Τι συμβαίνει με τον Δημήτρη Χριστόφια; (Μέρος 2ο)
Παρ, 07 Οκτ 2011

του Χαράλαμπου Σταυρίδη

Σε προηγούμενο άρθρο είχαμε αναλύσει τις συνθήκες που οδήγησαν στη θεαματική κατάρρευση της θετικής εικόνας και εμπιστοσύνης που απολάμβανε ο Δημήτρης Χριστόφιας, μετά την εκλογή του το 2008. Είχαμε σκιαγραφήσει πώς η έντονη επιθυμία του να καταστεί ο πρώτος κομμουνιστής Πρόεδρος αλλά και τα φοβικά σύνδρομα που του είχε επιφέρει η πρώιμη αμφισβήτηση του στο ΑΚΕΛ, οδήγησαν στη δημιουργία ενός στενού κύκλου λήψεως αποφάσεων (ο οποίος αποτελείτο αποκλειστικά από συγγενικά και φιλικά προς τον ίδιο πρόσωπα) και στην απουσία εσωκομματικών αντιστάσεων, πρακτική που στόχευε στον καλύτερο έλεγχο του κόμματος ενόψει δύσκολων και πολλές φορές αντίθετων με την ιδεολογία της αριστεράς, αποφάσεων, που απαιτούσε η πορεία προς τον προεδρικό θώκο.

Είχαμε ακόμη διαπιστώσει ότι, οι πρωτύτερες πολιτικές του εμπειρίες, ελάχιστα τον είχαν προετοιμάσει για τις προκλήσεις διακυβέρνησης ενός σύγχρονου και φιλελεύθερου κράτους, ενταγμένου και επίσημα (μετά την ένταξη στην Ε.Ε.) στην δυτική σφαίρα επιρροής. Στις κομματικές ακτίβ, ο Δημήτρης Χριστόφιας έμαθε να συμπεριφέρεται ως συνδικαλιστής και πολέμιος της Δύσης, αδυνατώντας να αντιληφθεί τις πραγματικές διαστάσεις των καθημερινών προβλημάτων και να πάρει ορθολογικές αποφάσεις μακρυά από ιδεολογικές αγκυλώσεις. Ιδιαίτερα όμως, όντας ο εκλεκτός του Εζεκία Παπαϊωάννου, είχε μάθει από νωρίς τι εστί τυφλή υπακοή. Αργότερα, ως ο ανώτατος άρχοντας του τόπου, απαιτούσε την ίδια τυφλή υπακοή, χωρίς να επιδέχεται αμφισβητήσεις και διαφωνίες.

Η μεγαλύτερη στρέβλωση που εγκαταστάθηκε μόνιμα στον λόφο του Προεδρικού, ήταν η απροθυμία και ο φόβος ανάμεσα στους συνεργάτες του Προέδρου να έρθουν σε αντιπαράθεση με τις προσταγές του, αφού γνώριζαν ότι αυτές αντανακλούν ριζωμένες ιδεολογικές πεποιθήσεις, κάτι που προφανώς ώθησε τους περισσότερους απλά να διεκπεραιώνουν τις επιθυμίες του. Χαρακτηριστικές είναι οι παραδοχές του τεως ΥΠΕΞ, Μάρκου Κυπριανού, σε ξένους διπλωμάτες για το θέμα της κατάσχεσης του φονικού φορτίου, ότι ο Δημήτρης Χριστόφιας είχε ιδεολογικοποιήσει το θέμα με την εμμονή του να κρατήσει το φορτίο στην Κύπρο. Ωστόσο, ο ίδιος δεν είχε βρει ποτέ το θάρρος να εκφράσει στον Πρόεδρο την διαφωνία του. Ακόμη πιο συγκλονιστική, ήταν η παραδοχή του τέως ΥΠΑΜ, Κώστα Παπακώστα, ενώπιον της διερευνητικής επιτροπής του Πόλυ Πολυβίου, αναφέροντας ότι, ακόμη και μετά τις πρώτες εκρήξεις στα φουσκωμένα εμπορευματοκιβώτια, σχεδόν μια βδομάδα πριν από την φονική έκρηξη, δεν είχε τολμήσει να ενημερώσει τον Δημήτρη Χριστόφια. «Ήταν στην Ουκρανία ο Πρόεδρος», ψέλλισε. «Τι να του έλεγα;»

Υπάρχουν φυσικά και σωρεία άλλων παραδειγμάτων, άσχετα με την φονική έκρηξη. Παραθέτουμε ορισμένα για σκοπούς αναφοράς: Η γελοιοποίηση του τέως υπουργού Οικονομικών, Χαρίλαου Σταυράκη και των τεχνοκρατών του, οι οποίοι μάταια προσπαθούσαν να πείσουν τον Χριστόφια για διορθωτικά μέτρα που έπρεπε να παρθούν στην οικονομία. Όχι μόνο συναντούσαν την οργίλη αντίδραση του Προεδρικού, αλλά συνήθως τους άφηνε εκτεθειμένους, υιοθετώντας εντελώς αντίθετες εισηγήσεις. Αποτέλεσμα; H κατάρρευση της κυπριακής οικονομίας σε χρόνο ρεκόρ, αφού σήμερα βρίσκεται ένα βήμα πριν από την ένταξη της στον μηχανισμό στήριξης. Παρόμοια αντιμετώπιση είχαν και τα σώματα ασφαλείας, αφού από την μια έπαιρναν εντολές από τον υπουργό Δικαιοσύνης για πάταξη του εμπορίου ναρκωτικών και αντιμετώπιση του φαινομένου της λαθρομετανάστευσης και στην συνέχεια γελοιοποιούνταν από την ίδια την κυβέρνηση για τις ενέργειες της στο θέμα της λαθρομετανάστευσης. Η δε επιλεκτική απελευθέρωση ατόμων που εμπλέκονταν σε εμπόριο ναρκωτικών με πολιτικές παρεμβάσεις, αποτέλεσε ακόμη ένα πλήγμα στην ήδη δεινοπαθούσα αστυνομική δύναμη.

Όλα αυτά, έχουν δημιουργήσει φοβικά σύνδρομα σε όλα τα βασικά στελέχη της σημερινής διακυβέρνησης, με αποτέλεσμα να συντηρείται μια εικονική πραγματικότητα που καμία σχέση δεν έχει με την πραγματικότητα. Σήμερα ο Δημήτρης Χριστόφιας (όσο παράξενο και αν ακούγεται), νοιώθει αδικημένος! Αυτός ο «αγνός άνθρωπος του λαού», δεν μπορεί να το χωνέψει ότι θα καταγραφεί στην ιστορία ως ο χειρότερος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στο μυαλό του, επιβεβαιώνονται τα λόγια της μητέρας του Αννούς, όταν αυτή τον συμβούλευε να μην διεκδικήσει την Προεδρία, λέγοντας: «Θα σου φορτώσουν την διχοτόμηση γιέ μου». Σήμερα, βρίσκεται σε μια μόνιμη και διαρκή συναισθηματική φόρτιση, η οποία τον σπρώχνει να λέει τα λάθος πράγματα, τη λάθος στιγμή, ακόμη και όταν βρίσκεται σε σημαντικότατες διπλωματικές αποστολές. Για όσους λοιπόν διερωτούνται πού είναι οι επικοινωνιολόγοι του Δημήτρη Χριστόφια, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι και οι ίδιοι πασχίζουν να ξεπεράσουν το αυτοδημιούργητο σύνδρομο κατατρεγμού, το οποίο εκτός από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, φαίνεται να παρασύρει μαζί του και το κόμμα της Αριστεράς...

 

 

Flickr Feed

Τετ, 28 Ιούν 2017

Ανακοίνωση Γραμματείας Διακοινοτικής Συνεργασίας ΔΗΣΥ

Επιζητούμε πρόσθεση, όχι αφαίρεση. Πολλαπλασιασμό, όχι διαίρεση.

Οι διαπραγματεύσεις έχουν μπει στην τελική ευθεία. Οι επόμενες ώρες είναι κρίσιμες για το μέλλον του τόπου μας.

Στηρίζουμε την προσπάθεια που γίνεται στο Κραν Μοντανά με την ευχή και την ελπίδα να επιτευχθεί μια συνολική συμφωνία που θα τερματίζει την τουρκική κατοχή και τον βίαιο και παράλογο διαχωρισμό των ανθρώπων του τόπου μας, η οποία θα προσφέρει ασφάλεια, ευημερία και προοπτική σε όλους τους νόμιμους κατοίκους της Κύπρου.

Η Γραμματεία Διακοινοτικής Συνεργασίας του ΔΗΣΥ ήταν εξαρχής και παρούσα σε όλες τις εκδηλώσεις στήριξης της προσπάθειας. Δηλώνουμε και απόψε στις 7 μ.μ. το παρόν μας στο τέρμα της Λήδρας.

Είμαστε αταλάντευτα υπέρ της απαλλαγής της Κύπρου από ξένες επικυριαρχίες, υπέρ της συνύπαρξης, υπέρ της ειρήνης, υπέρ της αμοιβαίας προκοπής. Το μήνυμα απόψε είναι ένα: Επιζητούμε πρόσθεση, όχι αφαίρεση. Πολλαπλασιασμό, όχι διαίρεση.

Τετ, 28 Ιούν 2017

Δελτίο Τύπου Γυναικείας Οργάνωσης Δημοκρατικού Συναγερμού

Η Γυναικεία Οργάνωση του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΓΟΔΗΣΥ) στηρίζει την αποψινή δικοινοτική εκδήλωση της πρωτοβουλίας #unitecyprusnow

Η Γυναικεία Οργάνωση του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΓΟΔΗΣΥ), στηρίζει την προσπάθεια που καταβάλλει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης στο Κραν Μοντάνα της Ελβετίας για επιτυχή κατάληξη των συνομιλιών σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο λύσης του κυπριακού.

Έχοντας απόλυτη επίγνωση της κρισιμότητας των στιγμών καλούμε τις γυναίκες της Κύπρου να στείλουν ηχηρό μήνυμα αγωνιστικότητας, ειρήνης και συμφιλίωσης με την παρουσία τους στην δικοινοτική εκδήλωση της πρωτοβουλίας #unitecyprusnow απόψε Τετάρτη, 28 Ιουνίου στις 7μμ στο τέρμα της οδού Λήδρας.

Ο αγώνας για απελευθέρωση και επανένωση της πατρίδας μας είναι κοινός και υπερκομματικός. Η παρουσία μας στέλνει ηχηρό μήνυμα προς την διεθνή κοινότητα και τις εγγυήτριες δυνάμεις ότι επιθυμούμε ένα ειρηνικό μέλλον στην Κύπρο, δίχως εγγυήσεις, στρατούς κατοχής και συρματομπλέγματα.

Τρι, 27 Ιούν 2017

Γραπτή Δήλωση του Προέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού για τη Διάσκεψη των Η.Ε. για την Κύπρο, από τη Γερμανία 

Προχωράμε στη Διάσκεψη των Η.Ε. για την Κύπρο με αποφασιστικότητα, καλή διάθεση και την πολιτική βούληση για μια συνολική συμφωνία για την επίλυση του Κυπριακού. Στη Διάσκεψη αυτή έχουμε την ευκαιρία να διαπραγματευτούμε τις πιο κρίσιμες πτυχές του εθνικού μας ζητήματος, με την ελπίδα ότι μπορεί να απαλλαγεί η πατρίδα μας από εγγυήσεις-παρεμβάσεις και κατοχικά στρατεύματα. 

Χωρίς να προκαταλαμβάνουμε το αποτέλεσμα, θεωρούμε ότι είναι εφικτό να επιτευχθεί μια σωστή συμφωνία. Θα πρέπει, για το σκοπό αυτό, να επικρατήσει μια λογική θεώρηση του καλώς νοούμενου συμφέροντος όλων των ενδιαφερομένων μερών. 

Υπ’ αυτή την έννοια μπορούμε να έχουμε την προσδοκία ότι η Διάσκεψη θα δώσει αποτελέσματα. Αυτό θα εξαρτηθεί βεβαίως και από την πολιτική βούληση και την ετοιμότητα της άλλης πλευράς. 
Η ελληνική κυπριακή πλευρά προσέρχεται πάντως με την αποφασιστικότητα για να εξευρεθεί λύση και αντικρύζει τις διαπραγματεύσεις στο Κραν Μοντανά ως μια ευκαιρία για να πετύχουμε τον πολυπόθητο στόχο της απελευθέρωσης-επανένωσης και ένα λαμπρό μέλλον ειρήνης, συνεργασίας και ευημερίας για την Κύπρο μας.