Παγκοσμιοποίηση και σύγχρονη κυπριακή πραγματικότητα
Τετ, 04 Ιαν 2012

του Ανδρέα Μιχαηλίδη

 

Πολλοί την χαρακτήρισαν αναγκαίο κακό και άλλοι θεωρούν ότι είναι η απαρχή για τη διάλυση των εθνών και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους. Άλλοι πάλι, πανηγυρίζουν για την επικράτησή της στον σύγχρονο κόσμο και την βλέπουν ως τεράστια ευκαιρία για πολιτική και πολιτιστική συνεργασία των λαών. Όποιοι κι αν έχουν δίκαιο, η παγκοσμιοποίηση είναι εδώ, με τα καλά της και τα κακά της. Αυτό που προέχει είναι εμείς ως Έλληνες Κύπριοι, να αντλήσουμε τα θετικά που πηγάζουν από αυτή την «παγκόσμια γιορτή» χωρίς να απολέσουμε ούτε ένα ‘ι’ από την ταυτότητά μας.

Για να κατανοήσουμε ωστόσο τον όρο «παγκοσμιοποίηση» (χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε οικονομικό επίπεδο από τον Αμερικανό οικονομολόγο Theodore Levitt) επιβάλλεται να την εξετάσουμε μέσα στην ίδια την καθημερινότητά μας. Αν αναλογιστούμε αρχικά ότι ζούμε, εργαζόμαστε και συναλλασσόμαστε σε καθημερινή βάση με ανθρώπους διαφορετικής προέλευσης, γλώσσας και πολιτισμού, αυτό από μόνο του αποτελεί δείγμα παγκοσμιοποίησης. Η Κύπρος ως γνωστό, έπαψε εδώ και μερικά χρόνια να είναι χώρα αποστολής μεταναστών (αν και πολύ φοβάμαι ότι θα ξαναγίνει, αν η οικονομία μας εξακολουθήσει την κατιούσα) και μετατράπηκε σε ιδανικό προορισμό για χιλιάδες ανθρώπους που αναζητούν καλύτερη ποιότητα ζωής και κυρίως καλύτερες εργασιακές συνθήκες. Αυτή λοιπόν η πλευρά της παγκοσμιοποίησης θα πρέπει να μας ανησυχεί μόνο εάν η μετανάστευση και η εισαγωγή ξένων εργατών στο νησί γίνεται ανεξέλεγκτα και εις βάρος των Κυπρίων πολιτών οι οποίοι, όπως είχα γράψει και σε πρόσφατο άρθρο μου, έχουν χτυπηθεί ανελέητα από την ανεργία, με το κράτος να παραμένει θεατής και να αδυνατεί να εξεύρει ουσιαστικές λύσεις.

Ο περιορισμός της παράνομης μετανάστευσης μέσα από τη λήψη διάφορων μέτρων δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση ρατσιστική τακτική. Αντιθέτως μάλιστα, βοηθάει στην εξάλειψη του ρατσισμού, της μισαλλοδοξίας αλλά και της ξενοφοβίας, φαινόμενα που οξύνονται όταν η παράνομη μετανάστευση οργιάζει και οι πολίτες βλέπουν από εντελώς διαφορετικό φακό όλους τους μετανάστες. Συνεπώς, είναι επιτακτική η ανάγκη για αυστηρή φρούρηση των ακτών μας αλλά και των οδοφραγμάτων που ομολογουμένως αποτελούν τη βασική πύλη διοχέτευσης μεταναστών στις ελεύθερες περιοχές. Παράλληλα, απαιτείται αυστηρή εφαρμογή των κανόνων εργασίας των πολιτών που προέρχονται από τρίτες ή και ευρωπαϊκές χώρες καθώς και διεξαγωγή αυστηρών ελέγχων για πάταξη του φαινομένου της παράνομης και αδήλωτης εργασίας. Θα ήταν τέλος παράλειψη εάν δεν κάναμε ιδιαίτερη αναφορά στην αδήριτη ανάγκη για προώθηση της ευρωπαϊκής οδηγίας που προβλέπει μεταξύ άλλων τον αποκλεισμό όσων απασχολούν παράνομα μετανάστες και εμπλέκονται σε υποθέσεις εμπορίας ανθρώπων από ευρωπαϊκά προγράμματα και συμβάσεις του δημοσίου. Αυτά αποτελούν μερικά μόνο μέτρα που θα πρέπει να εφαρμοστούν, στη βάση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και έχοντας ως βασικό γνώμονα το σεβασμό στον ίδιο τον άνθρωπο και την αξιοπρέπειά του.

Ασφαλώς θα πρέπει να ασχοληθούμε σοβαρά με το φαινόμενο των υπερβολικά υψηλών επιδομάτων των αλλοδαπών, αλλά αυτό θα αποτελέσει τη βάση ενός μελλοντικού άρθρου.

Ο διαπολιτισμικός διάλογος, για την αξία του οποίου δεν αμφιβάλλει κανείς, είναι ομολογουμένως απαραίτητος στην εποχή μας. Η επαφή των παιδιών μας με συνομήλικούς τους από άλλες ευρωπαϊκές κυρίως χώρες, αποτελεί βασικό βήμα προς εξάλειψη του ρατσισμού και σεβασμό στη διαφορετικότητα. Από την άλλη, ωστόσο, η αναπροσαρμογή των σχολικών προγραμμάτων έτσι ώστε η παιδεία να προσανατολίζεται προς τη δημιουργία του «παγκόσμιου πολίτη» σε καμία περίπτωση δεν προϋποθέτει παραγκώνιση και υποτίμηση της ανεπανάληπτης ελληνικής γλώσσας, της πλούσιας παράδοσης και ιστορίας και γενικότερα όλων αυτών που μας καθιστούν Έλληνες της Κύπρου και όχι απλά «πολίτες του κόσμου». Ο σεβασμός στη διαφορετικότητα, η ομαλή ένταξη των αλλόγλωσσων παιδιών στο σχολείο και στην κοινωνία γενικότερα, η κατάργηση του ρατσισμού και των διακρίσεων, αναμφίβολα αποτελούν απαραίτητα συστατικά στοιχεία των σύγχρονων δημοκρατικών κοινωνιών. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση ωστόσο, η οποία αποτελεί έναν πολυεθνικό οργανισμό, προωθεί το σεβασμό των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών κάθε έθνους και παρέχει πολλά κίνητρα στα κράτη - μέλη της, με απώτερο σκοπό τη διατήρηση αυτών των χαρακτηριστικών.

Ας μην είμαστε λοιπόν απόλυτοι ως προς τις απόψεις μας για την παγκοσμιοποίηση. Τόσο στον οικονομικό όσο και στον κοινωνικοπολιτικό τομέα, έχει να επιδείξει θετικά αλλά και αρνητικά αποτελέσματα. Αυτό που προέχει συνεπώς, είναι να κατορθώσουμε ως κράτος και κατ’ επέκταση ως έθνος, να αντλήσουμε αυτά που πρέπει και να θωρακιστούμε ανάλογα για να απωθήσουμε την υιοθέτηση στοιχείων που απειλούν την εθνική μας υπόσταση. Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε ότι ναι μεν είναι αναγκαίος ο σεβασμός στη διαφορετικότητα, αλλά απαραίτητος είναι και ο σεβασμός στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε έθνους.

 

Flickr Feed

Παρ, 20 Ιούλ 2018

Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά την εισβολή, προσηλωμένοι στον υπέρτατο στόχο για τερματισμό της κατοχής

Κλείνουν σήμερα σαράντα τέσσερα χρόνια από εκείνη τη μαύρη 20η Ιουλίου όταν η Τουρκία επιτέθηκε και εισέβαλε στην Κύπρο βρίσκοντας ως πρόσχημα το χουντικό πραξικόπημα που είχε προηγηθεί. Με συνωμοτική προμελέτη και εκμεταλλευόμενος την προκατασκευασμένη συγκυρία ο τουρκικός στρατός προχώρησε σε ένα σχέδιο που εξυφαινόταν ήδη προ πολλού. Βρίσκοντας την Κύπρο εθνικά διχασμένη, με την άμυνά της αποδιοργανωμένη και τελικά ανοχύρωτη, προχώρησε σε ένα όργιο απάνθρωπης βίας.

Οι Τούρκοι εισβολείς, με την στήριξη τουρκοκυπριακών δυνάμεων, επιδόθηκαν σε μαζική βιαιοπραγία ακόμα και εναντίον αμάχων και αθώων πολιτών, με στόχο να τρομοκρατήσουν και να προκαλέσουν την απομάκρυνση του γηγενούς ελληνικού πληθυσμού από περιοχές στο βόρειο τμήμα της χώρας, προκειμένου να επιφέρουν τον τεχνητό γεωγραφικό διαχωρισμό που επικρατεί έκτοτε.

Αυτή η κατά θρασύτατο ισχυρισμό «ειρηνευτική αποστολή», εκτός από τις χιλιάδες νεκρούς που προκάλεσε, εξανάγκασε περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού να γίνουν πρόσφυγες στον ίδιο τον τόπο τους. Καπηλευόμενη η Τουρκία τη συνταγματική εκτροπή που διήρκεσε μόλις λίγες μέρες, υλοποίησε σχεδιασμούς που εξύφαινε από καιρό για κατάληψη μέρους του νησιού και μετατροπή του σε προέκταση του τουρκικού κράτους, θέτοντας κάτω από ασφυκτικό έλεγχο και αυτούς του Τουρκοκύπριους που έκτοτε κινδυνεύουν ως κοινότητα.

Για σαράντα τέσσερα χρόνια από τότε και παρά τις όποιες συμφωνίες έγιναν στο μεταξύ, η Τουρκία προωθεί μια επιχείρηση εθνοκάθαρσης στα κατεχόμενα εδάφη και προσπαθεί να εμπεδώσει εκεί την εσαεί παρουσία της καλυπτόμενη πίσω από το παράνομο τουρκοκυπριακό μόρφωμα.

Σαν προέκταση αυτών των μεθοδεύσεων, στις διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και αντίθετα από την κοινώς αποδεκτή βάση μιας λύσης του Κυπριακού, η Άγκυρα εξακολουθεί να προεκτείνει την κατοχική λογική επιζητώντας είτε να συνεχιστεί η παρουσία κατοχικού στρατού και επεμβατικών δικαιωμάτων, είτε να παρουσιάσει το κατοχικό μόρφωμα ως «συνιδρυτικό κράτος».

Παραβιάζοντας συστηματικά τη διεθνή νομιμότητα και αγνοώντας τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών, αλλά και υποχρεώσεις της έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με πρώτη την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, εξακολουθεί να κατέχει εδάφη της Κύπρου με το στρατό της, ο οποίος όχι μόνο εμποδίζει την ενότητα της χώρας και την επιστροφή των προσφύγων στις περιοχές τους, αλλά ελέγχει πλήρως το κατοχικό καθεστώς επιχειρώντας να χρησιμοποιεί ως υποχείριό του και τον τουρκοκυπριακό πληθυσμό. Μέρα με τη μέρα η τουρκική παρουσία στην Κύπρο αποδεικνύεται ταυτόσημη ενός εγχειρήματος «εθνικής εκκαθάρισης», που αποτελεί στίγμα για τον πολιτισμένο κόσμο και πρόκληση για την Ευρώπη.

Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά, ο κυπριακός λαός εξακολουθεί να θρηνεί χιλιάδες θύματα του «Αττίλα». Οι πρόσφυγες εξακολουθούν να αποστερούνται στοιχειωδών δικαιωμάτων που χαίρουν όλοι οι πολίτες στα πολιτισμένα κράτη. Οι τραγικοί συγγενείς των αγνοουμένων, όχι μόνο συνεχίζουν να υποβάλλονται σε απάνθρωπο μαρτύριο χωρίς να ξέρουν την αλήθεια για τους χαμένους συγγενείς τους που υπήρξαν θύματα του τουρκικού στρατού, αλλά αντιμετωπίζουν και την άκρα αναλγησία του τουρκικού κράτους που δεν συνεργάζεται ως οφείλει για τη διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων. Ενώ οι λίγοι εναπομείναντες εγκλωβισμένοι Ελληνοκύπριοι στις κατεχόμενες περιοχές, μάρτυρες της συνεχόμενης παραβίασης των σχετικών συμφωνιών από την Τουρκία, αλλά και μιας συστηματικής προσπάθειας αλλοίωσης της εθνολογικής, πολιτιστικής και κοινωνικής υπόστασης των τόπων τους, συνεχίζουν μια ζωή στερημένη από βασικά δικαιώματα, κάτω από καθεστώς συνεχούς εκφοβισμού και ποικιλότροπων εξαναγκασμών.

Η σημερινή μαύρη επέτειος είναι όμως και ευκαιρία να τιμήσουμε όλους τους μαχητές της ελευθερίας και τους πεσόντες στον άνισο πόλεμο του 1974. Το πολιτικό χρέος που προκύπτει από αυτή την αναγνώριση του σκληρού αγώνα και της θυσίας τους είναι να εντείνουμε τις προσπάθειες για να απαλλάξουμε την Κύπρο από την τουρκική κατοχή. Ο στόχος αυτός μπορεί να επιτευχθεί με μια πολιτική συμφωνία που θα απαλλάξει τη χώρα μας από τον κατοχικό στρατό και τον έλεγχο της Τουρκίας και θα επιτρέψει σε εμάς τους Κύπριους, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, να συνεννοηθούμε και να σχεδιάσουμε μέσα από ένα λογικό και δίκαιο συμβιβασμό ένα κοινό ειρηνικό μέλλον συνεργασίας στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός παραμένει προσηλωμένος στο στόχο του τερματισμού της τουρκικής κατοχής, της απελευθέρωσης των κατεχομένων εδαφών και της αποκατάστασης της ενότητας και της εδαφικής ακεραιότητας της Κύπρου, με την πλήρη ισχύ των δικαιωμάτων ολόκληρου του πληθυσμού της, ανεξάρτητα από εθνική καταγωγή, θρήσκευμα ή άλλα χαρακτηριστικά.

Απευθυνόμενοι στον κυπριακό ελληνισμό, αλλά και στο σύνολο των πολιτικών δυνάμεων, υπογραμμίζουμε την ανάγκη, ιδιαίτερα αυτές τις δύσκολες μέρες, να ανανεώσουμε και να επαναβεβαιώσουμε ένα εθνικό συμβόλαιο ενότητας που θα εδράζεται πάνω στις κοινές μας αρχές για μια λύση σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τις οικουμενικές αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται από τα Ηνωμένα Έθνη και για ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου στις γραμμές και τις αρχές της ενωμένης Ευρώπης, της οποίας η Κύπρος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος. Θα χρειαστεί για το σκοπό αυτό να συνεργαστούμε μέσα στο Εθνικό Συμβούλιο και με αίσθηση εθνικής ευθύνης να στηρίξουμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος εκπροσωπώντας υπεύθυνα τον κυπριακό ελληνισμό, μαζί πάντοτε με την Ελλάδα, επενδύει σε ένα όραμα για ολόκληρη την Κύπρο, στη βάση των κοινών συνομολογημένων αρχών και θέσεων μας.

Λευκωσία, 19 Ιουλίου 2018

Πεμ, 19 Ιούλ 2018

Η Βουλευτής και Αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ, κα Στέλλα Κυριακίδου πραγματοποίησε σήμερα, 19 Ιουλίου και ώρα 11:00 π.μ, επίσκεψη στο Κέντρο Παροχής Υπηρεσιών για Άτομα με Πολλαπλές Αναπηρίες «Ίριδα».

Το κέντρο αποτελεί μετεξέλιξη της Στέγης «Νέας Ελεούσας» και η σημερινή του δομή υλοποιήθηκε με συγχρηματοδοτούμενα κονδύλια από τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (Ισλανδία, Λιχτενστάιν και Νορβηγία).

Σκοπός της επίσκεψης ήταν η ενημέρωση για τα προγράμματα και υπηρεσίες που παρέχονται στο μοναδικό αυτό κέντρο, το οποίο σήμερα εξυπηρετεί συνολικά 28 άτομα με πολλαπλές αναπηρίες.

 Η κα Κυριακίδου επισημαίνει πως πρόκειται για ένα χώρο άρτια εξοπλισμένο και στελεχωμένο με εξειδικευμένο διεπιστημονικό προσωπικό που παρέχει εξατομικευμένα θεραπευτικά προγράμματα, μεταξύ άλλων, εργοθεραπεία, μουσικοθεραπεία, κινησιολογία, φυσιοθεραπεία.

 Μετά το πέρας της επίσκεψης η κα Κυριακίδου συνεχάρη τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας αλλά και τους λειτουργούς του κέντρου για το ουσιαστικό έργο που επιτελούν. Εξέφρασε δε, τη βεβαιότητα ότι το Κέντρο θα ενισχυθεί περαιτέρω για να συνεχίσει να παρέχει τις υπηρεσίες του σε περισσότερα άτομα με πολλαπλές αναπηρίες που το έχουν ανάγκη.   

Λευκωσία, 19 Ιουλίου 2018

 

Πεμ, 19 Ιούλ 2018

Δελτίο Τύπου ΔΗΣΥ

Ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού Αβέρωφ Νεοφύτου, συνεχίζει τις επαφές και τις συναντήσεις του στην Αδελαϊδα της Αυστραλία, όπου παρευρίσκεται από την προηγούμενη βδομάδα, εκπροσωπώντας τη Βουλή των Αντιπροσώπων στις εκδηλώσεις για τις μαύρες επετείους του Ιουλίου του 1974.

Ο κος Αβέρωφ Νεοφύτου, ήταν ο κύριος ομιλητής στην εκδήλωση που διοργάνωσε χθες η κυπριακή κοινότητα και η Συντονιστική Επιτροπή Κυπριακού Αγώνα στην Αδελαϊδα, ενημερώνοντας την ηγεσία και τα μέλη της Κυπριακής Κοινότητας, καθώς και πολιτειακούς αξιωματούχους της Νότιας Αυστραλίας και άλλους επίσημους προσκεκλημένους, για τις τελευταίες εξελίξεις στο κυπριακό πρόβλημα και τις προοπτικές επανέναρξης του διαλόγου.

Μεταξύ άλλων, ο Πρόεδρος τους ΔΗΣΥ πραγματοποίησε συνάντηση με τον ομογενή Βουλευτή Steve Georganas, μέλος του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου της Αυστραλίας με τον οποίο αντάλλαξε απόψεις για το Κυπριακό και την οικονομική και επενδυτική κατάσταση στην Κύπρο, τις εξελίξεις και προοπτικές στα θέματα ενέργειας και φυσικού πλούτου της χώρας μας και την σημαντική συμβολή της Κύπρου στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Αυστραλίας και ΕΕ για σύναψη συμφωνίας ελεύθερου εμπορείου.

Ο κος Νεοφύτου συναντήθηκε επίσης με τον Πρόεδρο της Γερουσίας στο Πολιτειακό Κοινοβούλιο της Νοτίου Αυστραλίας Andrew McLachlan και τα Μέλη της Γερουσίας Jing Lee και Ειρήνη Πνευματικού. Στην συνάντηση συζητήθηκαν οι εξελίξεις γύρω από το εθνικό θέμα και η εμπλοκή της Κυπριακής Κοινότητας Νοτίου Αυστραλίας στα δρώμενα του οικείου πολιτειακού Κοινοβουλίου.

Τις επόμενες μέρες, ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού, θα παραστεί στις προγραμματισμένες εκδηλώσεις που διοργανώνονται από την Συντονιστική Επιτροπή Κυπριακού Αγώνα – ΣΕΚΑ Βικτωρίας για την μαύρη επέτειο της Τουρκικής εισβολή του 1974.

Λευκωσία, 19 Ιουλίου 2018