Απόψεις
Δευ, 27 Ιαν 2014

Τρι, 14 Μάρ 2017

του Δημήτρη Δημητρίου, Βουλευτή Δημοκρατικού Συναγερμού

«Τα στερεότυπα και τα πρότυπα που για δεκαετίες είχαμε δεν υπάρχουν πια. Η ευελιξία, η ταχύτητα στην ανάλυση των δεδομένων, οι γρήγορες αποφάσεις είναι συνυφασμένες με την επιτυχία». 
 
Την περασμένη Πέμπτη παρουσιάστηκε στη Λευκωσία η 20ή ετήσια παγκόσμια έρευνα για τους CEOs της PWC. Ογδόντα εννέα διευθύνοντες σύμβουλοι από την Κύπρο απάντησαν σε αυτό το ερωτηματολόγιο συμμετέχοντας για έκτη χρονιά στη συγκεκριμένη έρευνα. Τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που μπορούν να εξαχθούν από τέτοιες έρευνες είναι πιστεύω πολύ σημαντικά ιδιαίτερα όταν προέρχονται από τους ανθρώπους που οδηγούν την παραγωγή και την ανάπτυξη της χώρας μας. 
 
Σε αυτή την έρευνα λοιπόν, το 36% πιστεύει πως στο άμεσο μέλλον, στους επόμενους 12 μήνες, η παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη θα παρουσιάσει βελτίωση, με το 83% αυτών να δηλώνουν αισιόδοξοι για την αύξηση των εσόδων τους στο ίδιο διάστημα. Η οργανική ανάπτυξη των εταιριών τους είναι για αυτούς η σημαντικότερη δραστηριότητα για ενίσχυση της κερδοφορίας και της εταιρικής ανάπτυξης με ποσοστό 72%. Είναι σημαντικό να κρατήσουμε την αισιοδοξία που προκύπτει που πιστεύω πως θα αντανακλαστεί σε όλες τις δομές της οικονομίας. Στην ερώτηση για την αύξηση της απασχόλησης, για παράδειγμα, 46% αναμένουν πως ο αριθμός των εργαζομένων στην εταιρία τους θα αυξηθεί μέσα στο 2017. 
 
Η αβεβαιότητα καταγράφεται ως η μεγαλύτερη απειλή. Και είναι αισθητά αυξημένη σε σχέση με την προηγούμενη έρευνα. Λογικό, αν συνυπολογίσουμε τις αλλαγές που καταγράφηκαν μέσα στο 2016. Η γεωπολιτική αβεβαιότητα με 79%, η αβεβαιότητα για το μέλλον της Ευρωζώνης με 67% και η αβεβαιότητα για την οικονομική ανάπτυξη με 60%. Οι υπερβολικές νομοθετικές ρυθμίσεις που σαφώς ανησυχούν τους CEOs με ποσοστό 58% χάνεται πιστεύω μέσα στην αβεβαιότητα γύρω μας. Σημαντικές μεταβολές σε σχέση με την αντίστοιχη περυσινή έρευνα βλέπουμε στις επιχειρηματικές απειλές. Ενώ το 2016 η μεγαλύτερη επιχειρηματική απειλή ήταν η δωροδοκία και η διαφθορά με 65%, φέτος βλέπουμε μια στροφή που έχει να κάνει με τους νεοεισερχόμενους στην αγορά με 46% και τον ρυθμό μεταβολής της τεχνολογίας με 44%. Προσωπικά υπογραμμίζω αυτή τη στροφή. Προφανώς όχι για να πω πως εξαλείφθηκε η διαφθορά και η δωροδοκία, που δεν, κάθε άλλο. Αλλά γιατί βλέπουμε μια σαφή στροφή. Η ταχύτητα στη χρήση και στη μεταβολή της τεχνολογίας, αλλά και οι νέοι εργαζόμενοι με την προφανή διαφορά στη νοοτροπία προβληματίζει. 
 
Η δύναμη των επιχειρήσεων είναι οι άνθρωποί τους. Αυτό το συμπέρασμα βγαίνει αβίαστα από την έρευνα. Με 22% και ως πρώτη επιλογή το ανθρώπινο δυναμικό είναι το στοιχείο εκείνο που αξιοποιείται περισσότερο για νέες ευκαιρίες. Τα στοιχεία που αναζητούν οι CEOs στο ανθρώπινο δυναμικό τους είναι η δυνατότητα επίλυσης προβλημάτων και η συνεργατικότητα. Άλλα σημαντικά ευρήματα έχουν να κάνουν με τον ρόλο της τεχνολογίας στις επιχειρήσεις με το 99% των ερωτηθέντων να πιστεύουν πως η τεχνολογία θα επηρεάσει τον ανταγωνισμό στον κλάδο τους τα επόμενα πέντε χρόνια, αλλά και η παγκοσμιοποίηση, αφού το 95% δήλωσαν πως έχει συμβάλει στη μετακίνηση κεφαλαίων, ανθρώπων αγαθών και πληροφοριών. 
 
Αυτό που προσωπικά κρατώ είναι η συνεχής αλλαγή στο επιχειρείν. Τα στερεότυπα και τα πρότυπα που για δεκαετίες είχαμε δεν υπάρχουν πια. Η ευελιξία, η ταχύτητα στην ανάλυση των δεδομένων, οι γρήγορες αποφάσεις είναι συνυφασμένες με την επιτυχία. Οι βραδείς, τυποποιημένοι οργανισμοί, με γραφειοκρατία που σπάει κόκαλα, και κάθετα οργανογράμματα δεν θα έχουν μέλλον. Όπως μέλλον δεν θα έχουν όλοι όσοι συνεχίζουν να βάζουν τα αποφεύγουν να συζητούν τα ζητήματα και προσεγγίζουν τα προβλήματα τους χωρίς ειλικρίνεια. Και πάντα χρειάζεται να γυρνάμε και να απαντάμε τα βασικότερα ερωτήματα. Ποιος είναι ο σκοπός και ποιες είναι οι αξίες μας. 
Τετ, 15 Φεβ 2017

του Νίκου Τορναρίτη, Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου ΔΗΣΥ

Η θολή «νέα» στρατηγική του Ν. Παπαδόπουλου

Σήμερα, στην πιο κρίσιμη φάση των διαπραγματεύσεων για επίλυση του Κυπριακού, σε ένα χρονικό σημείο όπου στις επόμενες λίγες εβδομάδες αναμένεται να ξεκαθαρίσουν πολλά (αν όχι όλα), ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος επιλέγει δυστυχώς το δρόμο του διχασμού και του προσωπικού συμφέροντος. Αντί να στηρίξει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με εποικοδομητική κριτική, τουλάχιστον μέχρι το οριστικό ξεκαθάρισμα της εν εξελίξει διαπραγματευτικής διαδικασίας, τορπιλίζει το διάλογο με την τ/κ πλευρά και θέτει θέμα αλλαγής στρατηγικής στις συνομιλίες. Είναι φανερό και στον πλέον αδαή περί πολιτικής ότι ο κ. Παπαδόπουλος έχει εγκαινιάσει και επίσημα από τώρα, ένα χρόνο πριν, τον προεκλογικό του αγώνα για τις Προεδρικές του 2018, συνδυάζοντας την αλλαγή στρατηγικής στο Κυπριακό με την αλλαγή διακυβέρνησης. Προτάσσει την περιβόητη «νέα στρατηγική» χωρίς όμως να δηλώνει και ποιος είναι ο «νέος στόχος». Διότι δεν μπορείς να έχεις νέα στρατηγική, εάν δεν έχεις και νέο στρατηγικό στόχο. Μήπως έχει αλλάξει και ο στρατηγικός στόχος σύμφωνα με τον κ. Παπαδόπουλο; Μήπως απορρίπτει κι αυτός, όπως και κάποιοι άλλοι στον λεγόμενο ενδιάμεσο χώρο, το συμφωνημένο πλαίσιο λύσης για διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία; Μήπως προτιμά το σημερινό status quo από μια ενδεχόμενη συμφωνία στα πλαίσια διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας; Αυτά είναι ερωτήματα που ο κ. Παπαδόπουλος θα έπρεπε να είχε απαντήσει εδώ και καιρό, πόσο μάλλον τώρα, που μιλά πλέον ξεκάθαρα για αλλαγή στρατηγικής. Όσο δεν δίνει απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, το μόνο που καταφέρνει ο κ. Παπαδόπουλος με αυτή τη θολή «νέα» στρατηγική του είναι να εδραιώνει την τουρκική κατοχή. Θελημένα ή άθελά του.   

Εμείς στον Δημοκρατικό Συναγερμό παραμένουμε σταθερά προσηλωμένοι στον εθνικό στόχο για απελευθέρωση και επανένωση. Αυτός ο στόχος μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από μια συμφωνία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο μιας διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας. Αυτό το πλαίσιο λύσης δεν το ανακάλυψε τώρα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, ούτε ο Δημοκρατικός Συναγερμός. Το μοντέλο λύσης που έχουμε είναι το αποτέλεσμα των προσπαθειών μας για επίλυση του κυπριακού μετά το 1974 και των δύο συμφωνιών υψηλού επιπέδου 1977 και 1979, οι οποίες όπως και η πολιτική ισότητα καταγράφηκαν και ενσωματώθηκαν σε όλα τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, αλλά ακόμα και στις σχετικές αποφάσεις της ΕΕ που είναι η σημαία του αγώνα μας. Το συγκεκριμένο μοντέλο λύσης επαναβεβαιώθηκε και στην αρχή της παρούσας φάσης των διαπραγματεύσεων, η οποία δεν ξεκίνησε επί Αναστασιάδη, αλλά θεωρητικά τουλάχιστον, ξεκίνησε με την συμφωνία της 8ης Ιουλίου 2006 μεταξύ Τάσσου Παπαδόπουλου και Ταλάτ. Στις πρώτες κιόλας γραμμές της εν λόγω συμφωνίας υπάρχει ρητή αναφορά σε «δέσμευση για την επανένωση της Κύπρου με βάση μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία και πολιτική ισότητα, όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας».

Ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος αναφέρεται σε αποτυχημένη «στρατηγική Αναστασιάδη στο κυπριακό», η οποία οδήγησε σε μια «χειρότερη παραλλαγή του Σχεδίου Ανάν». Ο κ. Παπαδόπουλος, όμως, είτε δεν μπορεί να κατανοήσει τις διαφορές που υπάρχουν σήμερα σε σχέση με την περίοδο του σχεδίου Ανάν, είτε παραπλανεί εσκεμμένα. Η πραγματικότητα είναι ότι η ενδεχόμενη συμφωνία, μέσα από τις πολύ συγκεκριμένες συγκλίσεις που έχουν ήδη επιτευχθεί, είναι μια συμφωνία όχι μόνο ποιοτικά καλύτερη από εκείνο το σχέδιο που απορρίφθηκε από τον λαό, αλλά σε αρκετά σημεία καλύτερη ακόμα και από το σύνταγμα του 1960.

Η στρατηγική του προέδρου Αναστασιάδη όχι μόνο δεν είναι αποτυχημένη, αλλά απέφερε και επιπρόσθετα θετικά αποτελέσματα: 

α) ενίσχυση και αναβάθμιση της υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσα από τη στρατηγική των τριμερών σχέσεων με όλα τα γειτονικά κράτη,

β) πρακτική εμπλοκή της Ε.Ε. στο Κυπριακό μέσα από την παρουσία της σε ανώτατο επίπεδο στη Διάσκεψη της Γενεύης,

γ) έναρξη - για πρώτη φορά - της συζήτησης για κατάργηση των αναχρονιστικών εγγυήσεων του 1960 και

δ) αναγνώριση εκ μέρους της διεθνούς κοινότητας ότι αυτή τη στιγμή μόνο τα εσωτερικά δεδομένα στην Τουρκία εμποδίζουν ή δεν επιτρέπουν στο να ληφθούν συγκεκριμένες αποφάσεις στο κεφάλαιο της ασφάλειας και των εγγυήσεων.

Με τη σοβαρή και συνετή διαπραγματευτική του τακτική ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ενίσχυσε την αξιοπιστία της Κύπρου και τη διαπραγματευτική θέση της ε/κ πλευράς σε μια κρίσιμη ιστορικά στιγμή. Αυτή τη χρονική περίοδο απαιτείται, λοιπόν, εθνική ευθύνη και συναίσθηση των κρίσιμων στιγμών. Αυτή την ώρα πρέπει όλοι μας να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να υπερβούμε των προσωπικών και κομματικών υπολογισμών και σκοπιμοτήτων. Ο λαός μας θέλει να δει μια διαφορετική συμπεριφορά από τον πολιτικό κόσμο. Ας το κάνουμε μια φορά έτσι και να συμπεριφερθούμε με σοβαρότητα και νηφαλιότητα. Ας αποδείξουμε επιτέλους ότι η σκέψη μας δεν είναι στις επόμενες εκλογές, αλλά στο πραγματικό συμφέρον της Κύπρου μας.

Δευ, 30 Ιαν 2017

του Δημήτρη Δημητρίου, Βουλευτή Δημοκρατικού Συναγερμού

«Όσο λοιπόν εμείς οι βουλευτές βγαίνουμε δημοσίως και αντιδικούμε, λέγοντας πως δεν ξέραμε τι ψηφίζαμε ή δεν εννοούσαμε αυτό που ψηφίσαμε αλλά κάτι άλλο, ή κατά λάθος μειώσαμε τις απολαβές μας και ψάχνουμε τρόπο να τις επαναφέρουμε πληγώνουμε ανεπανόρθωτα το κύρος του θεσμού που υπηρετούμε».

Πέραν από τα συνθήματα, χρειάζονται και οι εισηγήσεις για το πώς λύνονται τα ζητήματα. Για την απαξίωση της πολιτικής από την κοινωνία και όλους όσοι αποτελούν το σύνολο της πολιτικής, κόμματα, πολιτικοί, βουλευτές, υπουργοί, θεσμοί, έχει «χυθεί» τα τελευταία χρόνια άπειρο μελάνι. Παρ’ όλα αυτά κανείς δεν μπορεί να επιχειρηματολογήσει ή να αποδείξει πως η απόσταση μεταξύ πολιτικής και κοινωνίας μειώθηκε. Κάθε άλλο.

Η Βουλή είναι θεσμός. Και εδώ και σε όλο τον κόσμο. Και ως τέτοιος χρειάζεται να αντιμετωπίζεται. Οι πρώτοι που πρέπει να προστατεύουν τον θεσμό αυτό είναι τα ίδια τα μέλη του. Οι βουλευτές. Το ίδιο και κατ’ αναλογία ισχύει ή πρέπει να ισχύει για όλους τους θεσμούς, για όλα τα σώματα. Ακόμα και για όλες τις εταιρίες. Όταν για παράδειγμα ένας υπάλληλος ή ένα στέλεχος, αντί να προστατεύει και να διαφημίζει την εταιρία του κάνει ακριβώς το αντίθετο τότε υπάρχει ζήτημα. Η ειδοποιός διαφορά βέβαια της Βουλής με όλους τους υπόλοιπους είναι πως οι βουλευτές εκλέγονται. Και στην κοινωνία που τους εξέλεξε λογοδοτούν και από εκεί κρίνονται πρωτίστως και κυρίως.

Όσο, λοιπόν, εμείς οι βουλευτές βγαίνουμε δημοσίως και αντιδικούμε λέγοντας πως δεν ξέραμε τι ψηφίζαμε, ή δεν εννοούσαμε αυτό που ψηφίσαμε αλλά κάτι άλλο, ή κατά λάθος μειώσαμε τις απολαβές μας και ψάχνουμε τρόπο να τις επαναφέρουμε πληγώνουμε ανεπανόρθωτα το κύρος του θεσμού που υπηρετούμε. Και δυστυχώς τα παραδείγματα είναι συσσωρευτικά τους τελευταίους μόνο μήνες. Η προστασία του θεσμού, επίσης, χρειάζεται να αντιστεκόμαστε στον λαϊκισμό και στον πρόσκαιρο χειροκρότημα. Όταν, πριν από μερικά χρόνια, ο ένας μετά τον άλλον πλειοδοτούσαμε για το πόσο θα έπρεπε να μειωθεί η αντιμισθία των βουλευτών δεν καταφέραμε τίποτα περισσότερο από το αυξήσουμε την απαξίωση. Οι απολαβές των βουλευτών χρειάζεται να είναι αξιοσέβαστες για πολλούς λόγους πέραν της παραγωγικότητας. Και είναι άμεσα συνδεδεμένο με το βάρος της ευθύνης και την υποχρέωσή μας για πλήρη διαφάνεια τόσο στις απολαβές μας όσο και στις δραστηριότητες. Έτσι αυξάνεται η αξιοπιστία μας. Με πράξεις και όχι με εξαγγελίες.

Ένας θεσμός που σέβεται τον εαυτό του έχει και το κατάλληλο σπίτι. Σε όλο τον κόσμο, τα κοινοβούλια είναι κτίρια που στην όψη και μόνο αποπνέουν σεβασμό στον καθένα ακόμα και στον επισκέπτη. Ο πρόεδρος της Βουλής σε πρόσφατη συνέντευξη Τύπου ανέλυσε πως είτε θα πάρουμε το Δημοτικό Θέατρο είτε θα βγάλουμε τη Βουλή εκτός πόλης. Διαφωνώ και με τις δύο εισηγήσεις. Κανένα κοινοβούλιο δεν βρίσκεται εκτός του κέντρου της Πρωτεύουσας. Τόσο για λόγους ουσίας όσο και σημειολογίας. Για το Δημοτικό Θέατρο τώρα, η εισήγηση δεν βοηθά ούτε τη λειτουργικότητα αλλά ούτε και την αύξηση του κύρους του Θεσμού. Λογικές «πατσιαρίσματος» χρειάζεται να τις αποβάλλουμε. Ήδη κάναμε αρκετές προσθήκες και διορθώσεις στο υφιστάμενο κτίριο χωρίς να έχουμε το ανάλογο αποτέλεσμα. Χρειαζόμαστε ένα καινούργιο σπίτι για το κοινοβούλιό μας, που να είναι πραγματικό στολίδι, στο κέντρο της Πρωτεύουσας. Ό,τι άλλο κάνουμε δεν πείθουμε για τη σημαντικότητα της δουλειάς μας.

Η απαξίωση της Βουλής αυξάνεται και από τον τρόπο αντιμετώπισης των βουλευτών μέσα στη Βουλή. Λογικές τύπου παρουσιολογίου ή συνεργατών που θα ελέγχουν τη συμπεριφορά των βουλευτών δεν βοηθούν. Χρειάζεται να αντιληφθούμε όλοι μας, πως η Βουλή δεν είναι σχολείο, αλλά πως είναι ο Ναός της Δημοκρατίας. Ο ορθολογισμός χρειάζεται πάντοτε να υπερισχύει, ακόμα και εδώ. Και χρειάζεται να το λέμε όσες φορές και αν χρειαστεί.

Τρι, 17 Ιαν 2017

της Ξένιας Κωνσταντίνου - Πρόεδρος ΓΟΔΗΣΥ

Το πιο σημαντικό συμπέρασμα από τη Διεθνή Διάσκεψη της Γενεύης για το κυπριακό είναι ότι, για 1η φορά έγινε πράξη εκείνο το οποίο διατυμπάνιζαν διάφοροι πριν από χρόνια έχοντας βεβαίως υπόψη τους κάτι εντελώς διαφορετικό από το χθεσινό. Την Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2017, το κυπριακό τοποθετήθηκε για πρώτη φορά με τόσο ξεκάθαρο τρόπο μπροστά στην Τουρκία και στον διεθνή παράγοντα ως ένα ευρωπαϊκό θέμα. Η "διεκδίκηση" της Ε.Ε. για να έχει ρόλο και λόγο στην μελλοντική ασφάλεια της Κύπρου δεν ήταν συμβολική αλλά ουσιαστική.

Επειδή ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και η Επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Διπλωματίας εκπροσωπούν μία σύγχρονη και εντελώς διαφορετική αντίληψη της έννοιας ασφάλειας από εκείνη την οποία επιθυμεί να συντηρήσει η Τουρκία.

Η ενόχληση του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών ήταν χαρακτηριστική. Η Τουρκία είπε, «θα πρέπει να διατηρήσει το καθεστώς της εγγυήτριας χώρας, ενώ τα τουρκικά στρατεύματα θα πρέπει να παραμείνουν στο νησί (…) Ποια από τις συγκρούσεις έχει καταφέρει να αποτρέψει η ΕΕ μέχρι στιγμής; (…) Η δομή (σ.σ. η ΕΕ) που δεν μπορεί να επιλύσει τα υπάρχοντα προβλήματα και εμμένει στην πολιτική της των δύο μέτρων και δύο σταθμών σε πολλά θέματα φυσικά δεν θα είναι σε θέση να προσφέρει ασφάλεια στο νησί»

Η αντίληψη της Τουρκίας για την ασφάλεια αφορά στη δυνατότητα χρήσης στρατιωτικής βίας. Η αντίληψη της Ε.Ε. για την ασφάλεια αφορά στην ρητή εφαρμογή του κράτους δικαίου, στη διάκριση των εξουσιών, στο σεβασμό στη μειοψηφία, στις δημοκρατικές διαδικασίες, στις ατομικές ελευθερίες, στα ανοικτά σύνορα και στην ελεύθερη αγορά. 

Το εσωτερικό πλαίσιο ασφάλειας της ομοσπονδιακής Κύπρου πρέπει να εδράζεται στο τελευταίο. Η διασφάλιση της έννομης τάξης είναι που θα αποτελέσει την ισχυρότερη ασπίδα ασφαλείας για τους πολίτες του νέου κράτους.

Πέραν τούτου, από άποψη διαδικασίας η Διεθνής Διάσκεψη της Γενεύης αξιολογείται επιτυχώς. Επί του σημειολογικού, η ελληνοκυπριακή πλευρά όχι μόνο δεν είχε απώλειες αλλά αντίθετα βγήκε ενισχυμένη από την όλη διαδικασία. Η κατάθεση χάρτη από την τουρκοκυπριακή πλευρά πιστώνεται στα θετικά όπως και η δέσμευση όλων των συντελεστών να συνεχιστεί η συζήτηση σε τεχνοκρατικό επίπεδο.

Επί της ουσίας όμως, οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι δεν έχει σημειωθεί κάποια σημαντική πρόοδος. Εκείνο ωστόσο το οποίο κατά την άποψή μου πρέπει να κρατήσουμε είναι ότι για πρώτη φορά η Τουρκία προσήλθε στο τραπέζι για συζήτηση του θέματος ασφάλειας και εγγυήσεων. Καθώς επίσης και ότι πέρα από τις συνήθεις διακηρυγμένες απαράδεχτες θέσεις της, η Τουρκία συμφώνησε να συμμετάσχει σε μία διαδικασία όπου θα εκπροσωπείται και η Κυπριακή Δημοκρατία -είτε θέλει είτε δε θέλει να το αναγνωρίσει- καθώς και η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Θεωρώ ότι, η διαδικασία όπως συμφωνήθηκε, με την τεχνοκρατική επεξεργασία να προηγείται της πολιτικής διάσκεψης ότι είναι ορθή και περισσότερο ασφαλής για να μπορέσει να υπάρξει ένα συμφωνημένο πλαίσιο μέσα στο οποίο θα μπορεί να διεξαχθεί ένας πιο ουσιαστικός και παραγωγικός διάλογος για ένα εναλλακτικό σύστημα ασφάλειας χωρίς εγγυήσεις.
Κλείνοντας, η Διάσκεψη της Γενεύης ήταν ένα καθοριστικό ιστορικό γεγονός στην πορεία επίλυσης του κυπριακού. Το ότι παρακάθισαν οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις για πρώτη φορά γύρω από το τραπέζι υπό την αιγίδα του ΟΗΕ με αντικείμενο συζήτησης την ασφάλεια και τις εγγυήσεις δεν πρέπει ούτε να παραβλέπεται ούτε και να υποβαθμίζεται από κανένα. Το θέμα της ασφάλειας είναι ευαίσθητο, σύνθετο και ακανθώδες αλλά έχουμε το χρέος να προσπαθήσουμε να εξεύρουμε κάτι εναλλακτικό. Διαφορετικά, θα εξακολουθήσουν να παραμένουν σε ισχύ οι συνθήκες του 1960. Κανένας δε μπορεί να εγγυηθεί την τελική στάση της Τουρκίας αλλά θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή συντρέχουν οι καλύτερες προϋποθέσεις που υπήρχαν ποτέ για να καταλήξουμε εντός των επόμενων μερικών μηνών σε μία αμοιβαία συμφωνημένη συνολική διευθέτηση του κυπριακού.

Κυρ, 20 Νοέ 2016

Article of the President of Democratic Rally, Mr. Averof Neophytou

“The time has come to think, dream and imagine a vision of a new Eastern Mediterranean”

Glafkos Clerides and Shimon Peres:  The legacy of values of two realistic statesmen with a vision for peace

The Cyprus problem is along with the Middle Eastern issue one of the oldest problems of the United Nations. A solution of the Cyprus problem in the current regional developments could very well be the beginning of a new South Eastern Mediterranean as the dawn of a new Middle East, a vision shared by visionary statesmen and peacemakers Glafkos Clerides and Shimon Peres alike.

As the negotiations for the resolution of the Cyprus Problem are entering a critical phase, the resolve and vision of the late President of the State of Israel, Shimon Peres, in seeking peace with the Palestinians is a source of inspiration for Cypriots.

President Anastasiades is negotiating in good faith with the Turkish Cypriot leader and a level of understanding and convergences have been reached on key aspects of the negotiations such as the economy, EU and governance that allow a ray of hope. Significant progress has also been achieved in the property issue despite the remaining differences. The territory issue has also seen progress. We could potentially be close to seeing the final stretch of this marathon. The finishing line is in sight, but we are not there yet.

In our meeting in Israel on January 13th 2016 Shimon Peres wisely assessed that a solution to the Cyprus problem will not only help Cyprus but it will also help the region and pragmatically concluded that if Turkey does not show concrete will, free from actions binding Cyprus under its hegemony, a solution of the Cyprus problem will not be reached.

Indeed the time has come where Turkey’s vocal support of the process towards a viable and lasting solution is translated into actions that will allow the finishing line to come forward.

We support this effort as a means to realizing our vision for our country while we are aware of the obstacles that still remain. Our vision for a united Cyprus respecting human rights, with a unified economy, ensuring the four basic freedoms of free movement of persons, capital and goods, and the freedom of establishment.

A united Cyprus will be catalytic to regional cooperation and could well be the beginning of a new era in the region strengthening the appetite for investment and development. In a post solution era, Cyprus relations with Turkey will change, opening up opportunities for cooperation with a large country with substantial energy needs. This improvement will enable partnerships in energy and the sale of natural gas from the gas reserves of the Eastern Mediterranean to Turkey.

A reunited Cyprus can serve the role of a pillar of stability and can very well be the link to strengthening ties between the European Union, the Eastern Mediterranean and the Middle East.

What we need now, is courage. Shimon Peres was a tough realist. A pillar for the security of the State of Israel, a man committed to protecting Israel, its interests and its people. Equally though, and perhaps more importantly, he was the engine of the peace process and ultimately a warrior of peace. His pragmatism did not obscure his optimism nor his confidence. We are all grateful to him for thinking big and dreaming big dreams and figuring out practical ways to achieve them.

Similarly, Clerides was a visionary pragmatist. An assertive realist, whose long political life ran in tandem with the recent history of Cyprus. A statesman for whom the homeland, Cyprus, was holiest, most honorable and above everything else. The greatness of men such as Peres and Clerides is rarely recognized in the heat of their careers. Most often it is acknowledged closer to the end of their physical life. But their values and principles remain a heritage for the generations to come.

As the leaders engage in the negotiations for a comprehensive solution to the Cyprus problem, both societies need to rise up to the call of history and be bold. The man who in 1996 knew “we are moving on a road full of dangers but know also this is the right road, the best road, the only road upon which we have to move”, during a TedX conference a few months before he passed away, Peres said “The problem is, most of us, prefer to remember rather than to think, dream or imagine”.

I believe we should do exactly this. Dream and imagine. We learn from the past, but in the end the past is the past. Our country, our society, our children deserve a future. Many see the future with reservations and skepticism. We choose to view it with optimism and hope.

And we are indeed hopeful for a solution that’s durable which would create economic opportunities for all the people across the island and would be assuredly a powerful and needed example of what’s possible through diplomacy.

Averof Neofytou

Democratic Rally, President

Κυρ, 20 Νοέ 2016

Άρθρο Προέδρου Δημοκρατικού Συναγερμού, κ. Αβέρωφ Νεοφύτου

“Η ώρα να σκεφτούμε, να οραματιστούμε και να φανταστούμε μια νέα ανατολική μεσόγειο έχει έρθει».

Γλαύκος Κληρίδης και Σιμόν Πέρες: Η κληρονομιά αρχών δυο ρεαλιστών ηγετών με όραμα ειρήνης

Το Κυπριακό πρόβλημα είναι μαζί με το Μεσανατολικό ένα από τα παλαιότερα προβλήματα στον κόσμο. Η λύση του Κυπριακού προβλήματος με τις εξελίξεις στην περιοχή μας μπορεί να είναι η απαρχή μιας νέας τάξης πραγμάτων στην Νοτιανατολική Μεσόγειο και ίσως το έναυσμα για μια νέα Μέση Ανατολή, ένα όραμα που μοιράζονταν οι οραματιστές ηγέτες Γλαύκος Κληρίδης και Σιμόν Πέρες.

Τώρα που οι διαπραγματεύσεις για επίλυση του Κυπριακού είναι σε κρίσιμη καμπή, το όραμα και η αποφασιστικότητα του αείμνηστου Προέδρου του Κράτους του Ισραήλ, Σιμόν Πέρες, στην αναζήτηση ειρήνης με τους Παλαιστινίους είναι πηγή έμπνευσης για μας τους Κυπρίους.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης διαπραγματεύεται καλή τη πίστη με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη και έχουν επιτευχθεί συγκλίσεις σε σημαντικά κεφάλαια των διαπραγματεύσεων όπως την οικονομία, Ευρωπαϊκή Ένωση και διακυβέρνηση που επιτρέπουν αισιοδοξία. Σημαντική πρόοδος έχει επιτευχτεί και στο περιουσιακό παρόλο ότι υπάρχουν διαφορές ακόμη. Στο εδαφικό έχει επίσης σημειωθεί πρόοδος. Δυνητικά είμαστε ίσως κοντά στο να δούμε το τέλος αυτού του μαραθωνίου. Αλλά δεν είμαστε ακόμα στο τέρμα. 

Σε συνάντηση που είχα στο Ισραήλ στις 13 Ιανουαρίου 2016, ο Σιμόν Πέρες σοφά αξιολόγησε ότι μια λύση στο Κυπριακό πρόβλημα δεν θα βοηθούσε μόνο την Κύπρο αλλά και την ευρύτερη περιοχή. Με πραγματισμό κατέληξε ότι αν η Τουρκία δεν επιδείξει έμπρακτη θέληση, μακριά από επεμβατικά δικαιώματα και εγγυήσεις, η λύση του Κυπριακού προβλήματος δεν θα είναι εφικτή.

Η στιγμή που η λεκτική συμπαράσταση της Τουρκίας για τη διαδικασία για εξεύρεση μιας βιώσιμης και λειτουργικής λύσης πρέπει να μεταφραστεί σε πράξεις, έχει φτάσει.

Υποστηρίζουμε αυτή την προσπάθεια που καταβάλλεται για να πραγματοποιήσουμε το όραμα μας για τη χώρα μας, για μια ενωμένη Κύπρο που θα σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, με ενιαία οικονομία, που θα διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις βασικές ελευθερίες εγκατάστασης, διακίνησης, απόκτησης περιουσίας και οικονομικής δραστηριότητας. Ταυτόχρονα είμαστε πραγματιστές και αναγνωρίζουμε τα εμπόδια που παραμένουν.

Η ενωμένη Κύπρος θα είναι καταλύτης για την περιφερειακή συνεργασία και μπορεί κάλλιστα να σημάνει την αρχή μιας νέας εποχής στην περιοχή που θα ενδυναμώσει τη διάθεση για επενδύσεις και ανάπτυξη. Στη μετά-λύση εποχή, οι σχέσεις της Κύπρου με την Τουρκία θα αλλάξουν, ανοίγοντας ευκαιρίες για συνεργασία με μια μεγάλη χώρα με σημαντικές ενεργειακές ανάγκες. Αυτή η εξέλιξη θα επιτρέψει συνεργασίες στην ενέργεια και την πώληση φυσικού αερίου από τα αποθέματα της Ανατολικής Μεσογείου στην Τουρκία.

Παράλληλα, η ενωμένη Κύπρος έχει ρόλο ως πυλώνας σταθερότητας και μπορεί να αποτελέσει τον συνδετικό και ενδυναμωτικό κρίκο μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ανατολικής Μεσογείου και Μέσης Ανατολής.

Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι πολιτικό θάρρος. Ο Σιμόν Πέρες ήταν ένας ρεαλιστής πολιτικός. Πυλώνας ασφάλειας για το κράτος του Ισραήλ και ένας άνθρωπος με δέσμευση να προστατεύσει το Ισραήλ, τα συμφέροντα του και τους ανθρώπους του. Συνάμα όμως ήταν η μηχανή της ειρηνικής διαδικασίας και χαρακτηρίστηκε πολεμιστής της ειρήνης. Ο πραγματισμός του δεν επισκίασε την αισιοδοξία και την αυτοπεποίθηση του. Παρακαταθήκη του το θάρρος του να σκέφτεται και να ονειρεύεται μεγάλα οράματα και να προσπαθεί με πρακτικούς τρόπους να τα επιτύχει.

Ομοιοτρόπως, ο Γλαύκος Κληρίδης υπήρξε ένας οραματιστής με πραγματισμό. Ένας διεκδικητικός ρεαλιστής του οποίου ολόκληρη η πολιτική ζωή ήταν συνυφασμένη με την πρόσφατη ιστορία της Κύπρου. Ένας ηγέτης για τον οποίο πάνω από όλα, τιμιότερο και αγιότερο ήταν η πατρίδα. Το μεγαλείο ηγετών όπως του Πέρες και του Κληρίδη σπανίως αναγνωρίζεται στο απόγειο της καριέρας τους. Συχνά αυτό συμβαίνει μετά το τέλος της φυσικής τους ζωής. Όμως οι αξίες και οι αρχές που πρέσβευαν και πιστά υπηρέτησαν παραμένουν κληρονομιά για τις επόμενες γενεές.

Τώρα που είναι σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις για συνολική λύση του Κυπριακού προβλήματος, οι δύο κοινότητες πρέπει να σταθούν με τόλμη στο ύψος αυτού του καλέσματος της ιστορίας. Ο Πέρες που το 1996 ήξερε ότι «κινούμαστε σε ένα δρόμο γεμάτο κινδύνους αλλά ξέρουμε ότι είναι ο σωστός δρόμος, ο καλύτερος δρόμος, ό μόνος δρόμος για να πορευθούμε», λίγους μήνες πριν αποβιώσει είχε δηλώσει σε ένα συνέδριο TedX ότι “το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι προτιμούμε να θυμόμαστε παρά να σκεφτόμαστε, να ονειρευόμαστε και να φανταζόμαστε» ένα καλύτερο αύριο.

Πιστεύω ότι πρέπει να κάνουμε ακριβώς αυτό. Να οραματιστούμε και να φανταστούμε ένα καλύτερο αύριο. Το παρελθόν μας διδάσκει, αλλά στο τέλος, το παρελθόν είναι παρελθόν. Η πατρίδα μας, η κοινωνία μας, τα παιδιά μας, αξίζουν ένα καλύτερο μέλλον. Πολλοί βλέπουν το μέλλον με επιφυλάξεις και σκεπτικισμό. Εμείς επιλέγουμε να αντικρίζουμε το μέλλον με αισιοδοξία και ελπίδα.

Προσδοκούμε σε μια βιώσιμη λύση που θα δημιουργήσει οικονομικές ευκαιρίες για όλους τους πολίτες και που θα δείξει ότι μέσα από τη διπλωματία είναι εφικτό να κερδίσεις αυτά που έχεις χάσει.

Αβέρωφ Νεοφύτου

Πρόεδρος, Δημοκρατικός Συναγερμός

Flickr Feed

Παρ, 24 Μάρ 2017

Δηλώσεις Αναπληρωτή Προέδρου ΔΗ.ΣΥ – Ευρωβουλευτή ΕΛΚ Λευτέρη Χριστοφόρου 

Αναφερόμενοι σε δημοσίευμα και σε ανακοινώσεις άλλων πολιτικών δυνάμεων, διαψεύδουμε κατηγορηματικά ότι ο πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Αβέρωφ Νεοφύτου είχε οποιαδήποτε συνάντηση με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη κ. Μουσταφά Ακκιντζί στο γραφείο του στο παράνομα αποκαλούμενο δήθεν «προεδρικό μέγαρο». Ουδέποτε ο κ.Νεοφύτου είχε και οποιαδήποτε άλλη συνάντηση με οποιονδήποτε στο εν λόγω κτήριο. 

Τετ, 22 Μάρ 2017

Γραπτή Δήλωση Προέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Αβέρωφ Νεοφύτου

Η πρόταση νόμου του Δημοκρατικού Συναγερμού που συζητήθηκε σήμερα στην Επιτροπή Παιδείας έρχεται να διορθώσει τη στρέβλωση της παρέμβασης των κομμάτων στο εκπαιδευτικό έργο. Μια στρέβλωση που προκάλεσε υπερβολικές αντιδράσεις και λανθασμένες ερμηνείες.

Στο Κυπριακό, θέλω να είμαι απόλυτος και ξεκάθαρος. Αναζητούμε μια λύση που αποκλείει τόσο τη διχοτόμηση, όσο και την ένωσή της Κύπρου με άλλο κράτος. Για εμάς ύψιστη προτεραιότητα αποτελεί η λύση του Κυπριακού προβλήματος που θα ενώνει την πατρίδα μας στη βάση της διζωνικής - δικοινοτικής ομοσπονδίας για το καλό όλων των Κυπρίων. 

Τρι, 21 Μάρ 2017

Διάσκεψη Τύπου του Προέδρου του ΔΗΣΥ κ. Αβέρωφ Νεοφύτου μετά την συνάντηση που είχε με τον Πρέσβη του Κατάρ στην Κύπρο, κ. Sultan Ibrahim Al-Mahmoud 

- Ενεργειακά
- Οικονομία
- Καταστατικό Συνέδριο ΔΗΣΥ
- Προεδρικές Εκλογές

Ενεργειακά

Είχαμε μια πολύ καλή συνάντηση και συζήτηση με τον Πρέσβη του Κατάρ στην Κύπρο. Είχα την ευκαιρία να τον ενημερώσω που βρίσκεται το Κυπριακό και την επιθυμία της Ε/κ κοινότητας και την βούληση της να συνεχιστεί ο διάλογος το συντομότερο δυνατό.

Κουβεντιάσαμε και τις προοπτικές συνεργασιών στον τομέα της ενέργειας. Είναι γνωστό ότι η Qatar Petroleum σε συνεργασία με την Exxon Mobil είναι οι εταιρείες που κέρδισαν τον διαγωνισμό για την εκμετάλλευση του οικοπέδου 10 στην ΑΟΖ της Κύπρου. Όπως με πληροφόρησε και είναι γνωστό, στις 15 του Απρίλη, υψηλόβαθμη αποστολή της Qatar Petroleum μαζί με την Exxon Mobil θα βρίσκονται στην Κύπρο για την υπογραφή των συμβολαίων.

Είναι σημαντικό το ότι κολοσσοί όπως η Exxon Mobil, η Qatar Petroleum, η ENI ή η TOTAL αλλά και η Noble, η Delek ενδιαφέρθηκαν και είναι από τις εταιρείες που θα εκμεταλλευτούν την εξεύρεση υδρογονανθράκων στην ΑΟΖ της Κύπρου.  Δεν είναι μόνο τα τεράστια οικονομικά οφέλη που πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη, αλλά και την αναβάθμιση του γεωστρατηγικού ρόλου της χώρας μας μέσα από τον τομέα της ενέργειας.

Έχουμε από την μια την Ευρώπη που ενδιαφέρεται για την ενεργειακή της ασφάλεια. Υπάρχουν οι μεγάλες ανάγκες στην Άπω Ανατολή και η Κύπρος μπορεί να είναι η γέφυρα τόσο για διοχέτευση φυσικού αερίου για την Ευρώπη, όσο και εξαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Άπω Ανατολή. Είναι γνωστό ότι η Exxon Mobil και η QatarPetroleum είναι και συνεργάτες στην εκμετάλλευση του φυσικού αερίου στο Κατάρ, και το Qatar Petroleum θεωρείται μια από τις κυρίαρχες εταιρείες στον κόσμο με εξειδίκευση στην υγροποίηση φυσικού αερίου. Άρα είναι μία εκτίμηση που θα έκανα ότι εάν βρεθούν σημαντικές ποσότητες, που έτσι δείχνουν οι εκτιμήσεις στο οικόπεδο 10, είναι πιθανή και η ανέγερση υποδομών για υγροποίηση φυσικού αερίου στην Κύπρο.

Ερώτηση: Ταυτόχρονα κε. Πρόεδρε ο ΠτΔ βρίσκεται  στις ΗΠΑ όπου θα έχει συναντήσεις και εκεί με ηγετικά στελέχη της Exxon Mobil η οποία έχει εμπλακεί στα θέματα φυσικού αερίου στην Κύπρο.

Ο ΠτΔ βρίσκεται όπως είναι γνωστό στις ΗΠΑ με ένα πολύ βεβαρημένο και σημαντικό πρόγραμμα, όπου θα έχει συναντήσεις και με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ και με αξιωματούχους της  Αμερικάνικης Κυβέρνησης αλλά και αξιωματούχους εταιρειών όπως την Exxon Mobil. Παράλληλα θα ενημερώσει και την ομογένεια για τις εξελίξεις στο Κυπριακό.

Οι συναντήσεις του Προέδρου, θεωρούνται πολύ σημαντικές. Απλώς να έχουμε υπόψη ότι στην προηγούμενη του επίσκεψη στην Νέα Υόρκη, ο ΠτΔ είχε την ευκαιρία να συναντήσει τον νυν Υπουργό Εξωτερικών της Αμερικής τότε τον Εκτελεστικό Διευθυντή της Exxon Mobil και είναι για πρώτη φορά που τυγχάνει τρεις σημαντικοί αξιωματούχοι στην Αμερικάνικη Κυβέρνηση να γνωρίζουν πάρα, πάρα πολύ καλά την Κύπρο.

Ο προσωπάρχης του Λευκού Οίκου ελληνικής καταγωγής και μέχρι πρότινος Πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, ο Υπουργός Εμπορίου ο Γουίλμπερ Ρος που γνωρίζει πάρα πολύ καλά την Κύπρο και έχει και επενδύσεις στην Κύπρο, όπως και ο Υπουργός Εξωτερικών που ως πρώην Εκτελεστικός Διευθυντής της Exxon Mobil γνώριζε για την Κύπρο, την γεωστρατηγική της σημασία αλλά και τις προοπτικές της Κύπρου στον τομέα της ενέργειας. Και η προσφορά που έγινε όταν εκείνος ήταν Εκτελεστικός Διευθυντής, στο τέλος ήταν και η προσφορά που κατακυρώθηκε από την Κυπριακή πολιτεία μέσα από αντικειμενικές και διαφανείς διαδικασίες για να το ξεκαθαρίσουμε. Άρα έχουμε μια νέα Κυβέρνηση στην Αμερική που για πρώτη φορά άνθρωποι κλειδιά γνωρίζουν την Κύπρο αλλά και τον ίδιο τον ΠτΔ και το θεωρούμε πάρα πάρα πολύ σημαντικό.

Οικονομία

Ερώτηση:  Χθες το Eurogroup υιοθέτησε τελικά τις θέσεις του Υπουργού Οικονομικών του κ. Γεωργιάδη για τους λανθασμένους υπολογισμού της commission σε σχέση με την κυπριακή οικονομία και τις αξιώσεις με την θέση της commission λόγω υπερθέρμανσης της οικονομία όπως ισχυριζόταν ότι θα έπρεπε να επιβληθούν φόροι. Τελικά χθες όλα αυτά έγιναν δεχτά από τον Υπουργό Οικονομικών. Ποιο είναι το δικό σας σχόλιο;

Η Κομισιόν έχει το δικαίωμα να κάνει τις δικές της εκτιμήσεις. Στην Κύπρο απαντούμε με αποτελέσματα. Διαψεύσαμε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο τις εκτιμήσεις τους για αδύναμους ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης για το 2015, αλλά και για το 2016, Οι ρυθμοί οικονομικής ανάπτυξης της κυπριακής οικονομίας είναι πολύ ψηλότερη από ότι υπολόγιζε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλλά και το ΔΝΤ. Όπως και οι απόψεις τους για επιπρόσθετους φόρους. Εμείς είμαστε μια κυβέρνηση και εμείς ως κυβερνών κόμμα που δεν υιοθετούμε τις πολιτικές των αυξήσεων των φορολογιών. Εν αντιθέσει, πιστεύουμε στις προοπτικές της οικονομίας με ελαφρύνσεις φορολογικών επιβαρύνσεων. Ψηλότεροι φόροι δημιουργούν προβλήματα στην οικονομία. Χαμηλότεροι φόροι δημιουργούν προοπτικές ανάπτυξης και παράλληλα αυξάνουν τα έσοδα του κράτους. Είναι λάθος πολιτική αντίκριση ότι δια των αυξήσεων των φορολογιών και των φορολογικών συντελεστών επιτυγχάνεις ταυτόχρονα και αύξηση των φορολογικών εσόδων.

Εμείς έχουμε μια άλλη φιλοσοφία. Χαμηλότεροι φόροι, οδηγούν σε μεγαλύτερους ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης και περισσότερα έσοδα στο κράτος.

Ερώτηση: Βεβαίως υπάρχει και ο αντίλογος από το ΑΚΕΛ, ότι η κυβέρνηση ξαφνικά ανακάλυψε ότι μπορεί να λέει όχι στην Κομισιόν και στην Ευρώπη, ενώ κατά τα άλλα εφάρμοσε ένα σκληρό πρόγραμμα λιτότητας και απαιτήσεις του ΔΝΤ και της Τρόικας. 

Εφαρμόσαμε συνειδητά το μνημόνιο γιατί ήταν ο μόνος δρόμος για να οδηγήσουμε την χώρα ξανά στην αξιοπιστία και στην οικονομική ανάπτυξη. Αποδείχτηκε στην πράξη, εν αντίθεση με άλλες περιόδους που κατασπαταλούσαμε λεφτά που δεν είχαμε, δια ενός άκρατου δανεισμού. Ποιο αποτέλεσμα είχε; Δημοσιονομικά ελλείμματα, αύξηση δημόσιου χρέους, ανεργία από το 4% στο 17%. Αυτές οι πολιτικές οδήγησαν τα μεγαλύτερα θύματα να είναι ο φτωχός κόσμος, οι εργαζόμενοι.

Δεν λέμε ότι λύθηκαν όλα τα προβλήματα. Η οικονομία στέκεται καλύτερα, έχουμε φύγει από το μνημόνιο. Αναγνωρίζουμε ότι υπάρχουν ακόμα, παρά την βελτίωση, ψηλό ποσοστό ανεργίας, ψηλό ποσοστό δανείων μη εξυπηρετούμενων, αναγνωρίζουμε ότι υπάρχουν συντάξεις που θα θέλαμε να αυξηθούν, αλλά όλα πρέπει να τα βλέπουμε μέσα από τις οικονομικές δυνατότητες του κράτους.

Καταστατικό Συνέδριο ΔΗΣΥ

Ερώτηση: Πλησιάζει ο Μάιος και το καταστατικό συνέδριο του κόμματος. Είχατε δηλώσει σε μια συνέντευξη σας ότι αυτές οι αλλαγές θα κάνουν αίσθηση στην κοινωνία. Που βρίσκεται αυτό το πράγμα;

Ακόμη είναι ανοικτές οι ημερομηνίες που οργανωμένα σύνολα, εντός του ΔΗΣΥ, είτε η Νεολαία, οι Νέοι Επιστήμονες, είτε συνδεδεμένοι οργανισμοί με το κόμμα, είτε οι Επαρχιακές Γραμματείες είτε ακόμη και απλά μέλη, μπορούν μέχρι το τέλος του Μάρτη να υποβάλλουν προτάσεις. Αυτές όλες θα αξιολογηθούν και θα συζητηθούν στο Πολιτικό Γραφείο. Αυτές που θα εγκριθούν πολιτικά από το Πολιτικό Γραφείο θα κατατεθούν στο καταστατικό συνέδριο.

Είναι η ώρα που πρέπει να δούμε και το νοικοκύρεμα του δικού μας κόμματος. Δεν θα αλλάξουμε την ιδεολογία, δεν θα αλλάξουμε την προσήλωση του κόμματος σε αρχές, όμως υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούμε να βελτιώσουμε. Τα καταστατικά είναι ένα εξελικτικό εργαλείο για να εκσυγχρονίζεσαι και να συμβαδίζεις με τις τάσεις της κοινωνίας.    

Ερώτηση: Που εντοπίζετε προβλήματα εσείς ως Πρόεδρος του κόμματος;

Να σας πω ένα χαρακτηριστικό, έτσι για παράδειγμα. Στο σημερινό καταστατικό μας, υπάρχει η ευχέρεια του Πολιτικού Γραφείου να κάνει διόρθωση όσον αφορά τα ψηφοδέλτια για της Βουλευτικές Εκλογές. Το θεωρούμε ξεπερασμένο. Εάν θέλετε, την πάθαμε και μάθαμε. Η προσέγγιση είναι όποιοι ψηφίζονται από την βάση αυτοί θα είναι και το τελικό ψηφοδέλτιο χωρίς κανένα δικαίωμα από το Πολιτικό Γραφείο να παρέμβει.    

Ερώτηση: Οι πιθανές ημερομηνίες ποιες είναι;

Ο Μάιος είναι ένας πιθανός μήνας για το συνέδριο.  

Προεδρικές Εκλογές

Ερώτηση: και μετά το συνέδριο θα ξεκινήσουν οι μηχανές για τις προεδρικές εκλογές; Ήδη κάποιοι έχουν ξεκινήσει. Πολιτικοί αντίπαλοι.

Μην μας βάζετε στο ίδιο τσουβάλι. Υπάρχουν εθνικές προτεραιότητες. Υπάρχει το κυπριακό, η διαχείριση της οικονομίας και εσωτερικά ζητήματα. Δεν μας απασχόλησε και δεν μας απασχολεί επί του παρόντος το θέμα τον Προεδρικών Εκλογών.