Παίζουμε εν ού παικτοίς
Τρι, 28 Σεπ 2010
Παναγιώτη Δημητρίου
Πρώην Ευρωβουλευτή ΔΗΣΥ
 
Παίζουμε εν ού παικτοίς

 

Το Κυπριακό πρόβλημα ούτε μπορούσαμε, ούτε μπορούμε, ούτε θα μπορέσουμε ποτέ να το λύσουμε όπως θέλουμε και μάλιστα μόνοι μας. Ούτε την δύναμη των όπλων, ούτε και την πολιτική ισχύ στη διεθνή σκηνή έχουμε, για να επιτύχουμε τη δίκαιη λύση του, όπως την αντιλαμβανόμαστε.

Γι’ αυτό, από τη γένεση του προβλήματος στραφήκαμε προς τον διεθνή παράγοντα, που είναι ο μόνος δυνητικός συντελεστής λύσης του προβλήματος. Παραβλέψαμε, όμως, και εξακολουθούμε να παραβλέπουμε το ότι ο διεθνής παράγοντας δεν είναι ο επίγειος θεός του δικαίου. Και το χειρότερο δεν έχουμε αντιληφθεί και εξακολουθούμε να μην αντιλαμβανόμαστε, ότι η έννοια του δικαίου στη διεθνή σκηνή είναι σχετική και διαμορφώνεται μέσα από συμφεροντολογικούς συμψηφισμούς και στη βάση πραγματικοτήτων και όχι αυστηρά στη βάση αρχών.

Αν αυτή, λοιπόν, είναι η πραγματικότητα σε σχέση με τον διεθνή παράγοντα, γιατί τον εμπλέκουμε στην υπόθεσή μας; Και αν εξ ανάγκης τον εμπλέκουμε, τι περιμένουμε απ’ αυτόν; Είμαστε προετοιμασμένοι να αποδεχτούμε το μέγιστο που μπορεί να επιτευχθεί μέσον του, όσον αφορά την λύση του Κυπριακού; Υπάρχει δυνατότητα να πείσουμε τον διεθνή παράγοντα να επιβάλει την αρχή του «ενιαίου κράτους» και τη δημοκρατική αρχή «ένας πολίτης μία ψήφος»; Μπορούμε να ελπίζουμε βάσιμα, ότι ο διεθνής ή και ο ευρωπαϊκός παράγοντας θα διώξουν τον Αττίλα; Αναμένουμε από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ή και την Ευρωπαϊκή Ένωση να διατάξει την επιστροφή όλων των προσφύγων στα σπίτια τους ή την επιστροφή όλων των περιουσιών, που σφετερίστηκαν οι Αττίλες, στους νόμιμους ιδιοκτήτες;

Δυστυχώς, δεν υπάρχει περίπτωση αυτά τα δίκαια αιτήματα να ικανοποιηθούν και οι αρχές δικαίου να επιβληθούν και μάλιστα αλώβητα από τον διεθνή ή και τον ευρωπαϊκό παράγοντα. Αντίθετα, στα πλαίσια της προβλεπόμενης λύσης οι αρχές δικαίου θα φαλκιδευθούν. Η πρακτική του συμβιβασμού και ο κανόνας της ισορροπίας μεταξύ αρχών και πραγματικοτήτων θα ισχύσουν. Και εμείς θα μιλούμε για αντίσταση κατά της διεθνούς συνωμοσίας και θα «απειλούμε» ότι θα παύσουμε να είμαστε τα καλά παιδιά. Και αυτά θα γίνονται την ίδια ώρα που εμείς οι ίδιοι ζητούμε διαχρονικά από τον διεθνή παράγοντα να μας βοηθήσει.

Συνεπώς, το δίλημμα μας είναι: εξεύρεση με την καταλυτική συμμετοχή του διεθνούς παράγοντα μιας λύσης, που γνωρίζουμε ότι θα έχει αδυναμίες και ελλείμματα, αλλά που θα πρέπει απαραιτήτως να είναι λειτουργική και βιώσιμη ή συνέχιση της παρούσας κατάστασης (στρατιωτική κατοχή, εποικισμός, διχοτόμηση). Ο διλημματικός προβληματισμός μας, όμως, δεν μπορεί να είναι συνθηματολογικός, συναισθηματικός και αποσπασματικός. Ο προβληματισμός μας πρέπει να είναι ορθολογικός και συνολικός και να συνίσταται στη στάθμιση των συνθηκών του παρόντος και των προβλεπόμενων συνθηκών και κινδύνων του μέλλοντος. Ο προβληματισμός μας πρέπει να επικεντρώνεται στην επίτευξητου πρώτιστου και προεξάρχοντα στόχου της επανένωσης της Κύπρου και της απαλλαγής της από την τουρκική στρατιωτική κατοχή.

Συναισθηματικά ξεσπάσματα και αποσπασματικά μαξιμαλιστικά συνθήματα σε σχέση με κάθε πτυχή του Κυπριακού προβλήματος δεν συνταιριάζουν με την πανεθνική θέση ότι η λύση του Κυπριακού προβλήματος θα είναι λύση ιστορικού συμβιβασμού. Πρέπει επιτέλους να αποφασίσουμε αν και μέχρι ποιού σημείου θα συμβιβαστούμε στην κάθε πτυχή του Κυπριακού ή αν δεν θα δεχθούμε συμβιβασμούς σε καμιά πτυχή του (αναπαλλοτρίωτο το δικαίωμα ιδιοκτησίας, όλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους, η πλειοψηφία κυβερνά κλπ). Θάναι καλύτερα να ξεκαθαρίσουμε τους λογαριασμούς μας με τον διεθνή παράγοντα, που προωθεί συμβιβασμούς σ’ όλες τις πτυχές του Κυπριακού, έγκαιρα, παρά να συγκρουστούμε και πάλι μετωπικά μαζί του, πολύ πιο καταστροφικά, αργότερα. Διότι γνωρίζουμε ότι και στα περιουσιακά και στα πολιτικά και στα άλλα ανθρώπινα δικαιώματα ο διεθνής και ευρωπαϊκός παράγοντας πιέζει για παρεκκλίσεις. Αν θεωρούμε ότι οι προβλεπόμενες παρεκκλίσεις, που οπωσδήποτε πρέπει να είναι προσωρινές, είναι απαράδεκτες και ότι η λύση πρέπει να είναι ατόφια δημοκρατική, ατόφια ανθρωποδικαιωματική και ατόφια απελευθερωτική, τότε εδώ και τώρα να πούμε στον διεθνή παράγοντα «ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε» και να κηρύξουμε ανένδοτο αγώνα υπέρ των δικαιωμάτων μας εναντίον των πάντων, μέχρι πτώσεως…

Πρέπει να επιλέξουμε, λοιπόν, μεταξύ της φιλοσοφίας του αντικειμενικά εφικτού λειτουργικού και βιώσιμου συμβιβασμού (όχι της όποιας λύσης) και της φιλοσοφίας του μακροχρόνιου αγώνα των λόγων μέχρι τέλους… Και ανάλογα να χειριστούμε τον διεθνή παράγοντα. Άλλως παίζουμε εν ού παικτοίς.

Flickr Feed

Παρ, 23 Ιούν 2017

Ανακοίνωση Εκπρ. Τύπου ΔΗΣΥ, Πρ. Προδρόμου

Υιοθετώντας πλήρως τις συστάσεις της UNESCO και συμπαραστεκόμενοι στην Ελληνική κυβέρνηση, αναμένουμε από την Τουρκία να εγκαταλείψει τις απαράδεκτες παρεμβάσεις στην Αγία Σοφία.

Εκφράζουμε την έντονη αντίθεσή μας στην απόπειρα να αλλοιωθεί ο χαρακτήρας του ιστορικού μνημείου της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς που είναι ο ναός της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη και να μετατραπεί ουσιαστικά σε τζαμί.

Εκτός από καταδικαστέα, αυτή η ενέργεια προκαλεί και έντονη ανησυχία από τη στιγμή που παίρνει καθαρά την τροπή κρατικής πολιτικής. Είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό ότι με τα επικίνδυνα φαινόμενα θρησκευτικού φανατισμού και μίσους που καλλιεργούνται στις μέρες μας, η ίδια η κυβέρνηση της Τουρκίας δείχνει να κινείται με λογική πολιτικής χρήσης της θρησκείας.

Εκφράζοντας την πλήρη συμπαράστασή μας στην ελληνική κυβέρνηση, αναμένουμε ότι θα βρουν την απήχηση που ταιριάζει τα διαβήματά της στη διεθνή κοινότητα και στον πολιτισμένο κόσμο. Υιοθετώντας πλήρως τη θέση της UNESCO και πιστεύοντας ότι “η Αγία Σοφία είναι ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία της πολιτιστικής κληρονομιάς στον κόσμο και έχει υψηλό συμβολισμό για πολλούς πολιτισμούς, άρα είναι παγκόσμιο”, αναμένουμε από τις τουρκικές αρχές να την σεβαστούν και να ανταποκριθούν στις συστάσεις του πολιτιστικού βραχίονα των Ηνωμένων Εθνών και να εγκαταλείψουν τις προκλητικές ενέργειες και παρεμβάσεις.

Παρ, 23 Ιούν 2017

Με αφορμή τα 41 χρόνια από την Ίδρυση του, ο Δημοκρατικός Συναγερμός

σας προσκαλεί σε γιορταστική συναυλία με την

Λαϊκή Ορχήστρα

υπό την διεύθυνση του Μάριου Μελετίου.

4 Ιουλίου 2017 - ώρα 7:00 μ.μ.

στο Πάρκο Ακρόπολης

 

Πεμ, 22 Ιούν 2017

Δηλώσεις του Κοιν. Εκπροσώπου κ. Νίκου Τορναρίτη μετά την συνάντηση της ηγεσίας ΔΗΣΥ με την Πρέσβειρα των ΗΠΑ κα. Kathleen Ann Doherty.


Σήμερα με την συνάντηση με την Πρέσβειρα των ΗΠΑ, έκλεισε ένας κύκλος συναντήσεων της ηγεσίας του ΔΗΣΥ ΜΕ τους πρέσβεις των Μονίμων Μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας των Η.Ε.

Πρέπει να σας αναφέρω ότι οι συναντήσεις υπήρξαν παραγωγικές. Ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ ανέπτυξε στους συνομιλητές του, τις θέσεις της πλευράς μας όσον αφορά το κυπριακό και ειδικότερα το μεγάλο θέμα της Ασφάλειας.

Πρέπει να πω ότι βρήκαμε ανταπόκριση από τους συνομιλητές μας. Βρήκαμε ανταπόκριση στο γεγονός ότι το απηρχαιωμένο σύστημα εγγυήσεων του 1960, δεν πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει. 

Από κει και πέρα πρέπει να σας πω ότι όλοι οι συνομιλητές μας έχουν εκφράσει την επιθυμία να συμβάλουν ενεργά στην διάσκεψη της Ελβετίας στο Κρανς Μοντάνα.

Όσον αφορά τον δημόσιο διάλογο σε σχέση με το κοινό έγγραφο των Η.Ε. το οποίο είναι εμπιστευτικό, άρα και δεν μπορώ να παραθέσω και να αναλύσω επακριβώς το τι αναφέρεται στο συγκεκριμένο έγγραφο. Εκείνο που μπορώ να σας πως είναι ότι είναι ένα έγγραφο εργασίας και ταυτόχρονα πολιτικό έγγραφο. Μπορώ να σας προσθέσω ότι καταθέσαμε και καταθέτουμε παρατηρήσεις. Υπάρχουν σημεία τα οποία είναι θετικά για την πλευρά μας και υπάρχουν και σημεία, όπως είπα,  για τα οποία θα καταθέσουμε τις παρατηρήσεις μας. Γενικά κρίνουμε ότι το συγκεκριμένο έγγραφο κινείται προς την σωστή κατεύθυνση, από κει και πέρα παραμένει ένα έγγραφο εργασίας.

Εμείς, αναμένουμε στην Ελβετία, στο Κρανς Μοντάνα, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, την Τουρκία. Αυτά όλα τα μηνύματα που στέλνει τον τελευταίο καιρό να τα εφαρμόσει στην πράξη. Να καταθέσει προτάσεις τέτοιες, μέσα από τις οποίες διαγράφονται τα επεμβατικά δικαιώματα στην Κύπρο και αποχωρεί πλήρως ο κατοχικός στρατός.

Ερώτηση: Λεπτομέρειες του εγγράφου έχουν ήδη δημοσιευτεί και γίνεται πολύ συζήτηση για το τι προτείνει ο κ. Έιντε σε σχέση με αντικατάσταση της συνθήκης εγγυήσεων με μια συνθήκη εφαρμογής και πολλοί θεωρούν ότι αυτή η πρόταση εμπεριέχει κινδύνους για την Κ.Δ.. Έχετε να κάνετε κάποιο σχόλιο;      

Πάντοτε η πλευρά μας τοποθετείτο και έλεγε ότι θέλουμε και την εγγύηση εφαρμογής της λύσης. Να σας υπενθυμίσω ότι ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που ο λαός μας στο παρελθόν απέρριψε ένα σχέδιο των Η.Ε. (σ.σ. που δεν περιείχε εγγύηση εφαρμογής λύσης). Εμείς θέλουμε την εγγύηση εφαρμογής της λύσης. Τώρα, το ποιος τελικά θα είναι ο μηχανισμός εκείνος, που θα εγγυηθεί την εφαρμογή της λύσης, θα το δούμε στην Ελβετία. Είναι θέμα των συνομιλιών, δεν είναι προφανώς θέμα, κανενός άλλου.