Κύπρος και Ιδιωτικά Πανεπιστήμια
Τρι, 02 Νοέ 2010

του Γιώργου Παναγιώτου

Η δημιουργία των ιδιωτικών πανεπιστημίων στη Κύπρο είχε προς στιγμή δώσει μια νότα ελπίδας για την τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Κύπρο αλλά και για την έρευνα. Πιστέψαμε προς στιγμή, με νεανική αφέλεια, ότι θα μπορούσαμε να γίνουμε περιφερειακό κέντρο μόρφωσης αφού η δημιουργία των ιδιωτικών πανεπιστημίων σήμανε και τη δημιουργία υγιούς ανταγωνισμού οδηγώντας στη βελτίωση των ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είτε αυτά ήταν ιδιωτικά είτε όχι, ενώ παράλληλα έδινε και την ευκαιρία σε περισσότερους νέους να σπουδάσουν στον τόπο τους και σε περισσότερους ξένους να φοιτήσουν στην Κύπρο. Δυστυχώς όμως οι ξεπερασμένες αντιλήψεις της Ακελικής κυβέρνησης και του Ακελικού υπουργού Παιδείας, σε συνδυασμό με την πάγια αντίθεση τους στην δημιουργία ιδ. πανεπιστημίων φράζουν το δρόμο προς την υλοποίηση αυτού του στόχου.

Από την αρχή, η Φ.Π.Κ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ πρότεινε την προώθηση και ψήφιση του νομοσχεδίου για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, έτσι ώστε να μπορεί να υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος του επιπέδου των προγραμμάτων που προσφέρουν τα ιδρύματα αυτά. Πρότεινε επίσης τη συνεχή και αυστηρή αξιολόγηση των ιδρυμάτων αυτών με βάση το επίπεδο των κτηριακών εγκαταστάσεων και του εξοπλισμού, το πρόγραμμα και το επίπεδο σπουδών, το επίπεδο και την πείρα του ακαδημαϊκού προσωπικού, το επίπεδο των φοιτητών, το οποίο μπορεί να εξασφαλιστεί μέσω των κριτηρίων εισδοχής στα πανεπιστήμια αυτά και το επίπεδο των ερευνητικών προγραμμάτων. Εισηγήθηκε ακόμα την αναγκαιότητα αναβάθμισης του θεσμού εκπροσώπησης των φοιτητών, η οποία θα πρέπει να είναι τουλάχιστον ανάλογη με την εκπροσώπηση των φοιτητών του Πανεπιστημίου Κύπρου. Με αυτό τον τρόπο θα κατοχυρώνεται το δικαίωμα των φοιτητών να έχουν λόγο στα κέντρα λήψεως αποφάσεων.

Όμως, ‘Φωνή βοώντος εν τη ερήμω’, αφού η αριστερή κυβέρνηση της Κύπρου έχει θέση ως στόχο να δαιμονοποιηθούν τα ιδ. πανεπιστήμια ούτως ώστε να δικαιωθεί για την αντίθεση της στη δημιουργία τους.

Το νέο νομοσχέδιο που εγκρίθηκε από τη βουλή, έστω και με καθυστέρηση τριών χρόνων λόγω των ερασιτεχνικών χειρισμών του υπουργού Παιδείας και τουυ του, πολύ σωστά διασφαλίζει το γεγονός ότι οι φοιτητές θα μπορούν να ξέρουν από τη πρώτη μέρα φοίτησης τους μέχρι την τελευταία τι θα πρέπει να πληρώσουν, αλλά σε καμία των περιπτώσεων δεν διασφαλίζει οποιαδήποτε μείωση στα δίδακτρα, που παραμένουν πολύ ψιλά.

Είναι εδώ που η κυβέρνηση θα πρέπει να επέμβει δυναμικά, να έρθει σε διάλογο με τους ιδιοκτήτες αυτών των πανεπιστήμιων και να ακολουθηθούν παραδείγματα άλλων ευρωπαϊκών χωρών ούτως ώστε να είναι τα δίδακτρα σε λογικά πλαίσια. Η καραμέλα της οικονομικής κρίσης πρέπει επιτέλους να σταματήσει να χρησιμοποιείται αφού είναι γνωστό ότι χωρίς επένδυση δεν γίνεται ανάπτυξη, και χωρίς ανάπτυξη η χώρα είναι καταδικασμένη.

Και επειδή κάποιοι είδη προτρέχουν και κάνουν αναφορές στην πρόσφατη απόφαση των Αγγλικών πανεπιστημίων για αύξηση στα δίδακτρα δίνοντας μια ιδεολογική χροιά στο όλο θέμα θέλω να είμαι αρκετά κατηγορηματικός. Το θέμα αυτό δεν είναι ούτε ιδεολογικό ούτε πολιτικό, είναι καθαρά θέμα οικονομικό. Και αν εμείς πρέπει να διδαχτούμε κάτι από αυτή την ιστορία είναι το γεγονός ότι σύμφωνα με μελέτες ο κάθε κοινοτικός φοιτητής στοίχιζε 18 χιλιάδες λίρες στο Αγγλικό πανεπιστήμιο. Από τις 18, πλήρωνε μόλις 3, διότι η κυβέρνηση χορηγούσε τις 15. Ακόμα λοιπόν και τώρα με την αύξηση τον διδάκτρων στην Αγγλία από 3 σε 7 ή 8 χιλιάδες λίρες η κυβέρνηση θα συνεχίσει να επιχορηγεί γύρω στις 10 χιλιάδες λίρες για κάθε φοιτητή.

Επομένως, αν και δεν έχουμε το εκτόπισμα της Μεγάλης Βρετανίας, πρέπει η κυβέρνηση μας, να κάνει κάποια βήματα προς αυτή την κατεύθυνση και να συμβάλει ουσιαστικά στη μείωση των διδάκτρων στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Οι τρόποι και τα παραδείγματα υπάρχουν, οι παρωχημένες ιδεολογικές αντιλήψεις όμως της κυβερνούσας αριστεράς αφήνουν εκτεθειμένους χιλιάδες φοιτητές που δεν μπορούν να επωμιστούν το δυσβάστακτο οικονομικό κόστος να σπουδάσουν σε αυτά τα πανεπιστήμια, αφήνουν εκτεθειμένους όμως και εμάς τους ονειροπόλους που κάποτε πιστέψαμε ότι θα μπορούσαμε να γίνουμε περιφερειακό κέντρο μόρφωσης. Βέβαια εκείνη που μένει ανεπανόρθωτα εκτεθειμένη είναι η ίδια η ΠΑΙΔΕΙΑ.

Κάποτε, ο υπουργός Παιδείας είχε πει και δημόσια ότι το να γίνουμε περιφερειακό κέντρο μόρφωσης είναι όνειρο θερινής νυκτός. Τέτοιοι άνθρωποι χωρίς όραμα, καλύτερα να πηγαίνουν σπίτι τους. Η νεολαία δεν τους θέλει. Εξάλλου ο υπουργός Παιδείας σε όλες τις δημοσκοπήσεις δημοτικότητας είναι μακράν τελευταίος. Τυχαίο; Δεν νομίζω!

 

 

Flickr Feed

Παρ, 19 Μάι 2017

Η αποκατάσταση της οικονομίας επιτρέπει στην Κυβέρνηση να εξοικονομεί τόκους προς όφελος του φορολογούμενου πολίτη

Αξιοποιώντας τη μείωση του κόστους δανεισμού της χώρας μας στις διεθνείς αγορές, που είναι αποτέλεσμα της αποκατάστασης της κυπριακής οικονομίας, ο υπουργός Οικονομικών αποφάσισε να αντικαταστήσει το δάνειο που είχε λάβει η Κύπρος από το ΔΝΤ στο πλαίσιο του Προγράμματος (ύψους 280 εκατ.), εξοικονομώντας το κόστος περίπου μισής εκατοστιαίας μονάδας σε τόκους.

Επικροτώντας αυτή την κίνηση του υπουργού, σημειώνουμε ότι, ταυτόχρονα με την επιστροφή της οικονομίας σε δρόμο ανάπτυξης, η Κυβέρνηση μεριμνά ούτως ώστε να συμπληρώσει την αποκατάσταση των δημοσιονομικών ισορροπιών με μια διαχείριση και του δημοσίου χρέους που αποβαίνει προς όφελος των φορολογούμενων πολιτών.

Τέλος σχολιάζουμε ότι προς διάψευσιν όλων εκείνων των μεμψίμοιρων προβλέψεων και των αμφισβητήσεων, οι πολιτικές της Κυβέρνησης Αναστασιάδη επιτρέπουν σήμερα στη χώρα μας, μετά την αποκατάσταση της διεθνούς εμπιστοσύνης, να έχει και την ευχέρεια επωφελών επιλογών που θα βελτιώνουν συνέχεια την κατάσταση για τον απλό πολίτη, χάρη στις προσπάθειες και τις θυσίες του οποίου μπορέσαμε να φύγουμε έξω από τη βαθειά κρίση και τη χρεοκοπία.

Παρ, 19 Μάι 2017

Ανακοίνωση Δημοκρατικού Συναγερμού

Η αποδοχή και ένταξη της Κύπρου ως πλήρους μέλους στην Ασιατική Τράπεζα Υποδομών και Επενδύσεων είναι μια σημαντική είδηση που ενισχύει τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά το διεθνές προφίλ της χώρας μας.

Για μια οικονομία όπως η κυπριακή, που εξειδικεύεται στην εξαγωγική βιομηχανία υπηρεσιών και ενδιαφέρεται για τη συνεχή προσέλκυση επενδύσεων, έχει μεγάλη σημασία να βρίσκεται στο προσκήνιο όλων των διεθνών χρηματοοικονομικών και άλλων σχετικών οργανισμών και να μπορεί να συμμετέχει σε επενδυτικές πρωτοβουλίες. Ειδικότερα μάλιστα έχει ενδιαφέρον για την Κύπρο στα επόμενα χρόνια να ενισχύσει τους δεσμούς της με τη ραγδαία αναπτυσσόμενη ασιατική οικονομία.

Η ένταξη της Κύπρου στην Ασιατική Τράπεζα Υ.Ε. που ιδρύθηκε και λειτουργεί σχετικά πρόσφατα και εδρεύει στο Πεκίνο, αποτελεί μια σωστή κίνηση οικονομικής στρατηγικής και διπλωματίας, για την οποία και συγχαίρουμε τον υπουργό Οικονομικών κ. Χ.Γεωργιάδη. 

Παρ, 19 Μάι 2017

Ανακοίνωση Ινστιτούτου Πολιτισμού

Χαιρετίζουμε τη σημερινή υπογραφή της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα αδικήματα που σχετίζονται με τα πολιτιστικά αγαθά, στη διάρκεια της 127ης Συνόδου της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου, εδώ στη Λευκωσία.

Η «Σύμβαση των Ματωμένων Αρχαιοτήτων», όπως την αποκάλεσε ο γ.γ. του Συμβουλίου της Ευρώπης κ.Θ.Γιάγκλαντ, αναμενόταν προ πολλού και έρχεται να συμπληρώσει το διεθνές νομικό πλαίσιο εναντίον της διακίνησης πολιτιστικών αγαθών.

Συγχαίρουμε και τον υπουργό Εξωτερικών κ. Ι.Κασουλίδη, αφού αυτή η σύμβαση που προσθέτει ποινική διάσταση στο διεθνή αγώνα εναντίον της σύλησης και της παράνομης διακίνησης πολιτιστικών αγαθών, θα μείνει γνωστή ως Σύμβαση της Λευκωσίας.

Η ανάγκη προστασίας της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, την οποία στη χώρα μας αισθανόμαστε καθημερινά μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή από το 1974, έγινε ακόμα πιο έντονη μετά τις πρόσφατες φρικαλέες σκηνές που παρακολουθήσαμε με την πολιτιστική καταστροφή που προκάλεσε το Daesch στην Παλμύρα. 

Μετά την υπογραφή από τα πρώτα έξι κράτη, που μπορεί να ενεργοποιήσει τη Σύμβαση, η Κύπρος που τόσο πολύ έχει υποφέρει και συνεχίζει να υποφέρει από την καταλήστευση και την καταστροφή πολυχιλιετούς πολιτιστικής κληρονομιάς, προσβλέπει στην επικύρωση, αλλά και στη συμμετοχή όλων των κρατών, σε μια κοινή προσπάθεια να αναπτυχθεί μέσα από συνεργασία και συναντίληψη ένα αποτελεσματικό δίχτυ προστασίας της οικουμενικής πολιτιστικής κληρονομιάς.