Απόψεις
Δευ, 27 Ιαν 2014

Σαβ, 10 Μάρ 2018

του Μάριου Μαυρίδη, οικονομολόγος, βουλευτής Κερύνειας, ΔΗΣΥ

Το πρόβλημα της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας δεν είναι η κεφαλαιακή επάρκεια αλλά το γεγονός ότι ανήκει στο κράτος και το κράτος δεν έχει τη δυνατότητα να ενισχύσει τα κεφάλαια της τράπεζας, σε περίπτωση που θα χρειαστεί, διότι θα παραβιάζει τις αρχές του δίκαιου ανταγωνισμού μέσα στην ενιαία αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ευτυχώς δηλαδή, διότι με το λαϊκισμό που επικρατεί σε ότι αφορά το θέμα του Συνεργατισμού, η κυβέρνηση θα μπορούσε να υποκύψει στις πιέσεις των λαϊκιστών, δηλαδή αυτών που νοιάζονται τόσο πολύ για το συνεργατισμό και παριστάνουν τους «σωτήρες».

Είναι τραγικό, κάποιοι να προσπαθούν να εκμεταλλευτούν πολιτικά το πρόβλημα του συνεργατισμού, χωρίς όμως να αντιλαμβάνονται τη ζημιά που προκαλούν στον ίδιο συνεργατισμό αλλά και στο ευρύτερο τραπεζικό σύστημα. Αγνοούν οι φίλοι λαϊκιστές, μαζί και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, που θέλουν να συζητούν δημόσια τα προβλήματα του συνεργατισμού, ότι η εμπιστοσύνη των καταθετών είναι το Α και το Ω για την εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία το τραπεζικού συστήματος, το οποίο είναι ο βασικός πυλώνας της οικονομίας. Σήμερα, με ένα κλικ στο κινητό του, μπορεί κάποιος να μεταφέρει τα χρήματα του από μια τράπεζα σε άλλη, στην Κύπρο και στο εξωτερικό.

Με βάση τους κανόνες του δίκαιου ανταγωνισμού, οποιαδήποτε οικονομική στήριξη του Συνεργατισμού από την κυβέρνηση συνιστά κρατική ενίσχυση, και απαγορεύεται από την Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ακόμα και αν η κυβέρνηση αγοράσει τα κόκκινα δάνεια του συνεργατισμού, για να τα διαθέσει σε βάθος χρόνου, και αυτό θα θεωρηθεί ως κρατική ενίσχυση, αφού ο συνεργατισμός θα έχει πλεονέκτημα έναντι των άλλων τραπεζών στην Κύπρο και στην ευρωζώνη. Για να μην αποτελεί κρατική ενίσχυση, η αγορά των κόκκινων δανείων από το Συνεργατισμό ή/και από άλλες τράπεζες, πρέπει να γίνει με ιδιωτικά κεφάλαια και να είναι αποτέλεσμα σκληρής διαπραγμάτευσης (arms-length negotiations). Ένας Εθνικός Φορέας Διαχείρισης κόκκινων δανείων για όλες τις τράπεζες θα μπορούσε να λειτουργήσει χωρίς να παραβιάζει τους κανόνες ανταγωνισμού, εφόσον χρηματοδοτείται από ιδιώτες, όχι από τους φορολογούμενους.

Το 2013, η κυβέρνηση παρέλαβε ένα συνεργατισμό αμαρτωλό, με πολλά προβλήματα αποτέλεσμα κακοδιαχείρισης για δεκαετίες και ανέλαβε την ευθύνη να τον μετατρέψει σε μια κανονική τράπεζα. Η κυβέρνηση τα κατάφερε σε μεγάλο βαθμό, ακόμα και στην περίπτωση των κόκκινων δανείων, αφού κατάφερε να τα μειώσει από €7.8 δις στα €6.2 δις. Βεβαίως ανάλογη μείωση είχαν και οι άλλες δύο μεγάλες τράπεζες, όμως στο συνεργατισμό ήταν πολύ πιο δύσκολο διότι η συντριπτική πλειοψηφία των δανείων είναι στεγαστικά και μικρά επαγγελματικά. Λόγω της αντίληψης που επικρατεί στην Κυπριακή κοινωνία ότι η πρώτη κατοικία και η μικρή επαγγελματική στέγη δεν μπορούν να εκποιηθούν, πολλοί δανειολήπτες που θα μπορούσαν να πληρώσουν δεν πληρώνουν. Πέραν των πιο πάνω, ο συνεργατισμός στερείται της ευελιξίας που διαθέτουν οι άλλες τράπεζες σε ότι αφορά τη λήψη αποφάσεων, λόγω του ότι ανήκει στο κράτος, και υπόκειται σε επιπρόσθετο έλεγχο από το Γενικό Ελεγκτή, κάτι που δεν συμβαίνει με τις άλλες τράπεζες. Οι άλλες τράπεζες προχωρούν σε διακανονισμούς με δανειολήπτες πολύ πιο εύκολα, και με χαλαρότερους όρους, όμως ο συνεργατισμός δεν μπορεί να κάνει το ίδιο. Γενικά, ο συνεργατισμός λειτουργεί μέσα σε ένα πολύ δύσκολο επιχειρηματικό περιβάλλον και η καλύτερη υπηρεσία που μπορούμε να προσφέρουμε σε αυτόν είναι να τον αφήσουμε ήσυχο για να κάνει τη δουλειά του.

Τρι, 20 Ιούν 2017

του Δημήτρη Δημητρίου, Βουλευτή Δημοκρατικού Συναγερμού

«Μια ενωμένη Κύπρος, μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να κάνει θαύματα και να έχει για ταβάνι της τον ουρανό. Μια μοιρασμένη πατρίδα, θα είναι συνεχώς στη σκιά της ανοικτής πληγής. Και δυστυχώς η πατρίδα μας δύσκολα θα παραμείνει ως έχει στα επόμενα χρόνια με την πληγή να παραμένει ανοικτή».

Μια φυσιολογική χώρα μετρά την ανάπτυξή της και την πρόοδο της και με τον ρυθμό και τον τύπο των μεταρρυθμίσεων που κάνει. Η δική μας χώρα, δυστυχώς, δεν μπορεί να μετρηθεί από αυτό. Η ύπαρξη του κυπριακού προβλήματος, εκ των πραγμάτων, αλλάζει διαχρονικά τις προτεραιότητές μας. Διαστρεβλώνει και θολώνει το οπτικό πεδίο. Καλύπτει, κάτω από το τεράστιο χαλί του, σχεδόν κάθε υγιή και ειλικρινή προσπάθεια για να πάρουμε τη χώρα ένα βήμα προς τα εμπρός. Τα κάθε λογής συμφέροντα καλύπτονται και αυτά πολλές φορές κάτω από το ίδιο χαλί. Ανερυθρίαστα βάζουμε μπροστά την ύπαρξη του Κυπριακού για να καλύψουμε την αδράνεια και τα στάσιμα νερά που βολεύουν όσους τη βρήκαν με την υφιστάμενη κατάσταση.

Στην εικόνα της κατάστασης της χώρας μας ποτέ δεν πρέπει να αμελούμε και τα προβλήματα που προκύπτουν από το σύνταγμά μας. Λειτουργούμε εδώ και πενήντα χρόνια με το δίκαιο της ανάγκης. Έχουμε ένα σύνταγμα που δεν έχει μηχανισμούς ελέγχου μεταξύ των τριών εξουσιών. Ο καθένας λειτουργεί αυτόνομα και αυτόβουλα. Δημιουργήσαμε ένα δαιδαλώδες κράτος για να «σηκώνουμε σκόνη» και να χανόμαστε πίσω από αυτήν. Η γραφειοκρατία που μας σκοτώνει όλους, τα κατακόρυφα «βασίλεια» που βολεύουν μόνο όσους τα υπηρετούν, η βαριά και αργή διαδικασία ψηφιοποίησης δεν είναι άσχετα με τη νοοτροπία που κτίσαμε τόσα χρόνια και ταΐζουμε το «τέρας» του τόπου μας.

Σε όλο αυτό τον κυκεώνα χάθηκε και η λογική. Κάθε μέρα απομακρυνόμαστε από την ορθή κρίση και τον ορθό λόγο. Τα συνθήματα περνούν πολύ εύκολα. Όποιος προσπαθήσει να δομήσει τη σκέψη του καταντά, δυστυχώς, γραφικός. Ο ορυμαγδός αυτός είναι οριζόντιος. Ξεκινά από το Κυπριακό και παρασέρνει μαζί του όλα τα υπόλοιπα ζητήματα. Από την οικονομία, την υγεία, τον εκσυγχρονισμό του κράτους, το περιβάλλον, τον πρωτογενή τομέα. Επικρατεί ο λαϊκισμός και διώκεται ο ορθολογισμός.

Η ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση επέφερε πολλαπλά οφέλη, πέραν των προφανών. Μπορεί να έγινε έχοντας ως κύριο λόγο την ενίσχυσή μας για την επίλυση του εθνικού μας ζητήματος, βοήθησε όμως και στον εκσυγχρονισμό μας σε μεγάλο βαθμό. Η πορεία εναρμόνισης τότε μας ανάγκασε να κατεβάσουμε από τα ράφια αποικιοκρατικές νομοθεσίες, να ξεσκονίσουμε άλλες, να δημιουργήσουμε θεσμούς που βοήθησαν αντικειμενικά τον τόπο μας. Ήταν η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση που κάναμε για τη χώρα μας. Στο πλαίσιο των δεδομένων ήταν και ριζοσπαστική. Η ένταξη της ημικατεχόμενης Κύπρου στη μεγάλη οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης μας βοήθησε και μας βοηθά καθημερινά.

Σήμερα είμαστε αντιμέτωποι με τη μεγαλύτερη και ριζοσπαστικότερη μεταρρύθμιση που μπορούμε να κάνουμε για τη χώρα μας. Σήμερα. Για το αύριο και το μεθαύριο. Στο Κρανς-Μοντάνα ίσως μας δοθεί η ευκαιρία να φτιάξουμε μια φυσιολογική χώρα που στερηθήκαμε εμείς, οι γονείς μας και οι παππούδες μας. Μια ενωμένη Κύπρος, μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να κάνει θαύματα και να έχει για ταβάνι της τον ουρανό. Μια μοιρασμένη πατρίδα θα είναι συνεχώς στη σκιά της ανοικτής πληγής. Και δυστυχώς η πατρίδα μας δύσκολα θα παραμείνει ως έχει στα επόμενα χρόνια με την πληγή να παραμένει ανοικτή.

Οι μεταρρυθμίσεις που γίνονται και έχουν να κάνουν με τη βελτίωση της ζωής μας πρέπει να συνεχίσουν να γίνονται. Με μεγαλύτερη τόλμη, με ειλικρίνεια, και λογική. Τα αβγά που πρέπει να σπάσουμε για να κάνουμε ομελέτα πρέπει να τα σπάσουμε. Ήρθε η ώρα όμως για τη μεγάλη μεταρρύθμιση. Μαζί με τον αναβαθμισμένο ρόλο της Κύπρου στην περιοχή, με τους σχεδιασμούς για την ενέργεια και τις τηλεπικοινωνίες με το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Ιορδανία και τον Λίβανο και τις τριμερείς συνεργασίες με όλες αυτές τις χώρες και με την Ελλάδα μπορούμε να μιλούμε για την Κύπρο που θέλουμε. Μια χώρα που να μπορεί να βλέπει με αισιοδοξία και στρατηγικούς σχεδιασμούς το μέλλον. Μια χώρα πρωταγωνιστή. Αυτή την Κύπρο θέλουμε.

Δευ, 12 Ιούν 2017

του Δημήτρη Δημητρίου, Βουλευτή Δημοκρατικού Συναγερμού

«Η ανάγκη εφαρμογής Γενικού Σχεδίου Υγείας είναι δεδομένη. Η ποιότητα ζωής αλλά και το επίπεδο του πολιτισμού μιας χώρας μετριέται από εδώ. Το γεγονός πως σήμερα είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη χωρίς ΓΕΣΥ λέει πολλά και για την επίδραση των πολλαπλών συμφερόντων του τομέα της υγείας που άφησαν ανάπηρη για δεκαετίας μια ολόκληρη χώρα».

Το μεγαλύτερο ζήτημα της πολιτικής διαδικασίας είναι η ανακολουθία των εξαγγελιών με την εφαρμογή τους. Η αναξιοπιστία, η έλλειψη εμπιστοσύνης και η καχύποπτη αντιμετώπιση όλων μας, όσων είμαστε στην πολιτική, από την κοινωνία είναι σήμερα δεδομένη και τόσο εδραιωμένη που ακόμα και μετά την εφαρμογή στην πράξη επαναστατικών μεταρρυθμίσεων δεν τις πιστεύουν. Τις θεωρούν ακόμα μέρος του πολιτικού παραμυθιού.

Η μείωση της στρατιωτικής θητείας έγινε ανέκδοτο. Θυμάμαι μικρός να σχολιάζουν γελώντας οι θείοι μου, γεννημένοι στις αρχές του ’60, πως ήταν από τότε στο «μενού» των πολιτικών εξαγγελιών. Η κατάργηση της αναχρονιστικής επετηρίδας για τον διορισμό στην εκπαίδευση ήταν πρώτο θέμα στις γενικές φοιτητικές συνελεύσεις από τη δεκαετία του 1990. Η εφαρμογή μιας ενιαίας κοινωνικής πολιτικής και η εισαγωγή του θεσμού του Ελάχιστού Εγγυημένου Εισοδήματος, καταργώντας τον αχταρμά των πολλαπλών επιδομάτων ήταν διαχρονική απαίτηση της κοινωνίας μας. Η κατάργηση του φόρου ακίνητης ιδιοκτησίας ίσως να μην εκτιμήθηκε ακόμη γιατί φέτος θα εφαρμοστεί. Η εισαγωγή της άδειας πατρότητας, ακουγόταν ως σύνθημα. Ακολουθούσε πάντα τον συνειρμό του τι κάνουν οι χώρες στη Σκανδιναβία.

Ας δούμε τώρα την κορωνίδα των μεταρρυθμίσεων. Το ΓΕΣΥ. Δεν θα ασχοληθώ με την πατρότητα την οποία διεκδικούν σήμερα αρκετοί. Κάποιοι πάνε πίσω στο 1968 για να τη βρουν. Το σημαντικό είναι ένα. Πως η πολιτική βούληση της κυβέρνησης Νίκου Αναστασιάδη, του υπουργού Υγείας Γιώργου Παμπορίδη, της Επιτροπής Υγείας της Βουλής, προεξάρχοντος του προέδρου της, βουλευτή ΔΗΣΥ Πάφου, Κώστα Κωνσταντίνου ήταν καταλυτική για να φτάσουμε εδώ που είμαστε σήμερα. Οι «Ιούδες» θα φανερωθούν, αν φανερωθούν, την Παρασκευή στην Ολομέλεια. Τα μακρά έγιναν κοντά. Και για να μην ψάχνουμε για φαντάσματα, «Ιούδες» στους μαθητές του «Χριστού» δεν υπάρχουν.

Η ανάγκη εφαρμογής Γενικού Σχεδίου Υγείας είναι δεδομένη. Η ποιότητα ζωής αλλά και το επίπεδο του πολιτισμού μιας χώρας μετριέται από εδώ. Το γεγονός πως σήμερα είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη χωρίς ΓΕΣΥ λέει πολλά και για την επίδραση των πολλαπλών συμφερόντων του τομέα της υγείας που άφησαν ανάπηρη για δεκαετίες μια ολόκληρη χώρα. Το δικαίωμα σε απρόσκοπτη πρόσβαση όλων των πολιτών στο αγαθό της υγείας είναι αδιαπραγμάτευτο. Η αξία της υγείας ενός εκάστου δεν μετριέται, είναι άπειρη. Το πολιτικό μπόι ενός εκάστου πολιτικού όμως μετριέται, δύσκολα μεν αλλά μετριέται. Από πλην άπειρο μέχρι συν άπειρο.

Δεν υπάρχει τέλεια μεταρρύθμιση, αυτό είναι αξίωμα. Αλλά δεν μπορεί αυτό να είναι επιχείρημα για να μη γίνει ποτέ καμία αλλαγή. Το πρώτο και απαραίτητο συστατικό είναι η πολιτική βούληση. Αν αυτή υπάρχει τα πράγματα διευκολύνονται κατά πολύ. Από εκεί και πέρα η λογική και η βελτίωση της ζωής των πολιτών είναι αυτό που πρέπει να μας καθοδηγεί. Πολλές φορές μπερδευόμαστε, βραχυκυκλωνόμαστε σε λεπτομέρειες και χάνουμε την ουσία. Υπάρχουν μικρές αλλαγές που μπορούν να βελτιώσουν τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων. Χρειάζεται να τολμούμε. Και να περνάμε από τις διακηρύξεις στις πράξεις.

Οι μεταρρυθμίσεις όπως και οι νίκες δεν μένουν ποτέ ορφανές. Η παρούσα διακυβέρνηση και ο Δημοκρατικός Συναγερμός δεν λειτούργησε ποτέ με φειδώ στην πίστωση πολιτικών και κομμάτων για την υπεύθυνη τους στάση. Το κάναμε στην οικονομία, στην ψήφιση των μεταρρυθμίσεων και στο μέγιστο των ζητημάτων, στο Κυπριακό. Να είστε σίγουροι πως θα το κάνουμε και στο ΓΕΣΥ. Η μικροπρέπεια και η μικροπολιτική δεν χαρακτηρίζουν την παρούσα ηγεσία του τόπου και του κόμματός μας. Από την άλλη όμως, δεν μπορούμε να ισοπεδώσουμε τα πάντα. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές που έγιναν το 2013, το 2014, το 2015, το 2016, το 2017, έγιναν επί διακυβερνήσεως Νίκου Αναστασιάδη. Από κοινού με το κυβερνών κόμμα, τον Δημοκρατικό Συναγερμό με πρόεδρο τον Αβέρωφ Νεοφύτου. Από κοινού με συνεννόηση και συνδιαμόρφωση. Με γνήσια πολιτική βούληση για τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος.

Παρ, 02 Ιούν 2017

του Μάριου Μαυρίδη, οικονομολόγος, βουλευτής Κερύνειας, ΔΗΣΥ

Η προεκλογική εκστρατεία ξεκίνησε πολύ νωρίς.  Η κυβέρνηση δέχεται καθημερινά κριτική για τον τρόπο που κυβερνά και για τον τρόπο που ασκεί κοινωνική πολιτική.  Πολύ συχνά ακούγονται φωνές, κυρίως από τα αριστερά, που υποστηρίζουν ότι οι απολαβές των συνταξιούχων έχουν μειωθεί κατά 30%, ότι περισσότεροι συνταξιούχοι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ότι δεν έχουν φροντίδα, και ότι για όλα αυτά, φταίει η κυβέρνηση και η λιτότητα που εφαρμόζει και γενικά οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι ψευδείς, ανυπόστατοι και ατεκμηρίωτο, εκτός από την αύξηση των συνταξιούχων που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας, και το οποίο οφείλεται στη γήρανση του πληθυσμού σε συνδυασμό με την μη ωρίμανση του Σχεδίου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που ολοκληρώνεται το 2022.  Η πραγματικότητα είναι ότι οι συντάξεις όχι μόνο δεν μειώθηκαν αλλά η αγοραστική της αξία έχει αυξηθεί, λόγω της μείωσης των τιμών κατά 4.3% τα τελευταία τέσσερα χρόνια.  Επιπλέον, ενώ το όριο της φτώχειας μειώθηκε κατά 20% τα τελευταία τέσσερα χρόνια, από €10,324 ετησίως (ή €794 το μήνα) στα €8,261 (ή €635 το μήνα), λόγω της γενικής μείωσης των μισθών, η κυβέρνηση το άφησε στις €10,200 για σκοπούς της μικρής επιταγής που λαμβάνουν οι χαμηλοσυνταξιούχοι.  Αν η κυβέρνηση ακολουθούσε αυστηρά τους κανονισμούς του Σχεδίου Ενίσχυσης των Συνταξιούχων, και μείωνε το όριο της φτώχειας στα €8,261 για ένα άτομο και €12,392 για δύο άτομα, τότε μια μεγάλη μερίδα συνταξιούχων δεν θα λάμβαναν τη μικρή επιταγή. Διότι σύμφωνα με το Σχέδιο που ξεκίνησε το 2009, για να πάρει κάποιος συνταξιούχος οικονομική στήριξη, θα πρέπει να έχει εισόδημα κάτω από τα όρια της φτώχειας.  Συνεπώς, όταν το όριο της φτώχειας μειώνεται, ο αριθμός των δικαιούχων μειώνεται.  Η κυβέρνηση επέλεξε να μην μειώσει τον αριθμό των δικαιούχων.

Μπορεί τα χρήματα που λαμβάνουν οι συνταξιούχοι να μην είναι αρκετά, και τα προβλήματα των συνταξιούχων να μην επιλύονται.  Θεωρώ ότι είναι πολύ δύσκολο κάποιος συνταξιούχος να μπορεί να έχει αξιοπρεπή διαβίωση με €500 και €600 το μήνα, όμως η πολιτεία κάνει ότι μπορεί για να προσφέρει το καλύτερο στους συνταξιούχους.  Είναι για αυτό το λόγο που η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να εφαρμόσει καλύτερη στόχευση σε ότι αφορά την στήριξη προς τους χαμηλοσυνταξιούχους, δηλαδή να λαμβάνουν οικονομική στήριξη αυτοί που πραγματικά τη χρειάζονται.  Από την έναρξη του σχεδίου το 2009 μέχρι την ανάληψη της διακυβέρνησης από την παρούσα κυβέρνηση, δεν γινόταν σοβαρός έλεγχος του συστήματος, με αποτέλεσμα, όσοι έκαναν αίτηση, μπορούσαν να πάρουν τη μικρή επιταγή.  Η στόχευση που έχει εφαρμόσει η κυβέρνηση έχει εξοικονομήσει γύρω στα €4 εκατομμύρια, τα οποία η κυβέρνηση έδωσε πίσω στους χαμηλοσυνταξιούχους, με την αύξηση της μικρής επιταγής κατά €20 το μήνα.

Είναι κρίμα και άδικο η κυβέρνηση να δέχεται κριτική στη βάση ψευδών αναφορών και ανυπόστατων ισχυρισμών, επειδή σε εννέα μήνες θα έχουμε εκλογές.  Είναι και πολιτικά ανήθικο να χρησιμοποιούμε τους συνταξιούχους και άλλες ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού για να πλήξουμε την κυβέρνηση.  Τα αποτελέσματα της κοινωνικής πολιτικής της κυβέρνησης είναι ξεκάθαρα και δεν ο κάθε ένας μπορεί να τα επισημάνει.

Δευ, 29 Μάι 2017

του Δημήτρη Δημητρίου, Βουλευτή Δημοκρατικού Συναγερμού

«Ο σεβασμός της ανθρώπινης ζωής δεν γίνεται αλά καρτ. Πως ο ρατσισμός δεν είναι κακός αν αφορά μερικούς και καλός αν αφορά άλλους. Και πως δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να νιώθουμε ανώτεροι από οποιονδήποτε άλλον».

Ο τρόπος αντιμετώπισης των γεγονότων έχει αλλοιώσει και έχει αλλοιωθεί από τον τρόπο που σκεφτόμαστε και παραθέτουμε τα γεγονότα. Είμαστε έτοιμοι να κρεμάσουμε σε πλατείες και γήπεδα τον οποιονδήποτε έχει συμπεριφερθεί με μεμπτό τρόπο. Ιδιαίτερα αν συσχετίζεται με τη δημοσία ζωή και δη την πολιτική δημόσια ζωή. Δεν θέλω να μειώσω το μεμπτό αδίκημα κανενός. Και ιδιαίτερα τα ποινικά αδικήματα. Αλλά σε αυτή τη συζήτηση χρειάζεται να παραδεχτούμε πως έχουμε χάσει και το μέτρο και το μέτρημα.

Έχουμε δυστυχώς καθαγιάσει τη βία που προέρχεται ή προκαλείται από το ποδόσφαιρο. Και δεν αναφέρομαι μόνο και αποκλειστικά στη βία των γηπέδων. Ιδιαίτερα αναφέρομαι στην οπαδική βία που γίνεται στους κεντρικούς κυρίως δρόμους, κυρίως στις δύο μεγάλες πόλεις της χώρας μας. Μας αρέσει να δικαιολογούμε την έξαρση αυτής της συγκεκριμένης βίας. Μας φταίει η αστυνομία που δεν παρεμβαίνει έγκαιρα για την καταστολή, μας φταίει η κοινωνία που καταπιέζει τους νέους σήμερα, η οικονομική κρίση, μας φταίει το «εκρηκτικό κλίμα» μεταξύ των οπαδών. Μας φταίει ακόμα η διαχρονική ατάκα που όλα τα κόβει και όλα τα μαχαιρώνει, έτσι ήταν πάντα, έτσι θα παραμείνουν.

Τα επεισόδια της Τρίτης στον εναέριο ήταν ακόμα μια επανάληψη της συγκεκαλυμμένης, από όλους μας, βίας στη λογική μας και στον τόπο μας. Οι αφορμές δε διαφέρουν ποσώς από αυτές για αντίστοιχα επεισόδια που συμβαίνουν εδώ και δεκαετίες. Η ωμή, η τυφλή οπαδική βία. Ένα μίσος που δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος. Ένας οπαδός να μπαίνει στο αυτοκίνητο του και να παρασέρνει πεζούς. Έχω την εντύπωση πως δεν αντιληφθήκαμε το μέγεθος. Θα προσπαθήσω μέσω ενός παραλληλισμού να γίνω πιο κατανοητός. Αν βλέπαμε ένα βίντεο ενός ασυνειδήτου να κτυπούσε, χωρίς πρόθεση, έναν πεζό και να τον άφηνε αβοήθητο, θα ζητούσαμε δικαίως την κεφαλή του στο πιάτο. Σήμερα γιατί προσπαθούμε να κρύψουμε αυτή μας τη γύμνια και να καλύψουμε την ποινικά κολάσιμη πράξη αυτού του ανθρώπου που σκοπίμως πάτησε συνάνθρωπό του; Μέχρι πότε η «οπαδική αλληλεγγύη» θα καλύπτει εγκλήματα; Μέχρι πότε η τοπικότητα ή η συνενοχή ή η κάλυψη των διοικήσεων των ομάδων προς τους οργανωμένους θα λειτουργεί συνωμοτικά για να καλύπτει απόπειρες δολοφονίας;

Δικαίως τώρα θα με ρωτήσετε τι κάνω εγώ, αν έχω εισηγήσεις πέραν από τις διαπιστώσεις και τα ευχολόγια. Για την κάρτα φιλάθλου και αν θα βοηθήσει, για τα στημένα παιχνίδια, για τις ευθύνες ενός εκάστου, της αστυνομίας συμπεριλαμβανομένης. Για τους οργανωμένους φιλάθλους, για την διαχρονική στήριξή τους από όλες τις διοικήσεις των μεγάλων ομάδων. Ας μιλήσουμε λοιπόν για ευθύνες.

Ευθύνη της αστυνομίας είναι η καταστολή και πρέπει να εξαντλήσει όλα τα περιθώρια που ο νόμος της δίνει. Ευθύνη όσων διοικούν ομάδες και γήπεδα είναι η ασφαλής είσοδος, παρακολούθηση και έξοδος όλων των φιλάθλων. Ευθύνη των ηγητόρων των συλλόγων μας είναι και η προστασία των εμβλημάτων των ομάδων τους. Και να μαυρίζουν όποιον εξ ονόματος της ομάδας που διοικούν αμαυρώνουν την ιστορία τους. Ευθύνη της κοινωνίας, μέσω και της παιδείας, είναι να δώσει σωστά πρότυπα στα παιδιά της, στους αυριανούς της ενεργούς πολίτες. Ευθύνη της οικογένειας, μέσω και της παιδείας, είναι να μάθει, να διδάξει στα παιδιά της πως ο σεβασμός της ανθρώπινης ζωής δεν γίνεται αλά καρτ. Πως ο ρατσισμός δεν είναι κακός αν αφορά μερικούς και καλός αν αφορά άλλους. Και πως δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να νιώθουμε ανώτεροι από οποιονδήποτε άλλον. 

Έχουμε όλοι ευθύνη. Την ίδια ευθύνη. Και όσο συνεχίζουμε να επιδιδόμαστε στο αγαπημένο μας σπορ να ζητάμε ευθύνες από τους άλλους και να παριστάνουμε τις αθώες περιστέρες επιδεινώνουμε απλώς το πρόβλημα. Ας τολμήσουμε επιτέλους. Πριν να είναι αργά, πολύ αργά.

Τετ, 19 Απρ 2017

του Μάριου Μαυρίδη, οικονομολόγος, βουλευτής Κερύνειας, ΔΗΣΥ

Τόσο η Κύπρος, όσο και η Ελλάδα, αλλά και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μαστίζονται από κύμματα μεταναστευσης, κυρίως των νέων, προς πλουσιότερες χώρες στην Ευρώπη, Αμερική, Καναδά και Αυστραλία.  Καλά κάνουν οι άνθρωποι αφού αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον, είτε πρόκειται για πτυχιούχους που φεύγουν από τις χώρες τους επειδή δεν βρίσκουν τη δουλειά που επιθυμούν, είτε πρόκειτε για πτυχιούχους που παραμένουν στις χώρες που σπουδάζουν.  Υπάρχουν και πολλοί ανειδίκευτοι εργάτες, οι οποίοι απλά δεν μπορούν να ζήσουν με τους χαμηλούς μισθούς που προσφέρονται στις χώρες τους και αναγκάζονται να μεταναστεύσουν

Το φαινόμενο της μετανάστευσης ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης έχει οικονομικά κίνητρα.  Η μετανάστευση, ή άλλως κινητικότητα, από μια χώρα της Ευρωπης σε άλλη είναι αποτέλεσμα της ελεύθερης διακίνησης προσώπων μέσα στην Ενωμένη Ευρώπη και είναι βασικός στόχος της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.  Η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών έχει συμβάλει στην αύξηση της κινητικότητας για ευνόητους λόγους, όμως η κινητικότητα θα ήταν πολύ περιορισμένη αν δεν υπήρχε ελεύθερη διακίνηση προσώπων.

Η μετανάστευση των νέων όμως από τις φτωχές χώρες σε πλουσιότερες δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην ανάπτυξη των οικονομιών που χάνουν εργατικό δυναμικό προς όφελος των οικονομιών που αποδέχονται το εργατικό δυναμικό.  Το ανθρώπινο κεφάλαιο είναι ο σημαντικότερος συντελεστής παραγωγής και αυτό έχει αποδειχθεί δια μέσου των αιώνων, αρκεί κανείς να παρατηρήσει πως οι Ηνωμένες Πολιτείες, που δεν είναι η μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο, έχει γίνει η μεγαλύτερη οικονομία, με τεράστια διαφορά από την Κίνα, την Ινδία, και την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση.  Το ανθρώπινο κεφάλαιο δεν είναι απλά ανθρώπινο δυναμικό αλλά εργατικό δυναμικό με γνώσεις, με δεξιότητες, εμπειρίες και καινοτόμες ιδέες.

Σύμφωνα με μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, που υπέστησαν την μεγαλύτερη μετανάστευση μετά την ένταξη τους στην Ενωμένη Ευρώπη, υπέστησαν απώλεια παραγωγής ίση με το 7% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ), σε πραγματικούς όρους, και το ποσοστό αυτό αναμένεται να αυξηθεί κατά την επόμενη δεκαετία.

Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα της μετανάστευσης από φτωχές χώρες σε πιο πλούσιες είναι το συνταξιοδοτικό, αφού αυτοί που φεύγουν θα πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές στις χώρες που εργάζονται και όχι στις χώρες που μεγάλωσαν.  Η γήρανση του πληθυσμού στις φτωχές χώρες επιδεινώνει το προβλημα ακόμα περισσότερο.  Η μελέτη του ΔΝΤ αναφέρει ότι η Πολωνία αλλά και οι χώρες της Βαλτικής, Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία, έχουν απωλέσει σημαντικό μέρος των νέων ανθρώπων τους, γεγονός που σημαίνει ότι η γήρανση του πληθυσμού στις χώρες αυτές θα επέλθει νωρίτερα.  Αυτό σημαίνει ότι λιγότεροι εργαζόμενοι θα πληρώνουν για περισσότερους συνταξιούχους, οι οποίοι μάλιστα θα ζήσουν περισσότερα χρόνια.

Οι μελέτες που συνδέουν την μετανάστευση με την οκονομική ανάπτυξη και το ασφαλιστικό, δείχνουν ότι τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα για τις φτωχές χώρες που χάνουν ανθρώπινο δυναμικό (όχι απλά εργατικό δυναμικό).  Μπορεί η ελεύθερη διακίνηση να προσφέρει ευκαιρίες για τους πολίτες της Ευρώπης αλλά αυτοί που μένουν πίσω θα έχουν λιγότερα χρήματα κατά την συνταξιοδότηση τους.  Η καλύτερη λύση για τις φτωχές χώρες λοιπόν δεν είναι να αφήνει τους νέους να παρακολουθεί παθητικά τους νέους να φεύγουν αλλά να δημιουργήσουν ευκαιρίες για αυτούς στις χώρες τους.

Flickr Feed

Τετ, 25 Απρ 2018

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός σημειώνει με πλήρη ικανοποίηση τη σημερινή συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας με τον Εκτελεστικό Διευθυντή της ΕΝΙ κ. Κλαούντιο Ντεσκάλτζι και τα αποτελέσματα που προέκυψαν.

Ο κ. Ντεσκάλτζι τόνισε ότι ο ιταλικός κολοσσός θα προχωρήσει σε περισσότερες γεωτρήσεις το 2019 και ότι η ΕΝΙ έχει «ισχυρή δέσμευση προς την Κύπρο», όπου η εταιρεία επένδυσε μέχρι στιγμής περίπου 700 εκατομμύρια ευρώ. Ο Εκτελεστικός Διευθυντής της ΕΝΙ είπε ακόμη για τον σημαντικό ρόλο και την γεωγραφική σημασία της Κύπρου για τους ευρύτερους ευρωπαϊκούς ενεργειακούς σχεδιασμούς.

Οι τοποθετήσεις του κ. Ντεσκάλτζι καταδεικνύουν και επιβεβαιώνουν τρία σημαντικά στοιχεία, τα οποία οφείλουμε όλοι μας να διαφυλάξουμε:

Πρώτον, οι ενεργειακοί σχεδιασμοί της Κυβέρνησης συνεχίζονται κανονικά όπως είχαν προγραμματιστεί.

Δεύτερον, η Κύπρος αποτελεί αξιόπιστο κράτος, εταίρο ώστε εταιρείες κολοσσοί να προχωρούν σε συνεργασίες και να επενδύουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.

Τρίτον, η Κυπριακή Δημοκρατία ως το ανατολικότερο άκρο της ΕΕ και εντός ζώνης υψηλής σημασίας για τους ευρύτερους ενεργειακούς σχεδιασμούς τόσο εταιρειών όσο και της ίδιας της ΕΕ, έχει σημαντικό ρόλο να διαδραματίσει και η γεωστρατηγική της σημασία είναι πολλαπλάσια του γεωγραφικού της μεγέθους.

Με τον ίδιο τρόπο όπως προχωρήσαμε μέχρι τώρα, με σύνεση και αποφασιστικές κινήσεις χωρίς προσπάθειες εντυπωσιασμού ή αντιδικίας με οποιονδήποτε, η Κυβέρνηση του Προέδρου Αναστασιάδη συνεχίζει να ασκεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και να φροντίζει για την αξιοποίηση του φυσικού πλούτου, προς όφελος όλων των πολιτών της χώρας μας. 

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ & MME ΔΗΣΥ
Λευκωσία, 25 Απριλίου 2018

 

Τρι, 24 Απρ 2018

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός σημειώνει και χαιρετίζει την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου όπως διαβιβαστούν προεκλογικές προγραμματικές θέσεις των υποψηφίων κκ Ν Παπαδόπουλου και Γ. Λιλλήκα στα αρμόδια υπουργεία ώστε να μελετηθούν ποιες θέσεις θα μπορούσαν να προωθηθούν.

Πρόκειται ουσιαστικά για άλλο ένα δείγμα γραφής συνέπειας αλλά και «λόγου που γίνεται πράξη» αφού ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τοποθετήθηκε ξεκάθαρα προ πολλού και προεκλογικά ότι στα πλαίσια της συνεργασιάς θα εξετάζονταν προτάσεις ανθυποψηφίων του.

Η Συνεργασία με όλες τις πολιτικές δυνάμεις, για τον Δημοκρατικό Συναγερμό δεν είναι ούτε περιστασιακή ούτε και εφήμερη. Αλλά είναι βασική πολιτική θέση και πράξη της παράταξης μας διότι μόνο μέσα από συνεργασία μπορεί ο τόπος να πάει μπροστά και να αντιμετωπιστούν οι προκλήσεις προς όφελος της ευημερίας και των συμφερόντων των πολιτών.

Όπως ο Δημοκρατικός Συναγερμός συνεργάστηκε με το ΔΗΚΟ και άλλα κόμματα για θέματα Οικονομίας, και με το ΑΚΕΛ στο κυπριακό, έτσι θα συνεχίσουμε να πολιτευόμαστε. Με σύνεση, σοβαρότητα, υπευθυνότητα αλλά και με σεβασμό προς τις θέσεις των άλλων πολιτικών κομμάτων δείχνοντας εμπράκτως την πρόθεση της ειλικρινούς συνεργασίας προς όφελος των πολιτών.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ & MME ΔΗΣΥ
Λευκωσία, 24 Απριλίου 2018

Τρι, 24 Απρ 2018

ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΔΗΣΥ, ΑΒΕΡΩΦ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΚΑΤΑΛΥΜΑΤΑ ΙΔΙΩΤΩΝ - ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ


Στόχος η δημιουργία πλαισίου ώστε 1. να διασφαλίζεται η Ασφάλεια και Υγεία των Τουριστών, 
2. να δίδεται η ευχέρεια για αύξηση των εισοδημάτων των νοικοκυριών, 3. να υπάρχει υγιής ανταγωνισμός και 4. το Κράτος και η Τοπική Αυτοδιοίκηση να έχουν έσοδα

Η τουριστική βιομηχανία έχει αναπτυχθεί πέραν από τα παραδοσιακά πλαίσια που ως πριν λίγα χρόνια γνωρίζαμε. Η αγορά έχει προχωρήσει και τώρα μπορούν να γίνουν κρατήσεις από το διαδίκτυο και εκτός ξενοδοχειακών μονάδων.

Στόχος μας είναι να μεριμνήσουμε για την ασφάλεια και την υγεία των τουριστών, τόσο των ξένων όσο και των Κυπρίων. Αλλά παράλληλα να δώσουμε την ευκαιρία για ένα επιπλέον εισόδημα στα κυπριακά νοικοκυριά, χωρίς να δημιουργούμε αθέμιτο ανταγωνισμό.

Ως πρώτο βήμα πρέπει να καταρτιστεί ένα μητρώο των καταλυμάτων που οι πολίτες επιθυμούν να ενοικιάζουν, είτε αυτά είναι σπίτια, διαμερίσματα ή επαύλεις. Τα καταλύματα αυτά πρέπει να ικανοποιούν κάποια ελάχιστα κριτήρια που να διασφαλίζουν την ασφάλεια και την υγεία των περιηγητών.

Με τον καταρτισμό του μητρώου αυτού, χιλιάδες συμπολίτες μας θα είναι σε θέση να διασφαλίσουν επιπλέον εισόδημα, αν επιθυμούν να ενοικιάσουν υποστατικά που έχουν στην κατοχή τους. Σε αυτές τις περιπτώσεις το επιπλέον εισόδημα μπορεί να είναι και μεγαλύτερο από το ετήσιο εισόδημα του νοικοκυριού.

Ταυτόχρονα, θα διασφαλιστεί ότι τα εισοδήματα από τις υπηρεσίες αυτές δεν αποτελούν προϊόν φοροδιαφυγής. Έτσι ώστε να χρεώνεται το ΦΠΑ, τα τέλη διανυκτέρευσης προς τους δήμους, αλλά και η φορολογία στο εισόδημα. Με τον τρόπο αυτό θα έχει και το κράτος εισοδήματα από τις υπηρεσίες αυτές και θα διασφαλιστεί και ο υγιής ανταγωνισμός, αφού οι ξενοδοχειακές μονάδες καταβάλλουν τις φορολογίες αυτές.

Σε συνεργασία με τον ΚΟΤ, πρέπει να δούμε ότι τα καταλύματα αυτά μπορούν νόμιμα να ενοικιάζονται, διασφαλίζοντας την ασφάλεια και την υγεία των περιηγητών, θα παρέχεται η δυνατότητα στους πολίτες να διοχετεύουν στην αγορά υποστατικά που έχουν στην κατοχή τους, ενώ ταυτόχρονα θα έχει έσοδα το κράτος, οι δήμοι και οι κοινότητες.

Ως εκ τούτου, ο Δημοκρατικός Συναγερμός, σε συνεργασία με άλλα κόμματα και με τον βουλευτή Ηλία Μυριάνθους, θα καταθέσει στη βουλή ολοκληρωμένη πρόταση, η οποία θα ρυθμίζει το θέμα των υποστατικών που προσφέρονται προς ενοικίαση μέσω ιστοτόπων, με τη θεσμοθέτηση της υποχρέωσης των ιδιοκτητών τέτοιων υποστατικών να εγγράφονται σε ειδικό μητρώο.

Λευκωσία, 24 Απριλίου 2018