Τι άλλο θα δουν τα μάτια μας
Παρ, 08 Ιούλ 2011

του Γιώργου Παναγιώτου

Έχει χαθεί κάπως το μέτρο, έχει χαθεί κάπως η ελπίδα, έχει χαθεί όμως, εντελώς η αξιοπρέπεια σε αυτό τον τόπο. Τρία και κάτι χρόνια διακυβέρνησης ΑΚΕΛ και Χριστόφια ήταν υπεραρκετά για να οδηγήσουν τον τόπο σε περίεργα μονοπάτια. Δεν είμαι από αυτούς που μοιρολατρούν, ούτε μέμφομαι για όλα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά δυστυχώς είναι γεγονός ότι έχουν συμβεί τόσα πολλά την τελευταία τριετία, που κάθε μέρα ανοίγεις την εφημερίδα και περιμένεις να δεις τι σκάνδαλο θα αποκαλυφθεί σήμερα. Όχι μόνο αυτό, αλλά και κάθε φορά που θα ανοίξει το στόμα του ο Πρόεδρος σε επίσκεψη εξωτερικού, κρατιέται η ψυχή σου για το τι θα σκεφτεί να πει πάλι. Δεν είναι μόνο η ανεργία που καθηλώνει τους νέους και κρατά πολλούς στο εξωτερικό αλλά είναι και το τι βλέπουν καθημερινά να γίνεται στο νησί μας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο εξάλλου το γεγονός ότι οι νέοι ολοένα και απαξιώνουν περισσότερο την πολιτική.

Το προμήνυμα το είχαμε πάρει τον Φεβρουάριο του 2008 και δεν το είχαμε καταλάβει όταν ο κ. Χριστόφιας πριν την εκλογή του έκανε παρατήρηση σε δημοσιογράφο που τον είχε στριμώξει, με ύφος βέβαια χιλίων καρδιναλίων, να προσέχει πώς του μιλά γιατί μιλάει με τον επόμενο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτή η αλαζονεία προδίκαζε για το τι θα ακολουθούσε στην χώρα τον σκανδάλων.

Η Ακελική μηχανή έβαλε μπρος τον Οκτώβριο του 2008 όταν στον ΘΟΚ ανανεώθηκαν οι συμβάσεις μόνο όσων ηθοποιών ήταν μέλη της ΠΕΟ. Τον ίδιο μήνα στο χωριό Ακάκι η κυβέρνηση φρόντισε να μεταβιβάσει χαλίτικη γη που προοριζόταν για την κοινότητα , στην ΕΔΟΝ, ενώ 7 μήνες μετά ζήσαμε γεγονότα άλλων δεκαετιών όταν η δημοκρατική κυβέρνηση συλλάμβανε δημοσιογράφο-μπλόγκερ που τολμούσε να γράφει στο διαδίκτυο ενάντια στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Στην εξωτερική πολιτική και στο Κυπριακό το Σεπτέμβριο του 2009 πηγαίναμε περίφημα. Η κυβέρνηση μας έκρινε επιτακτική ανάγκη να ανοιχτεί Πρεσβεία, όχι στο Λουξεμβούργο, ούτε στη Μάλτα που δεν είχαμε, αλλά στην χώρα με τα χίλια βέτο, την κουμμουνιστική Κούβα του δικτάτορα Κάστρο με την διακήρυξη ότι είναι φίλοι μας, προκαλώντας βέβαια τη δυσφορία του διεθνούς παράγοντα. Βέβαια καλό είναι να γνωρίζουμε ότι οι φίλοι μας ήταν μία από τις χώρες που είχαν ψηφίσει υπέρ της ένταξης της Τουρκίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Όσο για το Κυπριακό, ήταν η εποχή της μεγάλης έμπνευσης. Εκ περιτροπής προεδρία, σταθμισμένη ψήφος, 50000 έποικοι δεν χρήζουν περαιτέρω σχολιασμού.

Εκεί που νομίζαμε είχαμε βρει την ησυχία μας, σκάνε τα emails για ρουσφέτια από το ΑΚΕΛ μετά από λάθος της γραμματέως, διαρρέουν και οι λίστες για μεταθέσεις στον στρατό από το γραφείο του Προέδρου, αλλά για το κομμουνιστικό κόμμα ήταν σαν να μη συνέβηκε τίποτα. Αφού τα αρνήθηκαν όλα, και για τις δύο περιπτώσεις, παραιτείται ο φίλος του Προέδρου Βάσος Γεωργίου ρίχνοντας τα πυρά, πού αλλού, στην γραμματέα του, λέγοντας ότι αυτός δήθεν δεν είχε ιδέα. Το σίγουρο είναι ότι κάτι τρέχει με τις γραμματείς του ΑΚΕΛ.

Πάντως η 3ετία Χριστόφια μας επιφύλασσε και την άγνωστη πλευρά του Προέδρου μας. Αυτήν δηλαδή του ρήτορα, αφού κάθε φορά που μιλούσε εκτός κειμένου μας έπιαναν ταχυπαλμίες. Στο Brookings Institute στην Αμερική μίλησε για δύο εισβολείς και για δύο μητέρες πατρίδες, σε δεξαμενή σκέψης στης Βρυξέλλες δήλωσε με περηφάνια ότι είναι κομμουνιστής ξεχνώντας ότι το ακροατήριο του ήταν από χώρες που είχαν υποφέρει από τον κομμουνισμό. Στην Βουλή των Ελλήνων είχε αναλωθεί να εξηγεί ότι είμαστε Κύπριοι και όχι Έλληνες, ενώ επέμενε να σχολιάζει το βίντεο ενός ανήλικου και του παππού του στο διαδίκτυο. Στην επίσκεψη του Σύριου Προέδρου μας είχε πει το ότι είμαστε περισσότερο Σύριοι αντί Έλληνες, ενώ στο Παγκύπριο Συνέδριο της ΠΟΦΕΝ μας μίλησε για το «ένα σου και ένα μου» λέγοντας ουσιαστικά ότι είμαστε πάτσι με τους Τούρκους, διότι μας έκαναν και μετά τους κάναμε και εμείς (οι οπαδοί του ΑΠΟΕΛ). Στο ίδιο συνέδριο μίλησε ειρωνικά για τους διαφωνούντες με την πολιτική του αποκαλώντας τους «ωραίους Έλληνες». Αλησμόνητο δε, θα μείνει και το φοβερό του λάθος να κατηγορήσει τον κ. Χάσικο ότι πήρε επίδομα ανεργίας λέγοντας μάλιστα ότι αν ήταν δικός του υπουργός θα ζητούσε την παραίτηση του. Όταν βέβαια αποκαλύφθηκε η αλήθεια ότι δεν ήταν ο κ. Χάσικος που πήρε, αλλά ο κ. Ιακώβου, αρκέστηκε σε ένα επιθετικό συγγνώμη αλλά ουδείς παραιτήθηκε. Βέβαια οι περισσότερες δηλώσεις, αν τύχουν σοβαρής ανάλυσης, λαμβάνοντας υπόψη και την ύπαρξη προπαγανδιστικών επιτελείων στο ΑΚΕΛ, θα δούμε ότι είχαν γίνει σκόπιμα για να δυναμώσουν την ακροδεξιά πτέρυγα της Κύπρου προς συμφέρον του ΑΚΕΛ, αλλά αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο.

Το αποκορύφωμα βέβαια της τρομερής αυτής διακυβέρνησης ήταν το μπαράζ σκανδάλων του τελευταίου 9μήνου. Αφού έγινε η παρέλαση τον Οκτώβριο με την παντελή απουσία των ελληνικών σημαιών, ο κ. Παπασάββας φτιάχνει τα δόντια του από το δημόσιο ταμείο υπεξαιρώντας 17 χιλιάδες ευρώ, χωρίς βέβαια να παραιτείται όταν αυτό το γεγονός είδε το φως της δημοσιότητας. Το Νοέμβριο του 2010 είχαμε το σκάνδαλο της Eurocypria με τα 35 εκατομμύρια να πηγαίνουν χαμένα και αρκετό κόσμο να μένει άνεργος χωρίς κάποιος να αναλαμβάνει ευθύνες. Και βέβαια τον τελευταίο μήνα είχαμε τα καλύτερα. Παράνομος διορισμός του κ. Χριστοφίδη στην ΕΠΑ, παράνομος διορισμός χωρίς σύμβαση του κ. Σαββίδη, και ο κ. Μολέσκης να διορίζει με αδρό μισθό τους φίλους της κόρης του με ένα καλά οργανωμένο σχέδιο προσφορών.

Όλα αυτά σε διάστημα μόνο 3 και κάτι χρόνων. Όλα αυτά, και κανένα συγγνώμη, καμία τιμωρία, καμία παύση. Το μόνο που είδαμε, ήταν τον Πρόεδρο να κλαίει και να μιλάει για προσπάθεια πολιτικής του εξόντωσης, και βέβαια όποιος τολμήσει να τους κρίνει και να σχολιάσει τα κακώς έχοντα θέλει να υποσκάψει τον καλό μας Πρόεδρο.

Βλέποντας λοιπόν όλα αυτά, βλέποντας του 30000 ανέργους, βλέποντας την κυβέρνηση να μας λέει την μια ότι ξεπεράσαμε την κρίση και την άλλη να μας λέει ότι πρέπει να πάρουμε μέτρα για να μην πάθουμε όπως την Ελλάδα, βλέποντας ότι χωρίς ρουσφέτι δεν βρίσκεις δουλειά, η νεολαία έχει χάσει την ελπίδα της για ένα καλό μέλλον. Η πολιτική απαξιώνεται αναγκαστικά και χάνεται δραματικά η εμπιστοσύνη. Για πολλούς ο δρόμος του εξωτερικού φαντάζει μονόδρομος αφού εκτός του ότι τα πανεπιστήμια μας παράγουν ανέργους, η κυβέρνηση μας φροντίζει να επιβάλλει την αδικία.

Εντάξει, δεν λεω, και άλλες κυβερνήσεις κάνανε παρατυπίες. Αλλά όχι μπροστά στα μάτια μας. Όχι τόσο προκλητικά, που να ζητούν και τα ρέστα από πάνω. Σίγουρα, το ΑΚΕΛ έπρεπε να κυβερνήσει κάποτε αυτό το χώρο, αλλά όχι τώρα, και όχι με αυτό τον τρόπο.

Ειλικρινά δεν ξέρω τι άλλο θα δουν τα μάτια μας !

 

 

Flickr Feed

Παρ, 23 Ιούν 2017

Ανακοίνωση Εκπρ. Τύπου ΔΗΣΥ, Πρ. Προδρόμου

Υιοθετώντας πλήρως τις συστάσεις της UNESCO και συμπαραστεκόμενοι στην Ελληνική κυβέρνηση, αναμένουμε από την Τουρκία να εγκαταλείψει τις απαράδεκτες παρεμβάσεις στην Αγία Σοφία.

Εκφράζουμε την έντονη αντίθεσή μας στην απόπειρα να αλλοιωθεί ο χαρακτήρας του ιστορικού μνημείου της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς που είναι ο ναός της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη και να μετατραπεί ουσιαστικά σε τζαμί.

Εκτός από καταδικαστέα, αυτή η ενέργεια προκαλεί και έντονη ανησυχία από τη στιγμή που παίρνει καθαρά την τροπή κρατικής πολιτικής. Είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό ότι με τα επικίνδυνα φαινόμενα θρησκευτικού φανατισμού και μίσους που καλλιεργούνται στις μέρες μας, η ίδια η κυβέρνηση της Τουρκίας δείχνει να κινείται με λογική πολιτικής χρήσης της θρησκείας.

Εκφράζοντας την πλήρη συμπαράστασή μας στην ελληνική κυβέρνηση, αναμένουμε ότι θα βρουν την απήχηση που ταιριάζει τα διαβήματά της στη διεθνή κοινότητα και στον πολιτισμένο κόσμο. Υιοθετώντας πλήρως τη θέση της UNESCO και πιστεύοντας ότι “η Αγία Σοφία είναι ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία της πολιτιστικής κληρονομιάς στον κόσμο και έχει υψηλό συμβολισμό για πολλούς πολιτισμούς, άρα είναι παγκόσμιο”, αναμένουμε από τις τουρκικές αρχές να την σεβαστούν και να ανταποκριθούν στις συστάσεις του πολιτιστικού βραχίονα των Ηνωμένων Εθνών και να εγκαταλείψουν τις προκλητικές ενέργειες και παρεμβάσεις.

Παρ, 23 Ιούν 2017

Με αφορμή τα 41 χρόνια από την Ίδρυση του, ο Δημοκρατικός Συναγερμός

σας προσκαλεί σε γιορταστική συναυλία με την

Λαϊκή Ορχήστρα

υπό την διεύθυνση του Μάριου Μελετίου.

4 Ιουλίου 2017 - ώρα 7:00 μ.μ.

στο Πάρκο Ακρόπολης

 

Πεμ, 22 Ιούν 2017

Δηλώσεις του Κοιν. Εκπροσώπου κ. Νίκου Τορναρίτη μετά την συνάντηση της ηγεσίας ΔΗΣΥ με την Πρέσβειρα των ΗΠΑ κα. Kathleen Ann Doherty.


Σήμερα με την συνάντηση με την Πρέσβειρα των ΗΠΑ, έκλεισε ένας κύκλος συναντήσεων της ηγεσίας του ΔΗΣΥ ΜΕ τους πρέσβεις των Μονίμων Μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας των Η.Ε.

Πρέπει να σας αναφέρω ότι οι συναντήσεις υπήρξαν παραγωγικές. Ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ ανέπτυξε στους συνομιλητές του, τις θέσεις της πλευράς μας όσον αφορά το κυπριακό και ειδικότερα το μεγάλο θέμα της Ασφάλειας.

Πρέπει να πω ότι βρήκαμε ανταπόκριση από τους συνομιλητές μας. Βρήκαμε ανταπόκριση στο γεγονός ότι το απηρχαιωμένο σύστημα εγγυήσεων του 1960, δεν πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει. 

Από κει και πέρα πρέπει να σας πω ότι όλοι οι συνομιλητές μας έχουν εκφράσει την επιθυμία να συμβάλουν ενεργά στην διάσκεψη της Ελβετίας στο Κρανς Μοντάνα.

Όσον αφορά τον δημόσιο διάλογο σε σχέση με το κοινό έγγραφο των Η.Ε. το οποίο είναι εμπιστευτικό, άρα και δεν μπορώ να παραθέσω και να αναλύσω επακριβώς το τι αναφέρεται στο συγκεκριμένο έγγραφο. Εκείνο που μπορώ να σας πως είναι ότι είναι ένα έγγραφο εργασίας και ταυτόχρονα πολιτικό έγγραφο. Μπορώ να σας προσθέσω ότι καταθέσαμε και καταθέτουμε παρατηρήσεις. Υπάρχουν σημεία τα οποία είναι θετικά για την πλευρά μας και υπάρχουν και σημεία, όπως είπα,  για τα οποία θα καταθέσουμε τις παρατηρήσεις μας. Γενικά κρίνουμε ότι το συγκεκριμένο έγγραφο κινείται προς την σωστή κατεύθυνση, από κει και πέρα παραμένει ένα έγγραφο εργασίας.

Εμείς, αναμένουμε στην Ελβετία, στο Κρανς Μοντάνα, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, την Τουρκία. Αυτά όλα τα μηνύματα που στέλνει τον τελευταίο καιρό να τα εφαρμόσει στην πράξη. Να καταθέσει προτάσεις τέτοιες, μέσα από τις οποίες διαγράφονται τα επεμβατικά δικαιώματα στην Κύπρο και αποχωρεί πλήρως ο κατοχικός στρατός.

Ερώτηση: Λεπτομέρειες του εγγράφου έχουν ήδη δημοσιευτεί και γίνεται πολύ συζήτηση για το τι προτείνει ο κ. Έιντε σε σχέση με αντικατάσταση της συνθήκης εγγυήσεων με μια συνθήκη εφαρμογής και πολλοί θεωρούν ότι αυτή η πρόταση εμπεριέχει κινδύνους για την Κ.Δ.. Έχετε να κάνετε κάποιο σχόλιο;      

Πάντοτε η πλευρά μας τοποθετείτο και έλεγε ότι θέλουμε και την εγγύηση εφαρμογής της λύσης. Να σας υπενθυμίσω ότι ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που ο λαός μας στο παρελθόν απέρριψε ένα σχέδιο των Η.Ε. (σ.σ. που δεν περιείχε εγγύηση εφαρμογής λύσης). Εμείς θέλουμε την εγγύηση εφαρμογής της λύσης. Τώρα, το ποιος τελικά θα είναι ο μηχανισμός εκείνος, που θα εγγυηθεί την εφαρμογή της λύσης, θα το δούμε στην Ελβετία. Είναι θέμα των συνομιλιών, δεν είναι προφανώς θέμα, κανενός άλλου.