Λαϊκισμός
Τρι, 05 Ιούλ 2016

της Σάβιας Ορφανίδου - Οικονομολόγος – Μέλος Πολιτικού Γραφείου ΔΗΣΥ

Ανά το παγκόσμιο, υπάρχει ξεκάθαρα μια μεγάλη τάση προς τον άκρατο λαϊκισμό, ο οποίος από ότι φαίνεται δεν γνωρίζει ούτε σύνορα, ούτε έθνη, ούτε ήθη. Ένας λαϊκισμός, ο οποίος ενισχύεται από τις εξάρσεις εθνικισμού, ρατσισμού και βίας σε όλα τα επίπεδα και σε όλες τις χώρες. Το έχουμε δει να συμβαίνει πρόσφατα με το δημοψήφισμα στη Βρετανία, όπου μια ολόκληρη χώρα «σύρθηκε» σε ένα δημοψήφισμα λόγω των προσωπικών φιλοδοξιών ενός πολιτικού, και κατά το οποίο υπερίσχυσαν τα συνθήματα ξενοφοβίας και εκφοβισμού κατά των μεταναστών. Το έχουμε δει να συμβαίνει στην Ελλάδα, όταν ο νυν Πρωθυπουργός βγήκε στην εξουσία με σύνθημα του να σχίσει τα Μνημόνια και στο τέλος κατέληξε να υπογράφει το τρίτο πιο σκληρό Μνημόνιο. Το έχουμε δει να συμβαίνει και στην Κύπρο διαχρονικά, αλλά ιδιαίτερα κατά τις πρόσφατες Βουλευτικές εκλογές, όταν κάποιες πολιτικές δυνάμεις, εκ του ασφαλούς, ενέκριναν λαϊκίστικες, αντισυνταγματικές νομοθεσίες και «έτασσαν» ανέφικτες πολιτικές.

Τα παραδείγματα γίνονται πιο κατανοητά όταν αυτά προέρχονται από προσωπικά βιώματα. Κατά τις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές θα μπορούσε βεβαίως και ο Δημοκρατικός Συναγερμός να δείξει μια «ευελιξία» και μια «παρέκκλιση» από την πολιτική του οικονομικού ορθολογισμού και της πολιτικής συνέπειας, ενδίδοντας στα, κατά καιρούς, δικαιολογημένα ή όχι αιτήματα οργανωμένων συνόλων. Δεν θα μπορούσε προεκλογικά και ο Δημοκρατικός Συναγερμός να υποσχεθεί αποζημιώσεις σε όλους τους κουρεμένους σε βάθος χρόνου; Δεν θα μπορούσε να υποσχεθεί άμεση αύξηση του κρατικού μισθολογίου; Δεν θα μπορούσε να υποσχεθεί αισθητή μείωση όλων των φορολογιών; Άκουσα πολλές φορές να λέγεται ότι δεν κοστίζει τίποτα μια υπόσχεση ή ένα «τάξιμο». Πόσο όμως αληθεύει αυτό;

Οι πολιτικοί στην Κύπρο, για δεκαετίες χάιδευαν τα αυτιά των πολιτών με αυτές τις εύηχες, αλλά ανέφικτες και ατεκμηρίωτες, υποσχέσεις, κυρίως για εκμαίευση ψήφων. Αυτό μας οδήγησε στη μεγαλύτερη οικονομική κρίση που βίωσε ποτέ ο τόπος μετά το 1974. Το κόστος αυτής της πρακτικής του λαϊκισμού και των συνθημάτων, είναι ανυπολόγιστο. Κτυπά στην καρδιά της όποιας αξιοπιστίας προσπαθείς να κτίσεις, κτυπά στην ουσία της όποιας συνέπεια προσπαθείς να διατηρήσεις, κτυπά στο κέντρο της εμπιστοσύνης του κάθε πολίτη. Βεβαίως, αντιλαμβάνομαι πλήρως τα πρόσκαιρα οφέλη, υπό τη μορφή ψήφων, αυτών που ακολουθούν αυτή την πάγια τακτική. Σε πολύ μεγάλο βαθμό, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η κουλτούρα και η νοοτροπία μας δεν έχει ακόμη αλλάξει αρκετά, ούτω ώστε ως πολίτες να εκτιμήσουμε την προσέγγιση εκείνης της πολιτικής δύναμης που βάζει πάνω από τα ψηφοθηρικά και άλλα μικροκομματικά συμφέροντα, το καλό του συνόλου των πολιτών.

Αντιλαμβάνομαι την ίδια ώρα και το μεγάλο πολιτικό κόστος που έχει η πολιτική δύναμη, και σε αυτή την περίπτωση ο Δημοκρατικός Συναγερμός, που ακολουθεί με συνέπεια την πολιτική της μεταρρύθμισης και της συνετής οικονομικής και δημοσιονομικής διαχείρισης. Υπάρχει κανείς που αμφισβητεί το γεγονός ότι ο ΔΗΣΥ είχε κόστος από την πολιτική του υπέρ των αποκρατικοποιήσεων ή υπέρ της μεταρρύθμισης της δημόσιας υπηρεσίας, ή υπέρ της συνετής οικονομικής διαχείρισης ή υπέρ του εξορθολογισμού όλων των επιδομάτων; Γνωρίζαμε εξαρχής ότι το πολιτικό κόστος, το οποίο κατά τη διάρκεια προεκλογικών περιόδων μεταφράζεται σε απώλεια ποσοστών, θα είναι η παράπλευρη, αλλά και πολύ σημαντική, αρνητική συνέπεια. Όμως παρόλα ταύτα το τολμήσαμε. Γιατί αυτό απαιτεί η εξυπηρέτηση του καλώς νοούμενου συμφέροντος του τόπου. Γιατί αυτό απαιτείται από ένα σωστό πολιτικό. Γιατί το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ η αμφισβήτηση της ορθότητας αυτών των πολιτικών, αλλά το πώς τις επικοινωνείς προς τους πολίτες, και πόσο ώριμοι είναι αυτοί για να τις δεχτούν.

Σε λίγο καιρό θα μπούμε ξανά σε προεκλογική περίοδο, αυτή των δημοτικών εκλογών, και στη συνέχεια θα μπούμε όλοι στην τροχιά των Προεδρικών του 2018. Είναι πολύ εύκολο, για το κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία ή για την ίδια την Κυβέρνηση, ιδιαίτερα όταν έχει ήδη επωμιστεί μια σημαντική απώλεια ποσοστών, να ακολουθήσει την παλαιοκομματική τακτική των υποσχέσεων και του λαϊκισμού. Και είναι πολύ πιο δύσκολο να παραμείνουν πιστοί στη συνέπεια των λόγων και των πράξεων τους. Όμως, εμείς στο Δημοκρατικό Συναγερμό, είμαστε μαθημένοι στα δύσκολα. Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για την πραγματική μεταρρύθμιση που χρειάζεται ο τόπος μας. Γιατί, πάνω από το συμφέρον του κόμματος μας, θα βάζουμε πάντα το καλό της Κύπρου μας.

Flickr Feed

Δευ, 22 Ιαν 2018

Καταδικάζουμε τις επεμβάσεις της Άγκυρας στις εσωτερικές υποθέσεις των Τουρκοκυπρίων και ιδιαίτερα τις απόπειρες να πληγεί η ελευθερία έκφρασης γνώμης και ο Τύπος. Εξαιρετικά ανησυχητική είναι όμως η απόπειρα να υποκινηθούν εκδηλώσεις βίαιης καταστολής εναντίον της τουρκοκυπρικής εφημερίδας. Δείχνει ότι αντιδημοκρατικές πρακτικές που έχουν επιβληθεί στο εσωτερικό της Τουρκίας διαχέονται τώρα με μεγαλύτερη ένταση και στην κατεχόμενη Κύπρο.

Όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα στα κατεχόμενα, σε συνδυασμό με τη συζήτηση που ακούμε σχετικά με την τουρκική εισβολή του 1974, υπογραμμίζουν με έναν ακόμα τρόπο την ανάγκη να βρεθεί μια πολιτική συμφωνία, που όχι μόνο θα τερματίζει την τουρκική κατοχή, αλλά θα αποκλείει και την ανάμιξη της Άγκυρας στις υποθέσεις της Κύπρου, με κατάργηση των εγγυήσεων και των όποιων επεμβατικών δικαιωμάτων.

Λευκωσία, 22 Ιανουαρίου 2018

Δευ, 22 Ιαν 2018


Όταν ξεκινήσαμε, το 2013, η Κύπρος ήταν μια χώρα σε διάλυση. 

Καταχρεωμένη. Με τον κόσμο να περιμένει στην ουρά.
Ουρά στα κοινωνικά παντοπωλεία. Ουρά σε τραπεζικές μηχανές, με τις τράπεζες κλειστές. Κυριαρχούσαν η αγωνία και ο φόβος για το αύριο.

Σήμερα έχουμε στήσει την οικονομία στα πόδια της.
Έχουμε ανάπτυξη. Έρχονται επενδύσεις και δημιουργείται απασχόληση. Η ανεργία μειώνεται διαρκώς. Οι νέοι βρίσκουν σιγά-σιγά τις ευκαιρίες που δικαιούνται και που αξίζουν.

Το κράτος έχει πλεονάσματα και έχει δυνατότητες για οφέλιμες πολιτικές.
Η κυβέρνησή μας μπορεί και σχεδιάζει το αύριο. Όπως, για παράδειγμα, με το Γενικό Σχέδιο Υγείας, που δεκαετίες το περιμέναμε...

Αυτή την πορεία πρέπει να συνεχίσουμε. Δεν πρέπει:
ούτε να λοξοδρομήσουμε με την πλάνη μεγαλόστομων υποσχέσεων που δεν στέκουν πουθενά
ούτε και να αφήσουμε τους άλλους να μας πάρουν πίσω ξανά.

Έτσι θα ψηφίσουμε την Κυριακή που έρχεται.
Για να συνεχίσουμε στο δρόμο που φτιάχνει τη χώρα μας και τη ζωή μας.
Με σταθερά βήματα μπροστά. Με Πρόεδρο τον Νίκο Αναστασιάδη. Τον Πρόεδρο που έχει δείξει στην πράξη ότι βελτιώνει τα πράγματα. Ότι έχει σχέδιο για τη χώρα.

Λευκωσία, 22 Ιανουαρίου 2018

Παρ, 19 Ιαν 2018

Σε 10 μέρες οι Κύπριοι Πολίτες καλούνται στην κάλπη για να αποφασίσουν πως θα προχωρήσει η χώρα και το ερώτημα είναι:

αν θα μπούμε σε λογική πειραματισμών που θα αποσταθεροποιούσαν την χώρα όπως ακούγετε από τη μία πλευρά;

ή ακόμα να επιστρέψουμε σε πολιτικές που μας είχαν φέρει την βαθιά κρίση;

ή θα συνεχίσουμε με σταθερά βήματα μπροστά σε δρόμο ανάπτυξης και δημιουργίας που βελτιώνει την χώρα μας.

Ακούμε τους δύο βασικούς ανθυποψηφίους του Προέδρου της Δημοκρατίας να κατηγορούν ο ένας τον άλλον επειδή σε κάποιες θέματα συνεργάστηκαν με πολιτικές του Προέδρου Αναστασιάδη.

Εμείς λέμε ότι χρειάζονται συνεργασίες, πρέπει να βρίσκουμε συναίνεση για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα, να σχεδιάζουμε μεγάλες πολιτικές που παράγουν αποτελέσματα προς όφελος των πολιτών.

Την ώρα που οι πολίτες αναγνωρίζουν στον Πρόεδρο Αναστασιάδη την ηγετική φυσιογνωμία που χρειάζεται η χώρα είναι επίσης πολύ σημαντικό ότι με τις πολιτικές του ο Πρόεδρος μπορεί να εξασφαλίζει συναίνεση και συνεργασίες.

Γιατί πραγματικός αντίπαλος μας είναι τα προβλήματα και στόχος μας η λύσης τους προς όφελος των πολιτών

Λευκωσία, 19 Ιανουαρίου 2018