Τι συμβαίνει με τον Δημήτρη Χριστόφια;
Πεμ, 22 Σεπ 2011

του  Χαράλαμπου Σταυρίδη

Όταν τον Φεβρουάριο του 2008 ο Δημήτρης Χριστόφιας αναλάμβανε την Προεδρία της Δημοκρατίας με την στήριξη ΑΚΕΛ-ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ, πολλοί υποστήριζαν ότι ξεκινούσε με τους καλύτερους οιωνούς. Οι εμπειρίες από την πολύχρονη συμμετοχή στα κομματικά δρώμενα, το προφίλ ενός «ανθρώπινου» και «προσιτού» ηγέτη που είχε επιμελώς δημιουργηθεί από την θητεία του ως Προέδρου της Βουλής, η αποφυγή ξεκάθαρης τοποθέτησης σε καίρια ζητήματα που συνεπάγονταν προσωπικό κόστος (βλ. Δημοψήφισμα) αλλά και το γεγονός ότι ξεκινούσε την θητεία του ως Πρόεδρος με την στήριξη της πλειοψηφίας των κοινοβουλευτικών κομμάτων και με μια, ομολογουμένως, υπεύθυνη αντιπολίτευση, δημιουργούσε ένα μείγμα ευοίωνων προοπτικών. Τι πήγε λάθος σε αυτά τα τριάμισι χρόνια; Πως κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος (και μάλιστα πολύ πριν την έκρηξη στο Μαρί) η θετική εικόνα του Δημήτρη Χριστόφια;

Ορισμένα κυβερνητικά στελέχη δαχτυλοδείχνουν ως υπεύθυνους για την κατάρρευση αυτή, τον «πόλεμο» που δέχεται ο Πρόεδρος από τα ΜΜΕ, την «κακή» συγκυρία της οικονομικής κρίσης και την κριτική της αντιπολίτευσης. Ωστόσο, εάν κάποιος αναλύσει προσεκτικά την ψυχοσύνθεση του Δημήτρη Χριστόφια και τις διεργασίες που λάμβαναν χώρα στο κόμμα της Αριστεράς τα τελευταία χρόνια, θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι σήμερα απλά παρακολουθούμε την τελευταία πράξη ενός προδιαγεγραμμένου θανάτου. Με την σύσταση της Τριμερούς Συνεργασίας στις Δημοτικές Εκλογές του 2001, το ΑΚΕΛ και προσωπικά ο Δημήτρης Χριστόφιας φλέρταρε με το «άπιαστο όνειρο» της εκλογής του πρώτου κομμουνιστή ηγέτη στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Προς υλοποίηση του σκοπού αυτού, ο Δημήτρης Χριστόφιας ανέχτηκε και υπέμεινε τα πάντα, παρά τις σημαντικές διαφωνίες που είχε με τον μακαρίτη Τάσσο Παπαδόπουλο, ενώ στο ίδιο διάστημα φρόντισε να δημιουργήσει ένα στενό κύκλο συνεργατών με τους οποίους διοικούσε το ΑΚΕΛ (και έπειτα την κυβέρνηση). Πάσχοντας ίσως και από το σύνδρομο της πρώιμης αμφισβήτησης που είχε δεχθεί από τα στελέχη που αργότερα διαγράφησαν δημιουργώντας το ΑΔΗΣΟΚ και έπειτα τους ΕΔΗ, κατάρτισε τον στενό κύκλο συνεργατών του αποκλειστικά με άτομα του οικογενειακού και φιλικού του περιβάλλοντος, ή και νεαρότερων στελεχών προερχόμενων από τις τάξεις της ΕΔΟΝ, τα οποία είχαν αποδεδειγμένη κομματική πειθαρχία και υπακοή.

Αξιόλογα κομματικά στελέχη τα οποία κατά καιρούς είχαν εκφράσει διαφωνίες, είτε σε χειρισμούς του κόμματος στο Κυπριακό, είτε σε θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης, είτε ακόμη και εσωκομματικής διοίκησης, αποκλείστηκαν από τον στενό κύκλο λήψεως αποφάσεων με αποκορύφωμα, την απροκάλυπτη εμπλοκή του Δημήτρη Χριστόφια στην κούρσα διαδοχής του, για την θέση του Γ.Γ στο ΑΚΕΛ., μεταξύ του Νίκου Κατσουρίδη και Άντρου Κυπριανού. Είναι ευρέως αποδεκτό ότι ο κ. Κατσουρίδης αποτελεί ένα από τα ιστορικότερα και ικανότερα στελέχη του ΑΚΕΛ, ωστόσο, αυτό από μόνο του δεν ικανοποιούσε το κυριότερο κριτήριο του Δημήτρη Χριστόφια που αναζητούσε ένα απόλυτα ελεγχόμενο, «δικό» του άτομο, στην ηγεσία του ΑΚΕΛ.

Η σκληρή πραγματικότητα (που έγινε αντιληπτή αμέσως μετά την εκλογή του) είναι ότι οι μέχρι τότε πολιτικές εμπειρίες του Δημήτρη Χριστόφια, ελάχιστα τον είχαν προετοιμάσει για τις προκλήσεις και τις ανάγκες διακυβέρνησης ενός φιλελεύθερου κράτους, ενταγμένου και επίσημα (μετά την ένταξη στην Ε.Ε.) στον δυτικό κόσμο. Στις κομματικές ακτίβ όπου γαλουχήθηκε ο Δημήτρης Χριστόφιας, είχε μάθει να συμπεριφέρεται ως αιώνιος συνδικαλιστής και πολέμιος του κεφαλαίου και των νατοϊκών συμφερόντων. Είναι γι’αυτό τον λόγο που αδυνατούσε να αντιληφθεί τις πραγματικές διαστάσεις των προβλημάτων και να πάρει αποφάσεις μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις, είτε αυτές αφορούσαν την διάσωση της οικονομίας, είτε τις διαπραγματεύσεις στο Κυπριακό, είτε την εξωτερική πολιτική της χώρας.

Η παραδοξότητα των πλείστων πολιτικών αποφάσεων του Δημήτρη Χριστόφια και τα αρνητικά αποτελέσματα που έφερναν μαζί τους, προκάλεσαν και την πλέον θεαματική πτώση της δημοτικότητας Πρόεδρου της Δημοκρατίας, ωστόσο ο ίδιος, ως άτομο δύστροπο, ισχυρογνώμον αλλά και με συσσωρευμένες ιδεοληψίες, είχε συνηθίσει να κυβερνά απόλυτα χωρίς αμφισβητήσεις. Κάτι το οποίο προφανώς ώθησε και τους στενούς του συνεργάτες να αποφασίσουν ότι ο καλύτερος τρόπος για να διατηρήσουν την εύνοια του, είναι μέσα από την απλή επιβεβαίωση των απόψεων και την διεκπεραίωση των επιθυμιών του. Ορισμένοι μάλιστα, είχαν αντιληφθεί ότι όσο περισσότερο κολάκευαν τον Δημήτρη Χριστόφια, τόσο περισσότερο αφήνονταν να ενεργούν ανενόχλητοι, με αποτέλεσμα να τον εκθέσουν πολλές φορές με πρωτοφανή σκάνδαλα για ρουσφέτι, διασπάθιση δημόσιου χρήματος, αλλά και παρέχοντας του αρκετά συχνά, λανθασμένη πληροφόρηση.

Στο 2ο μέρος, θα αναλύσουμε πώς το συγκεκριμένο μοντέλο διακυβέρνησης οδήγησε στα τραγικά γεγονότα της 11ηςΙουλίου καθώς και την εικονική πραγματικότητα που έχει δημιουργηθεί στο Προεδρικό.

 

 

Flickr Feed

Τετ, 28 Ιούν 2017

Ανακοίνωση Γραμματείας Διακοινοτικής Συνεργασίας ΔΗΣΥ

Επιζητούμε πρόσθεση, όχι αφαίρεση. Πολλαπλασιασμό, όχι διαίρεση.

Οι διαπραγματεύσεις έχουν μπει στην τελική ευθεία. Οι επόμενες ώρες είναι κρίσιμες για το μέλλον του τόπου μας.

Στηρίζουμε την προσπάθεια που γίνεται στο Κραν Μοντανά με την ευχή και την ελπίδα να επιτευχθεί μια συνολική συμφωνία που θα τερματίζει την τουρκική κατοχή και τον βίαιο και παράλογο διαχωρισμό των ανθρώπων του τόπου μας, η οποία θα προσφέρει ασφάλεια, ευημερία και προοπτική σε όλους τους νόμιμους κατοίκους της Κύπρου.

Η Γραμματεία Διακοινοτικής Συνεργασίας του ΔΗΣΥ ήταν εξαρχής και παρούσα σε όλες τις εκδηλώσεις στήριξης της προσπάθειας. Δηλώνουμε και απόψε στις 7 μ.μ. το παρόν μας στο τέρμα της Λήδρας.

Είμαστε αταλάντευτα υπέρ της απαλλαγής της Κύπρου από ξένες επικυριαρχίες, υπέρ της συνύπαρξης, υπέρ της ειρήνης, υπέρ της αμοιβαίας προκοπής. Το μήνυμα απόψε είναι ένα: Επιζητούμε πρόσθεση, όχι αφαίρεση. Πολλαπλασιασμό, όχι διαίρεση.

Τετ, 28 Ιούν 2017

Δελτίο Τύπου Γυναικείας Οργάνωσης Δημοκρατικού Συναγερμού

Η Γυναικεία Οργάνωση του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΓΟΔΗΣΥ) στηρίζει την αποψινή δικοινοτική εκδήλωση της πρωτοβουλίας #unitecyprusnow

Η Γυναικεία Οργάνωση του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΓΟΔΗΣΥ), στηρίζει την προσπάθεια που καταβάλλει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης στο Κραν Μοντάνα της Ελβετίας για επιτυχή κατάληξη των συνομιλιών σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο λύσης του κυπριακού.

Έχοντας απόλυτη επίγνωση της κρισιμότητας των στιγμών καλούμε τις γυναίκες της Κύπρου να στείλουν ηχηρό μήνυμα αγωνιστικότητας, ειρήνης και συμφιλίωσης με την παρουσία τους στην δικοινοτική εκδήλωση της πρωτοβουλίας #unitecyprusnow απόψε Τετάρτη, 28 Ιουνίου στις 7μμ στο τέρμα της οδού Λήδρας.

Ο αγώνας για απελευθέρωση και επανένωση της πατρίδας μας είναι κοινός και υπερκομματικός. Η παρουσία μας στέλνει ηχηρό μήνυμα προς την διεθνή κοινότητα και τις εγγυήτριες δυνάμεις ότι επιθυμούμε ένα ειρηνικό μέλλον στην Κύπρο, δίχως εγγυήσεις, στρατούς κατοχής και συρματομπλέγματα.

Τρι, 27 Ιούν 2017

Γραπτή Δήλωση του Προέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού για τη Διάσκεψη των Η.Ε. για την Κύπρο, από τη Γερμανία 

Προχωράμε στη Διάσκεψη των Η.Ε. για την Κύπρο με αποφασιστικότητα, καλή διάθεση και την πολιτική βούληση για μια συνολική συμφωνία για την επίλυση του Κυπριακού. Στη Διάσκεψη αυτή έχουμε την ευκαιρία να διαπραγματευτούμε τις πιο κρίσιμες πτυχές του εθνικού μας ζητήματος, με την ελπίδα ότι μπορεί να απαλλαγεί η πατρίδα μας από εγγυήσεις-παρεμβάσεις και κατοχικά στρατεύματα. 

Χωρίς να προκαταλαμβάνουμε το αποτέλεσμα, θεωρούμε ότι είναι εφικτό να επιτευχθεί μια σωστή συμφωνία. Θα πρέπει, για το σκοπό αυτό, να επικρατήσει μια λογική θεώρηση του καλώς νοούμενου συμφέροντος όλων των ενδιαφερομένων μερών. 

Υπ’ αυτή την έννοια μπορούμε να έχουμε την προσδοκία ότι η Διάσκεψη θα δώσει αποτελέσματα. Αυτό θα εξαρτηθεί βεβαίως και από την πολιτική βούληση και την ετοιμότητα της άλλης πλευράς. 
Η ελληνική κυπριακή πλευρά προσέρχεται πάντως με την αποφασιστικότητα για να εξευρεθεί λύση και αντικρύζει τις διαπραγματεύσεις στο Κραν Μοντανά ως μια ευκαιρία για να πετύχουμε τον πολυπόθητο στόχο της απελευθέρωσης-επανένωσης και ένα λαμπρό μέλλον ειρήνης, συνεργασίας και ευημερίας για την Κύπρο μας.