Φόροι αντί φρένο στις δημόσιες δαπάνες
Δευ, 10 Ιαν 2011

του Πρόδρομου Προδρόμου

Ο υπουργός Οικονομικών είπε ότι χρειάζονται άλλα πρόσθετα €150 εκ. Προκειμένου όχι να φτάσουμε σε κάποια ισορροπία, αλλά απλά σε κάπως χαμηλότερο δημοσιονομικό έλλειμμα. Την ίδια όμως ώρα το ένα από τα δυο συμπολιτευόμενα κόμματα εκτιμά ότι αυτές οι ανάγκες είναι περί τα €400 εκ. Σε ανάλογη εκτίμηση καταλήγει μάλιστα και το μεγάλο κόμμα της αντιπολίτευσης, αλλά και η μεγάλη πλειοψηφία των οικονομολόγων και άλλων οικονομικών παρατηρητών:χρειάζονται άμεσα περί τα €450 εκ. Αυτή είναι, ακόμα, και η εκτίμηση του οικονομικού επιτελείου της ίδιας της Κομισιόν.

Τελικά, όμως, τα δυο συνεργαζόμενα στην κυβέρνηση κόμματα αποφασίζουν για μέτρα ύψους €250 εκ. Τι νόημα μπορεί να έχει αυτό; Ότι ο υπουργός Οικονομικών κάνει λάθος; Ή, μήπως, ότι έχει δίκιο και λάθος κάνουν όλοι οι άλλοι, αλλά έρχεται και αντλεί με φορολογίες περισσότερα από αυτά που χρειάζονται; Ή μήπως –ακόμα χειρότερα- αυτό σημαίνει ότι λάθος κάνουν τόσο ο υπουργός όσο και το ΔΗΚΟ και η αλήθεια ήταν “κάπου στη μέση” –η οποία όμως προέκυψε μάλλον με τη λογική του τυχαίου και των “πολιτικών παραζεμάτων”;

Το κόστος του κράτους μεγαλώνει σε βάρος της οικονομίας

Οι δημόσιες δαπάνες τρέχουν τα τελευταία πέντε χρόνια με ρυθμό αύξησης από 5% μέχρι πάνω από 9%. Στην περίοδο 2005-2010 οι δαπάνες του κράτους, όπως εμφανίζονται στον προϋπολογισμό, αυξήθηκαν συνολικά κατά 42%. Την ίδια περίοδο τα έσοδα του κράτους αυξάνονταν κατά 36%. Ενώ το προϊόν της χώρας μεγάλωσε λιγότερο, με ρυθμό μόνο 30%. Όταν οι δαπάνες του κράτους αυξάνονται κατά 42%, ενώ η οικονομία έχει μεγαλώσει κατά 30% μόνο, τότε αυτό σημαίνει ότι το κράτος “απορροφά” ένα συνεχώς αυξανόμενο μέρος της οικονομίας. Απλό.

Εκτός, όμως, από αυτή την ανεπιθύμητη εξέλιξη, το γενικότερο πρόβλημα είναι ότι πρέπει επειγόντως να μειωθεί το έλλειμμα αυτού του κράτους. Όχι, βέβαια, μόνο γιατί το λένε και το ζητούν οι Βρυξέλλες, αλλά διότι δημιουργεί χρέος επιβαρύνοντας άδικα τις μελλοντικές γενιές, ενώ ταυτόχρονα παρακωλύει (πολλαπλώς) την οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Λογικά, θα έλεγε κανείς ότι μπροστά σε αυτή την τροπή και εφ’όσον η χώρα βρέθηκε και υπό “επιτήρηση”, πρέπει το κράτος να περιορίσει τις δαπάνες του. Μπορεί, άραγε, να μειωθούν οι δαπάνες του κράτους χωρίς να περιοριστούν οι δαπάνες που κάνει για το προσωπικό του και οι οποίες είναι περίπου το ένα τρίτο των συνολικών δαπανών; Πράγμα πολύ δύσκολο, έως ακατόρθωτο. Όμως, το 2011 είχε προϋπολογισθεί αύξηση των δημοσίων δαπανών κατά σχεδόν 3%, ενώ οι δαπάνες προσωπικού θα είχαν αύξηση περίπου διπλάσια. Από το 2005 μέχρι το 2011 το μερίδιο των δαπανών προσωπικού μέσα στις συνολικές κρατικές δαπάνες είχε παραμείνει περίπου αμετάβλητο. Όμως το μερίδιο των δαπανών προσωπικού μέσα στο ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε από 13,7% το 2005 σε 15,1 % το 2011. Οι δαπάνες προσωπικού του κράτους απορροφούσαν 51,7% των φόρων (άμεσων και έμμεσων) που πλήρωναν οι πολίτες το 2005. Το ποσοστό αυτό αυξήθηκε σε 54,9% το 2011. Με αυτή τη λογική, την ώρα που το κράτος εξακολουθεί να επεκτείνεται σε βάρος της οικονομίας, οι δαπάνες για το προσωπικό του αποσπούν ένα ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι της “πίτας”.

Αντί να μειώσουν τις δαπάνες, αυξάνουν τις φορολογίες

Η κυβέρνηση είχε δυο επιλογές. Είτε να περικόψει δραστικά τις δαπάνες του κράτους είτε να αυξήσει αρκετά τα έσοδα του. Αποφάσισε, με τα μέτρα που ανακοίνωσε, να κάνει περισσότερο το δεύτερο. Ψηφίζονται από την κυβερνητική πλειοψηφία μέτρα αύξησης των εσόδων, κυρίως με πρόσθετες φορολογίες. Αυτό σημαίνει πρακτικά μια μεγαλύτερη μεταφορά πόρων από την οικονομία προς την κρατική μηχανή. Την ώρα που οι δαπάνες σε έργα υποδομής (που γενικά χαρακτηρίζονται “αναπτυξιακές”) ουσιαστικά μειώνονται, αυτό σημαίνει ότι το κράτος απορροφά από την οικονομία μεγαλύτερους πόρους προκειμένου είτε να αποπληρώνει χρέη είτε να κάνει δαπάνες που δεν είναι παραγωγικές.

Αυτή η πολιτική προφανώς δεν ευνοεί τη μεγέθυνση της οικονομίας που είναι απαραίτητη για να βγει η χώρα από την ύφεση και την κρίση. Εξάλλου, αυτή η ίδια πολιτική δεν περιορίζει καν το δημοσιονομικό έλλειμμα (και το χρέος) στο βαθμό που είναι απολύτως απαραίτητο.

Εκτός όμως απ’αυτή τη στρεβλή λογική, πρέπει να θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι τελικά δεν θα είναι αρκετές οι “αλχημείες” των κομματικών διαβουλεύσεων. Πέραν αυτών των €250 εκ. η δημοσιονομική άσκηση θα απαιτήσει σχεδόν άλλα τόσα!

Δηλαδή, την ίδια ώρα που γίνονται αυτές οι κακές επιλογές, το μήνυμα που στέλνει η κυβέρνηση στην οικονομία, αλλά και προς κάθε ενδιαφερόμενο, είναι ότι σύντομα θα χρειαστεί να επαναληφθεί αυτός ο κύκλος και, πιθανότατα, θα επιβάλει και νέες φορολογίες ή άλλες επιβαρύνσεις στην οικονομία!

 

Flickr Feed

Σαβ, 20 Απρ 2019

 

Χαιρετισμός Προέδρου Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Αβέρωφ Νεοφύτου στην εκδήλωση του Ινστιτούτου Γλαύκου Κληρίδη για τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση του Γλαύκου Κληρίδη

 

Σάββατο, 20 Απριλίου 2019, Συνεδριακό Κέντρο Φιλοξενία, 10.30 πμ

 

 

Αξιότιμε Πρόεδρε της Κυπριακής Δημοκρατίας,

Έντιμε πρώην Πρωθυπουργέ της Ελλάδος,

Κυρίες και κύριοι,

 

Σας καλωσορίζω και εγώ με τη σειρά μου σε αυτή τη ξεχωριστή εκδήλωση που διοργανώνει το Ινστιτούτο Γλαύκος Κληρίδης που σηματοδοτεί τα 100 χρόνια από τη γέννηση του αείμνηστου ηγέτη και ιδρυτή του Δημοκρατικού Συναγερμού, Γλαύκου Κληρίδη.

 

Αγαπητοί φίλοι,

 

O Γλαύκος Κληρίδης μπορούσε να διακρίνει «το ποδοβολητό της Ιστορίας».

 

Ο ηγέτης που μετάφρασε το πνεύμα της εποχής του και το μετουσίωσε σε πολιτική. Που διάκρινε με παραδειγματική διορατικότητα τους σκοπέλους, αποφεύγοντας την πλάνη του λαϊκισμού, και καθοδήγησε το λαό με ορθοφροσύνη στο δρόμο του εθνικού συμφέροντος. Ένας πραγματικός ηγέτης για τον οποίο η πατρίδα ήταν λόγος ύπαρξης.

 

Αυτή την πολιτική κληρονομιά κουβαλούμε. Την πολιτική κληρονομιά του ιδρυτή μας Γλαύκου Κληρίδη.  Για εμάς, ήταν ο πολιτικός πατέρας που καθόρισε την πολιτική μας σκέψη. Μας εμπέδωσε την μετριοπάθεια, το διάλογο, την συναίνεση, την εξωστρέφεια. Την προσήλωση στα υψηλά οράματα. 

 

Σήμερα, λοιπόν, όσο ποτέ άλλοτε έχουμε ανάγκη να προτάξουμε αυτή την πολιτική παράδοση ως καθημερινό εργαλείο στην άσκηση πολιτικής. Έχουμε ανάγκη να θυμηθούμε το ήθος του Γλαύκου Κληρίδη. Το ήθος του μέτρου, της συνέπειας και της ανθρωπιάς, που χαρακτήρισε όλη του τη ζωή. Αλλά και το ήθος ενός ριζοσπάστη πολιτικού, που δεν δείλιασε ποτέ να συγκρουστεί με κατεστημένα. Που δεν δείλιασε να πάει κόντρα στο ρεύμα, προκειμένου να υπηρετήσει τις αρχές του, αλλά και αυτό που θεωρούσε ότι εξυπηρετούσε το συμφέρον του τόπου.

 

Με την ίδρυση του Δημοκρατικού Συναγερμού ανοίγει μια νέα σελίδα στην πολιτική ιστορία του τόπου. Ο Γλαύκος Κληρίδης δεν δημιουργεί απλώς ένα κόμμα. Μετασχηματίζει μια ολόκληρη παράταξη. Μια παράταξη που κουβαλούσε μια αγωνιστική εθνικόφρονα παράδοση,  μια παράταξη που βίωσε όπως όλη η Κύπρος, το διχασμό.

 

 

 

 

Με το ιστορικό αυτό του επίτευγμα, ο Γλαύκος Κληρίδης κάνει πράξη την πολιτική εθνικής συμφιλίωσης. Συμβάλλει στην εμπέδωση της δημοκρατίας και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια ρεαλιστική, και εθνικά υπεύθυνη γραμμή στο Κυπριακό, που διαχρονικά χαρακτηρίζει την πολιτική του Συναγερμού. Και καταφέρνει ταυτόχρονα να δημιουργήσει μια πολιτική δύναμη που ανοίγει νέους δρόμους για τη χώρα.

 

 

Φίλες και φίλοι,

 

Ο Γλαύκος Κληρίδης πέτυχε να εντάξει την Κύπρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως ήταν ο στρατηγικός του στόχος. Μα πάνω απ’ όλα, αυτό που θα ήθελε να δει περισσότερο ο Γλαύκος Κληρίδης, θα ήταν το όραμα του για μια επανενωμένη Κύπρο να γίνεται πραγματικότητα. Μια επανενωμένη Κύπρο, δημοκρατική και ευημερούσα, να αναπτύσσεται και να προοδεύει ως πλήρες μέλος της μεγάλης Ευρωπαϊκής οικογένειας. Αυτό ήταν το ανεκπλήρωτο του όραμα, επειδή αγάπησε την Κύπρο ως μια δεύτερη κόρη και που τη θεωρούσε ως την «αγιωτέρα των άλλων προγόνων απάντων».

 

Αυτό το όραμα παραμένει σε μας ως ιστορική υποχρέωση και οφειλή. Οφειλή απέναντι στην πατρίδα, έχοντας ως πυξίδα την πολιτική παρακαταθήκη που μας κατέλειπε ο Γλαύκος Κληρίδης.

 

Μια πολιτική παρακαταθήκη προσήλωσης στο εθνικό συμφέρον, τον ορθολογισμό και την υπεύθυνη πατριωτική γενναιότητα.

 

Κυρίες και κύριοι,

 

Στη σημερινή εκδήλωση, μετά από κοινή απόφαση του Συμβουλίου Κυβερνητών και του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Γλαύκος Κληρίδης, θα απονείμουμε το Βραβείο Ειρήνης και Συνεργασίας «Γλαύκος Κληρίδης» στον πρώην Υφυπουργό παρά τω Προέδρω, κύριο Παντελή Κούρο.

 

Αυτό γίνεται ως ένδειξη αναγνώρισης της μεγάλης προσφοράς του αγαπητού Παντελή, στα κοινά και στην Κύπρο. Αλλά επίσης και για τη διαχρονική του αφοσίωση και στήριξη προς τον αείμνηστο Γλαύκο Κληρίδη.

 

Ο Παντελής Κούρος ήταν ο άνθρωπος που βρισκόταν πάντα δίπλα στον Γλαύκο μας. Σε καιρούς δύσκολους, πολύ διαφορετικούς από τους σημερινούς. Και παρέμεινε πιστός, δίπλα από τον ηγέτη μας μέχρι το τέλος.

Παρ, 19 Απρ 2019

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Συνάντηση Προέδρου ΔΗΣΥ με τους σύμβουλους της EPOQ Partners

  • Αβέρωφ Νεοφύτου: Το 2030 είναι αύριο. Δεν είναι στον επόμενο αιώνα. Για αυτό εμείς με τους σύμβουλους μας αλλά και με την εμπλοκή της κοινωνίας των πολιτών θέλουμε να καθορίσουμε που θέλουμε να πάρουμε την χώρα.

 

Συνάντηση με τους σύμβουλους της EPOQ Partners οι οποίοι παρουσίασαν χθες το όραμα «Κύπρος 2030» πραγματοποίησε σήμερα ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Αβέρωφ Νεοφύτου και η Διευθύντρια Ψηφιακού Μετασχηματισμού και Καινοτομίας κ. Σταυριάνα Κοφτερός.

Με το πέρας της συνάντησης ο κ. Αβέρωφ Νεοφύτου προέβη στην πιο κάτω δήλωση:  

«Η EPOQ Partners είναι οι σύμβουλοι μας στην προσπάθεια μας να δημιουργήσουμε το όραμα για την Κύπρο του 2030. Η τεχνογνωσία, η εμπειρία των συνεργατών μας, μας δίδει τα εφόδια να σχεδιάσουμε την καλύτερη Κύπρο που θέλουμε. Εγώ ένα μήνυμα θέλω να στείλω στην κοινωνία.

Οποιοσδήποτε τόπος χωρίς όραμα για το αύριο είναι καταδικασμένος να κατατρέχετε από την συζήτηση του παρελθόντος  και αντί να πηγαίνει μπρός να κατρακυλά προς τα πίσω. Εμείς έχουμε όραμα για τον τόπο μας και προσπαθούμε με τους εξειδικευμένους σύμβουλους μας να βάλουμε τους εθνικούς στόχους.

Γνωρίζοντας πως για να το πετύχουμε αυτό, χρειάζεται η συμμετοχή και της κοινωνία των πολιτών αλλά και θεσμών αυτής της πολιτείας.

Θα πω κάτι τελευταίο.  Μάθαμε σε αυτό τον τόπο να ασχολούμαστε με την καθημερινότητα και να κάνουμε μονίμως κριτική όλοι μας για το χθες. Δεν έχουμε χρόνο για να σχεδιάσουμε για το αύριο. Και όταν κάποιος μιλάει για το 2030 πρέπει να έχουμε υπόψη μας πως τα δικά μας παιδιά που θα πάνε στην πρώτη τάξη του δημοτικού στην ερχόμενη σχολική σεζόν, το 2030 είτε θα αποφασίσουν σε ποιο πανεπιστήμιο και ποια κατεύθυνση θα ακολουθήσουν ή θα πάνε στην αγορά εργασίας.

Το 2030 είναι αύριο. Δεν είναι στον επόμενο αιώνα. Για αυτό εμείς με τους σύμβουλους μας αλλά και με την εμπλοκή της κοινωνίας των πολιτών θέλουμε να καθορίσουμε που θέλουμε να πάρουμε την χώρα.»

Λευκωσία, 19 Απριλίου 2019

Πεμ, 18 Απρ 2019


Ομιλία Προέδρου Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Αβέρωφ Νεοφύτου

στο επίσημο δείπνο παρουσίασης του «Οράματος Κύπρος 2030»

με επίσημο καλεσμένο τον Πρόεδρο Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκο Μητσοτάκη

 

Πέμπτη, 18 Απριλίου 2019, Ξενοδοχείο Hilton Park, 08:00 μμ

 

 

Φίλε Πρόεδρε της Νέας Δημοκρατίας,

Κυρίες και Κύριοι,

 

Μας τιμά ιδιαίτερα η παρουσία σας απόψε εδώ.

 

Σε μια εκδήλωση πολύ διαφορετική.

 

Μια εκδήλωση ορόσημο στην τεράστια προσπάθεια που καταβάλλουμε για να επικεντρωθεί η πολιτική διεργασία στην ουσία της αποστολής της.

 

Μια ακόμα δράση μας που επιχειρεί να απομακρύνει τον δημόσιο διάλογο από τη ζημιογόνα περιπλάνηση στις εύκολες και τόσο ζημιογόνες ατραπούς του λαϊκισμού και των συνθημάτων.

 

Φίλες και Φίλοι,

 

Δεν ήταν, δεν είναι και δεν πρόκειται να γίνει ποτέ αποστολή μας, η απλή διαχείριση της καθημερινότητας.

 

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός ήταν και θα παραμείνει ένα κόμμα ανοικτό στην κοινωνία, ανοικτό στην οικονομία, ανοικτό στην αλλαγή.

 

Η παράταξη που τολμά τις μεγάλες αλλαγές  για τον τόπο.

 

Η πολιτική δύναμη που θέλει την Κύπρο συμμέτοχο και συνδιαμορφωτή του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι.

 

Ειδικά σήμερα, που η Παγκόσμια κοινωνία βρίσκεται ενώπιον τεκτονικών αλλαγών που λαμβάνουν χώρα με ιλιγγιώδης ταχύτητες.

 

Κυρίες και Κύριοι,

 

Μέρα με τη μέρα, η επιστήμη και η τεχνολογία διαφοροποιούν τα πάντα γύρω μας.

 

Κανένας τομέας της οικονομίας και της κοινωνίας μας δεν μένει ανεπηρέαστος.

 

Η γνώση μεταφέρεται πλέον και διαχέεται με ταχύτητες φωτός απ’ άκρη σε άκρη του πλανήτη.  

 

Οι οικονομικές συναλλαγές και το εμπόριο διεξάγονται με ένα τελείως διαφορετικό τρόπο. Τράπεζες σήμερα λειτουργούν χωρίς φυσικά καταστήματα. Η τεχνολογία των τροφίμων αλλάζει την αγροτική παραγωγή.  

 

Οι επίγειες, εναέριες και θαλάσσιες μεταφορές γίνονται ολοένα και πιο αυτοματοποιημένες, προσβάσιμες και φιλικές στο περιβάλλον. Μαζί τους, αλλάζουν και τον παγκόσμιο τουριστικό ανταγωνισμό.

 

Στον τομέα της ενέργειας, νέες και ανανεώσιμες πηγές διαφοροποιούν όχι μόνο τον ενεργειακό, αλλά και τον γεωπολιτικό παγκόσμιο χάρτη. Ακόμη και η διπλωματία αλλάζει τρόπο λειτουργίας.

 

«Έξυπνες» πόλεις διοικούνται πλέον κυρίως από αλγόριθμους υπολογιστών.

 

Χώρες ολόκληρες, ανεβαίνουν ή και κατρακυλούν σε επίπεδο ανταγωνιστικότητας με βάση τις σύγχρονες τους δεξιότητες και την ικανότητα να προσαρμόζονται τόσο αυτές, όσο και οι πολίτες τους στα σύγχρονα δεδομένα.

 

Φίλες και Φίλοι,

 

Η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση είναι ήδη εδώ.

 

Και όπως σε κάθε αλλαγή, υπάρχουν και σήμερα οι δυνάμεις που αντιστέκονται προτάσσοντας ότι πιο παρωχημένο.

 

Κανείς όμως δεν μπορεί να αλυσοδέσει την πρόοδο με τα δεσμά του φόβου.

 

Όπως και κανείς από την άλλη δεν μπορεί να μένει αδιάφορος και άπρακτος, απέναντι στις προβλέψεις για τις επιπτώσεις που αυτές οι αλλαγές επιφέρουν στην κοινωνία.

 

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα μισά σχεδόν επαγγέλματα θα αυτοματοποιηθούν, προβλέπει το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Σήμερα, στην Ευρώπη, ζητούνται ψηφιακές δεξιότητες από τους 7 στους 10 εργαζομένους, τις οποίες διαθέτουν μόνο ο ένας στους τρεις. 

 

Εδώ στην Κύπρο, εταιρείες διαμαρτύρονται για την αδυναμία να βρουν σύγχρονα καταρτισμένο προσωπικό, για να καλύψουν εκατοντάδες θέσεις εργασίας υψηλών αμοιβών.

 

Φίλες και Φίλοι,

 

Μέχρι το 2030, η πρόβλεψη είναι ότι 800 εκατομμύρια θέσεις εργασίας με καθήκοντα όπως τα ξέρουμε σήμερα δεν θα υπάρχουν. Θα αντικατασταθούν με άλλες για τις οποίες θα απατούνται διαφορετικές δεξιότητες και προσόντα. Μια ανακατάταξη που θα αγγίζει πέραν του 1/5 του σημερινού παγκόσμιου εργατικού δυναμικού.

 

Καμία υπεύθυνη πολιτική δύναμη δεν μπορεί να παραβλέψει τις νέες πραγματικότητες.

 

Το πιστεύω ειλικρινά: Αποτελεί έγκλημα κατά της κοινωνίας το να αφήνεται η χώρα μας στάσιμη απλά και μόνο επειδή η αλλαγή και η μεταρρύθμιση έχουν, όπως κάθε αλλαγή, το πολιτικό κόστος αυτών που τη φοβούνται.

 

Είμαι πολύ περήφανος που ο Δημοκρατικός Συναγερμός, για μια ακόμη φορά πρωτοπορεί, διαθέτοντας πόρους και ενέργεια σε ένα θέμα που ενώ διαφοροποιεί τη ζωή όλων μας, εντούτοις δεν απασχολεί σχεδόν καθόλου τη δημόσια συζήτηση.

 

Η μελέτη που παρουσιάζουμε σήμερα, φιλοδοξούμε να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο στην προσπάθεια μας για να διαμορφώσουμε την Κύπρο της νέας εποχής. Την Κύπρο του 2030, όπως την έχουμε προσδιορίσει.

 

Μια Κύπρο, στη βάση ενός νέου και διευρυμένου παραγωγικού μοντέλου και ενός σύγχρονου κρατικού μηχανισμου.

 

Κυρίως, μια Κύπρο που θα αποκτήσει το εκπαιδευτικό σύστημα θα δίνει στους νέους μας, αλλά και στους μεγαλύτερους, τα πραγματικά εφόδια που η σημερινή εποχή απαιτεί.

 

Μόνο έτσι  θα μπορέσουμε να αναδείξουμε το συγκριτικό μας πλεονέκτημα. Που δεν είναι άλλο από το ανθρώπινο δυναμικό μας.

 

Φίλε Κυριάκο Μητσοτάκη,

 

Σε καλωσορίζω σήμερα ως ένα πραγματικό φίλο της Κύπρου.

 

Ένα πολιτικό ηγέτη με τον οποίο συμμεριζόμαστε κοινές αξίες και οράματα.

 

Ένα συναγωνιστή μας, στην μάχη για την πρόοδο του Ελληνικού Έθνους αλλά και την εξέλιξη του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

 

Δεν θα το κρύψω:

 

Προσδοκία μου είναι σύντομα να σε καλωσορίσω εδώ στη Λευκωσία, όχι απλά ως πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, αλλά ως τον Έλληνα πρωθυπουργό!

 

Είναι πολλά τα κοινά χαρακτηριστικά των κομμάτων μας.

 

Είναι, πρώτα απ’ όλα, οι παρακαταθήκες που μας άφησαν οι μεγάλοι μας ηγέτες.

 

Γιατί, τόσο ο Γλαύκος Κληρίδης, τα 100 Χρόνια από τη γέννηση του οποίου τιμούμε το ερχόμενο Σάββατο, όσο και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, μας δίδαξαν να μην θέτουμε τίποτα υπεράνω της ελευθερίας και της δημοκρατίας.

 

Να είμαστε εξωστρεφείς και αξιόπιστοι απέναντι σε όλη τη διεθνή κοινωνία.

 

Να είμαστε πολιτικά υπεύθυνοι και να αντιστεκόμαστε στα κελεύσματα της κοινής γνώμης, όταν πιστεύουμε ότι αυτά δεν εξυπηρετούν το εθνικό συμφέρον.

 

Να ανοίγουμε νέους δρόμους για την πατρίδα και το μέλλον της. Και να υπηρετούμε τα συμφέροντα του έθνους μέσα από τον αγωνιστικό πατριωτικό ρεαλισμό μας.

 

Καθόλου τυχαίο δεν είναι, που ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Γλαύκος Κληρίδης που έβαλαν, ο πρώτος την Ελλάδα και ο δεύτερος την Κύπρο στην Ευρώπη!

 

Δεν έχουμε όμως μόνο παρελθόν.

 

Έχουμε και παρόν και μέλλον!

 

Και είμαστε ταγμένοι να υπηρετούμε τις αξίες και τις αρχές μας προς όφελος της προόδου και της ευημερίας των λαών μας.

 

Κυρίες και Κύριοι,

 

Οι επερχόμενες ευρωεκλογές θα καθορίσουν τον ρόλο, την συμμετοχή και τη δύναμή μας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

 

Είναι η διαδικασία που θα στείλει το μήνυμα του κατά πόσο οι πολίτες μας πιστεύουν στην Ευρώπη και το μέλλον της, έναντι των δυνάμεων εκείνων που θέλουν να την δουν να διαλύεται.

 

Εμείς νιώθουμε περήφανοι για την καταγωγή μας και την πατρίδα μας και εξ’ ίσου περήφανοι για την Ευρώπη που είναι η ασφάλεια και το μέλλον μας.

 

Σας ευχαριστώ