Μητσόπουλος Τάσος

Τετ, 25 Αύγ 2010
Πεμ, 29 Ιούλ 2010
Τετ, 14 Ιούλ 2010
Πεμ, 24 Ιούν 2010
Δευ, 21 Ιούν 2010
Δευ, 03 Μάι 2010
  • First
  • <<
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • >>
  • Last
  • Flickr Feed

    Δευ, 14 Αύγ 2017

    ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΜΙΑ ΕΠΙΜΟΝΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΗΣ – ΑΛΛΟΙ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΔΗΚΟ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΑΠΑΛΛΑΞΟΥΝ

    Με χθεσινή ανακοίνωσή του, το ΔΗΚΟ καταλογίζει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Δημοκρατικό Συναγερμό ότι δεν μπορεί να προβάλουμε «και την στοιχειώδη αντίσταση στις τουρκικές μεθοδεύσεις». 

    Δεν ξέρουμε αν οφείλεται στη μονομανία που εδώ και καιρό τους έχει κυριεύσει σχετικά με τις προεδρικές εκλογές, πάντως στο ΔΗΚΟ δεν καταφέρνουν να δουν ή δεν θέλουν να παραδεχτούν εκείνο που όλος ο κόσμος έχει δει. Δεν είδαν άραγε όλον εκείνο το διπλωματικό αγώνα που έδωσε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης μαζί με την ελληνική κυβέρνηση, απέναντι στον Μεσούτ Τσαβούσογλου και την Τουρκία;
    Όλοι οι πολίτες και ο κάθε αντικειμενικός παρατηρητής βλέπουν τον Πρόεδρο να φέρνει την Τουρκία σε διαπραγμάτευση και εκεί αυτή να αντιμετωπίζει καταπρόσωπο την υποχρέωσή της να τερματίσει την κατοχή και να εγκαταλείψει απαιτήσεις για εγγυήσεις και επεμβατικά δικαιώματα.
    Αυτή την επίμονη προσπάθεια διαπραγμάτευσης για τον τερματισμό της τουρκικής κατοχής στήριξε και θα συνεχίσει να στηρίζει ο ΔΗΣΥ, ακόμα και όταν κάποιοι άλλοι όπως το ΔΗΚΟ και ο κ.Νικόλας Παπαδόπουλος προτιμούν να αποχωρούν μακριά και να εκφέρουν καταγγελίες στο κενό.

    ΥΓ. Θα έπρεπε όμως το ΔΗΚΟ να είναι προσεκτικότερο όταν καταλογίζει στον Πρόεδρο ότι «ήταν έτοιμος να δεχτεί ακόμα και προφορικές διαβεβαιώσεις από την Τουρκία για να προχωρήσει σε συμφωνία». Και διότι κάτι τέτοιο δεν αληθεύει, αλλά και διότι ειδικά το ΔΗΚΟ του κ.Παπαδόπουλου είναι χρεωμένο με μια στρατηγική διακυβέρνησης που κατέληξε σε επιδιαιτησία! Στην περίπτωση μάλιστα εκείνη δεν ήταν κάποιος «έτοιμος να δεχτεί», αλλά δέχτηκε. Τέτοιες είναι οι στρατηγικές που έχουμε δει από το ΔΗΚΟ.

    Δευ, 14 Αύγ 2017

    ΣΑΡΑΝΤΑΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ «ΑΤΤΙΛΑ» ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ ΤΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ ΕΔΑΦΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΠΟΥ ΤΗΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΑΙΧΜΑΛΩΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΑΝΑΝ «ΦΑΝΤΑΣΜΑ»

    -θα συνεχίσουμε ακούραστα τις προσπάθειες μέχρι να δούμε την Αμμόχωστο ελεύθερη να γίνεται ξανά στολίδι της Μεσογείου, μέχρι να δούμε όλα τα κατεχόμενα εδάφη μας να αποκαθίστανται και να ενσωματώνονται σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος

    Κλείνουν σαραντατρία χρόνια από τότε που, με τη δεύτερη επίθεση του τουρκικού στρατού, στις 14 Αυγούστου 1974, η Τουρκία κατέλαβε και έκτοτε κρατά κάτω από τον έλεγχο της μεγάλο μέρος του κυπριακού εδάφους. Σπέρνοντας επί σκοπώ τον τρόμο και προχωρώντας με απερίγραπτες βιαιοπραγίες που όχι μόνο συνιστούσαν εγκλήματα πολέμου, αλλά προσέβαλαν βάναυσα και τον σύγχρονο πολιτισμό, ο τουρκικός στρατός φρόντισε να εκδιώξει τους γηγενείς και νόμιμους κατοίκους δημιουργώντας συνθήκες για τη διχοτόμηση του τόπου και τον μαζικό αποικισμό που ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια.
    Στις 14 Αυγούστου 1974, μετά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων που προκάλεσε και τότε με την αδιαλλαξία της, η Τουρκία ξεκίνησε μια δεύτερη στρατιωτική επιχείρηση και κατέλαβε κι άλλα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Διέψευσε έτσι μόνη της τον προσχηματικό ισχυρισμό ότι εισέβαλε στην Κύπρο για να προστατεύσει την τουρκοκυπριακή κοινότητα ή να επαναφέρει συνθήκες ομαλότητας. Τις τραγικές εκείνες μέρες του Αυγούστου 1974 με την εισβολή στην απερημωμένη πόλη της Αμμοχώστου και το βίαιο εκτοπισμό του ελληνικού πληθυσμού από τη Μεσαορία και τη Μόρφου, φάνηκε καθαρά ότι ο πραγματικός σκοπός της Τουρκίας ήταν κατακτητικός. Αυτό επιβεβαιώνεται χρόνια τώρα και με την ανακήρυξη παράνομου κατοχικού κράτους και μέσα από μια συστηματική πολιτική «εθνικής εκκαθάρισης» στις κατεχόμενες περιοχές.
    Σήμερα, 43 χρόνια μετά, προσποιούμενη ότι δήθεν έχει τη θέληση για να βρεθεί κάποια ειρηνική διευθέτηση, η Τουρκία αποτολμά να καταπατά έδαφος κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δυστυχώς όμως, όπως έδειξαν και οι πρόσφατες εντατικές διαπραγματεύσεις στην Ελβετία, δεν έχει την πραγματική βούληση για να αποσύρει τον κατοχικό στρατό και να αφήσει ανενόχλητους τους Κυπρίους να ζήσουν και να συνυπάρξουν ειρηνικά, μέσα από τους σύγχρονους κανόνες που προβλέπονται σε ένα πολιτισμένο ευρωπαϊκό κράτος.
    Ιδιαίτερα όμως το γεγονός ότι για 43 τώρα χρόνια κρατά αιχμάλωτη την ερημωμένη πόλη της Αμμοχώστου και καταπατά και τα σχετικά ψηφίσματα και αποφάσεις των Η.Ε. αλλά και τις συστάσεις τόσων άλλων διεθνών οργανισμών, όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δείχνει ότι η Τουρκία δεν εννοεί να επιτρέψει τη λύση του Κυπριακού ούτε και να σεβαστεί τα δικαιώματα των Κυπρίων στον τόπο τους.
    Επιπρόσθετα από τη βάρβαρη κατοχή ξένου εδάφους, η τουρκική κυβέρνηση σε συνεργασία με το υποχείριο κατοχικό καθεστώς εδώ στην Κύπρο, παίζει αυτές τις μέρες παιχνίδια «ψυχολογικού πολέμου» εις βάρος των ανθρώπων της Αμμοχώστου και όλων των Κυπρίων. Οι πονηρές αναφορές σε αποκατάσταση της Αμμοχώστου δεν πρόκειται όμως να μας παρασύρουν. Η Τουρκία οφείλει να παραδώσει την πόλη στους νόμιμους κτήτορες και κατοίκους της, κάτω από μεταβατικό έλεγχο των Η.Ε. και όχι να καταστρώνει δικά της σχέδια για την Αμμόχωστο.
    Σαραντατρία χρόνια ανομίας και βαρβαρότητας είναι πολλά. Δεν είναι όμως αρκετά για να ξεχάσουμε την Αμμόχωστο. Αλλά ούτε και τη Μόρφου, την Κερύνεια, την Καρπασία και όλες τις άλλες κατεχόμενες περιοχές. Δεν είναι αρκετά για να σβήσουν η ελπίδα και η επιμονή μας για απελευθέρωση των κατεχόμενων εδαφών που κατακρατά η Τουρκία με στρατιωτική βία.
    Στο Δημοκρατικό Συναγερμό γνωρίζουμε καλά ότι όλα αυτά τα χρόνια οι Βαρωσιώτες και οι Μορφίτες που είδαν τον «Αττίλα» να πατά τα πάτρια εδάφη τους μετά την επίθεση της 14ης Αυγούστου, όπως και όλοι οι άλλοι πρόσφυγες μας, ζουν καθημερινά με την προσδοκία της επιστροφής.
    Θα συνεχίσουμε με όλες τις δυνάμεις μας και στηρίζοντας τις ακούραστες προσπάθειες του Προέδρου της Δημοκρατίας να επιζητούμε μια έντιμη πολιτική συμφωνία που θα τερματίζει την τουρκική κατοχή και τη λογική της Τουρκίας να ασκεί έλεγχο στη χώρα μας.
    Θα συνεχίσουμε και θα επιμείνουμε μέχρι να δούμε την Αμμόχωστο να παίρνει ξανά τη θέση της στο σύγχρονο πολιτισμό ως ένα στολίδι της Μεσογείου. Θα συνεχίσουμε την προσπάθεια για να δούμε να απελευθερώνονται όλα τα κατεχόμενα εδάφη και να εντάσσονται μέσα σε μια σύγχρονη πατρίδα για όλους τους Κυπρίους, σύμφωνα με τους κανόνες και τις αρχές της ενωμένης Ευρώπης.

    Δευ, 14 Αύγ 2017

    Κλείνουν σήμερα δώδεκα χρόνια από τη μέρα εκείνη που η Κύπρος ολόκληρη με οδύνη βυθίστηκε στο πένθος, εξαιτίας της εκατόμβης αθώων ταξιδευτών της 14ης Αυγούστου 2005. Εκείνο το αεροπορικό δυστύχημα ήταν το μεγαλύτερο πλήγμα που δέχτηκε ποτέ η χώρα μας σε καιρό ειρήνης. Ολόκληρες οικογένειες αφανίστηκαν και η κυπριακή κοινωνία θρήνησε τόσα αθώα και ανυποψίαστα θύματα που χάθηκαν από τη μια στιγμή στην άλλη.
    Τη μέρα αυτή με σπαραγμό ψυχής θυμόμαστε εκείνο το κακό που μας βρήκε και στη μνήμη έρχονται οι άνθρωποι που χάθηκαν, αλλά και η σκέψη μας πάει στους τραγικούς συγγενείς τους. Μνημονεύοντας τα αθώα θύματα, τιμούμε και εκφράζουμε τη συμπάθειά μας στους συγγενείς και άλλους δικούς τους ανθρώπους που από τότε ζουν με αυτή την αβάστακτη απώλεια.
    Είναι ακόμα η ευκαιρία να σημειώσουμε ότι η πολιτεία θα πρέπει να συνεχίσει να φροντίζει με τη μέγιστη δυνατή επιμέλεια και τη δέουσα αυστηρότητα για την ασφάλεια των αεροπορικών και άλλων συγκοινωνιών, ασκώντας πρόληψη και παρέχοντας τη συλλογική προστασία που οφείλει στους πολίτες της.