Το τελευταίο πυροτέχνημα
Πεμ, 07 Φεβ 2013

του Χριστόφορου Φωκαΐδη 

Μάθαμε τελικά, μετά και το τηλεοπτικό debate για το Κυπριακό, ότι όταν ο κ. Λιλλήκας λέει ότι είναι εναντίον της διζωνικής (διπεριφερειακής), εννοεί ότι είναι υπέρ της πολυζωνικής (πολυπεφερειακής) ομοσπονδίας. Αυτό ήταν και το τελευταίο από τα πυροτεχνήματα του κ. Λιλλήκα σ’ αυτή την προεκλογική εκστρατεία, που έσβησε όπως όλα τα προηγούμενα, επιβεβαιώνοντας πως όταν μια πρόταση δεν έχει ουσία – παρά μόνο περιτύλιγμα - δεν αντέχει για πολύ. Είχαν προηγηθεί, θυμίζω, η πολυδιαφημιζόμενη πρόταση για το ανακλητό (που εφαρμόζεται τελικά μόνο στη Βενεζουέλα του Τσάβεζ!) και η περίφημη πρόταση για το φυσικό αέριο, που έχει απορριφθεί ως μη σοβαρή από ένα νομπελίστα και τους πιο έγκριτους καθηγητές πανεπιστημίων και ειδικούς τεχνοκράτες που διαθέτει η Κύπρος.

Δεν συνηθίζω να κάνω παραπομπές στο παρελθόν για να υποστηρίξω μια άποψη για το σήμερα και το αύριο. Όμως η πρόταση Λιλλήκα για πολυπεριφερειακή ομοσπονδία μοιάζει με πρόταση επιστροφής στο μέλλον! Κάτι παρόμοιο, δηλαδή, με τη γνωστή κινηματογραφική ταινία της δεκαετίας του ‘80 «Back to the Future». Γι’ αυτό και δεν θα επιχειρήσω να τη σχολιάσω. Θα παραθέσω απλώς απόσπασμα από τα πρακτικά της συνεδρίας του Εθνικού Συμβουλίου της 9ης Μαρτίου του 1977, στην οποία ο τότε Πρόεδρος Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ανέπτυσσε το σκεπτικό της απόρριψης της πολυπεριφερειακής ομοσπονδίας. Προς αποφυγή του ενδεχομένου να λεχθεί ότι δεν αποδίδεται ορθά το περιεχόμενο της δήλωσης λόγω επιλεκτικής χρήσης αποσπασμάτων, όπως δηλαδή υποστηρίχθηκε στην περίπτωση της αναφοράς που εμπεριέχεται στο γνωστό πλέον βιβλίο του κ. Λιλλήκα, όπου καλούσε την «ελληνοκυπριακή ηγεσία να μελετήσει το ενδεχόμενο μιας χαλαρής ομοσπονδίας» (βλ. σχετικό άρθρο γράφοντος, «Μύθοι και πραγματικότητες για την χαλαρή ομοσπονδία», 9 Σεπτ. 2012), παραθέτω αυτούσιο το απόσπασμα της δήλωσης του Μακάριου χωρίς κανένα σχόλιο. Άλλωστε μιλά από μόνη της!

«Μια πολυπεριφειακή λύσις δεν έχει ολιγώτερους κινδύνους δια διχοτόμησιν από τη διζωνικήν, διότι εφ’ όσον η τουρκοκυπριακή πλευρά απαιτεί ότι μια περιφέρεια εις τον Βορράν θα είναι ενιαία και σημαντικής εκτάσεως, ουσιαστικώς η προταθείσα πολυπεριφερειακή λύσις ισοδυναμεί εις μεγάλον βαθμόν με διζωνικήν και επιπλέον προστίθενται και μερικά καντόνια εις άλλας περιοχάς, των οποίων η συνολική έκτασις, ως ήδη έχομεν προτείνει, θα ανέρχεται εις 3% περίπου εις το Νότον, πράγμα το οποίο σημαίνει περίληψιν και ελληνικών χωρίων εις τα τοιαύτα καντόνια, τα οποία χωρία σήμερον είναι ελεύθερα. Αφ’ ετέρου τοιαύτα καντόνια παρουσιάζονται διεθνώς ως είδος γκέτος με πολύ κακήν απήχησιν. Νοείται βέβαια ότι τόσον εις περίπτωσιν πολυπεριφερειακής όσον και διζωνικής λύσεως, αι αναφερθείσαι βασικαί αρχαί (εννοεί εδώ τις 3 βασικές ελευθερίες) πρέπει να είναι απολύτως σεβασταί».

Αφού ολοκληρώνει την τοποθέτηση του ο Μακάριος ζητά τη γνώμη των μελών του σώματος συνοψίζοντας τη θέση του:

«Είναι πλέον εφικτή ή επιθυμητή πολυπεριφερειακή λύσις ή προτιμάται υπό τις περιστάσεις η διζωνική λύσις; Εάν η απάντησις εις διζωνικήν λύσιν είναι καταφατική, πού τοποθετείται η υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση περιοχήν; H ιδική μου απάντησις είναι ότι υπό τας περιστάσεις προτιμώ τη διζωνικήν λύσιν και εισηγούμαι να υποβληθή χάρτης εκ μέρους της ελληνοκυπριακής πλευράς».

Τελικά το Εθνικό Συμβούλιο, παρά τους κινδύνους, υιοθέτησε την πρόταση για διζωνική, όχι ως ιδανική λύση αλλά ως τον οδυνηρό συμβιβασμό της ελληνοκυπριακής πλευράς και κατά τον επόμενο γύρο συνομιλιών στη Βιέννη, ο τότε διαπραγματευτής Τάσσος Παπαδόπουλος υπέβαλε και χάρτη που προνοούσε διζωνική ομοσπονδία.

Δεν συμμερίζομαι την άποψη ότι μια θέση πρέπει να γίνεται δεκτή επειδή την υιοθέτησε ο Μακάριος ή ο οποιοσδήποτε στο παρελθόν. Θεωρώ ότι τα δεδομένα θα πρέπει πάντα να αξιολογούνται χωρίς δογματισμούς στον παρόντα χρόνο λαμβάνοντας υπόψη και ενδεχόμενες νέες εξελίξεις. Προϋπόθεση μιας τέτοιας αξιολόγησης, ωστόσο, είναι η ιστορική γνώση. Δεν μπορείς να παρουσιάζεις ως νέα ιδέα κάτι που έχει συζητηθεί και απορριφθεί ήδη από το 1977. Και δεν μπορείς, βεβαίως, να επικαλείσαι τις υποθήκες οποιουδήποτε διαστρεβλώνοντας την ιστορική αλήθεια, για να νομιμοποιήσεις μια πολιτική θέση.

Σε μια εποχή κρίσης αξιοπιστίας της πολιτικής, είναι καλό να θυμόμαστε την εύστοχη παρατήρηση του Αμερικανού δημοσιογράφου George Will, ο οποίος είχε πει κάποτε πως «τα λόγια ενός πολιτικού δεν φανερώνουν την ιδέα που έχει για το θέμα του αλλά την ιδέα που έχει για το ακροατήριο του».

 

Flickr Feed

Παρ, 22 Σεπ 2017

Γραπτή Δήλωση Εκ. Τύπου ΔΗΣΥ, Πρ. Προδρόμου.

Για «μεγάλη εθνική επιτυχία» για την Κύπρο μιλά ο ΥΠΕΞ της Ελλάδας κ.Ν.Κοτζιάς –σε πλήρη αντίθεση εμφανίζονται όμως τα δύο άκρα που πολεμούν τον Πρόεδρο Αναστασιάδη.

Με ψεσινές δηλώσεις του στη Ν.Υόρκη, ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας κ. Νίκος Κοτζιάς είπε ότι η όλη προσπάθεια διαπραγμάτευσης του Προέδρου Αναστασιάδη, με τη συνδρομή της Ελλάδας και του ίδιου προσωπικά, έχει φέρει ως αποτέλεσμα «μια μεγάλη εθνική επιτυχία της Κύπρου».

Με τη δήλωση αυτή ο κ.Κοτζιάς δίνει απάντηση και στα δυο άκρα που προσπαθούν να αμφισβητήσουν τον  Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Απάντηση προς ΔΗΚΟ

Αποτελεί απάντηση εφ’ όλης της ύλης στον υποψήφιο πρόεδρο του ΔΗΚΟ κ. Νικόλα Παπαδόπουλο, ο οποίος εκεί που η Ελλάδα βλέπει μεγάλη εθνική επιτυχία της Κύπρου, ισχυρίζεται ότι υπήρξε καταστροφή και «ο Αναστασιάδης τα έδωσε όλα στην Τουρκία».

Ο κ. Παπαδόπουλος βρίσκεται σε πλήρη διάσταση με την Ελλάδα.

Απάντηση προς ΑΚΕΛ

Είναι όμως απάντηση και στο ΑΚΕΛ το οποίο, προκειμένου να υποστηρίξει τον υποψήφιό του κ.Σταύρο Μαλά, κατηγορεί τον πρόεδρο Αναστασιάδη ότι πήγε χωρίς διάθεση για να διαπραγματευτεί έχοντας στο μυαλό είχε τις εκλογές και την εξουσία.

Το ΑΚΕΛ, που έφτασε σε κάποια στιγμή μέχρι και να προτείνει να ικανοποιήσουμε την τουρκική επιθυμία για διαπραγμάτευση «με όλα σε ένα πακέτο», βρίσκεται επίσης σε διάσταση με την ελληνική κυβέρνηση και τη διαπίστωσή της για μεγάλη εθνική επιτυχία για την Κύπρο.

Η δήλωση όμως αυτή καταγράφει με θετικό τρόπο το κεκτημένο που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να διεκδικεί καταθέτοντας στα Η.Ε. και στη διεθνή κοινότητα την ετοιμότητά μας για να διαπραγματευτούμε λύση με τερματισμό εγγυήσεων-κατοχής της Τουρκίας.

Παρ, 22 Σεπ 2017

Δηλώσεις του Εκπροσώπου Τύπου του ΔΗΣΥ κ. Πρόδρομου Προδρόμου για το Κυπριακό και την κατασκευή του δρόμου Πάφου - Πόλης

 

Ο ΠτΔ κατέθεσε την ετοιμότητά μας, οριοθέτησε τα χαρακτηριστικά μιας αποδεκτής λύσης και τη συνέχεια της διεκδίκησης μας απέναντι στην Τουρκία

Με την ομιλία του στην Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας,

Πρώτον. ΚΑΤΟΧΥΡΩΝΕΙ ενώπιον των ηγετών των κρατών – μελών του ΟΗΕ το κεκτημένο που έχουμε πλέον μέσα από το πλαίσιο Γκουτέρες, ως αποτέλεσμα των προσπαθειών και της στρατηγικής του –που είναι κοινή στρατηγική Κύπρου – Ελλάδας και μακριά από τα δυο άκρα- ότι δηλαδή λύση του κυπριακού σημαίνει την κατάργηση των εγγυήσεων ανάμειξης της Τουρκίας και πλήρη αποχώρηση του κατοχικού στρατού 

Δεύτερο. ΑΝΤΕΚΡΟΥΣΕ με τεκμηριωμένες απαντήσεις τον ισχυρισμό Ερντογάν ότι το αδιέξοδο στο Κραν Μοντανά οφειλόταν δήθεν στην «ακατανόητη» στάση της ε/κ πλευράς και με την ευκαιρία επανέφερε τις ευθύνες της Τουρκίας στο επίπεδο ενός προβλήματος εισβολής και κατοχής –και αυτό ελπίζουμε να το άκουσαν όσοι ισχυρίζονται ότι δήθεν απενοχοποιήθηκε η Τουρκία.

Τρίτο. ΚΑΤΕΘΕΣΕ την ετοιμότητα της Ελληνικής Κυπριακής πλευράς για συνέχεια των διαπραγματεύσεων, φυσικά εντός των παραμέτρων ΟΗΕ, αλλά και στη βάση του Κεκτημένου που είναι το πλαίσιο του Γενικού Γραμματέα των ΗΕ.

Τέταρτο. ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕ βεβαίως ότι η διαπραγμάτευση θα πρέπει να είναι καλά προετοιμασμένη, με την Τουρκία να έχει πραγματική διάθεση για λύση χωρίς να εκμεταλλεύεται τη διαπραγμάτευση για να παρατείνει την κηδεμονία και τον έλεγχό της στην Κύπρο.

Πέμπτο. ΟΡΙΟΘΕΤΕΙ  και τη συνέχεια της πορείας μας για μια αποδεκτή λύση:

  • Με μέτρο και συναίσθηση ευθύνης για την ασφάλεια των πολιτών και τη λειτουργικότητα της λύσης
  • Μακριά από τα δυο άκρα. Από τη μια να θέλουν να αποφύγουμε τη διαπραγμάτευση (αγνοώντας και το κεκτημένο) και από την άλλη να προτείνουν ότι, παρόλο που η Τουρκία δεν άλλαξε στάση και παρόλο που αξιώνει τον έλεγχο της Κύπρου, μπορούσε να κλείσουμε συμφωνία. 

 

Πεμ, 21 Σεπ 2017

Ανακοίνωση Εκπρ. Τύπου ΔΗΣΥ, Πρ. Προδρόμου

Θεωρεί το ΑΚΕΛ ότι το κεκτημένο για το οποίο μιλά ο κ.Ν.Κοτζιάς προέκυψε από «παλινωδίες και λανθασμένος χειρισμούς» ;

Με αποψινή δήλωσή του ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ κ.Σ.Στεφάνου ισχυρίζεται ότι μιλά για την ουσία του Κυπριακού, αλλά για μια ακόμα φορά προσπαθεί να αποπροσανατολίσει τη συζήτηση οδηγώντας μας αλλού.

Η ουσία είναι ότι με τη διαπραγμάτευση του Νίκο Αναστασιάδη:

ΠΡΩΤΟΝ φτάσαμε για πρώτη φορά στον σκληρό πυρήνα του Κυπριακού και φέραμε την Τουρκία να συζητά με τον Κύπριο Πρόεδρο για κατάργηρη εγγυήσεων και επεμβατικών δικαιωμάτων, αλλά και να γίνεται η Λύση συνώνυμη με το τέλος του ελέγχου της χώρας μας από την Τουρκία.

ΔΕΥΤΕΡΟ, υπάρχει τώρα ένα πλαίσιο του Γενικού Γραμματέα με σαφή αναφορά στην κατάργηση των εγγυήσεων.

ΤΡΙΤΟ, η όλη διαπραγμάτευση δεν κατέληξε εξαιτίας της άρνησης της Τουρκίας να δεχτεί συμφωνία χωρίς εγγυήσεις και στρατιωτική βάση της στην Κύπρο.

Θεωρεί άραγε το ΑΚΕΛ ότι ουσία είναι κάτι άλλο από το πλαίσιο Γκουτέρες με τη σαφή πρόνοια για κατάργηση των εγγυήσεων και η άρνηση της Τουρκίας να αποδεχτεί το τέλος των επεμβάσεων της μέσω εγγυήσεων;

Αποφεύγοντας να εξαγάγει συμπεράσματα από την αρνητική στάση της Τουρκίας και τη συνεπακόλουθη προσπάθεια που πρέπει να κάνουμε, στην κατεύθυνση που χάραξε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, το ΑΚΕΛ επιμένει να θέλει να φέρει τη συζήτηση σε ένα άτυπο έγγραφο-παρελκόμενο, που είχε να κάνει με την εφαρμογή της συμφωνίας αν και εφόσον αυτή γινόταν.

Το ΑΚΕΛ κάνει επίσης ότι δεν άκουσε και την έκκληση του κ. Ν.Κοτζιά για «να κρατήσουμε το κεκτημένο των όσων συζητήθηκαν στο Κραν Μοντανά».

Ας απαντήσει όμως το ΑΚΕΛ: από πού προέκυψε τπ κεκτημένο στο οποίο αναφέρεται ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας; Μήπως άραγε από «παλινωδίες και λανθασμένους χειρισμούς», όπως οσχυρίζεται ο Εκπρόσωπός του;

Εκείνο που ενδιαφέρει το ΑΚΕΛ είναι να επικρίνει και να πλήξει τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, νομίζοντας έτσι ότι μεγιστοποιεί τις πιθανότητες του υποψηφίου του στις εκλογές.

Δεν τους συμφέρει να θυμόμαστε ότι ο πρόεδρος που χρειάζεται η Κύπρος είναι ο Νίκος Αναστασιάδης που με την προσέγγιση και την πολιτική του στις διαπραγματεύσεις εδώ και δυόμιση χρόνια δημιούργησε ένα τέτοιο κεκτημένο που αφήνει προσδοκίες και για τη συνέχεια.