται και θα ξυπνά με ένα και μόνο στόχο: πώς θα βρεθεί ο ίδιος στην καρέκλα.

Για τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ δεν υπάρχει Κυπριακό, αλλά μόνο η επιδίωξή του να κατακτήσει προσωπικά τον προεδρικό θώκο.

Πώς όμως να υπάρχει Κυπριακό για τον κ. Νικόλα Παπαδόπουλο όταν για να διεκδικήσει την καρέκλα έχει συστρατευτεί με τις πιο ακραίες θέσεις που θα ήθελαν να σταματήσει κάθε διαπραγμάτευση; Το πολιτικό συνονθύλευμα του οποίου θέλει να ηγηθεί έχει καθαρό όνομα και στόχο: είναι εκείνοι που δεν θέλουν διαπραγματεύσεις και εκείνοι που με ηχηρά όσο και κενά συνθήματα προσπαθούν να κάνουν τον κόσμο να συνηθίσει την τουρκική κατοχή.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός θεωρεί ότι με την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων που μπορεί να ακολουθήσει την κοινωνική συνάντηση που έχει εξαγγελθεί, πρέπει να φέρουμε ξανά την Τουρκία στη θέση εκείνη όπου θα οφείλει να πάρει αποφάσεις και για την απόσυρση των στρατευμάτων και για τον τερματισμό της κατοχής, αλλά και των εγγυήσεων.

Αντίθετα ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος και οι ακραίες δυνάμεις που μπορεί να τον ακολουθήσουν δεν χάνουν ευκαιρία να «πυροβολούν» τη διαδικασία διαπραγμάτευσης, ελπίζοντας ότι η στασιμότητα θα τους δώσει την καρέκλα και την εξουσία. 

Κυρ, 26 Μάρ 2017

Δήλωση του Εκπροσώπου Τύπου του ΔΗΣΥ κ. Πρόδρομου Προδρόμου.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ξέρει πολύ καλά πώς θα χειριστεί το θέμα για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων και η παράταξή μας ξέρει πώς να στηρίζει απόλυτα τις προσπάθειές του

Βλέπουμε διάφορα δημοσιεύματα. Με διάφορες εκτιμήσεις και ισχυρισμούς σχετικά με το κενό διάστημα των διαπραγματεύσεων και τη συνέχεια.

Για μας ένα πράγμα είναι σίγουρο: ο Δημοκρατικός Συναγερμός τάσσεται υπέρ της συνέχισης των διαπραγματεύσεων. Θεωρούμε ότι υπάρχει ανάγκη να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες γιατί είναι προς το συμφέρον του κυπριακού ελληνισμού και της Κύπρου ολόκληρης.

Είναι όμως άλλο ένα πράγμα που είναι σίγουρο: την αρμοδιότητα για τη διαπραγμάτευση την έχει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Η παράταξή μας στηρίζει απολύτως τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στις επιλογές που κάνει και στους χειρισμούς που κρίνει ωφέλιμους για το σκοπό αυτό. Διότι ξέρουμε ότι ο Πρόεδρος βασίζεται σε θέσεις αρχών και διεκδικεί εκείνα που χρειάζεται η Κύπρος και ο κυπριακός ελληνισμός.

Βλέπουμε τα δημοσιεύματα… Είναι βέβαια δικαίωμα του καθενός να προβάλλει εκτιμήσεις και να γράφει ό,τι θέλει και ό,τι κρίνει σωστό. Ένθεν και ένθεν.

Εμείς υπογραμμίζουμε ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ξέρει πολύ καλά πώς θα χειριστεί το θέμα και η παράταξή μας ξέρει πώς θα στηρίξει τις προσπάθειές του.

Λέμε ότι οι διαπραγματεύσεις πρέπει να συνεχιστούν από εκεί που σταμάτησαν όταν αποχώρησε ο Τουρκοκύπριος ηγέτης. Ελπίζουμε ότι ο κ. Ακκιντζί θα επιστρέψει και θα επιβεβαιώσει και εκείνο που είπε ο εκπρόσωπός του, ότι δηλαδή δεν επηρεάζεται από το δημοψήφισμα του Απριλίου στην Τουρκία.

Μπορεί να φαίνεται λογικά δύσκολο να υπάρξει πρόοδος πριν το περιβόητο δημοψήφισμα του Ταγίπ Ερντογάν. Μπορεί ακόμα να φαίνεται αμφίβολο αν γενικά η Άγκυρα θα λογικευτεί. Εξάλλου ποτέ δεν κρύψαμε ότι παρά την πρόοδο που καταγράφηκε στο τελευταίο διάστημα, παραμένουν δυσκολίες και διάσταση σε κάποια σημαντικά θέματα.

Έχουμε όμως κάθε λόγο να θέλουμε να συνεχιστεί η διαπραγμάτευση από την ώρα που ξέρουμε και όλοι ομολογούμε πως μόνο με μια πολιτική συμφωνία μπορεί να τερματίσουμε την κατοχή και την ανωμαλία στον τόπο μας.

Πρέπει η διαπραγμάτευση να συνεχιστεί από εκεί που είχαμε μείνει, με τη Διάσκεψη της Γενεύης, περιμένοντας να δεχτεί η Τουρκία ότι δεν μπορεί να κατέχει εδάφη ούτε να διατηρεί στρατεύματα στην Κύπρο, αλλά ούτε να αξιώνει δικαιώματα εγγυήσεων, δηλαδή επέμβασης και ανάμιξης. Να συνεχιστεί και να καταλήξει αυτή η διαδικασία με την οποία καθιερώθηκε και η ενεργός παρουσία της Ε.Ε. Αλλά και να αντιμετωπιστούν με λογική και καλή θέληση και τα υπόλοιπα ανοιχτά θέματα.

Κυρ, 26 Μάρ 2017

Δελτίο Τύπου Δημοκρατικού Συναγερμού

Μιλά ο Ν. Παπαδόπουλος που μήνες τώρα ασχολείται μόνο με την προεδρία!

-και προτείνει «κοινή στρατηγική» για κόμματα που δεν έχουν κάν κοινό στόχο

Διαμαρτύρεται το ΔΗΚΟ και επικρίνει τον Πρόεδρο του κόμματός μας κ. Αβέρωφ Νεοφύτου ότι «επιτίθεται στον ενδιάμεσο χώρο». Κάτι τέτοιο όμως δεν μπορεί να συμβαίνει, διότι όπως δήλωνε στο ΡΙΚ, στις 9 Μαρτίου,  ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ κ. Μαρίνος Σιζόπυολος « Αυτή την στιγμή η ΕΔΕΚ έχει ξεκαθαρίσει με απόφαση Κεντρικής Επιτροπής ότι για εμάς δεν υπάρχει Ενδιάμεσος Χώρος». Υπενθυμίζουμε ακόμα στο ΔΗΚΟ ότι και η πρόεδρος της «Αλληλεγγύης» είχε δημόσια εξηγήσει ότι για εκείνη «δεν έχει νόημα να μιλάμε για ενδιάμεσο χώρο».

Πώς μπορεί λοιπόν ο κ. Νεοφύτου να επιτίθεται σε κάτι που δεν υπάρχει;

Επισημαίνει ακόμα το ΔΗΚΟ ότι «αντί να ασχολούνται με την τουρκική αδιαλλαξία, με τις απειλές της Τουρκίας και τους εκβιασμούς του Ακκιντζί, αναλώνονται να κατηγορούν τον ενδιάμεσο χώρο». Την ίδια ώρα όλη η Κύπρος βλέπει ότι είναι ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος που εδώ και μερικούς μήνες, περισσότερο από ένα χρόνο πριν τις προεδρικές εκλογές, δεν ασχολείται με ο,τιδήποτε άλλο παρά με την επιθυμία του να διεκδικήσει την προεδρία.

Όσον αφορά τις χτεσινές προκλητικές δηλώσεις του Νικόλα Παπαδόπουλου σχετικά με το τι θα συμβεί στη Βουλή, του υπενθυμίζουμε την αιτιολογία της δικής μας πρότασης νόμου, όπως αυτή είχε κατατεθεί ήδη από τις 10 Φεβρουαρίου και προτού ασχοληθεί κάν με το θέμα η τουρκοκυπριακή πλευρά. Εάν του συμφέρει να κάνει ότι δεν ακούει, αυτό δεν είναι πρόβλημα των θεσμών, αλλά του ιδίου προσωπικά.

Εξάλλου, φαίνεται ότι εκείνο που πραγματικά ενοχλεί τον ίδιο, το κόμμα του και τους συνοδοιπόρους τους, είναι ότι μπορεί να ξεκινήσει και πάλι η διαπραγμάτευση για το Κυπριακό.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός δεν προχωρεί σε «επικρίσεις κατά των κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου». Απλώς, στο άκουσμα της προεκλογικής διαφήμισης για «νέα στρατηγική του Νικόλα Παπαδόπουλου», διερωτόμαστε: πώς μπορεί να υπάρχει πρόταση κοινής στρατηγικής για κόμματα που έχουν διαφορετικό στρατηγικό στόχο; Ποιά μπορεί να είναι κοινή στρατηγική για κόμματα που δεν μπορεί να αποφασίσουν ποια λύση του Κυπριακού επιδιώκουν, αλλά το ένα λέει «επιδιώκεται λύση διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας», το άλλο λέει «η διζωνική είναι ρατσιστική και απορρίπτεται» και κάποιο τρίτο εξαπολύει μύδρους και κατά της ιδέας της «δικοινοτικότητας»;

Δεν πρόκειται για «επικρίσεις», αλλά για αποκάλυψη ότι η «άλλη στρατηγική» είναι απλώς ένα άλλο... πυροτέχνημα.