Ου γαρ είδαμεν….
Πεμ, 04 Φεβ 2010
Παναγιώτη Δημητρίου 
Τέως ευρωβουλευτή
 
Ου γαρ είδαμεν….

 

Η ωραιολογία, η φιλολογία, η κενολογία, η συνθηματολογία, η σοφιστεία και η πολυγλωσσία έχουν επιφέρει πρωτοφανή σύγχυση στο τόπο μας, όσον αφορά το Κυπριακό πρόβλημα. Οι στερεότυπες λέξεις, όροι και φράσεις, που ακούονται εδώ και χρόνια στον παράξενο «μονολογικού τύπου» δημόσιο διάλογο στην Κύπρο, έχουν τόσο διαφορετικό περιεχόμενο, όσοι είναι και οι χρήστες τους. Έτσι, η περιγραφή της λύσης της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας είναι αυτή με το «σωστό περιεχόμενο», το «ανανικό περιεχόμενο», το «στρεβλό περιεχόμενο», το «ευρωπαϊκό περιεχόμενο» και πάει λέγοντας. Κατά τα άλλα όλοι συμφωνούμε ότι, δυστυχώς, αυτή η λύση είναι η μόνη εφικτή υπό τις σημερινές περιστάσεις.

Με την ίδια αοριστία και ρηχότητα, γίνεται αναφορά από όλους και στα βασικά χαρακτηριστικά της λύσης: Η λύση πρέπει να είναι λειτουργική και βιώσιμη, λέμε. Ο ένας εννοεί ότι, λειτουργική λύση σημαίνει λύση, όπου η πλειοψηφία κυβερνά και η μειοψηφία ελέγχει και ό άλλος ότι σημαίνει απλουστευτικά διακήρυξη συμφιλίωσης και συνεργασίας, περίπου, μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, διατυπωμένη με νομικούς όρους. Ούτε εάν, ούτε πώς μπορεί συνταγματικά να διασφαλιστεί η λειτουργικότητα και βιωσιμότητα της λύσης απασχολεί επιστημονικά, σε βάθος και στη λεπτομέρεια τους χρήστες αυτής της ωραίας φράσης.

Εδώ και δεκαετίες περιγράφεται η λύση που θα βρεθεί, ως λύση «συμβιβασμού». Και χαρακτηρίζεται αυτός ο συμβιβασμός ως οδυνηρός. Και όλοι είναι έτοιμοι να δεχθούν φραστικά την οδυνηρότητα του συμβιβασμού, αλλά ο καθένας βάζει κόκκινες γραμμές. Δεν μπορεί να μην ισχύσει η αρχή «ένας πολίτης μία ψήφος», λέει ο ένας. Πού ξανακούστηκε να υπάρξει έκπτωση στο δικαίωμα ιδιοκτησίας, λέει ο άλλος. Αν δεν πάνε όλοι, μα όλοι, οι πρόσφυγες στα σπίτια τους δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η λύση, διακηρύσσει ο τέταρτος. Ό,τι καταφέρουμε να πάρουμε, αποκρίνεται ο πέμπτος. Και πάμε γυρεύοντας……..

Δεν θα δεχθούμε την «όποια λύση», διακηρύττουμε. Και πολύ ορθά. Ποια είναι όμως η «όποια λύση»; Στη γλώσσα της πολιτικής συνθηματολογίας και κομματικής αντιπαλότητας «όποια λύση» είναι η λύση που αποδέχονται πολιτικοί αντίπαλοι με «μειωμένες αντιστάσεις». Είναι η λύση που δεν υιοθετεί πλήρως και απόλυτα τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Και ποιες είναι αυτές οι αδιαπραγμάτευτες αρχές και αξίες; Πολιτειακά είναι αυτές του ενιαίου κράτους, τονίζεται, που εδράζεται στην δημοκρατική αρχή. Και πια είναι τα αδιαπραγμάτευτα ανθρώπινα δικαιώματα; Είναι το απόλυτο δικαίωμα ιδιοκτησίας του ατόμου, διευκρινίζεται, που δεν μπορεί να το υποκαταστήσει η όποια ηγεσία.

Με αυτή την ποικιλία προσλαμβανουσών πολιτικών παραστάσεων είναι που λειτουργεί ο διάλογος και η συνεννόηση ανάμεσα σ’ εμάς τους Ελληνοκύπριους. Γι’ αυτό και υπάρχει η «τόση» ομογνωμία και συνεπακόλουθα η «τόση» συλλογικότητα στη διαχείριση του εθνικού μας προβλήματος!! Και ευτυχώς που υπάρχει ομοθυμία και κοινότητα στο τελικό στόχο, έστω, που είναι η επανένωση της Κύπρου και η απαλλαγή της από την τουρκική κατοχή. Όμως, το πώς αυτός ο στόχος θα επιτευχθεί και ποια εφικτή λύση θα οδηγήσει σ’ αυτό το στόχο υπάρχουν πολλά συνθήματα και λίγες ορθολογικές απόψεις.

Βολευόμαστε με την άνετη προσωρινότητα, απορρίπτουμε λεκτικά και μετά βδελυγμίας τη διχοτόμηση, επιλέγουμε τη στασιμότητα ως την καλύτερη δεύτερη λύση, μιλούμε για ομοσπονδία τύπου ενιαίου κράτους και αγωνιζόμαστε – λεκτικά πάντοτε – για την εκδίωξη του τουρκικού στρατού και των εποίκων. Άλλα λέμε και άλλα εννοούμε ο καθένας. Μιλούμε για συμβιβασμό με το ύφος και την αυτοπεποίθηση του ισχυρού που εξαναγκάζει τον ανίσχυρο να δεχθεί τους όρους του. Πλειοδοτούμε ο ένας έναντι του άλλου σε προσδοκίες. Διαπραγματευόμαστε μεταξύ μας.

Καλούμε εδώ και χρόνια τον διεθνή παράγοντα να επέμβει για τον τερματισμό της κατοχής και για επανένωση του νησιού. Εναποθέσαμε τις ελπίδες μας, εδώ και χρόνια, στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Αρχίσαμε συνομιλίες για λύση του Κυπριακού υπό την αιγίδα αυτού του Οργανισμού. Αποφάσισε εύστοχα ή άστοχα, εύκαιρα ή άκαιρα ο Γενικός του Γραμματέας να έλθει στην Κύπρο για να ενισχύσει με τον τρόπο τον σωστό ή τον λανθασμένο τη διαδικασία των συνομιλιών και του λέμε άκομψα και εύσχημα «Γενικέ πήγαινε σπίτι σου» (G. S. GO HOME).

Αυτές οι τοποθετήσεις και διακηρύξεις μας αποδεικνύουν ότι δεν ξέρουμε ουσιαστικά τι θέλουμε. Ίσως δεν ξέρουμε και τι επιθυμούμε. Υπερτιμούμε εαυτούς, περιφρονούμε τον διεθνή παράγοντα και υποτιμούμε τον κίνδυνο της τουρκικής στρατιωτικής κατοχής και του εποικισμού για τη φυσική και εθνική επιβίωση των επόμενων γενιών. Ου γαρ οίδαμεν τι λέγουμε και τι ποιούμε……….

Flickr Feed

Δευ, 27 Μάρ 2017

Δελτίο Τύπου Δημοκρατικού Συναγερμού

Είναι πια ολοφάνερη η μόνη έγνοια που έχει στο νου ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος. Από τώρα και για τις επόμενες 300 μέρες θα κοιμάται και θα ξυπνά με ένα και μόνο στόχο: πώς θα βρεθεί ο ίδιος στην καρέκλα.

Για τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ δεν υπάρχει Κυπριακό, αλλά μόνο η επιδίωξή του να κατακτήσει προσωπικά τον προεδρικό θώκο.

Πώς όμως να υπάρχει Κυπριακό για τον κ. Νικόλα Παπαδόπουλο όταν για να διεκδικήσει την καρέκλα έχει συστρατευτεί με τις πιο ακραίες θέσεις που θα ήθελαν να σταματήσει κάθε διαπραγμάτευση; Το πολιτικό συνονθύλευμα του οποίου θέλει να ηγηθεί έχει καθαρό όνομα και στόχο: είναι εκείνοι που δεν θέλουν διαπραγματεύσεις και εκείνοι που με ηχηρά όσο και κενά συνθήματα προσπαθούν να κάνουν τον κόσμο να συνηθίσει την τουρκική κατοχή.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός θεωρεί ότι με την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων που μπορεί να ακολουθήσει την κοινωνική συνάντηση που έχει εξαγγελθεί, πρέπει να φέρουμε ξανά την Τουρκία στη θέση εκείνη όπου θα οφείλει να πάρει αποφάσεις και για την απόσυρση των στρατευμάτων και για τον τερματισμό της κατοχής, αλλά και των εγγυήσεων.

Αντίθετα ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος και οι ακραίες δυνάμεις που μπορεί να τον ακολουθήσουν δεν χάνουν ευκαιρία να «πυροβολούν» τη διαδικασία διαπραγμάτευσης, ελπίζοντας ότι η στασιμότητα θα τους δώσει την καρέκλα και την εξουσία. 

Κυρ, 26 Μάρ 2017

Δήλωση του Εκπροσώπου Τύπου του ΔΗΣΥ κ. Πρόδρομου Προδρόμου.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ξέρει πολύ καλά πώς θα χειριστεί το θέμα για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων και η παράταξή μας ξέρει πώς να στηρίζει απόλυτα τις προσπάθειές του

Βλέπουμε διάφορα δημοσιεύματα. Με διάφορες εκτιμήσεις και ισχυρισμούς σχετικά με το κενό διάστημα των διαπραγματεύσεων και τη συνέχεια.

Για μας ένα πράγμα είναι σίγουρο: ο Δημοκρατικός Συναγερμός τάσσεται υπέρ της συνέχισης των διαπραγματεύσεων. Θεωρούμε ότι υπάρχει ανάγκη να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες γιατί είναι προς το συμφέρον του κυπριακού ελληνισμού και της Κύπρου ολόκληρης.

Είναι όμως άλλο ένα πράγμα που είναι σίγουρο: την αρμοδιότητα για τη διαπραγμάτευση την έχει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Η παράταξή μας στηρίζει απολύτως τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στις επιλογές που κάνει και στους χειρισμούς που κρίνει ωφέλιμους για το σκοπό αυτό. Διότι ξέρουμε ότι ο Πρόεδρος βασίζεται σε θέσεις αρχών και διεκδικεί εκείνα που χρειάζεται η Κύπρος και ο κυπριακός ελληνισμός.

Βλέπουμε τα δημοσιεύματα… Είναι βέβαια δικαίωμα του καθενός να προβάλλει εκτιμήσεις και να γράφει ό,τι θέλει και ό,τι κρίνει σωστό. Ένθεν και ένθεν.

Εμείς υπογραμμίζουμε ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ξέρει πολύ καλά πώς θα χειριστεί το θέμα και η παράταξή μας ξέρει πώς θα στηρίξει τις προσπάθειές του.

Λέμε ότι οι διαπραγματεύσεις πρέπει να συνεχιστούν από εκεί που σταμάτησαν όταν αποχώρησε ο Τουρκοκύπριος ηγέτης. Ελπίζουμε ότι ο κ. Ακκιντζί θα επιστρέψει και θα επιβεβαιώσει και εκείνο που είπε ο εκπρόσωπός του, ότι δηλαδή δεν επηρεάζεται από το δημοψήφισμα του Απριλίου στην Τουρκία.

Μπορεί να φαίνεται λογικά δύσκολο να υπάρξει πρόοδος πριν το περιβόητο δημοψήφισμα του Ταγίπ Ερντογάν. Μπορεί ακόμα να φαίνεται αμφίβολο αν γενικά η Άγκυρα θα λογικευτεί. Εξάλλου ποτέ δεν κρύψαμε ότι παρά την πρόοδο που καταγράφηκε στο τελευταίο διάστημα, παραμένουν δυσκολίες και διάσταση σε κάποια σημαντικά θέματα.

Έχουμε όμως κάθε λόγο να θέλουμε να συνεχιστεί η διαπραγμάτευση από την ώρα που ξέρουμε και όλοι ομολογούμε πως μόνο με μια πολιτική συμφωνία μπορεί να τερματίσουμε την κατοχή και την ανωμαλία στον τόπο μας.

Πρέπει η διαπραγμάτευση να συνεχιστεί από εκεί που είχαμε μείνει, με τη Διάσκεψη της Γενεύης, περιμένοντας να δεχτεί η Τουρκία ότι δεν μπορεί να κατέχει εδάφη ούτε να διατηρεί στρατεύματα στην Κύπρο, αλλά ούτε να αξιώνει δικαιώματα εγγυήσεων, δηλαδή επέμβασης και ανάμιξης. Να συνεχιστεί και να καταλήξει αυτή η διαδικασία με την οποία καθιερώθηκε και η ενεργός παρουσία της Ε.Ε. Αλλά και να αντιμετωπιστούν με λογική και καλή θέληση και τα υπόλοιπα ανοιχτά θέματα.

Κυρ, 26 Μάρ 2017

Δελτίο Τύπου Δημοκρατικού Συναγερμού

Μιλά ο Ν. Παπαδόπουλος που μήνες τώρα ασχολείται μόνο με την προεδρία!

-και προτείνει «κοινή στρατηγική» για κόμματα που δεν έχουν κάν κοινό στόχο

Διαμαρτύρεται το ΔΗΚΟ και επικρίνει τον Πρόεδρο του κόμματός μας κ. Αβέρωφ Νεοφύτου ότι «επιτίθεται στον ενδιάμεσο χώρο». Κάτι τέτοιο όμως δεν μπορεί να συμβαίνει, διότι όπως δήλωνε στο ΡΙΚ, στις 9 Μαρτίου,  ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ κ. Μαρίνος Σιζόπυολος « Αυτή την στιγμή η ΕΔΕΚ έχει ξεκαθαρίσει με απόφαση Κεντρικής Επιτροπής ότι για εμάς δεν υπάρχει Ενδιάμεσος Χώρος». Υπενθυμίζουμε ακόμα στο ΔΗΚΟ ότι και η πρόεδρος της «Αλληλεγγύης» είχε δημόσια εξηγήσει ότι για εκείνη «δεν έχει νόημα να μιλάμε για ενδιάμεσο χώρο».

Πώς μπορεί λοιπόν ο κ. Νεοφύτου να επιτίθεται σε κάτι που δεν υπάρχει;

Επισημαίνει ακόμα το ΔΗΚΟ ότι «αντί να ασχολούνται με την τουρκική αδιαλλαξία, με τις απειλές της Τουρκίας και τους εκβιασμούς του Ακκιντζί, αναλώνονται να κατηγορούν τον ενδιάμεσο χώρο». Την ίδια ώρα όλη η Κύπρος βλέπει ότι είναι ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος που εδώ και μερικούς μήνες, περισσότερο από ένα χρόνο πριν τις προεδρικές εκλογές, δεν ασχολείται με ο,τιδήποτε άλλο παρά με την επιθυμία του να διεκδικήσει την προεδρία.

Όσον αφορά τις χτεσινές προκλητικές δηλώσεις του Νικόλα Παπαδόπουλου σχετικά με το τι θα συμβεί στη Βουλή, του υπενθυμίζουμε την αιτιολογία της δικής μας πρότασης νόμου, όπως αυτή είχε κατατεθεί ήδη από τις 10 Φεβρουαρίου και προτού ασχοληθεί κάν με το θέμα η τουρκοκυπριακή πλευρά. Εάν του συμφέρει να κάνει ότι δεν ακούει, αυτό δεν είναι πρόβλημα των θεσμών, αλλά του ιδίου προσωπικά.

Εξάλλου, φαίνεται ότι εκείνο που πραγματικά ενοχλεί τον ίδιο, το κόμμα του και τους συνοδοιπόρους τους, είναι ότι μπορεί να ξεκινήσει και πάλι η διαπραγμάτευση για το Κυπριακό.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός δεν προχωρεί σε «επικρίσεις κατά των κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου». Απλώς, στο άκουσμα της προεκλογικής διαφήμισης για «νέα στρατηγική του Νικόλα Παπαδόπουλου», διερωτόμαστε: πώς μπορεί να υπάρχει πρόταση κοινής στρατηγικής για κόμματα που έχουν διαφορετικό στρατηγικό στόχο; Ποιά μπορεί να είναι κοινή στρατηγική για κόμματα που δεν μπορεί να αποφασίσουν ποια λύση του Κυπριακού επιδιώκουν, αλλά το ένα λέει «επιδιώκεται λύση διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας», το άλλο λέει «η διζωνική είναι ρατσιστική και απορρίπτεται» και κάποιο τρίτο εξαπολύει μύδρους και κατά της ιδέας της «δικοινοτικότητας»;

Δεν πρόκειται για «επικρίσεις», αλλά για αποκάλυψη ότι η «άλλη στρατηγική» είναι απλώς ένα άλλο... πυροτέχνημα.