Λόγια για το αέριο ή λόγια του αέρα
Παρ, 14 Δεκ 2012

του  Χριστόφορου Φωκαΐδη 

«Τα λόγια ενός πολιτικού δεν φανερώνουν την ιδέα που έχει για το θέμα του αλλά την ιδέα που έχει για το ακροατήριο του». Σε μια εποχή κρίσης αξιοπιστίας της πολιτικής, η εύστοχη αυτή επισήμανση του Αμερικανού δημοσιογράφου George Will, συνιστά μια ηθική επιταγή για τη συμπεριφορά των πολιτικών.

Δεν μπορώ και δεν θα ήθελα να κρίνω ποια ιδέα είχε για το ακροατήριο του ο Γιώργος Λιλλήκας όταν ανακοίνωνε την περίφημη πρότασή του για το φυσικό αέριο. Γνωρίζω, όμως, ποια ήταν η πρώτη του αντίδραση, όταν μετά τη γνωστή πλέον δημοσιοποίηση της πώλησης μεριδίου από τα δικαιώματα του κοιτάσματος φυσικού αερίου του ισραηλινού «Λεβιάθαν», έβλεπε να καταρρέει η πρόταση στα μάτια της κοινής γνώμης. Είχε λοιπόν πει τότε, πως την απάντηση θα τη δώσουν οι άνεργοι και οι εργαζόμενοι. Όταν έγινε δηλαδή ξεκάθαρο, πως η πρόταση του δεν ήταν παρά ένα προεκλογικό πυροτέχνημα, ο κ. Λιλλήκας που θέλει να παρουσιάζεται ως ο υποψήφιος που εκπροσωπεί τους πολίτες, κάλεσε τους ίδιους τους πολίτες να απαντήσουν αυτοί εκ μέρους του!

Δεν είναι η πρώτη φορά, βεβαίως, που ο κ. Λιλλήκας επιλέγει αυτή την τακτική. Ρίχνει ένα πυροτέχνημα προσπαθώντας να κερδίσει τις εντυπώσεις για όσο καιρό αυτό διαρκεί, και ύστερα πάλι απ’ την αρχή, σκαρφίζεται κάτι καινούριο. ‘Επεα πτερόεντα! Δηλαδή, «λόγια μετέωρα, αβάσιμα, λόγια του αέρα», όπως μας υποδεικνύει ο Μπαμπινιώτης. Για παράδειγμα, λίγοι ίσως θα θυμούνται σήμερα την πολυδιαφημιζόμενη πρόταση για το «ανακλητό», με την οποία εγκαινίασε ουσιαστικά ο κ.Λιλλήκας την κατάθεση των προεκλογικών του θέσεων. Ήταν και αυτή μια εύηχη πρόταση, που έδινε την εντύπωση στην αρχή, πως επρόκειτο για κάτι ριζοσπαστικό. Σύντομα όμως, χάθηκε από την προεκλογική ατζέντα, όταν άρχισε να γίνεται κατανοητό πως όχι μόνο δεν εφαρμόζεται πουθενά στον κόσμο σε εθνικό επίπεδο (πλην της Βενεζουέλας του Τσάβεζ) αλλά και ότι συνιστά μια επικίνδυνη πρόταση για την ίδια τη δημοκρατία (βλ. άρθρο γράφοντος, «Το ανακλητό και η εμβάθυνση της δημοκρατίας», 22 Ιουλίου 2012).

Στη συνέχεια ο κ. Λιλλήκας στράφηκε στο Κυπριακό επιλέγοντας και πάλι τον εύκολο δρόμο των εύηχων συνθημάτων. Στρατηγικός του στόχος ήταν να επιτεθεί στον Νίκο Αναστασιάδη κατηγορώντας τον πως έχει αποδεχθεί δήθεν τη χαλαρή ομοσπονδία. Το θέμα δεν ήταν απλώς το ανυπόστατο των κατηγοριών του. Το πιο σημαντικό ήταν πως ο μόνος Κύπριος πολιτικός, που έκανε ποτέ ονομαστική και εκτενή ανάλυση για τη χαλαρή ομοσπονδία, ήταν ο ίδιος σε βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2008, με τίτλο «Λύση του Κυπριακού». Ένα βιβλίο, όπως ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί, αποτελεί καρπό μιας ολοκληρωμένης και συγκροτημένης πνευματικής εργασίας, κατά την οποία κάθε φράση και κάθε λέξη ελέγχεται αρκετές φορές πριν την εκτύπωση. Γι’ αυτό και είναι βέβαιο πως δεν θα μπορούσε να είχε ξεφύγει του κ. Λιλλήκα. Κι’ όμως γράφει αυτολεξεί στο βιβλίο του πως «θα πρέπει στα σοβαρά και χωρίς δογματισμούς, η ελληνοκυπριακή ηγεσία να μελετήσει το ενδεχόμενο μιας χαλαρής ομοσπονδίας» (σελ. 272, για περισσότερα βλ. σχετικό άρθρο γράφοντος, «Μύθοι και πραγματικότητες για τη χαλαρή ομοσπονδία», 9 Σεπτ. 2012).

Αν κάνω αναλυτική αναφορά στον κ. Λιλλήκα είναι γιατί και στα τρία κεντρικά ζητήματα στα οποία βάσισε μέχρι σήμερα την προεκλογική του εκστρατεία (οικονομία-φυσικό αέριο, κυπριακό, θεσμικές αλλαγές-εκσυγχρονισμός), οι αναντίλεκτα λογικοφανείς προτάσεις του, χαρακτηρίζονται από προχειρότητα, ανευθυνότητα και λαϊκισμό. Το θέμα δεν είναι, βεβαίως, αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με αυτές. Το θέμα είναι αν μπορούν, στοιχειωδώς, να διαθέτουν μια λογική συνέχεια και συνέπεια.

Η αλήθεια είναι πως η προχειρότητα, η ανευθυνότητα και ο λαϊκισμός, δεν χαρακτηρίζουν μόνο τον κ. Λιλλήκα. Αποτελούν, εν πολλοίς, χαρακτηριστικά ενός πολιτικοκομματικού συστήματος που έχει κλείσει τον ιστορικό του κύκλο και πρέπει να αλλάξει. Ο κ. Λιλλήκας, όμως, όχι μόνο ήταν μέρος αυτού του συστήματος για πολλά χρόνια (δεν είναι καν Τσίπρας - αυτός τουλάχιστον ήταν εκτός συστήματος) αλλά φαίνεται ότι παραμένει προσκολλημένος σε πρακτικές και νοοτροπίες που έχουν ακριβώς οδηγήσει σε αυτό που επαγγέλλεται ότι θέλει να θεραπεύσει, την απαξίωση δηλαδή της πολιτικής από τους πολίτες!

Προσωπική μου πεποίθηση είναι πως ο μόνος στη σημερινή συγκυρία, που μπορεί να τα βάλει με τα κατεστημένα και να επιχειρήσει με επιτυχία την αναγκαία ρήξη με το παρελθόν, είναι ο Νίκος Αναστασιάδης. Έχει τα ηγετικά χαρακτηριστικά, έχει ένα ριζοσπαστικό ολοκληρωμένο πρόγραμμα, θα έχει και την κοινοβουλευτική πλειοψηφία να το εφαρμόσει.

Flickr Feed

Παρ, 22 Σεπ 2017

Γραπτή Δήλωση Εκ. Τύπου ΔΗΣΥ, Πρ. Προδρόμου.

Για «μεγάλη εθνική επιτυχία» για την Κύπρο μιλά ο ΥΠΕΞ της Ελλάδας κ.Ν.Κοτζιάς –σε πλήρη αντίθεση εμφανίζονται όμως τα δύο άκρα που πολεμούν τον Πρόεδρο Αναστασιάδη.

Με ψεσινές δηλώσεις του στη Ν.Υόρκη, ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας κ. Νίκος Κοτζιάς είπε ότι η όλη προσπάθεια διαπραγμάτευσης του Προέδρου Αναστασιάδη, με τη συνδρομή της Ελλάδας και του ίδιου προσωπικά, έχει φέρει ως αποτέλεσμα «μια μεγάλη εθνική επιτυχία της Κύπρου».

Με τη δήλωση αυτή ο κ.Κοτζιάς δίνει απάντηση και στα δυο άκρα που προσπαθούν να αμφισβητήσουν τον  Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Απάντηση προς ΔΗΚΟ

Αποτελεί απάντηση εφ’ όλης της ύλης στον υποψήφιο πρόεδρο του ΔΗΚΟ κ. Νικόλα Παπαδόπουλο, ο οποίος εκεί που η Ελλάδα βλέπει μεγάλη εθνική επιτυχία της Κύπρου, ισχυρίζεται ότι υπήρξε καταστροφή και «ο Αναστασιάδης τα έδωσε όλα στην Τουρκία».

Ο κ. Παπαδόπουλος βρίσκεται σε πλήρη διάσταση με την Ελλάδα.

Απάντηση προς ΑΚΕΛ

Είναι όμως απάντηση και στο ΑΚΕΛ το οποίο, προκειμένου να υποστηρίξει τον υποψήφιό του κ.Σταύρο Μαλά, κατηγορεί τον πρόεδρο Αναστασιάδη ότι πήγε χωρίς διάθεση για να διαπραγματευτεί έχοντας στο μυαλό είχε τις εκλογές και την εξουσία.

Το ΑΚΕΛ, που έφτασε σε κάποια στιγμή μέχρι και να προτείνει να ικανοποιήσουμε την τουρκική επιθυμία για διαπραγμάτευση «με όλα σε ένα πακέτο», βρίσκεται επίσης σε διάσταση με την ελληνική κυβέρνηση και τη διαπίστωσή της για μεγάλη εθνική επιτυχία για την Κύπρο.

Η δήλωση όμως αυτή καταγράφει με θετικό τρόπο το κεκτημένο που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να διεκδικεί καταθέτοντας στα Η.Ε. και στη διεθνή κοινότητα την ετοιμότητά μας για να διαπραγματευτούμε λύση με τερματισμό εγγυήσεων-κατοχής της Τουρκίας.

Παρ, 22 Σεπ 2017

Δηλώσεις του Εκπροσώπου Τύπου του ΔΗΣΥ κ. Πρόδρομου Προδρόμου για το Κυπριακό και την κατασκευή του δρόμου Πάφου - Πόλης

 

Ο ΠτΔ κατέθεσε την ετοιμότητά μας, οριοθέτησε τα χαρακτηριστικά μιας αποδεκτής λύσης και τη συνέχεια της διεκδίκησης μας απέναντι στην Τουρκία

Με την ομιλία του στην Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας,

Πρώτον. ΚΑΤΟΧΥΡΩΝΕΙ ενώπιον των ηγετών των κρατών – μελών του ΟΗΕ το κεκτημένο που έχουμε πλέον μέσα από το πλαίσιο Γκουτέρες, ως αποτέλεσμα των προσπαθειών και της στρατηγικής του –που είναι κοινή στρατηγική Κύπρου – Ελλάδας και μακριά από τα δυο άκρα- ότι δηλαδή λύση του κυπριακού σημαίνει την κατάργηση των εγγυήσεων ανάμειξης της Τουρκίας και πλήρη αποχώρηση του κατοχικού στρατού 

Δεύτερο. ΑΝΤΕΚΡΟΥΣΕ με τεκμηριωμένες απαντήσεις τον ισχυρισμό Ερντογάν ότι το αδιέξοδο στο Κραν Μοντανά οφειλόταν δήθεν στην «ακατανόητη» στάση της ε/κ πλευράς και με την ευκαιρία επανέφερε τις ευθύνες της Τουρκίας στο επίπεδο ενός προβλήματος εισβολής και κατοχής –και αυτό ελπίζουμε να το άκουσαν όσοι ισχυρίζονται ότι δήθεν απενοχοποιήθηκε η Τουρκία.

Τρίτο. ΚΑΤΕΘΕΣΕ την ετοιμότητα της Ελληνικής Κυπριακής πλευράς για συνέχεια των διαπραγματεύσεων, φυσικά εντός των παραμέτρων ΟΗΕ, αλλά και στη βάση του Κεκτημένου που είναι το πλαίσιο του Γενικού Γραμματέα των ΗΕ.

Τέταρτο. ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕ βεβαίως ότι η διαπραγμάτευση θα πρέπει να είναι καλά προετοιμασμένη, με την Τουρκία να έχει πραγματική διάθεση για λύση χωρίς να εκμεταλλεύεται τη διαπραγμάτευση για να παρατείνει την κηδεμονία και τον έλεγχό της στην Κύπρο.

Πέμπτο. ΟΡΙΟΘΕΤΕΙ  και τη συνέχεια της πορείας μας για μια αποδεκτή λύση:

  • Με μέτρο και συναίσθηση ευθύνης για την ασφάλεια των πολιτών και τη λειτουργικότητα της λύσης
  • Μακριά από τα δυο άκρα. Από τη μια να θέλουν να αποφύγουμε τη διαπραγμάτευση (αγνοώντας και το κεκτημένο) και από την άλλη να προτείνουν ότι, παρόλο που η Τουρκία δεν άλλαξε στάση και παρόλο που αξιώνει τον έλεγχο της Κύπρου, μπορούσε να κλείσουμε συμφωνία. 

 

Πεμ, 21 Σεπ 2017

Ανακοίνωση Εκπρ. Τύπου ΔΗΣΥ, Πρ. Προδρόμου

Θεωρεί το ΑΚΕΛ ότι το κεκτημένο για το οποίο μιλά ο κ.Ν.Κοτζιάς προέκυψε από «παλινωδίες και λανθασμένος χειρισμούς» ;

Με αποψινή δήλωσή του ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ κ.Σ.Στεφάνου ισχυρίζεται ότι μιλά για την ουσία του Κυπριακού, αλλά για μια ακόμα φορά προσπαθεί να αποπροσανατολίσει τη συζήτηση οδηγώντας μας αλλού.

Η ουσία είναι ότι με τη διαπραγμάτευση του Νίκο Αναστασιάδη:

ΠΡΩΤΟΝ φτάσαμε για πρώτη φορά στον σκληρό πυρήνα του Κυπριακού και φέραμε την Τουρκία να συζητά με τον Κύπριο Πρόεδρο για κατάργηρη εγγυήσεων και επεμβατικών δικαιωμάτων, αλλά και να γίνεται η Λύση συνώνυμη με το τέλος του ελέγχου της χώρας μας από την Τουρκία.

ΔΕΥΤΕΡΟ, υπάρχει τώρα ένα πλαίσιο του Γενικού Γραμματέα με σαφή αναφορά στην κατάργηση των εγγυήσεων.

ΤΡΙΤΟ, η όλη διαπραγμάτευση δεν κατέληξε εξαιτίας της άρνησης της Τουρκίας να δεχτεί συμφωνία χωρίς εγγυήσεις και στρατιωτική βάση της στην Κύπρο.

Θεωρεί άραγε το ΑΚΕΛ ότι ουσία είναι κάτι άλλο από το πλαίσιο Γκουτέρες με τη σαφή πρόνοια για κατάργηση των εγγυήσεων και η άρνηση της Τουρκίας να αποδεχτεί το τέλος των επεμβάσεων της μέσω εγγυήσεων;

Αποφεύγοντας να εξαγάγει συμπεράσματα από την αρνητική στάση της Τουρκίας και τη συνεπακόλουθη προσπάθεια που πρέπει να κάνουμε, στην κατεύθυνση που χάραξε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, το ΑΚΕΛ επιμένει να θέλει να φέρει τη συζήτηση σε ένα άτυπο έγγραφο-παρελκόμενο, που είχε να κάνει με την εφαρμογή της συμφωνίας αν και εφόσον αυτή γινόταν.

Το ΑΚΕΛ κάνει επίσης ότι δεν άκουσε και την έκκληση του κ. Ν.Κοτζιά για «να κρατήσουμε το κεκτημένο των όσων συζητήθηκαν στο Κραν Μοντανά».

Ας απαντήσει όμως το ΑΚΕΛ: από πού προέκυψε τπ κεκτημένο στο οποίο αναφέρεται ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας; Μήπως άραγε από «παλινωδίες και λανθασμένους χειρισμούς», όπως οσχυρίζεται ο Εκπρόσωπός του;

Εκείνο που ενδιαφέρει το ΑΚΕΛ είναι να επικρίνει και να πλήξει τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, νομίζοντας έτσι ότι μεγιστοποιεί τις πιθανότητες του υποψηφίου του στις εκλογές.

Δεν τους συμφέρει να θυμόμαστε ότι ο πρόεδρος που χρειάζεται η Κύπρος είναι ο Νίκος Αναστασιάδης που με την προσέγγιση και την πολιτική του στις διαπραγματεύσεις εδώ και δυόμιση χρόνια δημιούργησε ένα τέτοιο κεκτημένο που αφήνει προσδοκίες και για τη συνέχεια.