Πισσαρίδης ή Χριστοφίδης; Ποιόν να πιστέψω;
Τετ, 16 Μάρ 2011

του Κωνσταντίνου Πετρίδη 

Πριν λίγες μέρες είχα την τιμή να παρακολουθήσω στις Βρυξέλλες μια διάλεξη που έδωσε ο κ. Πισσαρίδης σε τεχνοκράτες της Ε.Ε με τίτλο "Πολιτικές στην αγορά εργασίας σε καιρούς κρίσεων".

Μεταξύ άλλων, ο κ. Πισσαρίδης ανάφερε ότι οι κυβερνητικές πολιτικές στην αγορά εργασίας σε περιόδους κρίσεων θα πρέπει να στοχεύουν πρώτιστα στο να διατηρήσουν την εργοδότηση των πιο ηλικιωμένων εργαζομένων παρά να μειώσουν την ανεργία των νέων. Εξήγησε ότι τα σχέδια πρόωρης αφυπηρέτησης που εφαρμόστηκαν την δεκαετία του 80 σε πολλές χώρες της Ευρώπης ως μέτρα αντιμετώπισης της ανεργίας δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα. Αντίθετα, οδήγησαν στην κατακόρυφη αύξηση του κόστους των συντάξεων. Οι πιο μεγάλοι σε ηλικία εργάτες αποχώρησαν για πάντα από την αγορά εργασίας με αποτέλεσμα να μειώσουν σημαντικά την κατανάλωση τους. Η συνολική πτώση της παραγωγής και κατανάλωσης στην οικονομία λόγω της εξόδου των πιο ηλικιωμένων από την αγορά, και η πτώση της αποτελεσματικότητας της παραγωγής λόγω της απώλειας της πείρας τους, είχε σαν αποτέλεσμα την προσαρμογή της αγοράς εργασίας στα νέα αυτά δεδομένα και την διατήρηση της ανεργίας στα ίδια ακριβώς ψηλά επίπεδα με πριν. Ο κ. Πισσαρίδης εξήγησε επίσης ότι η οριστική έξοδος των πιο ηλικιωμένων από την αγορά εργασίας, συνεπάγεται πιο σημαντικά κοινωνικά προβλήματα από την καθυστέρηση της εργοδότησης των νέων. Πρότεινε ότι οι πολιτικές του κράτους δεν θα πρέπει να στοχεύουν στην αντικατάσταση των πιο ηλικιωμένων εργατών με τους πιο νέους. Αντίθετα, σε καιρούς κρίσεων το κράτος θα πρέπει να δώσει κίνητρα στους νέους να παραμείνουν στην εκπαίδευση για να αποκτήσουν τα εφόδια που θα τους βοηθήσουν να εργοδοτηθούν πιο αποτελεσματικά στο μέλλον.

Ρώτησα τον κ. Πισσαρίδη αν η λογική του ότι η έξοδος των ηλικιωμένων από την αγορά εργασίας δεν φέρνει αποτέλεσμα στην μείωση της ανεργίας των νέων μπορεί να αποτελέσει επιχείρημα για αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης σε καιρούς μη κρίσεων. Η απάντηση ήταν σαφής: ¨Ναι, θα το συνιστούσα ανεπιφύλακτα".

Προβληματίστηκα. Διάβασα περισσότερο. Μελέτες, από άλλους ακαδημαϊκούς, σε διάφορες χώρες. Όντως η ιδέα ότι η αποχώρηση των πιο ηλικιωμένων καταπολεμά την ανεργία των νέων ήταν διαδεδομένη στο παρελθόν. Την τελευταία δεκαετία τουλάχιστον, αυτή η αντίληψη έχει αλλάξει αφού εμπειρικά αυτές οι πολιτικές ουδέν αποτέλεσμα έφεραν. Οι οικονομολόγοι ονομάζουν αυτή την προσέγγιση ως " πλάνη του όγκου εργασίας" γιατί θεωρείται ως πλάνη το να θεωρείς ότι αν ένα μέρος του εργατικού δυναμικού εξέλθει της αγοράς εργασίας απλά θα αντικατασταθεί. Ο όγκος εργασίας δεν είναι στατικός ή δεδομένος αλλά αναπροσαρμόζεται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το Βέλγιο, μια χώρα με διαχρονικά υψηλό ποσοστό ανεργίας των νέων που για αντιμετώπιση της, διατηρούσε πάντα την χαμηλή ηλικία συνταξιοδότησης και παρείχε διαχρονικά κίνητρα συνταξιοδότησης των πιο ηλικιωμένων. Η ανεργία των νέων παράμενε όμως σε υψηλά επίπεδα, σταθερά κοντά στο 20% ενώ το κράτος κατάντησε ένα από τα πιο χρεωμένα στην Ευρώπη και λόγω της επιβάρυνσης των δημοσίων οικονομικών από τις γρήγορες συντάξεις. Πρόσφατη μελέτη του ΔΝΤ, συμπεραίνει ότι "δεν μπορέσαμε να διαπιστώσουμε οιαδήποτε θετική σχέση μεταξύ της αφυπηρέτησης των πιο ηλικιωμένων και της ανεργίας των νέων. Αντίθετα, διαπιστώσαμε μια αρνητική σχέση η οποία καταδεικνύει ότι και οι νέοι και οι ηλικιωμένοι εργάτες είναι ευαίσθητοι στον επιχειρηματικό κύκλο".

Είχα αρχίσει να πείθομαι. Ο νομπελίστας και η πλειοψηφία των σοβαρών οικονομολόγων και μελετών συμφωνούν ότι το όριο αφυπηρέτησης δεν σχετίζεται με την ανεργία των νέων. Αντίθετα φαίνεται ότι την ανεργία τον νέων την επηρεάζουν παράγοντες όπως το εκπαιδευτικό σύστημα, η ανισορροπία μεταξύ προσόντων και αναγκών της οικονομίας, το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και τα κίνητρα ή αντικίνητρα που δημιουργεί, η φορολογία κλπ. Κατά συνέπεια, το μόνο αποτέλεσμα που φέρνει σχετικά γρήγορη έξοδος των ηλικιωμένων από την αγορά εργασίας είναι την αύξηση του κόστους των συντάξεων. Την δυσβάστακτη αύξηση δεδομένου και ότι στην Ευρώπη στο παρόν σε κάθε συνταξιούχο αναλογούν 4 εργαζόμενοι ενώ σε 40 χρόνια η αναλογία θα είναι ένα προς δύο. Η αύξηση των ορίων αφυπηρέτησης μάλλον καλό θα κάνει στην οικονομία.

Η πεποίθηση μου αυτή όμως δεν έμελλε να διαρκέσει παρά μόνο για 2 μέρες. Μέχρι που είδα στις ειδήσεις τον αναπληρωτή Κυβερνητικό Εκπρόσωπο να απαντάει στην κριτική της αντιπολίτευσης για την αύξηση της ανεργίας. Με περίσσια σιγουριά μας πληροφόρησε ότι "η επέκταση των ορίων αφυπηρέτησης θα στερήσει χιλιάδες θέσεις εργασίας από άνεργους και ιδιαίτερα νέους". Προβληματίστηκα ξανά. Η αυστηρότητα και η βεβαιότητα στον τόνο της φωνής του κ. Χριστοφίδη δεν άφηνε περιθώριο. Αυτός πρέπει να ξέρει καλύτερα.

 

Flickr Feed

Δευ, 25 Μάρ 2019

 

Με αισθήματα εθνικής  υπερηφάνειας και απεριόριστου σεβασμού, τιμούμε σήμερα την επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας της 25ης Μαρτίου 1821. Τιμούμε επίσης τον άφθαστο ηρωισμό του μεγάλου εθνικού ξεσηκωμού κατά της οθωμανικής τυραννίας, ο οποίος απετέλεσε ορόσημο στην ιστορική πορεία του σύγχρονου ελληνισμού.

Η επανάσταση του 1821 στάθηκε το πιο σημαντικό γεγονός της εποχής του αλλά και απόδειξη ότι η ιστορική μοίρα ενός λαού αλλάζει όταν υπάρχει αγωνιστικότητα, ισχυρή θέληση και πίστη. Παρά τη διχόνοια και τα μελανά της σημεία, οι πρόγονοί μας παρέδωσαν ένα συμβόλαιο ελευθερίας γραμμένο με το αίμα τους.

Η Ελλάδα, περνώντας μέσα από τις συμπληγάδες του διχασμού, τις μικρότητες και τα κατά καιρούς συμφέροντα, κατάφερε τελικά με τον ηρωισμό και την αδάμαστη θέληση των παλικαριών της να αποτινάξει τον τουρκικό ζυγό και να δημιουργήσει το δικό της ελεύθερο κράτος. Με νέους αγώνες και θυσίες στη συνέχεια, ολοκλήρωσε την ανεξαρτησία της για να είναι σε θέση σήμερα να πορεύεται ισότιμα δίπλα στα υπόλοιπα κράτη της ευρωπαϊκής οικογένειας.

Στους επικούς απελευθερωτικούς αγώνες του έθνους, η μικρή Κύπρος έδωσε πρόθυμα το παρόν της, ποτίζοντας έτσι και με το δικό της αίμα το δένδρο της ελληνικής ελευθερίας.

Οι αρχές και τα υψηλά ιδεώδη της επανάστασης του 1821 ως διαχρονική πορεία πλεύσης στην πολυκύμαντη διαδρομή του Ελληνισμού, συνεχίζουν να εμπνέουν και σήμερα τις γενεές των Ελλήνων, εμψυχώνοντάς μας στους δύσκολους και άνισους αγώνες που εξακολουθούμε να διεξάγουμε.  Όπως το 1821 η εθνεγερσία είχε στόχο να απαλλάξει την Ελλάδα από τα δεσμά της καταπίεσης και τον σκοταδισμό του τουρκικού ζυγού, χαρίζοντας στους Έλληνες την ελευθερία να δράσουν ξανά δημιουργικά, έτσι και σήμερα οι αγώνες του κυπριακού ελληνισμού έχουν στόχο να τερματίσουν την κατοχή από τα τουρκικά στρατεύματα και να επιτύχουν μια ειρηνική, βιώσιμη και λειτουργική λύση του εθνικού μας προβλήματος σε μια επανενωμένη Κύπρο.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός χαιρετίζει την εθνική επέτειο της ελληνικής επανάστασης και καλεί τον κυπριακό ελληνισμό σε ενότητα, εθνική ομοψυχία και εγρήγορση για τη σωτηρία της πατρίδας. Πρέπει να εμπνευστούμε από την αθάνατη παράδοση του ’21 και να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, εγκαταλείποντας την πολιτική των συνεχών υποχωρήσεων, και σε αγαστή συνεργασία με την Ελλάδα να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις που θα αποτρέπουν την παγίωση των τετελεσμένων και θα δημιουργούν προοπτική εθνικής δικαίωσης.

Λευκωσία, 25 Μαρτίου 2019

 

 

Κυρ, 24 Μάρ 2019
Ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού, με το πέρας δεντροφύτευσης του Ομίλου Leptos που πραγματοποιήθηκε στην Πάφο, μετά από ερωτήση δημοσιογράφου για την κυπριακή οικονομία προέβη στην πιο κάτω δήλωση:
 
Η οικονομία ενός τόπου στηρίζεται κατά κύριο λόγο στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Γι' αυτό και εμείς είμαστε υπέρ της μείωσης του φόρου και αύξησης των κινήτρων στο κυπριακό επιχειρείν. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι αυτές που θα δημιουργήσουν τις θέσεις εργασίας, αλλά και μέσα από την κερδοφορία θα συνδράμουν δια των φορολογιών στην ενίσχυση των κρατικών εσόδων. Είναι μέσα από τα έσοδα από τις φορολογίες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που μπορεί το κράτος να συντηρεί αλλά και να ενισχύει την κοινωνική του πολιτική. Η οικονομία του τόπου είναι στο σωστό δρόμο, αλλά πάντα θα υπάρχουν κίνδυνοι να χάσουμε την πορεία μας, εάν δεν συνεχίσουμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Πάντα υπάρχουν οι στροφές, πάντα υπάρχουν οι τριγμοί και πρέπει να είμαστε προσεκτικοί για να κρατάμε την οικονομία στην σωστή πορεία. 
 
Σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με την γεωργία, ο Πρόεδρος απάντησε ότι:
 
Η ραχοκοκκαλία της κυπριακής κοινωνίας και οικονομίας είναι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι αυτοεργοδοτούμενοι, οι εργαζόμενοι τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα, αλλά και οι ανθρώποι της υπαίθρου. Πρέπει να στηρίξουμε και θα στηρίξουμε τη γεωργία, γιατί αυτός ο πρωτογενής τομέας είναι πολύ σημαντικός, και για αυτούς που είναι σε αυτές τις δουλειές και για την Κύπρο γενικότερα.
 
Λευκωσία, 24 Μαρτίου 2019
 
 
 
 
Παρ, 22 Μάρ 2019

22 Μαρτίου. Πέντε χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον αδόκητο θάνατο του κορυφαίου στελέχους του Δημοκρατικού Συναγερμού, Τάσου Μητσόπουλου.

Ο Τάσος Μητσόπουλος χαρακτηριζόταν από  το ήθος, την αξιοπρέπεια, την μετριοπάθεια, μα πάνω από όλα την ανθρωπιά του.

Ξεχώριζε για τον σύγχρονο και δημιουργικό του λόγο, αλλά και την αποτελεσματικότητα του. Ευπατρίδης πολιτικός, πιστός στις αξίες της Πατρίδος και του Δημοκρατικού Συναγερμού.

Προσέφερε τα μέγιστα στην παράταξη μας, στην κοινωνία και τον τόπο μας. Διετέλεσε Βουλευτής Λάρνακας από 2006  μέχρι το 2013, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της παράταξης, Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων από την 1η Μάρτιου 2013  μέχρι την 14η Μαρτίου 2014  και Υπουργός Άμυνας από την 14η Μαρτίου 2014 μέχρι την 22α Μαρτίου 2014.

Ο Τάσος Μητσόπουλος ήταν προικισμένος από τις αρετές εκείνες που έχει ανάγκη η κοινωνία από τους πολιτικούς της. Μας λείπει σήμερα ως φίλος, ως πολιτικός, ως πατριώτης. Αιωνία η μνήμη σου, Τάσο μας.

Λευκωσία, 22 Μαρτίου 2019