Παγκοσμιοποίηση και σύγχρονη κυπριακή πραγματικότητα
Τετ, 04 Ιαν 2012

του Ανδρέα Μιχαηλίδη

 

Πολλοί την χαρακτήρισαν αναγκαίο κακό και άλλοι θεωρούν ότι είναι η απαρχή για τη διάλυση των εθνών και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους. Άλλοι πάλι, πανηγυρίζουν για την επικράτησή της στον σύγχρονο κόσμο και την βλέπουν ως τεράστια ευκαιρία για πολιτική και πολιτιστική συνεργασία των λαών. Όποιοι κι αν έχουν δίκαιο, η παγκοσμιοποίηση είναι εδώ, με τα καλά της και τα κακά της. Αυτό που προέχει είναι εμείς ως Έλληνες Κύπριοι, να αντλήσουμε τα θετικά που πηγάζουν από αυτή την «παγκόσμια γιορτή» χωρίς να απολέσουμε ούτε ένα ‘ι’ από την ταυτότητά μας.

Για να κατανοήσουμε ωστόσο τον όρο «παγκοσμιοποίηση» (χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε οικονομικό επίπεδο από τον Αμερικανό οικονομολόγο Theodore Levitt) επιβάλλεται να την εξετάσουμε μέσα στην ίδια την καθημερινότητά μας. Αν αναλογιστούμε αρχικά ότι ζούμε, εργαζόμαστε και συναλλασσόμαστε σε καθημερινή βάση με ανθρώπους διαφορετικής προέλευσης, γλώσσας και πολιτισμού, αυτό από μόνο του αποτελεί δείγμα παγκοσμιοποίησης. Η Κύπρος ως γνωστό, έπαψε εδώ και μερικά χρόνια να είναι χώρα αποστολής μεταναστών (αν και πολύ φοβάμαι ότι θα ξαναγίνει, αν η οικονομία μας εξακολουθήσει την κατιούσα) και μετατράπηκε σε ιδανικό προορισμό για χιλιάδες ανθρώπους που αναζητούν καλύτερη ποιότητα ζωής και κυρίως καλύτερες εργασιακές συνθήκες. Αυτή λοιπόν η πλευρά της παγκοσμιοποίησης θα πρέπει να μας ανησυχεί μόνο εάν η μετανάστευση και η εισαγωγή ξένων εργατών στο νησί γίνεται ανεξέλεγκτα και εις βάρος των Κυπρίων πολιτών οι οποίοι, όπως είχα γράψει και σε πρόσφατο άρθρο μου, έχουν χτυπηθεί ανελέητα από την ανεργία, με το κράτος να παραμένει θεατής και να αδυνατεί να εξεύρει ουσιαστικές λύσεις.

Ο περιορισμός της παράνομης μετανάστευσης μέσα από τη λήψη διάφορων μέτρων δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση ρατσιστική τακτική. Αντιθέτως μάλιστα, βοηθάει στην εξάλειψη του ρατσισμού, της μισαλλοδοξίας αλλά και της ξενοφοβίας, φαινόμενα που οξύνονται όταν η παράνομη μετανάστευση οργιάζει και οι πολίτες βλέπουν από εντελώς διαφορετικό φακό όλους τους μετανάστες. Συνεπώς, είναι επιτακτική η ανάγκη για αυστηρή φρούρηση των ακτών μας αλλά και των οδοφραγμάτων που ομολογουμένως αποτελούν τη βασική πύλη διοχέτευσης μεταναστών στις ελεύθερες περιοχές. Παράλληλα, απαιτείται αυστηρή εφαρμογή των κανόνων εργασίας των πολιτών που προέρχονται από τρίτες ή και ευρωπαϊκές χώρες καθώς και διεξαγωγή αυστηρών ελέγχων για πάταξη του φαινομένου της παράνομης και αδήλωτης εργασίας. Θα ήταν τέλος παράλειψη εάν δεν κάναμε ιδιαίτερη αναφορά στην αδήριτη ανάγκη για προώθηση της ευρωπαϊκής οδηγίας που προβλέπει μεταξύ άλλων τον αποκλεισμό όσων απασχολούν παράνομα μετανάστες και εμπλέκονται σε υποθέσεις εμπορίας ανθρώπων από ευρωπαϊκά προγράμματα και συμβάσεις του δημοσίου. Αυτά αποτελούν μερικά μόνο μέτρα που θα πρέπει να εφαρμοστούν, στη βάση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και έχοντας ως βασικό γνώμονα το σεβασμό στον ίδιο τον άνθρωπο και την αξιοπρέπειά του.

Ασφαλώς θα πρέπει να ασχοληθούμε σοβαρά με το φαινόμενο των υπερβολικά υψηλών επιδομάτων των αλλοδαπών, αλλά αυτό θα αποτελέσει τη βάση ενός μελλοντικού άρθρου.

Ο διαπολιτισμικός διάλογος, για την αξία του οποίου δεν αμφιβάλλει κανείς, είναι ομολογουμένως απαραίτητος στην εποχή μας. Η επαφή των παιδιών μας με συνομήλικούς τους από άλλες ευρωπαϊκές κυρίως χώρες, αποτελεί βασικό βήμα προς εξάλειψη του ρατσισμού και σεβασμό στη διαφορετικότητα. Από την άλλη, ωστόσο, η αναπροσαρμογή των σχολικών προγραμμάτων έτσι ώστε η παιδεία να προσανατολίζεται προς τη δημιουργία του «παγκόσμιου πολίτη» σε καμία περίπτωση δεν προϋποθέτει παραγκώνιση και υποτίμηση της ανεπανάληπτης ελληνικής γλώσσας, της πλούσιας παράδοσης και ιστορίας και γενικότερα όλων αυτών που μας καθιστούν Έλληνες της Κύπρου και όχι απλά «πολίτες του κόσμου». Ο σεβασμός στη διαφορετικότητα, η ομαλή ένταξη των αλλόγλωσσων παιδιών στο σχολείο και στην κοινωνία γενικότερα, η κατάργηση του ρατσισμού και των διακρίσεων, αναμφίβολα αποτελούν απαραίτητα συστατικά στοιχεία των σύγχρονων δημοκρατικών κοινωνιών. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση ωστόσο, η οποία αποτελεί έναν πολυεθνικό οργανισμό, προωθεί το σεβασμό των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών κάθε έθνους και παρέχει πολλά κίνητρα στα κράτη - μέλη της, με απώτερο σκοπό τη διατήρηση αυτών των χαρακτηριστικών.

Ας μην είμαστε λοιπόν απόλυτοι ως προς τις απόψεις μας για την παγκοσμιοποίηση. Τόσο στον οικονομικό όσο και στον κοινωνικοπολιτικό τομέα, έχει να επιδείξει θετικά αλλά και αρνητικά αποτελέσματα. Αυτό που προέχει συνεπώς, είναι να κατορθώσουμε ως κράτος και κατ’ επέκταση ως έθνος, να αντλήσουμε αυτά που πρέπει και να θωρακιστούμε ανάλογα για να απωθήσουμε την υιοθέτηση στοιχείων που απειλούν την εθνική μας υπόσταση. Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε ότι ναι μεν είναι αναγκαίος ο σεβασμός στη διαφορετικότητα, αλλά απαραίτητος είναι και ο σεβασμός στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε έθνους.

 

Flickr Feed

Παρ, 19 Μάι 2017

Η αποκατάσταση της οικονομίας επιτρέπει στην Κυβέρνηση να εξοικονομεί τόκους προς όφελος του φορολογούμενου πολίτη

Αξιοποιώντας τη μείωση του κόστους δανεισμού της χώρας μας στις διεθνείς αγορές, που είναι αποτέλεσμα της αποκατάστασης της κυπριακής οικονομίας, ο υπουργός Οικονομικών αποφάσισε να αντικαταστήσει το δάνειο που είχε λάβει η Κύπρος από το ΔΝΤ στο πλαίσιο του Προγράμματος (ύψους 280 εκατ.), εξοικονομώντας το κόστος περίπου μισής εκατοστιαίας μονάδας σε τόκους.

Επικροτώντας αυτή την κίνηση του υπουργού, σημειώνουμε ότι, ταυτόχρονα με την επιστροφή της οικονομίας σε δρόμο ανάπτυξης, η Κυβέρνηση μεριμνά ούτως ώστε να συμπληρώσει την αποκατάσταση των δημοσιονομικών ισορροπιών με μια διαχείριση και του δημοσίου χρέους που αποβαίνει προς όφελος των φορολογούμενων πολιτών.

Τέλος σχολιάζουμε ότι προς διάψευσιν όλων εκείνων των μεμψίμοιρων προβλέψεων και των αμφισβητήσεων, οι πολιτικές της Κυβέρνησης Αναστασιάδη επιτρέπουν σήμερα στη χώρα μας, μετά την αποκατάσταση της διεθνούς εμπιστοσύνης, να έχει και την ευχέρεια επωφελών επιλογών που θα βελτιώνουν συνέχεια την κατάσταση για τον απλό πολίτη, χάρη στις προσπάθειες και τις θυσίες του οποίου μπορέσαμε να φύγουμε έξω από τη βαθειά κρίση και τη χρεοκοπία.

Παρ, 19 Μάι 2017

Ανακοίνωση Δημοκρατικού Συναγερμού

Η αποδοχή και ένταξη της Κύπρου ως πλήρους μέλους στην Ασιατική Τράπεζα Υποδομών και Επενδύσεων είναι μια σημαντική είδηση που ενισχύει τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά το διεθνές προφίλ της χώρας μας.

Για μια οικονομία όπως η κυπριακή, που εξειδικεύεται στην εξαγωγική βιομηχανία υπηρεσιών και ενδιαφέρεται για τη συνεχή προσέλκυση επενδύσεων, έχει μεγάλη σημασία να βρίσκεται στο προσκήνιο όλων των διεθνών χρηματοοικονομικών και άλλων σχετικών οργανισμών και να μπορεί να συμμετέχει σε επενδυτικές πρωτοβουλίες. Ειδικότερα μάλιστα έχει ενδιαφέρον για την Κύπρο στα επόμενα χρόνια να ενισχύσει τους δεσμούς της με τη ραγδαία αναπτυσσόμενη ασιατική οικονομία.

Η ένταξη της Κύπρου στην Ασιατική Τράπεζα Υ.Ε. που ιδρύθηκε και λειτουργεί σχετικά πρόσφατα και εδρεύει στο Πεκίνο, αποτελεί μια σωστή κίνηση οικονομικής στρατηγικής και διπλωματίας, για την οποία και συγχαίρουμε τον υπουργό Οικονομικών κ. Χ.Γεωργιάδη. 

Παρ, 19 Μάι 2017

Ανακοίνωση Ινστιτούτου Πολιτισμού

Χαιρετίζουμε τη σημερινή υπογραφή της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα αδικήματα που σχετίζονται με τα πολιτιστικά αγαθά, στη διάρκεια της 127ης Συνόδου της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου, εδώ στη Λευκωσία.

Η «Σύμβαση των Ματωμένων Αρχαιοτήτων», όπως την αποκάλεσε ο γ.γ. του Συμβουλίου της Ευρώπης κ.Θ.Γιάγκλαντ, αναμενόταν προ πολλού και έρχεται να συμπληρώσει το διεθνές νομικό πλαίσιο εναντίον της διακίνησης πολιτιστικών αγαθών.

Συγχαίρουμε και τον υπουργό Εξωτερικών κ. Ι.Κασουλίδη, αφού αυτή η σύμβαση που προσθέτει ποινική διάσταση στο διεθνή αγώνα εναντίον της σύλησης και της παράνομης διακίνησης πολιτιστικών αγαθών, θα μείνει γνωστή ως Σύμβαση της Λευκωσίας.

Η ανάγκη προστασίας της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, την οποία στη χώρα μας αισθανόμαστε καθημερινά μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή από το 1974, έγινε ακόμα πιο έντονη μετά τις πρόσφατες φρικαλέες σκηνές που παρακολουθήσαμε με την πολιτιστική καταστροφή που προκάλεσε το Daesch στην Παλμύρα. 

Μετά την υπογραφή από τα πρώτα έξι κράτη, που μπορεί να ενεργοποιήσει τη Σύμβαση, η Κύπρος που τόσο πολύ έχει υποφέρει και συνεχίζει να υποφέρει από την καταλήστευση και την καταστροφή πολυχιλιετούς πολιτιστικής κληρονομιάς, προσβλέπει στην επικύρωση, αλλά και στη συμμετοχή όλων των κρατών, σε μια κοινή προσπάθεια να αναπτυχθεί μέσα από συνεργασία και συναντίληψη ένα αποτελεσματικό δίχτυ προστασίας της οικουμενικής πολιτιστικής κληρονομιάς.