Σε αναζήτηση Συμμάχων και Στρατηγικής
Παρ, 04 Δεκ 2009

της Ιωάννας Συγκρασίτη

Τον τελευταίο καιρό έχουν πληθύνει οι συζητήσεις αναφορικά με τη στάση, που οφείλει να τηρήσει η κυπριακή κυβέρνηση κατά την επικείμενη αξιολόγηση της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην ΕΕ τον προσεχή Δεκέμβριο. Ταυτόχρονα, πολλά είναι και τα κυοφορούμενα σενάρια, που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, είτε ως φήμες είτε ως διαρροές και αφορούν τον τρόπο, που τελικά θα πολιτευτεί η Κυπριακή Δημοκρατία στο κρίσιμο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου.

Δύο είναι λοιπόν τα κρίσιμα πολιτικά συμπεράσματα που εξάγονται από τις παραπάνω δύο διαπιστώσεις: Πρώτον, το ζήτημα της αξιολόγησης των ευρωπαϊκών επιδόσεων της Τουρκίας ενδιαφέρει σε μεγάλο βαθμό την κυπριακή κοινή γνώμη καθώς συνδέεται άμεσα και με τις εξελίξεις στο εθνικό θέμα. Δεύτερον, υπάρχει μια αντικειμενική δυσκολία να κατανοήσει ο μέσος πολίτης, τη στάση της κυπριακής κυβέρνησης σ’ ένα τόσο σοβαρό ζήτημα. Δυσκολία που πηγάζει από την απουσία ξεκάθαρης και μακρόπνοης στρατηγικής σ’ ένα καίριας σημασίας -για τα συμφέροντα και το μέλλον του τόπου- θέμα. Και ως γνωστόν «δεν υπάρχει ούριος άνεμος γι’ αυτόν που δεν γνωρίζει πού θέλει να πάει».

Έχουν -ήδη- περάσει πέντε ακριβώς χρόνια, από το Δεκέμβριο του 2004, όταν δηλαδή οριστικοποιήθηκε η απόφαση για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων ΕΕ-Τουρκίας και η τελευταία, παρόλο που η Κυπριακή Δημοκρατία δεν της αρνήθηκε την ευρωπαϊκή της προοπτική (βλέπε μη χρήση βέτο), δεν εκπλήρωσε καμία εκ των υποχρεώσεων που είχε αναλάβει (π.χ. Πρωτόκολλο Άγκυρας κλπ.).

Λύπη και απογοήτευση όμως, πρέπει να προκαλεί και το γεγονός, ότι στα πέντε αυτά χρόνια, η κυπριακή κυβέρνηση, δεν ανέπτυξε καμία ουσιαστική στρατηγική για να ανασχέσει και ν’ αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την τουρκική αδιαλλαξία και προκλητικότητα στο ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ανατρέχοντας στην ιστορία της διεθνούς και ευρωπαϊκής διπλωματικής ιστορίας, διαπιστώνουμε ότι κανένα κράτος, το οποίο δεν είχε αξιόπιστη εξωτερική πολιτική, δεν πέτυχε να προωθήσει αποτελεσματικά τις θέσεις και τις επιδιώξεις του. Η εξωτερική πολιτική βασίζεται σε συγκεκριμένες παραμέτρους: απαιτεί όραμα, ρεαλισμό, συνέπεια και συνέχεια. Πάνω από όλα όμως, απαιτεί συγκροτημένη και ξεκάθαρη στρατηγική. Να ξέρεις τι θέλεις και να γνωρίζεις πώς να το κερδίσεις!

Κανένα κράτος δεν πέτυχε να ενισχύσει τη θέση του, χωρίς να έχει εκ των προτέρων χαράξει τον τρόπο με τον οποίο θα πολιτευτεί διεθνώς. Πόσο μάλλον ένα κράτος όπως η Κύπρος που επιπρόσθετα αντιμετωπίζει και ένα τόσο σοβαρό πολιτικό πρόβλημα σαν το κυπριακό. Το γεγονός, ότι η παρούσα κυβέρνηση, απαρτίζεται και στηρίζεται από πολιτικά κόμματα, τα οποία αποτελούσαν τις ίδιες συνιστώσες κομματικές ομάδες, που συμμετείχαν και στην προηγούμενη συγκυβέρνηση, ενισχύει το επιχείρημα, ότι είναι αδικαιολόγητη η έλλειψη στρατηγικής επί του θέματος.

Αντιθέτως, τα πέντε αυτά χρόνια, οι δύο διαδοχικές κυβερνήσεις, δεν ακολούθησαν μια συγκροτημένη στρατηγική αναφορικά με την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας και δεν εκμεταλλεύτηκαν επαρκώς τη θέση της Κύπρου ως πλήρους μέλους της ΕΕ. Δεν προσπάθησαν να αποτελέσει η Κύπρος μέρος συμμαχιών για άλλα ζητήματα ευρύτερου κοινοτικού ενδιαφέροντος, πέραν του Κυπριακού.

Την ίδια στιγμή, ο ΔΗΣΥ, παρά το γεγονός ότι βρισκόταν στην αντιπολίτευση, αξιοποίησε, με κάθε τρόπο τη θέση του στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ), για να προωθήσει -πάντοτε τις θέσεις του Εθνικού Συμβουλίου- επί του Εθνικού μας προβλήματος. Τα παραδείγματα πολλά. Να αναφέρουμε μόνο, το ψήφισμα για το Κυπριακό, που υιοθέτησε το ΕΛΚ, μετά από πρόταση του ΔΗΣΥ, στο Συνέδριό του, που διεξήχθη στη Ρώμη το 2006, την ειδική παράγραφο για επίλυση του κυπριακού προβλήματος, που εντάχθηκε στο προεκλογικό πρόγραμμα του ΕΛΚ για τις Ευρωεκλογές του 2009, την προσπάθεια που έχει αναλάβει ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ να ενημερώνει τους προέδρους των κομμάτων, που συμμετέχουν στο ΕΛΚ, οι περισσότεροι των οποίων, είναι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, αναφορικά με τις επίσημες θέσεις της κυπριακή πολιτείας για το Κυπριακό πρόβλημα κ.ά.

Στο ίδιο μήκος κύματος, κινείται και η Νεολαία του ΔΗΣΥ, στα πλαίσια των διεθνών και ευρωπαϊκών πολιτικών οργανώσεων νεολαίας που συμμετέχει.

Την ίδια τακτική οφείλει να ακολουθήσει και η κυβέρνηση, για να ενισχύσει τη θέση της Κύπρου στη διεθνή σκακιέρα και στα διεθνή φόρα, αλλά, προϋπόθεση για να γίνει αυτό, είναι η ύπαρξη στρατηγικής. Γιατί όπως είπαμε δεν υπάρχει ούριος άνεμος γι’ αυτόν που δεν γνωρίζει πού θέλει να πάει!

 

Flickr Feed

Δευ, 27 Μάρ 2017

Δελτίο Τύπου Δημοκρατικού Συναγερμού

Είναι πια ολοφάνερη η μόνη έγνοια που έχει στο νου ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος. Από τώρα και για τις επόμενες 300 μέρες θα κοιμάται και θα ξυπνά με ένα και μόνο στόχο: πώς θα βρεθεί ο ίδιος στην καρέκλα.

Για τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ δεν υπάρχει Κυπριακό, αλλά μόνο η επιδίωξή του να κατακτήσει προσωπικά τον προεδρικό θώκο.

Πώς όμως να υπάρχει Κυπριακό για τον κ. Νικόλα Παπαδόπουλο όταν για να διεκδικήσει την καρέκλα έχει συστρατευτεί με τις πιο ακραίες θέσεις που θα ήθελαν να σταματήσει κάθε διαπραγμάτευση; Το πολιτικό συνονθύλευμα του οποίου θέλει να ηγηθεί έχει καθαρό όνομα και στόχο: είναι εκείνοι που δεν θέλουν διαπραγματεύσεις και εκείνοι που με ηχηρά όσο και κενά συνθήματα προσπαθούν να κάνουν τον κόσμο να συνηθίσει την τουρκική κατοχή.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός θεωρεί ότι με την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων που μπορεί να ακολουθήσει την κοινωνική συνάντηση που έχει εξαγγελθεί, πρέπει να φέρουμε ξανά την Τουρκία στη θέση εκείνη όπου θα οφείλει να πάρει αποφάσεις και για την απόσυρση των στρατευμάτων και για τον τερματισμό της κατοχής, αλλά και των εγγυήσεων.

Αντίθετα ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος και οι ακραίες δυνάμεις που μπορεί να τον ακολουθήσουν δεν χάνουν ευκαιρία να «πυροβολούν» τη διαδικασία διαπραγμάτευσης, ελπίζοντας ότι η στασιμότητα θα τους δώσει την καρέκλα και την εξουσία. 

Κυρ, 26 Μάρ 2017

Δήλωση του Εκπροσώπου Τύπου του ΔΗΣΥ κ. Πρόδρομου Προδρόμου.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ξέρει πολύ καλά πώς θα χειριστεί το θέμα για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων και η παράταξή μας ξέρει πώς να στηρίζει απόλυτα τις προσπάθειές του

Βλέπουμε διάφορα δημοσιεύματα. Με διάφορες εκτιμήσεις και ισχυρισμούς σχετικά με το κενό διάστημα των διαπραγματεύσεων και τη συνέχεια.

Για μας ένα πράγμα είναι σίγουρο: ο Δημοκρατικός Συναγερμός τάσσεται υπέρ της συνέχισης των διαπραγματεύσεων. Θεωρούμε ότι υπάρχει ανάγκη να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες γιατί είναι προς το συμφέρον του κυπριακού ελληνισμού και της Κύπρου ολόκληρης.

Είναι όμως άλλο ένα πράγμα που είναι σίγουρο: την αρμοδιότητα για τη διαπραγμάτευση την έχει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Η παράταξή μας στηρίζει απολύτως τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στις επιλογές που κάνει και στους χειρισμούς που κρίνει ωφέλιμους για το σκοπό αυτό. Διότι ξέρουμε ότι ο Πρόεδρος βασίζεται σε θέσεις αρχών και διεκδικεί εκείνα που χρειάζεται η Κύπρος και ο κυπριακός ελληνισμός.

Βλέπουμε τα δημοσιεύματα… Είναι βέβαια δικαίωμα του καθενός να προβάλλει εκτιμήσεις και να γράφει ό,τι θέλει και ό,τι κρίνει σωστό. Ένθεν και ένθεν.

Εμείς υπογραμμίζουμε ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ξέρει πολύ καλά πώς θα χειριστεί το θέμα και η παράταξή μας ξέρει πώς θα στηρίξει τις προσπάθειές του.

Λέμε ότι οι διαπραγματεύσεις πρέπει να συνεχιστούν από εκεί που σταμάτησαν όταν αποχώρησε ο Τουρκοκύπριος ηγέτης. Ελπίζουμε ότι ο κ. Ακκιντζί θα επιστρέψει και θα επιβεβαιώσει και εκείνο που είπε ο εκπρόσωπός του, ότι δηλαδή δεν επηρεάζεται από το δημοψήφισμα του Απριλίου στην Τουρκία.

Μπορεί να φαίνεται λογικά δύσκολο να υπάρξει πρόοδος πριν το περιβόητο δημοψήφισμα του Ταγίπ Ερντογάν. Μπορεί ακόμα να φαίνεται αμφίβολο αν γενικά η Άγκυρα θα λογικευτεί. Εξάλλου ποτέ δεν κρύψαμε ότι παρά την πρόοδο που καταγράφηκε στο τελευταίο διάστημα, παραμένουν δυσκολίες και διάσταση σε κάποια σημαντικά θέματα.

Έχουμε όμως κάθε λόγο να θέλουμε να συνεχιστεί η διαπραγμάτευση από την ώρα που ξέρουμε και όλοι ομολογούμε πως μόνο με μια πολιτική συμφωνία μπορεί να τερματίσουμε την κατοχή και την ανωμαλία στον τόπο μας.

Πρέπει η διαπραγμάτευση να συνεχιστεί από εκεί που είχαμε μείνει, με τη Διάσκεψη της Γενεύης, περιμένοντας να δεχτεί η Τουρκία ότι δεν μπορεί να κατέχει εδάφη ούτε να διατηρεί στρατεύματα στην Κύπρο, αλλά ούτε να αξιώνει δικαιώματα εγγυήσεων, δηλαδή επέμβασης και ανάμιξης. Να συνεχιστεί και να καταλήξει αυτή η διαδικασία με την οποία καθιερώθηκε και η ενεργός παρουσία της Ε.Ε. Αλλά και να αντιμετωπιστούν με λογική και καλή θέληση και τα υπόλοιπα ανοιχτά θέματα.

Κυρ, 26 Μάρ 2017

Δελτίο Τύπου Δημοκρατικού Συναγερμού

Μιλά ο Ν. Παπαδόπουλος που μήνες τώρα ασχολείται μόνο με την προεδρία!

-και προτείνει «κοινή στρατηγική» για κόμματα που δεν έχουν κάν κοινό στόχο

Διαμαρτύρεται το ΔΗΚΟ και επικρίνει τον Πρόεδρο του κόμματός μας κ. Αβέρωφ Νεοφύτου ότι «επιτίθεται στον ενδιάμεσο χώρο». Κάτι τέτοιο όμως δεν μπορεί να συμβαίνει, διότι όπως δήλωνε στο ΡΙΚ, στις 9 Μαρτίου,  ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ κ. Μαρίνος Σιζόπυολος « Αυτή την στιγμή η ΕΔΕΚ έχει ξεκαθαρίσει με απόφαση Κεντρικής Επιτροπής ότι για εμάς δεν υπάρχει Ενδιάμεσος Χώρος». Υπενθυμίζουμε ακόμα στο ΔΗΚΟ ότι και η πρόεδρος της «Αλληλεγγύης» είχε δημόσια εξηγήσει ότι για εκείνη «δεν έχει νόημα να μιλάμε για ενδιάμεσο χώρο».

Πώς μπορεί λοιπόν ο κ. Νεοφύτου να επιτίθεται σε κάτι που δεν υπάρχει;

Επισημαίνει ακόμα το ΔΗΚΟ ότι «αντί να ασχολούνται με την τουρκική αδιαλλαξία, με τις απειλές της Τουρκίας και τους εκβιασμούς του Ακκιντζί, αναλώνονται να κατηγορούν τον ενδιάμεσο χώρο». Την ίδια ώρα όλη η Κύπρος βλέπει ότι είναι ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος που εδώ και μερικούς μήνες, περισσότερο από ένα χρόνο πριν τις προεδρικές εκλογές, δεν ασχολείται με ο,τιδήποτε άλλο παρά με την επιθυμία του να διεκδικήσει την προεδρία.

Όσον αφορά τις χτεσινές προκλητικές δηλώσεις του Νικόλα Παπαδόπουλου σχετικά με το τι θα συμβεί στη Βουλή, του υπενθυμίζουμε την αιτιολογία της δικής μας πρότασης νόμου, όπως αυτή είχε κατατεθεί ήδη από τις 10 Φεβρουαρίου και προτού ασχοληθεί κάν με το θέμα η τουρκοκυπριακή πλευρά. Εάν του συμφέρει να κάνει ότι δεν ακούει, αυτό δεν είναι πρόβλημα των θεσμών, αλλά του ιδίου προσωπικά.

Εξάλλου, φαίνεται ότι εκείνο που πραγματικά ενοχλεί τον ίδιο, το κόμμα του και τους συνοδοιπόρους τους, είναι ότι μπορεί να ξεκινήσει και πάλι η διαπραγμάτευση για το Κυπριακό.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός δεν προχωρεί σε «επικρίσεις κατά των κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου». Απλώς, στο άκουσμα της προεκλογικής διαφήμισης για «νέα στρατηγική του Νικόλα Παπαδόπουλου», διερωτόμαστε: πώς μπορεί να υπάρχει πρόταση κοινής στρατηγικής για κόμματα που έχουν διαφορετικό στρατηγικό στόχο; Ποιά μπορεί να είναι κοινή στρατηγική για κόμματα που δεν μπορεί να αποφασίσουν ποια λύση του Κυπριακού επιδιώκουν, αλλά το ένα λέει «επιδιώκεται λύση διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας», το άλλο λέει «η διζωνική είναι ρατσιστική και απορρίπτεται» και κάποιο τρίτο εξαπολύει μύδρους και κατά της ιδέας της «δικοινοτικότητας»;

Δεν πρόκειται για «επικρίσεις», αλλά για αποκάλυψη ότι η «άλλη στρατηγική» είναι απλώς ένα άλλο... πυροτέχνημα.