Κυπριακό: υπαρξιακά και στρατηγικά ερωτήματα
Πεμ, 13 Ιαν 2011
Παναγιώτη Δημητρίου
Πρώην Ευρωβουλευτή
 
Κυπριακό: υπαρξιακά και στρατηγικά ερωτήματα

 

Το τραίνο του Κυπριακού σταθμεύει και πάλι σε λίγες μέρες, για δεύτερη φορά, στο συγκοινωνιακό κόμβο του «Πράσινου Δέντρου». Επιβάτες όλοι εμείς οι Έλληνες της Κύπρου. Οδηγός ο διεθνής παράγοντας. Πάμε …. Και διερωτόμαστε αμφιταλαντευόμενοι, γεμάτοι σύγχυση, γεμάτοι αντιφάσεις: Γιατί πάμε; Πού τελικά οδεύουμε; Ποιος ο προορισμός μας; Τι περιμένουμε από το μακροχρόνιο Κυπριακό ταξίδι;

Συζητούμε και πάλι έντονα, όπως και κάθε φορά, πριν τη στάθμευση στο Πράσινο Δέντρο, τους κινδύνους και τις «συνωμοτικές παγίδες» που θα αντιμετωπίσουμε. Δεν κάνουμε μεταξύ μας ειλικρινή εθνικό διάλογο για την ουσία του Κυπριακού. Συζητούμε προφητικά γεμάτοι σύνδρομα τις επιδιαιτησίες, τα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα και τις διεθνείς διασκέψεις, έχοντας ο καθένας κατά νου διαφορετική φιλοσοφία για το πρόβλημα.

Με καταστροφική εσωστρέφεια θα δώσουμε και πάλι ηρωικά τη «μάχη» του Πράσινου Δέντρου. Συγχυσμένοι, διασπασμένοι και αλληλοϋβριζόμενοι. Μειοδότες, πλειοδότες, πουλημένοι, υπερπατριώτες, ενδοτικοί, ανένδοτοι, ηττοπαθείς, απορριπτικοί, τουρκοπροσκυνημένοι, υπερέλληνες, νενέκοι, όλοι μέσα στο ίδιο τραίνο «αγωνιζόμαστε», όλοι, για την πατρίδα …

Το ταξίδι, όμως, προς την Ιθάκη με το τραίνο του ΟΗΕ οδεύει προς το τέλος σε λίγες μέρες ή σε λίγους μήνες, φέτος ή τον επόμενο χρόνο. Και μετά τι; Ταϊβανοποίηση; Μονιμοποίηση της κατάστασης, ως της δεύτερης – κατά τα λεχθέντα – καλύτερης λύσης; Διχοτόμηση; Μακροχρόνιος αγώνας λόγων; Θεόπεμπτη ήττα της Τουρκίας και πολιτική καθυπόταξη των τουρκοκυπρίων; Επιστροφή όλων των προσφύγων στα σπίτια τους; Τουρκοποίηση ολόκληρης της Κύπρου;

Το «τέλος του παιχνιδιού» πλησιάζει, μας λένε… Γι’ αυτό και επιβάλλεται επιτακτικά η μελέτη του Κυπριακού συνολικά και σε βάθος. Γι’ αυτό αντί να αναλισκόμαστε στη ρητορική της κινδυνολογίας, της καυχησιολογίας, της αυτοδικαίωσης και του επικοινωνιακού εντυπωσιασμού, καλό θα ήταν να ανασκοπήσουμε το εθνικό μας πρόβλημα στη ρίζα του. Να τεθούν επί τάπητος τα υπαρξιακά ερωτήματα:

Αγωνιζόμαστε προσδοκώντας το ευκταίο ή το καλύτερο εφικτό; Η προβλεπόμενη εφικτή λύση μπορεί να είναι λειτουργική και βιώσιμη; Σε ποιο βαθμό δεχόμαστε φαλκίδευση δικαιωμάτων και αρχών για χάρη της επανένωσης της Κύπρου; Είναι η παρούσα κατάσταση προτιμητέα της προβλεπόμενης εφικτής λύσης; Ποίοι κίνδυνοι υπάρχουν στο μέλλον για τη φυσική και εθνική επιβίωση του κυπριακού ελληνισμού με την διαιώνιση του Κυπριακού; Η απαλλαγή της Κύπρου από την τουρκική κατοχή και τον εποικισμό αξίζει να εξαγοραστεί, και σε ποιο βαθμό, με πολιτειακά ανταλλάγματα; Ισχύει ακόμη η προευρωπαϊκή θέση της «οδυνηρής» λύσης αντί της διχοτόμησης; Κρατούμε μονοπωλιακά την Κυπριακή Δημοκρατία και προσβλέπουμε πιθανολογικά σε ραγδαίες ευνοϊκές γεωπολιτικές αλλαγές στο μέλλον; Τι γίνεται με την παγίωση των τετελεσμένων της τουρκικής κατοχής και τον εποικισμό; Είναι και πώς αναστρέψιμα;

Να τεθούν πρόσθετα τα στρατηγικά ερωτήματα:

Υπάρχει δυνατότητα απελευθέρωσης με πόλεμο; Αν οι συνομιλίες είναι η μόνη προσφερόμενη διαδικασία για λύση του Κυπριακού να τις συνεχίσουμε ή να τις διακόψουμε; Έχουμε άλλη επιλογή από την ανάμιξη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών; Σε ποιο βαθμό μπορούμε να αξιοποιήσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση; Εμπιστευόμαστε αυτούς τους δύο παράγοντες; Πώς μπορούμε να επιτύχουμε καλύτερη στήριξη των βασικών θέσεων μας από τον διεθνή παράγοντα; Υπάρχει περίπτωση να συνταυτιστεί πλήρως μαζί μας ο διεθνής παράγοντας; Εάν όχι και εφόσον έχουμε απόλυτη ανάγκη τον διεθνή παράγοντα συγκρουόμαστε μετωπικά μαζί του;

Όλα τα πιο πάνω υπαρξιακά και στρατηγικά ερωτήματα χρήζουν απάντησης. Το Εθνικό Συμβούλιο οφείλει να τα συζητήσει με επιστημοσύνη, ορθολογισμό και πραγματισμό. Όχι με συνθήματα και επικοινωνιακές ατάκες. Οφείλουν τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου να τα απαντήσουν με συνειδησιακή ευλάβεια για να υπάρξει επί τέλους συναντίληψη μεταξύ μας, ως προς το τι θέλουμε, τι μπορούμε να επιτύχουμε και πως μπορούμε να το επιτύχουμε. Έτσι για να μη τσακωνόμαστε για το Πράσινο Δέντρο, για τα χρονοδιαγράμματα, για τα ορόσημα και τις επιδιαιτησίες, έχοντας κατά νου ο καθένας, συγκαλυμμένα, διαφορετικές επιλογές για το Κυπριακό.

Flickr Feed

Δευ, 22 Ιαν 2018

Καταδικάζουμε τις επεμβάσεις της Άγκυρας στις εσωτερικές υποθέσεις των Τουρκοκυπρίων και ιδιαίτερα τις απόπειρες να πληγεί η ελευθερία έκφρασης γνώμης και ο Τύπος. Εξαιρετικά ανησυχητική είναι όμως η απόπειρα να υποκινηθούν εκδηλώσεις βίαιης καταστολής εναντίον της τουρκοκυπρικής εφημερίδας. Δείχνει ότι αντιδημοκρατικές πρακτικές που έχουν επιβληθεί στο εσωτερικό της Τουρκίας διαχέονται τώρα με μεγαλύτερη ένταση και στην κατεχόμενη Κύπρο.

Όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα στα κατεχόμενα, σε συνδυασμό με τη συζήτηση που ακούμε σχετικά με την τουρκική εισβολή του 1974, υπογραμμίζουν με έναν ακόμα τρόπο την ανάγκη να βρεθεί μια πολιτική συμφωνία, που όχι μόνο θα τερματίζει την τουρκική κατοχή, αλλά θα αποκλείει και την ανάμιξη της Άγκυρας στις υποθέσεις της Κύπρου, με κατάργηση των εγγυήσεων και των όποιων επεμβατικών δικαιωμάτων.

Λευκωσία, 22 Ιανουαρίου 2018

Δευ, 22 Ιαν 2018


Όταν ξεκινήσαμε, το 2013, η Κύπρος ήταν μια χώρα σε διάλυση. 

Καταχρεωμένη. Με τον κόσμο να περιμένει στην ουρά.
Ουρά στα κοινωνικά παντοπωλεία. Ουρά σε τραπεζικές μηχανές, με τις τράπεζες κλειστές. Κυριαρχούσαν η αγωνία και ο φόβος για το αύριο.

Σήμερα έχουμε στήσει την οικονομία στα πόδια της.
Έχουμε ανάπτυξη. Έρχονται επενδύσεις και δημιουργείται απασχόληση. Η ανεργία μειώνεται διαρκώς. Οι νέοι βρίσκουν σιγά-σιγά τις ευκαιρίες που δικαιούνται και που αξίζουν.

Το κράτος έχει πλεονάσματα και έχει δυνατότητες για οφέλιμες πολιτικές.
Η κυβέρνησή μας μπορεί και σχεδιάζει το αύριο. Όπως, για παράδειγμα, με το Γενικό Σχέδιο Υγείας, που δεκαετίες το περιμέναμε...

Αυτή την πορεία πρέπει να συνεχίσουμε. Δεν πρέπει:
ούτε να λοξοδρομήσουμε με την πλάνη μεγαλόστομων υποσχέσεων που δεν στέκουν πουθενά
ούτε και να αφήσουμε τους άλλους να μας πάρουν πίσω ξανά.

Έτσι θα ψηφίσουμε την Κυριακή που έρχεται.
Για να συνεχίσουμε στο δρόμο που φτιάχνει τη χώρα μας και τη ζωή μας.
Με σταθερά βήματα μπροστά. Με Πρόεδρο τον Νίκο Αναστασιάδη. Τον Πρόεδρο που έχει δείξει στην πράξη ότι βελτιώνει τα πράγματα. Ότι έχει σχέδιο για τη χώρα.

Λευκωσία, 22 Ιανουαρίου 2018

Παρ, 19 Ιαν 2018

Σε 10 μέρες οι Κύπριοι Πολίτες καλούνται στην κάλπη για να αποφασίσουν πως θα προχωρήσει η χώρα και το ερώτημα είναι:

αν θα μπούμε σε λογική πειραματισμών που θα αποσταθεροποιούσαν την χώρα όπως ακούγετε από τη μία πλευρά;

ή ακόμα να επιστρέψουμε σε πολιτικές που μας είχαν φέρει την βαθιά κρίση;

ή θα συνεχίσουμε με σταθερά βήματα μπροστά σε δρόμο ανάπτυξης και δημιουργίας που βελτιώνει την χώρα μας.

Ακούμε τους δύο βασικούς ανθυποψηφίους του Προέδρου της Δημοκρατίας να κατηγορούν ο ένας τον άλλον επειδή σε κάποιες θέματα συνεργάστηκαν με πολιτικές του Προέδρου Αναστασιάδη.

Εμείς λέμε ότι χρειάζονται συνεργασίες, πρέπει να βρίσκουμε συναίνεση για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα, να σχεδιάζουμε μεγάλες πολιτικές που παράγουν αποτελέσματα προς όφελος των πολιτών.

Την ώρα που οι πολίτες αναγνωρίζουν στον Πρόεδρο Αναστασιάδη την ηγετική φυσιογνωμία που χρειάζεται η χώρα είναι επίσης πολύ σημαντικό ότι με τις πολιτικές του ο Πρόεδρος μπορεί να εξασφαλίζει συναίνεση και συνεργασίες.

Γιατί πραγματικός αντίπαλος μας είναι τα προβλήματα και στόχος μας η λύσης τους προς όφελος των πολιτών

Λευκωσία, 19 Ιανουαρίου 2018