Ν’ αλλάξουμε στρατηγική;
Παρ, 30 Ιούλ 2010
Ν’ αλλάξουμε στρατηγική;

 

Ο στρατηγικός στόχος της Ελληνικής πλευράς (Λευκωσία – Αθήνα) στο Κυπριακό, όπως μέχρι τώρα τον γνωρίζουμε, είναι η απαλλαγή της Κύπρου από τη τουρκική στρατιωτική κατοχή και η επανένωση της στη βάση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Ο στρατηγικός σχεδιασμός είναι η προώθηση αυτού του στόχου ειρηνικά, μέσω συνομιλιών, στα πλαίσια της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας. Αυτός ο στόχος και αυτός ο σχεδιασμός συναποτελούν την εθνική στρατηγική μας στο Κυπριακό. Οι κατά περίσταση ενέργειες και κινήσεις μας συνιστούν τη τακτική μας.

 

Είναι φυσιολογικό να υπάρχει ποικιλία απόψεων ως προς τους τακτικούς χειρισμούς, δηλαδή, ως προς το τι πρέπει ή έπρεπε να γίνει στην κάθε περίπτωση. Διότι, στον τομέα της τακτικής δεν υπάρχουν στερεότυπα και στην κάθε περίπτωση υπάρχουν διαφορετικά δεδομένα. Ακούονται, όμως, συχνά τον τελευταίο καιρό και κυκλοφορούν απόψεις που αφορούν την «κοινή εθνική στρατηγική» μας στο Κυπριακό. Γίνεται λόγος για αλλαγή στρατηγικής ακόμη και για βελούδινη διχοτόμηση. Γι’ αυτό είναι καλό να ξεκαθαρίσουν κάποια θεμελιακά πράγματα. Να απαντηθούν κάποιες κρίσιμες ερωτήσεις.

 

Χρήζει η εθνική μας στρατηγική (στόχοι και σχεδιασμός), αλλαγής; Αν ναι, ποιά υπαλλακτική ρεαλιστική στρατηγική είναι που προσφέρεται; Εξακολουθεί, όχι απλώς ευχολογικά, να είναι ο στρατηγικός μας στόχος η επανένωση της Κύπρου; Και αν η επανένωση της Κύπρου στη βάση ενός οδυνηρού συμβιβασμού απορρίπτεται, είναι επιλογή η διχοτόμηση; Ισχύει ακόμη, παρά την άτονη αξιοποίηση του, ο σχεδιασμός της επιδίωξης λύσης του Κυπριακού στα πλαίσια της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας; Υπάρχουν δυνατότητες υποκατάστασης του ειρηνικού σχεδιασμού από στρατιωτικό σχεδιασμό;

 

Τα ερωτήματα αυτά πρέπει να απαντηθούν από τον κάθε ένα Έλληνα Κύπριο. Οι απαντήσεις πρέπει να είναι απαντήσεις συνείδησης και ορθολογισμού. Και η συνείδηση και η στεγνή λογική ορίζουν ότι υπό τα σημερινά και διεθνή δεδομένα, δεν υπάρχουν δυστυχώς, περιθώρια υπαλλακτικής στρατηγικής. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος επανένωσης της Κύπρου και απαλλαγής της από την τουρκική στρατιωτική κατοχή, πλην αυτού που ισχύει εδώ και χρόνια (ειρηνικά μέσα, συνομιλίες, εξασφάλιση διεθνούς στήριξης).

 

Εάν, όμως, κρίνεται συνειδητά ότι υπάρχει και η επιλογή της διχοτόμησης, διακηρυγμένα ή συγκαλυμμένα μέσον της διατήρησης του status quo, τότε η κατάσταση αλλάζει. Εγκαταλείπεται ο στόχος της επανένωσης της Κύπρου και του τερματισμού της τουρκικής κατοχής και του εποικισμού. Μιλούμε πλέον για ανοχή και αποδοχή της διχοτόμησης. Σε τέτοια περίπτωση, όμως, οι συνέπειες είναι απρόβλεπτες. Ο κανόνας του ζωτικού χώρου, ο χρόνος και ο επεκτατισμός της ισχυρής Τουρκίας θα αρχίσει να επενεργεί εξαφανιστικά για τους Έλληνες της Κύπρου. Θα ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου και θα τεθεί πλέον η εθνική και φυσική επιβίωση των Ελληνοκυπρίων στην πλάστιγγα, αν δεν αποκοπεί ο ομφάλιος λώρος Τουρκίας – Βόρειας Κύπρου.

 

Έτσι, λοιπόν, αν, μιλώντας για αλλαγή στρατηγικής δεν εννοούμε αλλαγή στόχου και μεθόδευσης και συνεπακόλουθα αποδοχή της διχοτόμησης, τότε αναφερόμαστε στην πολιτική συμπεριφορά μας, στη τακτική και στις επιμέρους πολιτικές μας. Εδώ χωρεί μεγάλη συζήτηση. Διότι, ενώ, παραδείγματος χάριν, όλοι ανεξαίρετα πιστεύουμε ότι μόνο με τις έμμεσες και άμεσες παρεμβάσεις του ευρωπαϊκού και διεθνούς παράγοντα μπορεί να καμφθεί η τουρκική αδιαλλαξία, τον κρατούμε σε απόσταση.

Δεν αξιοποιήσαμε τα κομβικά ορόσημα της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας (Δεκέμβριος 2004, Οκτώβριος 2005 και Δεκέμβριος 2009). Δεν απαιτήσαμε και δεν πετύχαμε, τουλάχιστον, τερματισμό του εποικισμού και του σφετερισμού των περιουσιών μας.

 

Συμπερασματικά, μπορούμε να συζητούμε για αποτελεσματικότερες πρακτικές, για επιμέρους καλύτερες μεθοδεύσεις, για αποδοτικότερη τακτική, όχι, όμως, για αλλαγή στρατηγικής. Θα οδηγηθούμε κατά κρημνόν, αν με τα σημερινά διεθνή, περιοχικά και τοπικά δεδομένα αλλάξουμε στρατηγική, όση απογοήτευση, όση απαισιοδοξία και αν μας προκαλεί η τουρκική αδιαλλαξία.

Flickr Feed

Δευ, 27 Μάρ 2017

Δελτίο Τύπου Δημοκρατικού Συναγερμού

Είναι πια ολοφάνερη η μόνη έγνοια που έχει στο νου ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος. Από τώρα και για τις επόμενες 300 μέρες θα κοιμάται και θα ξυπνά με ένα και μόνο στόχο: πώς θα βρεθεί ο ίδιος στην καρέκλα.

Για τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ δεν υπάρχει Κυπριακό, αλλά μόνο η επιδίωξή του να κατακτήσει προσωπικά τον προεδρικό θώκο.

Πώς όμως να υπάρχει Κυπριακό για τον κ. Νικόλα Παπαδόπουλο όταν για να διεκδικήσει την καρέκλα έχει συστρατευτεί με τις πιο ακραίες θέσεις που θα ήθελαν να σταματήσει κάθε διαπραγμάτευση; Το πολιτικό συνονθύλευμα του οποίου θέλει να ηγηθεί έχει καθαρό όνομα και στόχο: είναι εκείνοι που δεν θέλουν διαπραγματεύσεις και εκείνοι που με ηχηρά όσο και κενά συνθήματα προσπαθούν να κάνουν τον κόσμο να συνηθίσει την τουρκική κατοχή.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός θεωρεί ότι με την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων που μπορεί να ακολουθήσει την κοινωνική συνάντηση που έχει εξαγγελθεί, πρέπει να φέρουμε ξανά την Τουρκία στη θέση εκείνη όπου θα οφείλει να πάρει αποφάσεις και για την απόσυρση των στρατευμάτων και για τον τερματισμό της κατοχής, αλλά και των εγγυήσεων.

Αντίθετα ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος και οι ακραίες δυνάμεις που μπορεί να τον ακολουθήσουν δεν χάνουν ευκαιρία να «πυροβολούν» τη διαδικασία διαπραγμάτευσης, ελπίζοντας ότι η στασιμότητα θα τους δώσει την καρέκλα και την εξουσία. 

Κυρ, 26 Μάρ 2017

Δήλωση του Εκπροσώπου Τύπου του ΔΗΣΥ κ. Πρόδρομου Προδρόμου.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ξέρει πολύ καλά πώς θα χειριστεί το θέμα για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων και η παράταξή μας ξέρει πώς να στηρίζει απόλυτα τις προσπάθειές του

Βλέπουμε διάφορα δημοσιεύματα. Με διάφορες εκτιμήσεις και ισχυρισμούς σχετικά με το κενό διάστημα των διαπραγματεύσεων και τη συνέχεια.

Για μας ένα πράγμα είναι σίγουρο: ο Δημοκρατικός Συναγερμός τάσσεται υπέρ της συνέχισης των διαπραγματεύσεων. Θεωρούμε ότι υπάρχει ανάγκη να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες γιατί είναι προς το συμφέρον του κυπριακού ελληνισμού και της Κύπρου ολόκληρης.

Είναι όμως άλλο ένα πράγμα που είναι σίγουρο: την αρμοδιότητα για τη διαπραγμάτευση την έχει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Η παράταξή μας στηρίζει απολύτως τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στις επιλογές που κάνει και στους χειρισμούς που κρίνει ωφέλιμους για το σκοπό αυτό. Διότι ξέρουμε ότι ο Πρόεδρος βασίζεται σε θέσεις αρχών και διεκδικεί εκείνα που χρειάζεται η Κύπρος και ο κυπριακός ελληνισμός.

Βλέπουμε τα δημοσιεύματα… Είναι βέβαια δικαίωμα του καθενός να προβάλλει εκτιμήσεις και να γράφει ό,τι θέλει και ό,τι κρίνει σωστό. Ένθεν και ένθεν.

Εμείς υπογραμμίζουμε ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ξέρει πολύ καλά πώς θα χειριστεί το θέμα και η παράταξή μας ξέρει πώς θα στηρίξει τις προσπάθειές του.

Λέμε ότι οι διαπραγματεύσεις πρέπει να συνεχιστούν από εκεί που σταμάτησαν όταν αποχώρησε ο Τουρκοκύπριος ηγέτης. Ελπίζουμε ότι ο κ. Ακκιντζί θα επιστρέψει και θα επιβεβαιώσει και εκείνο που είπε ο εκπρόσωπός του, ότι δηλαδή δεν επηρεάζεται από το δημοψήφισμα του Απριλίου στην Τουρκία.

Μπορεί να φαίνεται λογικά δύσκολο να υπάρξει πρόοδος πριν το περιβόητο δημοψήφισμα του Ταγίπ Ερντογάν. Μπορεί ακόμα να φαίνεται αμφίβολο αν γενικά η Άγκυρα θα λογικευτεί. Εξάλλου ποτέ δεν κρύψαμε ότι παρά την πρόοδο που καταγράφηκε στο τελευταίο διάστημα, παραμένουν δυσκολίες και διάσταση σε κάποια σημαντικά θέματα.

Έχουμε όμως κάθε λόγο να θέλουμε να συνεχιστεί η διαπραγμάτευση από την ώρα που ξέρουμε και όλοι ομολογούμε πως μόνο με μια πολιτική συμφωνία μπορεί να τερματίσουμε την κατοχή και την ανωμαλία στον τόπο μας.

Πρέπει η διαπραγμάτευση να συνεχιστεί από εκεί που είχαμε μείνει, με τη Διάσκεψη της Γενεύης, περιμένοντας να δεχτεί η Τουρκία ότι δεν μπορεί να κατέχει εδάφη ούτε να διατηρεί στρατεύματα στην Κύπρο, αλλά ούτε να αξιώνει δικαιώματα εγγυήσεων, δηλαδή επέμβασης και ανάμιξης. Να συνεχιστεί και να καταλήξει αυτή η διαδικασία με την οποία καθιερώθηκε και η ενεργός παρουσία της Ε.Ε. Αλλά και να αντιμετωπιστούν με λογική και καλή θέληση και τα υπόλοιπα ανοιχτά θέματα.

Κυρ, 26 Μάρ 2017

Δελτίο Τύπου Δημοκρατικού Συναγερμού

Μιλά ο Ν. Παπαδόπουλος που μήνες τώρα ασχολείται μόνο με την προεδρία!

-και προτείνει «κοινή στρατηγική» για κόμματα που δεν έχουν κάν κοινό στόχο

Διαμαρτύρεται το ΔΗΚΟ και επικρίνει τον Πρόεδρο του κόμματός μας κ. Αβέρωφ Νεοφύτου ότι «επιτίθεται στον ενδιάμεσο χώρο». Κάτι τέτοιο όμως δεν μπορεί να συμβαίνει, διότι όπως δήλωνε στο ΡΙΚ, στις 9 Μαρτίου,  ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ κ. Μαρίνος Σιζόπυολος « Αυτή την στιγμή η ΕΔΕΚ έχει ξεκαθαρίσει με απόφαση Κεντρικής Επιτροπής ότι για εμάς δεν υπάρχει Ενδιάμεσος Χώρος». Υπενθυμίζουμε ακόμα στο ΔΗΚΟ ότι και η πρόεδρος της «Αλληλεγγύης» είχε δημόσια εξηγήσει ότι για εκείνη «δεν έχει νόημα να μιλάμε για ενδιάμεσο χώρο».

Πώς μπορεί λοιπόν ο κ. Νεοφύτου να επιτίθεται σε κάτι που δεν υπάρχει;

Επισημαίνει ακόμα το ΔΗΚΟ ότι «αντί να ασχολούνται με την τουρκική αδιαλλαξία, με τις απειλές της Τουρκίας και τους εκβιασμούς του Ακκιντζί, αναλώνονται να κατηγορούν τον ενδιάμεσο χώρο». Την ίδια ώρα όλη η Κύπρος βλέπει ότι είναι ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος που εδώ και μερικούς μήνες, περισσότερο από ένα χρόνο πριν τις προεδρικές εκλογές, δεν ασχολείται με ο,τιδήποτε άλλο παρά με την επιθυμία του να διεκδικήσει την προεδρία.

Όσον αφορά τις χτεσινές προκλητικές δηλώσεις του Νικόλα Παπαδόπουλου σχετικά με το τι θα συμβεί στη Βουλή, του υπενθυμίζουμε την αιτιολογία της δικής μας πρότασης νόμου, όπως αυτή είχε κατατεθεί ήδη από τις 10 Φεβρουαρίου και προτού ασχοληθεί κάν με το θέμα η τουρκοκυπριακή πλευρά. Εάν του συμφέρει να κάνει ότι δεν ακούει, αυτό δεν είναι πρόβλημα των θεσμών, αλλά του ιδίου προσωπικά.

Εξάλλου, φαίνεται ότι εκείνο που πραγματικά ενοχλεί τον ίδιο, το κόμμα του και τους συνοδοιπόρους τους, είναι ότι μπορεί να ξεκινήσει και πάλι η διαπραγμάτευση για το Κυπριακό.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός δεν προχωρεί σε «επικρίσεις κατά των κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου». Απλώς, στο άκουσμα της προεκλογικής διαφήμισης για «νέα στρατηγική του Νικόλα Παπαδόπουλου», διερωτόμαστε: πώς μπορεί να υπάρχει πρόταση κοινής στρατηγικής για κόμματα που έχουν διαφορετικό στρατηγικό στόχο; Ποιά μπορεί να είναι κοινή στρατηγική για κόμματα που δεν μπορεί να αποφασίσουν ποια λύση του Κυπριακού επιδιώκουν, αλλά το ένα λέει «επιδιώκεται λύση διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας», το άλλο λέει «η διζωνική είναι ρατσιστική και απορρίπτεται» και κάποιο τρίτο εξαπολύει μύδρους και κατά της ιδέας της «δικοινοτικότητας»;

Δεν πρόκειται για «επικρίσεις», αλλά για αποκάλυψη ότι η «άλλη στρατηγική» είναι απλώς ένα άλλο... πυροτέχνημα.