Παγκοσμιοποίηση και σύγχρονη κυπριακή πραγματικότητα
Τετ, 04 Ιαν 2012

του Ανδρέα Μιχαηλίδη

 

Πολλοί την χαρακτήρισαν αναγκαίο κακό και άλλοι θεωρούν ότι είναι η απαρχή για τη διάλυση των εθνών και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους. Άλλοι πάλι, πανηγυρίζουν για την επικράτησή της στον σύγχρονο κόσμο και την βλέπουν ως τεράστια ευκαιρία για πολιτική και πολιτιστική συνεργασία των λαών. Όποιοι κι αν έχουν δίκαιο, η παγκοσμιοποίηση είναι εδώ, με τα καλά της και τα κακά της. Αυτό που προέχει είναι εμείς ως Έλληνες Κύπριοι, να αντλήσουμε τα θετικά που πηγάζουν από αυτή την «παγκόσμια γιορτή» χωρίς να απολέσουμε ούτε ένα ‘ι’ από την ταυτότητά μας.

Για να κατανοήσουμε ωστόσο τον όρο «παγκοσμιοποίηση» (χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε οικονομικό επίπεδο από τον Αμερικανό οικονομολόγο Theodore Levitt) επιβάλλεται να την εξετάσουμε μέσα στην ίδια την καθημερινότητά μας. Αν αναλογιστούμε αρχικά ότι ζούμε, εργαζόμαστε και συναλλασσόμαστε σε καθημερινή βάση με ανθρώπους διαφορετικής προέλευσης, γλώσσας και πολιτισμού, αυτό από μόνο του αποτελεί δείγμα παγκοσμιοποίησης. Η Κύπρος ως γνωστό, έπαψε εδώ και μερικά χρόνια να είναι χώρα αποστολής μεταναστών (αν και πολύ φοβάμαι ότι θα ξαναγίνει, αν η οικονομία μας εξακολουθήσει την κατιούσα) και μετατράπηκε σε ιδανικό προορισμό για χιλιάδες ανθρώπους που αναζητούν καλύτερη ποιότητα ζωής και κυρίως καλύτερες εργασιακές συνθήκες. Αυτή λοιπόν η πλευρά της παγκοσμιοποίησης θα πρέπει να μας ανησυχεί μόνο εάν η μετανάστευση και η εισαγωγή ξένων εργατών στο νησί γίνεται ανεξέλεγκτα και εις βάρος των Κυπρίων πολιτών οι οποίοι, όπως είχα γράψει και σε πρόσφατο άρθρο μου, έχουν χτυπηθεί ανελέητα από την ανεργία, με το κράτος να παραμένει θεατής και να αδυνατεί να εξεύρει ουσιαστικές λύσεις.

Ο περιορισμός της παράνομης μετανάστευσης μέσα από τη λήψη διάφορων μέτρων δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση ρατσιστική τακτική. Αντιθέτως μάλιστα, βοηθάει στην εξάλειψη του ρατσισμού, της μισαλλοδοξίας αλλά και της ξενοφοβίας, φαινόμενα που οξύνονται όταν η παράνομη μετανάστευση οργιάζει και οι πολίτες βλέπουν από εντελώς διαφορετικό φακό όλους τους μετανάστες. Συνεπώς, είναι επιτακτική η ανάγκη για αυστηρή φρούρηση των ακτών μας αλλά και των οδοφραγμάτων που ομολογουμένως αποτελούν τη βασική πύλη διοχέτευσης μεταναστών στις ελεύθερες περιοχές. Παράλληλα, απαιτείται αυστηρή εφαρμογή των κανόνων εργασίας των πολιτών που προέρχονται από τρίτες ή και ευρωπαϊκές χώρες καθώς και διεξαγωγή αυστηρών ελέγχων για πάταξη του φαινομένου της παράνομης και αδήλωτης εργασίας. Θα ήταν τέλος παράλειψη εάν δεν κάναμε ιδιαίτερη αναφορά στην αδήριτη ανάγκη για προώθηση της ευρωπαϊκής οδηγίας που προβλέπει μεταξύ άλλων τον αποκλεισμό όσων απασχολούν παράνομα μετανάστες και εμπλέκονται σε υποθέσεις εμπορίας ανθρώπων από ευρωπαϊκά προγράμματα και συμβάσεις του δημοσίου. Αυτά αποτελούν μερικά μόνο μέτρα που θα πρέπει να εφαρμοστούν, στη βάση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και έχοντας ως βασικό γνώμονα το σεβασμό στον ίδιο τον άνθρωπο και την αξιοπρέπειά του.

Ασφαλώς θα πρέπει να ασχοληθούμε σοβαρά με το φαινόμενο των υπερβολικά υψηλών επιδομάτων των αλλοδαπών, αλλά αυτό θα αποτελέσει τη βάση ενός μελλοντικού άρθρου.

Ο διαπολιτισμικός διάλογος, για την αξία του οποίου δεν αμφιβάλλει κανείς, είναι ομολογουμένως απαραίτητος στην εποχή μας. Η επαφή των παιδιών μας με συνομήλικούς τους από άλλες ευρωπαϊκές κυρίως χώρες, αποτελεί βασικό βήμα προς εξάλειψη του ρατσισμού και σεβασμό στη διαφορετικότητα. Από την άλλη, ωστόσο, η αναπροσαρμογή των σχολικών προγραμμάτων έτσι ώστε η παιδεία να προσανατολίζεται προς τη δημιουργία του «παγκόσμιου πολίτη» σε καμία περίπτωση δεν προϋποθέτει παραγκώνιση και υποτίμηση της ανεπανάληπτης ελληνικής γλώσσας, της πλούσιας παράδοσης και ιστορίας και γενικότερα όλων αυτών που μας καθιστούν Έλληνες της Κύπρου και όχι απλά «πολίτες του κόσμου». Ο σεβασμός στη διαφορετικότητα, η ομαλή ένταξη των αλλόγλωσσων παιδιών στο σχολείο και στην κοινωνία γενικότερα, η κατάργηση του ρατσισμού και των διακρίσεων, αναμφίβολα αποτελούν απαραίτητα συστατικά στοιχεία των σύγχρονων δημοκρατικών κοινωνιών. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση ωστόσο, η οποία αποτελεί έναν πολυεθνικό οργανισμό, προωθεί το σεβασμό των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών κάθε έθνους και παρέχει πολλά κίνητρα στα κράτη - μέλη της, με απώτερο σκοπό τη διατήρηση αυτών των χαρακτηριστικών.

Ας μην είμαστε λοιπόν απόλυτοι ως προς τις απόψεις μας για την παγκοσμιοποίηση. Τόσο στον οικονομικό όσο και στον κοινωνικοπολιτικό τομέα, έχει να επιδείξει θετικά αλλά και αρνητικά αποτελέσματα. Αυτό που προέχει συνεπώς, είναι να κατορθώσουμε ως κράτος και κατ’ επέκταση ως έθνος, να αντλήσουμε αυτά που πρέπει και να θωρακιστούμε ανάλογα για να απωθήσουμε την υιοθέτηση στοιχείων που απειλούν την εθνική μας υπόσταση. Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε ότι ναι μεν είναι αναγκαίος ο σεβασμός στη διαφορετικότητα, αλλά απαραίτητος είναι και ο σεβασμός στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε έθνους.

 

Flickr Feed

Τρι, 23 Ιαν 2018

Αυτή την Κυριακή εδραιώνουμε την τελική απόφαση για να συνεχίσουμε με σταθερά βήματα μπροστά, για μια καλύτερη Κύπρο: με ψήφο στον Νίκο Αναστασιάδη!

Παρακολουθήσαμε ψες την τηλεοπτική συζήτηση ανάμεσα σε όλους τους βασικούς υποψηφίους.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης κατέθεσε με σαφήνεια το σχέδιό του:
- για την πορεία της χώρας σε δρόμο ανάπτυξης, με σταθερά βήματα μπροστά · μια πορεία που κάνει την Κύπρο συνεχώς καλύτερη για τους πολίτες της,
- αλλά και για τη διεκδίκηση, μέσα από υπεύθυνη και αποφασιστική διαπραγμάτευση, για το εθνικό ζήτημα, για μια λύση με ασφάλεια, όπως ήδη το έχει καταγράψει ο Πρόεδρος στο επίπεδο των Η.Ε.

Η πρόταση του Προέδρου Αναστασιάδη είναι ξεκάθαρη και ήδη δοκιμασμένη, με θετικά αποτελέσματα που τα βλέπουν όλοι. Δεν έχει «ίσως» και «αν» και «θα». Ούτε χρειάζεται πειράματα.
Είναι η Κύπρος που κάθε μέρα γίνεται καλύτερη και προχωρά μπροστά.
Είναι η Κύπρος που γίνεται μια χώρα που μπορεί να ανταποδίδει στους πολίτες της τα όσα δικαιούνται και αξίζουν.
Πρέπει να κρατήσουμε και να προεκτείνουμε ό,τι κερδίσαμε, με κόπους και προσπάθειες όλου του λαού.

Η συζήτηση αυτή -όπως και οι δημοσκοπήσεις- έδειξε την υπεροχή του Προέδρου Αναστασιάδη.
Την Κυριακή όμως ψηφίζουμε. Είναι η ώρα της κάλπης, η ώρα της αλήθειας. Απευθυνόμαστε σε όλους τους πολίτες, σε όλες τις κοινωνικές ομάδες, σε όλες τις ηλικίες: το αποτέλεσμα δεν θα έρθει από μόνο του - χρειάζεται η συμμετοχή και η ψήφος όλων μας!

Πρέπει να δώσουμε ισχυρή εντολή στον Πρόεδρο Αναστασιάδη από τον πρώτο γύρο.

Στις 4 Φεβρουαρίου θα έχουμε την τελική απόφασή μας για να συνεχίσουμε με σταθερά βήματα μπροστά. Γι’αυτό το σκοπό όμως χρειάζεται αυτή την Κυριακή, στις 28 Ιανουαρίου, να εδραιώσουμε την απόφαση. Κι αυτό θα γίνει ψηφίζοντας στην κάλπη Νίκο Αναστασιάδη.

Λευκωσία, 23 Ιανουαρίου 2018

Τρι, 23 Ιαν 2018

Εντελώς εσφαλμένη η αναφορά Ν.Παπαδόπουλου στην τιμή του φυσικού αερίου: δείγμα πολιτικών προτάσεων που εφ’όσον βασίζονται σε ανακρίβειες, οδηγούν σε επισφαλή πορεία

Δείγμα ισχυρισμών που χτίζονται «πάνω στην άμμο» ήταν η εντελώς ανακριβής και κυριολεκτικά αντίστροφη από την πραγματικότητα πληροφορία που κατέθεσε ψες στην τηλεοπτική συζήτηση των υποψηφίων ο κ.Ν.Παπαδόπουλος. 

Στην πραγματικότητα οι διεθνείς τιμές του φυσικού αερίου όχι μόνο δεν «διπλασιάστηκαν» όπως ανέφερε προκειμένου να ενισχύσει ισχυρισμό για την ανάγκη εσπευσμένης εμπορευματοποίησης και «απωλειών», αλλά έχουν υποστεί καθαρή μείωση τα τελευταία χρόνια.
Πρόκειται για ένα ακόμα παράδειγμα ανακριβών ισχυρισμών που σκοπό έχουν να δημιουργήσουν εντυπώσεις οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Το συμπέρασμα είναι ότι εάν σχεδιάζονται πολιτικές και προτάσεις βασισμένες σε ανακρίβειες, η χώρα θα οδηγηθεί σε επισφαλείς δρόμους. Είναι αυτό που πρέπει να αποφύγουμε προχωρώντας με μεθοδικότητα, μελέτη και τεκμηρίωση. Δηλαδή με σταθερά βήματα μπροστά.

Λευκωσία, 23 Ιανουαρίου 2018

Δευ, 22 Ιαν 2018

Καταδικάζουμε τις επεμβάσεις της Άγκυρας στις εσωτερικές υποθέσεις των Τουρκοκυπρίων και ιδιαίτερα τις απόπειρες να πληγεί η ελευθερία έκφρασης γνώμης και ο Τύπος. Εξαιρετικά ανησυχητική είναι όμως η απόπειρα να υποκινηθούν εκδηλώσεις βίαιης καταστολής εναντίον της τουρκοκυπρικής εφημερίδας. Δείχνει ότι αντιδημοκρατικές πρακτικές που έχουν επιβληθεί στο εσωτερικό της Τουρκίας διαχέονται τώρα με μεγαλύτερη ένταση και στην κατεχόμενη Κύπρο.

Όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα στα κατεχόμενα, σε συνδυασμό με τη συζήτηση που ακούμε σχετικά με την τουρκική εισβολή του 1974, υπογραμμίζουν με έναν ακόμα τρόπο την ανάγκη να βρεθεί μια πολιτική συμφωνία, που όχι μόνο θα τερματίζει την τουρκική κατοχή, αλλά θα αποκλείει και την ανάμιξη της Άγκυρας στις υποθέσεις της Κύπρου, με κατάργηση των εγγυήσεων και των όποιων επεμβατικών δικαιωμάτων.

Λευκωσία, 22 Ιανουαρίου 2018