Τι συμβαίνει με τον Δημήτρη Χριστόφια; (Μέρος 2ο)
Παρ, 07 Οκτ 2011

του Χαράλαμπου Σταυρίδη

Σε προηγούμενο άρθρο είχαμε αναλύσει τις συνθήκες που οδήγησαν στη θεαματική κατάρρευση της θετικής εικόνας και εμπιστοσύνης που απολάμβανε ο Δημήτρης Χριστόφιας, μετά την εκλογή του το 2008. Είχαμε σκιαγραφήσει πώς η έντονη επιθυμία του να καταστεί ο πρώτος κομμουνιστής Πρόεδρος αλλά και τα φοβικά σύνδρομα που του είχε επιφέρει η πρώιμη αμφισβήτηση του στο ΑΚΕΛ, οδήγησαν στη δημιουργία ενός στενού κύκλου λήψεως αποφάσεων (ο οποίος αποτελείτο αποκλειστικά από συγγενικά και φιλικά προς τον ίδιο πρόσωπα) και στην απουσία εσωκομματικών αντιστάσεων, πρακτική που στόχευε στον καλύτερο έλεγχο του κόμματος ενόψει δύσκολων και πολλές φορές αντίθετων με την ιδεολογία της αριστεράς, αποφάσεων, που απαιτούσε η πορεία προς τον προεδρικό θώκο.

Είχαμε ακόμη διαπιστώσει ότι, οι πρωτύτερες πολιτικές του εμπειρίες, ελάχιστα τον είχαν προετοιμάσει για τις προκλήσεις διακυβέρνησης ενός σύγχρονου και φιλελεύθερου κράτους, ενταγμένου και επίσημα (μετά την ένταξη στην Ε.Ε.) στην δυτική σφαίρα επιρροής. Στις κομματικές ακτίβ, ο Δημήτρης Χριστόφιας έμαθε να συμπεριφέρεται ως συνδικαλιστής και πολέμιος της Δύσης, αδυνατώντας να αντιληφθεί τις πραγματικές διαστάσεις των καθημερινών προβλημάτων και να πάρει ορθολογικές αποφάσεις μακρυά από ιδεολογικές αγκυλώσεις. Ιδιαίτερα όμως, όντας ο εκλεκτός του Εζεκία Παπαϊωάννου, είχε μάθει από νωρίς τι εστί τυφλή υπακοή. Αργότερα, ως ο ανώτατος άρχοντας του τόπου, απαιτούσε την ίδια τυφλή υπακοή, χωρίς να επιδέχεται αμφισβητήσεις και διαφωνίες.

Η μεγαλύτερη στρέβλωση που εγκαταστάθηκε μόνιμα στον λόφο του Προεδρικού, ήταν η απροθυμία και ο φόβος ανάμεσα στους συνεργάτες του Προέδρου να έρθουν σε αντιπαράθεση με τις προσταγές του, αφού γνώριζαν ότι αυτές αντανακλούν ριζωμένες ιδεολογικές πεποιθήσεις, κάτι που προφανώς ώθησε τους περισσότερους απλά να διεκπεραιώνουν τις επιθυμίες του. Χαρακτηριστικές είναι οι παραδοχές του τεως ΥΠΕΞ, Μάρκου Κυπριανού, σε ξένους διπλωμάτες για το θέμα της κατάσχεσης του φονικού φορτίου, ότι ο Δημήτρης Χριστόφιας είχε ιδεολογικοποιήσει το θέμα με την εμμονή του να κρατήσει το φορτίο στην Κύπρο. Ωστόσο, ο ίδιος δεν είχε βρει ποτέ το θάρρος να εκφράσει στον Πρόεδρο την διαφωνία του. Ακόμη πιο συγκλονιστική, ήταν η παραδοχή του τέως ΥΠΑΜ, Κώστα Παπακώστα, ενώπιον της διερευνητικής επιτροπής του Πόλυ Πολυβίου, αναφέροντας ότι, ακόμη και μετά τις πρώτες εκρήξεις στα φουσκωμένα εμπορευματοκιβώτια, σχεδόν μια βδομάδα πριν από την φονική έκρηξη, δεν είχε τολμήσει να ενημερώσει τον Δημήτρη Χριστόφια. «Ήταν στην Ουκρανία ο Πρόεδρος», ψέλλισε. «Τι να του έλεγα;»

Υπάρχουν φυσικά και σωρεία άλλων παραδειγμάτων, άσχετα με την φονική έκρηξη. Παραθέτουμε ορισμένα για σκοπούς αναφοράς: Η γελοιοποίηση του τέως υπουργού Οικονομικών, Χαρίλαου Σταυράκη και των τεχνοκρατών του, οι οποίοι μάταια προσπαθούσαν να πείσουν τον Χριστόφια για διορθωτικά μέτρα που έπρεπε να παρθούν στην οικονομία. Όχι μόνο συναντούσαν την οργίλη αντίδραση του Προεδρικού, αλλά συνήθως τους άφηνε εκτεθειμένους, υιοθετώντας εντελώς αντίθετες εισηγήσεις. Αποτέλεσμα; H κατάρρευση της κυπριακής οικονομίας σε χρόνο ρεκόρ, αφού σήμερα βρίσκεται ένα βήμα πριν από την ένταξη της στον μηχανισμό στήριξης. Παρόμοια αντιμετώπιση είχαν και τα σώματα ασφαλείας, αφού από την μια έπαιρναν εντολές από τον υπουργό Δικαιοσύνης για πάταξη του εμπορίου ναρκωτικών και αντιμετώπιση του φαινομένου της λαθρομετανάστευσης και στην συνέχεια γελοιοποιούνταν από την ίδια την κυβέρνηση για τις ενέργειες της στο θέμα της λαθρομετανάστευσης. Η δε επιλεκτική απελευθέρωση ατόμων που εμπλέκονταν σε εμπόριο ναρκωτικών με πολιτικές παρεμβάσεις, αποτέλεσε ακόμη ένα πλήγμα στην ήδη δεινοπαθούσα αστυνομική δύναμη.

Όλα αυτά, έχουν δημιουργήσει φοβικά σύνδρομα σε όλα τα βασικά στελέχη της σημερινής διακυβέρνησης, με αποτέλεσμα να συντηρείται μια εικονική πραγματικότητα που καμία σχέση δεν έχει με την πραγματικότητα. Σήμερα ο Δημήτρης Χριστόφιας (όσο παράξενο και αν ακούγεται), νοιώθει αδικημένος! Αυτός ο «αγνός άνθρωπος του λαού», δεν μπορεί να το χωνέψει ότι θα καταγραφεί στην ιστορία ως ο χειρότερος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στο μυαλό του, επιβεβαιώνονται τα λόγια της μητέρας του Αννούς, όταν αυτή τον συμβούλευε να μην διεκδικήσει την Προεδρία, λέγοντας: «Θα σου φορτώσουν την διχοτόμηση γιέ μου». Σήμερα, βρίσκεται σε μια μόνιμη και διαρκή συναισθηματική φόρτιση, η οποία τον σπρώχνει να λέει τα λάθος πράγματα, τη λάθος στιγμή, ακόμη και όταν βρίσκεται σε σημαντικότατες διπλωματικές αποστολές. Για όσους λοιπόν διερωτούνται πού είναι οι επικοινωνιολόγοι του Δημήτρη Χριστόφια, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι και οι ίδιοι πασχίζουν να ξεπεράσουν το αυτοδημιούργητο σύνδρομο κατατρεγμού, το οποίο εκτός από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, φαίνεται να παρασύρει μαζί του και το κόμμα της Αριστεράς...

 

 

Flickr Feed

Παρ, 19 Μάι 2017

Η αποκατάσταση της οικονομίας επιτρέπει στην Κυβέρνηση να εξοικονομεί τόκους προς όφελος του φορολογούμενου πολίτη

Αξιοποιώντας τη μείωση του κόστους δανεισμού της χώρας μας στις διεθνείς αγορές, που είναι αποτέλεσμα της αποκατάστασης της κυπριακής οικονομίας, ο υπουργός Οικονομικών αποφάσισε να αντικαταστήσει το δάνειο που είχε λάβει η Κύπρος από το ΔΝΤ στο πλαίσιο του Προγράμματος (ύψους 280 εκατ.), εξοικονομώντας το κόστος περίπου μισής εκατοστιαίας μονάδας σε τόκους.

Επικροτώντας αυτή την κίνηση του υπουργού, σημειώνουμε ότι, ταυτόχρονα με την επιστροφή της οικονομίας σε δρόμο ανάπτυξης, η Κυβέρνηση μεριμνά ούτως ώστε να συμπληρώσει την αποκατάσταση των δημοσιονομικών ισορροπιών με μια διαχείριση και του δημοσίου χρέους που αποβαίνει προς όφελος των φορολογούμενων πολιτών.

Τέλος σχολιάζουμε ότι προς διάψευσιν όλων εκείνων των μεμψίμοιρων προβλέψεων και των αμφισβητήσεων, οι πολιτικές της Κυβέρνησης Αναστασιάδη επιτρέπουν σήμερα στη χώρα μας, μετά την αποκατάσταση της διεθνούς εμπιστοσύνης, να έχει και την ευχέρεια επωφελών επιλογών που θα βελτιώνουν συνέχεια την κατάσταση για τον απλό πολίτη, χάρη στις προσπάθειες και τις θυσίες του οποίου μπορέσαμε να φύγουμε έξω από τη βαθειά κρίση και τη χρεοκοπία.

Παρ, 19 Μάι 2017

Ανακοίνωση Δημοκρατικού Συναγερμού

Η αποδοχή και ένταξη της Κύπρου ως πλήρους μέλους στην Ασιατική Τράπεζα Υποδομών και Επενδύσεων είναι μια σημαντική είδηση που ενισχύει τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά το διεθνές προφίλ της χώρας μας.

Για μια οικονομία όπως η κυπριακή, που εξειδικεύεται στην εξαγωγική βιομηχανία υπηρεσιών και ενδιαφέρεται για τη συνεχή προσέλκυση επενδύσεων, έχει μεγάλη σημασία να βρίσκεται στο προσκήνιο όλων των διεθνών χρηματοοικονομικών και άλλων σχετικών οργανισμών και να μπορεί να συμμετέχει σε επενδυτικές πρωτοβουλίες. Ειδικότερα μάλιστα έχει ενδιαφέρον για την Κύπρο στα επόμενα χρόνια να ενισχύσει τους δεσμούς της με τη ραγδαία αναπτυσσόμενη ασιατική οικονομία.

Η ένταξη της Κύπρου στην Ασιατική Τράπεζα Υ.Ε. που ιδρύθηκε και λειτουργεί σχετικά πρόσφατα και εδρεύει στο Πεκίνο, αποτελεί μια σωστή κίνηση οικονομικής στρατηγικής και διπλωματίας, για την οποία και συγχαίρουμε τον υπουργό Οικονομικών κ. Χ.Γεωργιάδη. 

Παρ, 19 Μάι 2017

Ανακοίνωση Ινστιτούτου Πολιτισμού

Χαιρετίζουμε τη σημερινή υπογραφή της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα αδικήματα που σχετίζονται με τα πολιτιστικά αγαθά, στη διάρκεια της 127ης Συνόδου της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου, εδώ στη Λευκωσία.

Η «Σύμβαση των Ματωμένων Αρχαιοτήτων», όπως την αποκάλεσε ο γ.γ. του Συμβουλίου της Ευρώπης κ.Θ.Γιάγκλαντ, αναμενόταν προ πολλού και έρχεται να συμπληρώσει το διεθνές νομικό πλαίσιο εναντίον της διακίνησης πολιτιστικών αγαθών.

Συγχαίρουμε και τον υπουργό Εξωτερικών κ. Ι.Κασουλίδη, αφού αυτή η σύμβαση που προσθέτει ποινική διάσταση στο διεθνή αγώνα εναντίον της σύλησης και της παράνομης διακίνησης πολιτιστικών αγαθών, θα μείνει γνωστή ως Σύμβαση της Λευκωσίας.

Η ανάγκη προστασίας της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, την οποία στη χώρα μας αισθανόμαστε καθημερινά μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή από το 1974, έγινε ακόμα πιο έντονη μετά τις πρόσφατες φρικαλέες σκηνές που παρακολουθήσαμε με την πολιτιστική καταστροφή που προκάλεσε το Daesch στην Παλμύρα. 

Μετά την υπογραφή από τα πρώτα έξι κράτη, που μπορεί να ενεργοποιήσει τη Σύμβαση, η Κύπρος που τόσο πολύ έχει υποφέρει και συνεχίζει να υποφέρει από την καταλήστευση και την καταστροφή πολυχιλιετούς πολιτιστικής κληρονομιάς, προσβλέπει στην επικύρωση, αλλά και στη συμμετοχή όλων των κρατών, σε μια κοινή προσπάθεια να αναπτυχθεί μέσα από συνεργασία και συναντίληψη ένα αποτελεσματικό δίχτυ προστασίας της οικουμενικής πολιτιστικής κληρονομιάς.