Το κόμμα ή o τόπος;
Δευ, 14 Ιαν 2013
Ανδρέα Κυπριανού
βουλευτή ΔΗΣΥ Λεμεσού
 
Το κόμμα ή o τόπος;

Όσα συμβαίνουν γύρω μας τις τελευταίες ημέρες της διακυβέρνησης του ΑΚΕΛ και του Δ. Χριστόφια συνιστούν το αποκορύφωμα της πολιτικής ανευθυνότητας του κόμματος της αριστεράς. Απροκάλυπτα και χωρίς κανένα δισταγμό έπαιξε και συνεχίζει vα παίζει με τον χρόνο για να αποφύγει την ουσία των προβλημάτων και να τα μετακυλήσει στους επόμενους. Φαίνεται να ξυπνά και να κοιμάται, με γνώμονα το πότε θα βγει στους δρόμους προσποιούμενο ότι δεν είναι το ΑΚΕΛ και ο Δημήτρης Χριστόφιας που κυβερνούσαν 5 χρόνια, δεν ήταν αυτοί που οδήγησαν την Κύπρο στη χρεοκοπία αλλά κάποιος άλλος, άγνωστος, ή ο καπιταλισμός. Οραματίζονται στο ΑΚΕΛ πότε θα επιστρέψουν στις ανέξοδες πρακτικές τους ως αντιπολίτευση για να πάρουν δήθεν την εκδίκησή τους από την επόμενη κυβέρνηση που θα αναγκαστεί να παλέψει με το τσουνάμι των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα από τις πολιτικές τους επιλογές και την ανικανότητα τους.

Έχω την άποψη ότι ο ρεβανσισμός του ΑΚΕΛ θα παραμείνει ανικανοποίητος. Οι επιλογές που έχουν κάνει θα μείνουν ανεξίτηλες στη μνήμη των πολιτών. Η ζημιά που έχουν προκαλέσει δεν πλήττει τα κόμματα που εχθρεύονται, ή τον καπιταλισμό που αποκηρύσσουν. Τα προβλήματα που προκάλεσαν, τα έχει φορτωθεί ο κυπριακός λαός, ο οποίος θα κληθεί, με τη νέα κυβέρνηση που θα εκλέξει τον Φεβρουάριο, να ξεκινήσει τη μεγάλη προσπάθεια σταθεροποίησης και ανάκαμψης, δυστυχώς από το σημείο μηδέν. Η κυβέρνηση και η ηγεσία του ΑΚΕΛ γνώριζαν τα προβλήματα από καιρό, ήξεραν ότι υπήρχε άτυπη στάση πληρωμών, αλλά επέλεξαν να προσπαθήσουν να διαφυλάξουν τον πρόεδρο και το κόμμα τους αντί να πάρουν αποφάσεις για το καλό της πατρίδος.

Η αντίδρασή τους ήταν η καταφυγή στο ρωσικό δάνειο, με υψηλό επιτόκιο και μικρή περίοδο αποπληρωμής, εσωτερικό δανεισμό φορτώνοντας τις τράπεζες και τα συνεργατικά με κυπριακά ομόλογα, αφαίμαξη ταμείων και αποθεματικών Ημικρατικών Οργανισμών και όλα αυτά με την ψευδαίσθηση ότι θα απέφευγαν τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό και θα έκλειναν τη θητεία Χριστόφια χωρίς Μνημόνιο. Τέτοιους ερασιτεχνικούς υπολογισμούς έκαναν, αδιαφορώντας για τη διαρκή επιδείνωση της κυπριακής οικονομίας, τις ουρές των ανέργων που προκάλεσαν και την παράλυση της αγοράς. Τώρα, το ΑΚΕΛ και ο Δ. Χριστόφιας αποχωρούν δημιουργώντας μέσα από την πρακτική κωλυσιεργίας, μια φοβερή αβεβαιότητα μεταξύ των πολιτών για το τι πραγματικά κρύβουν οι λογιστικές αλχημείες τους.

Τελευταία πράξη ανικανότητας, αν όχι πράξη πολιτικής ατζέντας, είναι και η εκτόξευση των αναγκών ανακεφαλαίωσης των κυπριακών τραπεζών με βάση τις παραδοχές που συμφώνησαν για τον διαγνωστικό έλεγχο της Pimco. Μπορεί να εξυπηρετεί την πολιτική προσέγγιση του ΑΚΕΛ ότι ‘φταίνε μόνο οι τράπεζες’ ένα ψηλό ποσό ανακεφαλαίωσης γιατί αυτό θεωρούν λανθασμένα ότι κρύβει την τεράστια δημοσιονομική τρύπα που δημιούργησαν. Είναι πραγματικά τραγικό όμως να οδηγηθούμε σε ποσά που καθιστούν το δημόσιο χρέος μη βιώσιμο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, γιατί δεν προβλέψαμε έγκαιρα την εξέλιξη αυτή και δεν ασκήσαμε τη σωστή πολιτική πίεση.

Τα γεγονότα έχουν επιβεβαιώσει χωρίς καμία αμφιβολία ότι άλλες έπρεπε να ήταν οι επιλογές μιας υπεύθυνης κυβέρνησης. Αν απευθυνόμασταν έγκαιρα στους Ευρωπαίους εταίρους μας οι ανάγκες ανακεφαλαίωσης των τραπεζών θα ήταν πολύ μικρότερες. Δεν θα σταματούσε η οικονομία να παράγει ΑΕΠ και οι συνέπειες για τους εργαζόμενους θα ήταν πιο περιορισμένες. Η Κύπρος θα είχε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για να κάνει προσαρμογές αλλά και να μπορέσει να συζητήσει αξιόπιστα για τις δυνατότητες της κυπριακής οικονομίας. Τι κέρδισε το ΑΚΕΛ εκτός από την ακατάσχετη και ανεύθυνη παλαιοκομματική ρητορεία του; Μήπως το ικανοποιεί το γεγονός ότι θα αναγκάσει την Κύπρο να υποβληθεί σε ένα δεύτερο μνημόνιο ή μήπως το γεγονός ότι εξωθεί τη νέα κυβέρνηση να διαπραγματευθεί κάτω από την πίεση του χρόνου και των προεκλογικών σκοπιμοτήτων στη Γερμανία; Ποιος άλλος άραγε θα χάσει εκτός από την κυπριακή οικονομία αν συνεχιστεί η κατασυκοφάντηση της χώρας ως φορολογικός παράδεισος;

Στις 17 Φεβρουαρίου αρχίζει μια νέα μεγάλη προσπάθεια. Η Κύπρος χρειάζεται να απαλλαγεί από το σύνδρομο του ρεβανσισμού και τον στενοκομματισμό που επέβαλε σε κάθε πολιτική έκφραση το ΑΚΕΛ και ο Δημήτρης Χριστόφιας. Η δική μας ευθύνη είναι να δώσουμε τέλος στον λαϊκισμό και να παλέψουμε για την ανάκτηση της χαμένης αξιοπιστίας της χώρας μας. Αυτό δεσμευόμαστε να κάνουμε, γιατί αυτό προσδοκούν οι πολίτες από μας.

Flickr Feed

Σαβ, 20 Απρ 2019

 

Χαιρετισμός Προέδρου Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Αβέρωφ Νεοφύτου στην εκδήλωση του Ινστιτούτου Γλαύκου Κληρίδη για τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση του Γλαύκου Κληρίδη

 

Σάββατο, 20 Απριλίου 2019, Συνεδριακό Κέντρο Φιλοξενία, 10.30 πμ

 

 

Αξιότιμε Πρόεδρε της Κυπριακής Δημοκρατίας,

Έντιμε πρώην Πρωθυπουργέ της Ελλάδος,

Κυρίες και κύριοι,

 

Σας καλωσορίζω και εγώ με τη σειρά μου σε αυτή τη ξεχωριστή εκδήλωση που διοργανώνει το Ινστιτούτο Γλαύκος Κληρίδης που σηματοδοτεί τα 100 χρόνια από τη γέννηση του αείμνηστου ηγέτη και ιδρυτή του Δημοκρατικού Συναγερμού, Γλαύκου Κληρίδη.

 

Αγαπητοί φίλοι,

 

O Γλαύκος Κληρίδης μπορούσε να διακρίνει «το ποδοβολητό της Ιστορίας».

 

Ο ηγέτης που μετάφρασε το πνεύμα της εποχής του και το μετουσίωσε σε πολιτική. Που διάκρινε με παραδειγματική διορατικότητα τους σκοπέλους, αποφεύγοντας την πλάνη του λαϊκισμού, και καθοδήγησε το λαό με ορθοφροσύνη στο δρόμο του εθνικού συμφέροντος. Ένας πραγματικός ηγέτης για τον οποίο η πατρίδα ήταν λόγος ύπαρξης.

 

Αυτή την πολιτική κληρονομιά κουβαλούμε. Την πολιτική κληρονομιά του ιδρυτή μας Γλαύκου Κληρίδη.  Για εμάς, ήταν ο πολιτικός πατέρας που καθόρισε την πολιτική μας σκέψη. Μας εμπέδωσε την μετριοπάθεια, το διάλογο, την συναίνεση, την εξωστρέφεια. Την προσήλωση στα υψηλά οράματα. 

 

Σήμερα, λοιπόν, όσο ποτέ άλλοτε έχουμε ανάγκη να προτάξουμε αυτή την πολιτική παράδοση ως καθημερινό εργαλείο στην άσκηση πολιτικής. Έχουμε ανάγκη να θυμηθούμε το ήθος του Γλαύκου Κληρίδη. Το ήθος του μέτρου, της συνέπειας και της ανθρωπιάς, που χαρακτήρισε όλη του τη ζωή. Αλλά και το ήθος ενός ριζοσπάστη πολιτικού, που δεν δείλιασε ποτέ να συγκρουστεί με κατεστημένα. Που δεν δείλιασε να πάει κόντρα στο ρεύμα, προκειμένου να υπηρετήσει τις αρχές του, αλλά και αυτό που θεωρούσε ότι εξυπηρετούσε το συμφέρον του τόπου.

 

Με την ίδρυση του Δημοκρατικού Συναγερμού ανοίγει μια νέα σελίδα στην πολιτική ιστορία του τόπου. Ο Γλαύκος Κληρίδης δεν δημιουργεί απλώς ένα κόμμα. Μετασχηματίζει μια ολόκληρη παράταξη. Μια παράταξη που κουβαλούσε μια αγωνιστική εθνικόφρονα παράδοση,  μια παράταξη που βίωσε όπως όλη η Κύπρος, το διχασμό.

 

 

 

 

Με το ιστορικό αυτό του επίτευγμα, ο Γλαύκος Κληρίδης κάνει πράξη την πολιτική εθνικής συμφιλίωσης. Συμβάλλει στην εμπέδωση της δημοκρατίας και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια ρεαλιστική, και εθνικά υπεύθυνη γραμμή στο Κυπριακό, που διαχρονικά χαρακτηρίζει την πολιτική του Συναγερμού. Και καταφέρνει ταυτόχρονα να δημιουργήσει μια πολιτική δύναμη που ανοίγει νέους δρόμους για τη χώρα.

 

 

Φίλες και φίλοι,

 

Ο Γλαύκος Κληρίδης πέτυχε να εντάξει την Κύπρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως ήταν ο στρατηγικός του στόχος. Μα πάνω απ’ όλα, αυτό που θα ήθελε να δει περισσότερο ο Γλαύκος Κληρίδης, θα ήταν το όραμα του για μια επανενωμένη Κύπρο να γίνεται πραγματικότητα. Μια επανενωμένη Κύπρο, δημοκρατική και ευημερούσα, να αναπτύσσεται και να προοδεύει ως πλήρες μέλος της μεγάλης Ευρωπαϊκής οικογένειας. Αυτό ήταν το ανεκπλήρωτο του όραμα, επειδή αγάπησε την Κύπρο ως μια δεύτερη κόρη και που τη θεωρούσε ως την «αγιωτέρα των άλλων προγόνων απάντων».

 

Αυτό το όραμα παραμένει σε μας ως ιστορική υποχρέωση και οφειλή. Οφειλή απέναντι στην πατρίδα, έχοντας ως πυξίδα την πολιτική παρακαταθήκη που μας κατέλειπε ο Γλαύκος Κληρίδης.

 

Μια πολιτική παρακαταθήκη προσήλωσης στο εθνικό συμφέρον, τον ορθολογισμό και την υπεύθυνη πατριωτική γενναιότητα.

 

Κυρίες και κύριοι,

 

Στη σημερινή εκδήλωση, μετά από κοινή απόφαση του Συμβουλίου Κυβερνητών και του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Γλαύκος Κληρίδης, θα απονείμουμε το Βραβείο Ειρήνης και Συνεργασίας «Γλαύκος Κληρίδης» στον πρώην Υφυπουργό παρά τω Προέδρω, κύριο Παντελή Κούρο.

 

Αυτό γίνεται ως ένδειξη αναγνώρισης της μεγάλης προσφοράς του αγαπητού Παντελή, στα κοινά και στην Κύπρο. Αλλά επίσης και για τη διαχρονική του αφοσίωση και στήριξη προς τον αείμνηστο Γλαύκο Κληρίδη.

 

Ο Παντελής Κούρος ήταν ο άνθρωπος που βρισκόταν πάντα δίπλα στον Γλαύκο μας. Σε καιρούς δύσκολους, πολύ διαφορετικούς από τους σημερινούς. Και παρέμεινε πιστός, δίπλα από τον ηγέτη μας μέχρι το τέλος.

Παρ, 19 Απρ 2019

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Συνάντηση Προέδρου ΔΗΣΥ με τους σύμβουλους της EPOQ Partners

  • Αβέρωφ Νεοφύτου: Το 2030 είναι αύριο. Δεν είναι στον επόμενο αιώνα. Για αυτό εμείς με τους σύμβουλους μας αλλά και με την εμπλοκή της κοινωνίας των πολιτών θέλουμε να καθορίσουμε που θέλουμε να πάρουμε την χώρα.

 

Συνάντηση με τους σύμβουλους της EPOQ Partners οι οποίοι παρουσίασαν χθες το όραμα «Κύπρος 2030» πραγματοποίησε σήμερα ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Αβέρωφ Νεοφύτου και η Διευθύντρια Ψηφιακού Μετασχηματισμού και Καινοτομίας κ. Σταυριάνα Κοφτερός.

Με το πέρας της συνάντησης ο κ. Αβέρωφ Νεοφύτου προέβη στην πιο κάτω δήλωση:  

«Η EPOQ Partners είναι οι σύμβουλοι μας στην προσπάθεια μας να δημιουργήσουμε το όραμα για την Κύπρο του 2030. Η τεχνογνωσία, η εμπειρία των συνεργατών μας, μας δίδει τα εφόδια να σχεδιάσουμε την καλύτερη Κύπρο που θέλουμε. Εγώ ένα μήνυμα θέλω να στείλω στην κοινωνία.

Οποιοσδήποτε τόπος χωρίς όραμα για το αύριο είναι καταδικασμένος να κατατρέχετε από την συζήτηση του παρελθόντος  και αντί να πηγαίνει μπρός να κατρακυλά προς τα πίσω. Εμείς έχουμε όραμα για τον τόπο μας και προσπαθούμε με τους εξειδικευμένους σύμβουλους μας να βάλουμε τους εθνικούς στόχους.

Γνωρίζοντας πως για να το πετύχουμε αυτό, χρειάζεται η συμμετοχή και της κοινωνία των πολιτών αλλά και θεσμών αυτής της πολιτείας.

Θα πω κάτι τελευταίο.  Μάθαμε σε αυτό τον τόπο να ασχολούμαστε με την καθημερινότητα και να κάνουμε μονίμως κριτική όλοι μας για το χθες. Δεν έχουμε χρόνο για να σχεδιάσουμε για το αύριο. Και όταν κάποιος μιλάει για το 2030 πρέπει να έχουμε υπόψη μας πως τα δικά μας παιδιά που θα πάνε στην πρώτη τάξη του δημοτικού στην ερχόμενη σχολική σεζόν, το 2030 είτε θα αποφασίσουν σε ποιο πανεπιστήμιο και ποια κατεύθυνση θα ακολουθήσουν ή θα πάνε στην αγορά εργασίας.

Το 2030 είναι αύριο. Δεν είναι στον επόμενο αιώνα. Για αυτό εμείς με τους σύμβουλους μας αλλά και με την εμπλοκή της κοινωνίας των πολιτών θέλουμε να καθορίσουμε που θέλουμε να πάρουμε την χώρα.»

Λευκωσία, 19 Απριλίου 2019

Πεμ, 18 Απρ 2019


Ομιλία Προέδρου Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Αβέρωφ Νεοφύτου

στο επίσημο δείπνο παρουσίασης του «Οράματος Κύπρος 2030»

με επίσημο καλεσμένο τον Πρόεδρο Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκο Μητσοτάκη

 

Πέμπτη, 18 Απριλίου 2019, Ξενοδοχείο Hilton Park, 08:00 μμ

 

 

Φίλε Πρόεδρε της Νέας Δημοκρατίας,

Κυρίες και Κύριοι,

 

Μας τιμά ιδιαίτερα η παρουσία σας απόψε εδώ.

 

Σε μια εκδήλωση πολύ διαφορετική.

 

Μια εκδήλωση ορόσημο στην τεράστια προσπάθεια που καταβάλλουμε για να επικεντρωθεί η πολιτική διεργασία στην ουσία της αποστολής της.

 

Μια ακόμα δράση μας που επιχειρεί να απομακρύνει τον δημόσιο διάλογο από τη ζημιογόνα περιπλάνηση στις εύκολες και τόσο ζημιογόνες ατραπούς του λαϊκισμού και των συνθημάτων.

 

Φίλες και Φίλοι,

 

Δεν ήταν, δεν είναι και δεν πρόκειται να γίνει ποτέ αποστολή μας, η απλή διαχείριση της καθημερινότητας.

 

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός ήταν και θα παραμείνει ένα κόμμα ανοικτό στην κοινωνία, ανοικτό στην οικονομία, ανοικτό στην αλλαγή.

 

Η παράταξη που τολμά τις μεγάλες αλλαγές  για τον τόπο.

 

Η πολιτική δύναμη που θέλει την Κύπρο συμμέτοχο και συνδιαμορφωτή του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι.

 

Ειδικά σήμερα, που η Παγκόσμια κοινωνία βρίσκεται ενώπιον τεκτονικών αλλαγών που λαμβάνουν χώρα με ιλιγγιώδης ταχύτητες.

 

Κυρίες και Κύριοι,

 

Μέρα με τη μέρα, η επιστήμη και η τεχνολογία διαφοροποιούν τα πάντα γύρω μας.

 

Κανένας τομέας της οικονομίας και της κοινωνίας μας δεν μένει ανεπηρέαστος.

 

Η γνώση μεταφέρεται πλέον και διαχέεται με ταχύτητες φωτός απ’ άκρη σε άκρη του πλανήτη.  

 

Οι οικονομικές συναλλαγές και το εμπόριο διεξάγονται με ένα τελείως διαφορετικό τρόπο. Τράπεζες σήμερα λειτουργούν χωρίς φυσικά καταστήματα. Η τεχνολογία των τροφίμων αλλάζει την αγροτική παραγωγή.  

 

Οι επίγειες, εναέριες και θαλάσσιες μεταφορές γίνονται ολοένα και πιο αυτοματοποιημένες, προσβάσιμες και φιλικές στο περιβάλλον. Μαζί τους, αλλάζουν και τον παγκόσμιο τουριστικό ανταγωνισμό.

 

Στον τομέα της ενέργειας, νέες και ανανεώσιμες πηγές διαφοροποιούν όχι μόνο τον ενεργειακό, αλλά και τον γεωπολιτικό παγκόσμιο χάρτη. Ακόμη και η διπλωματία αλλάζει τρόπο λειτουργίας.

 

«Έξυπνες» πόλεις διοικούνται πλέον κυρίως από αλγόριθμους υπολογιστών.

 

Χώρες ολόκληρες, ανεβαίνουν ή και κατρακυλούν σε επίπεδο ανταγωνιστικότητας με βάση τις σύγχρονες τους δεξιότητες και την ικανότητα να προσαρμόζονται τόσο αυτές, όσο και οι πολίτες τους στα σύγχρονα δεδομένα.

 

Φίλες και Φίλοι,

 

Η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση είναι ήδη εδώ.

 

Και όπως σε κάθε αλλαγή, υπάρχουν και σήμερα οι δυνάμεις που αντιστέκονται προτάσσοντας ότι πιο παρωχημένο.

 

Κανείς όμως δεν μπορεί να αλυσοδέσει την πρόοδο με τα δεσμά του φόβου.

 

Όπως και κανείς από την άλλη δεν μπορεί να μένει αδιάφορος και άπρακτος, απέναντι στις προβλέψεις για τις επιπτώσεις που αυτές οι αλλαγές επιφέρουν στην κοινωνία.

 

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα μισά σχεδόν επαγγέλματα θα αυτοματοποιηθούν, προβλέπει το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Σήμερα, στην Ευρώπη, ζητούνται ψηφιακές δεξιότητες από τους 7 στους 10 εργαζομένους, τις οποίες διαθέτουν μόνο ο ένας στους τρεις. 

 

Εδώ στην Κύπρο, εταιρείες διαμαρτύρονται για την αδυναμία να βρουν σύγχρονα καταρτισμένο προσωπικό, για να καλύψουν εκατοντάδες θέσεις εργασίας υψηλών αμοιβών.

 

Φίλες και Φίλοι,

 

Μέχρι το 2030, η πρόβλεψη είναι ότι 800 εκατομμύρια θέσεις εργασίας με καθήκοντα όπως τα ξέρουμε σήμερα δεν θα υπάρχουν. Θα αντικατασταθούν με άλλες για τις οποίες θα απατούνται διαφορετικές δεξιότητες και προσόντα. Μια ανακατάταξη που θα αγγίζει πέραν του 1/5 του σημερινού παγκόσμιου εργατικού δυναμικού.

 

Καμία υπεύθυνη πολιτική δύναμη δεν μπορεί να παραβλέψει τις νέες πραγματικότητες.

 

Το πιστεύω ειλικρινά: Αποτελεί έγκλημα κατά της κοινωνίας το να αφήνεται η χώρα μας στάσιμη απλά και μόνο επειδή η αλλαγή και η μεταρρύθμιση έχουν, όπως κάθε αλλαγή, το πολιτικό κόστος αυτών που τη φοβούνται.

 

Είμαι πολύ περήφανος που ο Δημοκρατικός Συναγερμός, για μια ακόμη φορά πρωτοπορεί, διαθέτοντας πόρους και ενέργεια σε ένα θέμα που ενώ διαφοροποιεί τη ζωή όλων μας, εντούτοις δεν απασχολεί σχεδόν καθόλου τη δημόσια συζήτηση.

 

Η μελέτη που παρουσιάζουμε σήμερα, φιλοδοξούμε να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο στην προσπάθεια μας για να διαμορφώσουμε την Κύπρο της νέας εποχής. Την Κύπρο του 2030, όπως την έχουμε προσδιορίσει.

 

Μια Κύπρο, στη βάση ενός νέου και διευρυμένου παραγωγικού μοντέλου και ενός σύγχρονου κρατικού μηχανισμου.

 

Κυρίως, μια Κύπρο που θα αποκτήσει το εκπαιδευτικό σύστημα θα δίνει στους νέους μας, αλλά και στους μεγαλύτερους, τα πραγματικά εφόδια που η σημερινή εποχή απαιτεί.

 

Μόνο έτσι  θα μπορέσουμε να αναδείξουμε το συγκριτικό μας πλεονέκτημα. Που δεν είναι άλλο από το ανθρώπινο δυναμικό μας.

 

Φίλε Κυριάκο Μητσοτάκη,

 

Σε καλωσορίζω σήμερα ως ένα πραγματικό φίλο της Κύπρου.

 

Ένα πολιτικό ηγέτη με τον οποίο συμμεριζόμαστε κοινές αξίες και οράματα.

 

Ένα συναγωνιστή μας, στην μάχη για την πρόοδο του Ελληνικού Έθνους αλλά και την εξέλιξη του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

 

Δεν θα το κρύψω:

 

Προσδοκία μου είναι σύντομα να σε καλωσορίσω εδώ στη Λευκωσία, όχι απλά ως πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, αλλά ως τον Έλληνα πρωθυπουργό!

 

Είναι πολλά τα κοινά χαρακτηριστικά των κομμάτων μας.

 

Είναι, πρώτα απ’ όλα, οι παρακαταθήκες που μας άφησαν οι μεγάλοι μας ηγέτες.

 

Γιατί, τόσο ο Γλαύκος Κληρίδης, τα 100 Χρόνια από τη γέννηση του οποίου τιμούμε το ερχόμενο Σάββατο, όσο και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, μας δίδαξαν να μην θέτουμε τίποτα υπεράνω της ελευθερίας και της δημοκρατίας.

 

Να είμαστε εξωστρεφείς και αξιόπιστοι απέναντι σε όλη τη διεθνή κοινωνία.

 

Να είμαστε πολιτικά υπεύθυνοι και να αντιστεκόμαστε στα κελεύσματα της κοινής γνώμης, όταν πιστεύουμε ότι αυτά δεν εξυπηρετούν το εθνικό συμφέρον.

 

Να ανοίγουμε νέους δρόμους για την πατρίδα και το μέλλον της. Και να υπηρετούμε τα συμφέροντα του έθνους μέσα από τον αγωνιστικό πατριωτικό ρεαλισμό μας.

 

Καθόλου τυχαίο δεν είναι, που ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Γλαύκος Κληρίδης που έβαλαν, ο πρώτος την Ελλάδα και ο δεύτερος την Κύπρο στην Ευρώπη!

 

Δεν έχουμε όμως μόνο παρελθόν.

 

Έχουμε και παρόν και μέλλον!

 

Και είμαστε ταγμένοι να υπηρετούμε τις αξίες και τις αρχές μας προς όφελος της προόδου και της ευημερίας των λαών μας.

 

Κυρίες και Κύριοι,

 

Οι επερχόμενες ευρωεκλογές θα καθορίσουν τον ρόλο, την συμμετοχή και τη δύναμή μας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

 

Είναι η διαδικασία που θα στείλει το μήνυμα του κατά πόσο οι πολίτες μας πιστεύουν στην Ευρώπη και το μέλλον της, έναντι των δυνάμεων εκείνων που θέλουν να την δουν να διαλύεται.

 

Εμείς νιώθουμε περήφανοι για την καταγωγή μας και την πατρίδα μας και εξ’ ίσου περήφανοι για την Ευρώπη που είναι η ασφάλεια και το μέλλον μας.

 

Σας ευχαριστώ