Απόψεις
Δευ, 27 Ιαν 2014

Τρι, 20 Ιούν 2017

του Δημήτρη Δημητρίου, Βουλευτή Δημοκρατικού Συναγερμού

«Μια ενωμένη Κύπρος, μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να κάνει θαύματα και να έχει για ταβάνι της τον ουρανό. Μια μοιρασμένη πατρίδα, θα είναι συνεχώς στη σκιά της ανοικτής πληγής. Και δυστυχώς η πατρίδα μας δύσκολα θα παραμείνει ως έχει στα επόμενα χρόνια με την πληγή να παραμένει ανοικτή».

Μια φυσιολογική χώρα μετρά την ανάπτυξή της και την πρόοδο της και με τον ρυθμό και τον τύπο των μεταρρυθμίσεων που κάνει. Η δική μας χώρα, δυστυχώς, δεν μπορεί να μετρηθεί από αυτό. Η ύπαρξη του κυπριακού προβλήματος, εκ των πραγμάτων, αλλάζει διαχρονικά τις προτεραιότητές μας. Διαστρεβλώνει και θολώνει το οπτικό πεδίο. Καλύπτει, κάτω από το τεράστιο χαλί του, σχεδόν κάθε υγιή και ειλικρινή προσπάθεια για να πάρουμε τη χώρα ένα βήμα προς τα εμπρός. Τα κάθε λογής συμφέροντα καλύπτονται και αυτά πολλές φορές κάτω από το ίδιο χαλί. Ανερυθρίαστα βάζουμε μπροστά την ύπαρξη του Κυπριακού για να καλύψουμε την αδράνεια και τα στάσιμα νερά που βολεύουν όσους τη βρήκαν με την υφιστάμενη κατάσταση.

Στην εικόνα της κατάστασης της χώρας μας ποτέ δεν πρέπει να αμελούμε και τα προβλήματα που προκύπτουν από το σύνταγμά μας. Λειτουργούμε εδώ και πενήντα χρόνια με το δίκαιο της ανάγκης. Έχουμε ένα σύνταγμα που δεν έχει μηχανισμούς ελέγχου μεταξύ των τριών εξουσιών. Ο καθένας λειτουργεί αυτόνομα και αυτόβουλα. Δημιουργήσαμε ένα δαιδαλώδες κράτος για να «σηκώνουμε σκόνη» και να χανόμαστε πίσω από αυτήν. Η γραφειοκρατία που μας σκοτώνει όλους, τα κατακόρυφα «βασίλεια» που βολεύουν μόνο όσους τα υπηρετούν, η βαριά και αργή διαδικασία ψηφιοποίησης δεν είναι άσχετα με τη νοοτροπία που κτίσαμε τόσα χρόνια και ταΐζουμε το «τέρας» του τόπου μας.

Σε όλο αυτό τον κυκεώνα χάθηκε και η λογική. Κάθε μέρα απομακρυνόμαστε από την ορθή κρίση και τον ορθό λόγο. Τα συνθήματα περνούν πολύ εύκολα. Όποιος προσπαθήσει να δομήσει τη σκέψη του καταντά, δυστυχώς, γραφικός. Ο ορυμαγδός αυτός είναι οριζόντιος. Ξεκινά από το Κυπριακό και παρασέρνει μαζί του όλα τα υπόλοιπα ζητήματα. Από την οικονομία, την υγεία, τον εκσυγχρονισμό του κράτους, το περιβάλλον, τον πρωτογενή τομέα. Επικρατεί ο λαϊκισμός και διώκεται ο ορθολογισμός.

Η ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση επέφερε πολλαπλά οφέλη, πέραν των προφανών. Μπορεί να έγινε έχοντας ως κύριο λόγο την ενίσχυσή μας για την επίλυση του εθνικού μας ζητήματος, βοήθησε όμως και στον εκσυγχρονισμό μας σε μεγάλο βαθμό. Η πορεία εναρμόνισης τότε μας ανάγκασε να κατεβάσουμε από τα ράφια αποικιοκρατικές νομοθεσίες, να ξεσκονίσουμε άλλες, να δημιουργήσουμε θεσμούς που βοήθησαν αντικειμενικά τον τόπο μας. Ήταν η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση που κάναμε για τη χώρα μας. Στο πλαίσιο των δεδομένων ήταν και ριζοσπαστική. Η ένταξη της ημικατεχόμενης Κύπρου στη μεγάλη οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης μας βοήθησε και μας βοηθά καθημερινά.

Σήμερα είμαστε αντιμέτωποι με τη μεγαλύτερη και ριζοσπαστικότερη μεταρρύθμιση που μπορούμε να κάνουμε για τη χώρα μας. Σήμερα. Για το αύριο και το μεθαύριο. Στο Κρανς-Μοντάνα ίσως μας δοθεί η ευκαιρία να φτιάξουμε μια φυσιολογική χώρα που στερηθήκαμε εμείς, οι γονείς μας και οι παππούδες μας. Μια ενωμένη Κύπρος, μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να κάνει θαύματα και να έχει για ταβάνι της τον ουρανό. Μια μοιρασμένη πατρίδα θα είναι συνεχώς στη σκιά της ανοικτής πληγής. Και δυστυχώς η πατρίδα μας δύσκολα θα παραμείνει ως έχει στα επόμενα χρόνια με την πληγή να παραμένει ανοικτή.

Οι μεταρρυθμίσεις που γίνονται και έχουν να κάνουν με τη βελτίωση της ζωής μας πρέπει να συνεχίσουν να γίνονται. Με μεγαλύτερη τόλμη, με ειλικρίνεια, και λογική. Τα αβγά που πρέπει να σπάσουμε για να κάνουμε ομελέτα πρέπει να τα σπάσουμε. Ήρθε η ώρα όμως για τη μεγάλη μεταρρύθμιση. Μαζί με τον αναβαθμισμένο ρόλο της Κύπρου στην περιοχή, με τους σχεδιασμούς για την ενέργεια και τις τηλεπικοινωνίες με το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Ιορδανία και τον Λίβανο και τις τριμερείς συνεργασίες με όλες αυτές τις χώρες και με την Ελλάδα μπορούμε να μιλούμε για την Κύπρο που θέλουμε. Μια χώρα που να μπορεί να βλέπει με αισιοδοξία και στρατηγικούς σχεδιασμούς το μέλλον. Μια χώρα πρωταγωνιστή. Αυτή την Κύπρο θέλουμε.

Δευ, 12 Ιούν 2017

του Δημήτρη Δημητρίου, Βουλευτή Δημοκρατικού Συναγερμού

«Η ανάγκη εφαρμογής Γενικού Σχεδίου Υγείας είναι δεδομένη. Η ποιότητα ζωής αλλά και το επίπεδο του πολιτισμού μιας χώρας μετριέται από εδώ. Το γεγονός πως σήμερα είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη χωρίς ΓΕΣΥ λέει πολλά και για την επίδραση των πολλαπλών συμφερόντων του τομέα της υγείας που άφησαν ανάπηρη για δεκαετίας μια ολόκληρη χώρα».

Το μεγαλύτερο ζήτημα της πολιτικής διαδικασίας είναι η ανακολουθία των εξαγγελιών με την εφαρμογή τους. Η αναξιοπιστία, η έλλειψη εμπιστοσύνης και η καχύποπτη αντιμετώπιση όλων μας, όσων είμαστε στην πολιτική, από την κοινωνία είναι σήμερα δεδομένη και τόσο εδραιωμένη που ακόμα και μετά την εφαρμογή στην πράξη επαναστατικών μεταρρυθμίσεων δεν τις πιστεύουν. Τις θεωρούν ακόμα μέρος του πολιτικού παραμυθιού.

Η μείωση της στρατιωτικής θητείας έγινε ανέκδοτο. Θυμάμαι μικρός να σχολιάζουν γελώντας οι θείοι μου, γεννημένοι στις αρχές του ’60, πως ήταν από τότε στο «μενού» των πολιτικών εξαγγελιών. Η κατάργηση της αναχρονιστικής επετηρίδας για τον διορισμό στην εκπαίδευση ήταν πρώτο θέμα στις γενικές φοιτητικές συνελεύσεις από τη δεκαετία του 1990. Η εφαρμογή μιας ενιαίας κοινωνικής πολιτικής και η εισαγωγή του θεσμού του Ελάχιστού Εγγυημένου Εισοδήματος, καταργώντας τον αχταρμά των πολλαπλών επιδομάτων ήταν διαχρονική απαίτηση της κοινωνίας μας. Η κατάργηση του φόρου ακίνητης ιδιοκτησίας ίσως να μην εκτιμήθηκε ακόμη γιατί φέτος θα εφαρμοστεί. Η εισαγωγή της άδειας πατρότητας, ακουγόταν ως σύνθημα. Ακολουθούσε πάντα τον συνειρμό του τι κάνουν οι χώρες στη Σκανδιναβία.

Ας δούμε τώρα την κορωνίδα των μεταρρυθμίσεων. Το ΓΕΣΥ. Δεν θα ασχοληθώ με την πατρότητα την οποία διεκδικούν σήμερα αρκετοί. Κάποιοι πάνε πίσω στο 1968 για να τη βρουν. Το σημαντικό είναι ένα. Πως η πολιτική βούληση της κυβέρνησης Νίκου Αναστασιάδη, του υπουργού Υγείας Γιώργου Παμπορίδη, της Επιτροπής Υγείας της Βουλής, προεξάρχοντος του προέδρου της, βουλευτή ΔΗΣΥ Πάφου, Κώστα Κωνσταντίνου ήταν καταλυτική για να φτάσουμε εδώ που είμαστε σήμερα. Οι «Ιούδες» θα φανερωθούν, αν φανερωθούν, την Παρασκευή στην Ολομέλεια. Τα μακρά έγιναν κοντά. Και για να μην ψάχνουμε για φαντάσματα, «Ιούδες» στους μαθητές του «Χριστού» δεν υπάρχουν.

Η ανάγκη εφαρμογής Γενικού Σχεδίου Υγείας είναι δεδομένη. Η ποιότητα ζωής αλλά και το επίπεδο του πολιτισμού μιας χώρας μετριέται από εδώ. Το γεγονός πως σήμερα είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη χωρίς ΓΕΣΥ λέει πολλά και για την επίδραση των πολλαπλών συμφερόντων του τομέα της υγείας που άφησαν ανάπηρη για δεκαετίες μια ολόκληρη χώρα. Το δικαίωμα σε απρόσκοπτη πρόσβαση όλων των πολιτών στο αγαθό της υγείας είναι αδιαπραγμάτευτο. Η αξία της υγείας ενός εκάστου δεν μετριέται, είναι άπειρη. Το πολιτικό μπόι ενός εκάστου πολιτικού όμως μετριέται, δύσκολα μεν αλλά μετριέται. Από πλην άπειρο μέχρι συν άπειρο.

Δεν υπάρχει τέλεια μεταρρύθμιση, αυτό είναι αξίωμα. Αλλά δεν μπορεί αυτό να είναι επιχείρημα για να μη γίνει ποτέ καμία αλλαγή. Το πρώτο και απαραίτητο συστατικό είναι η πολιτική βούληση. Αν αυτή υπάρχει τα πράγματα διευκολύνονται κατά πολύ. Από εκεί και πέρα η λογική και η βελτίωση της ζωής των πολιτών είναι αυτό που πρέπει να μας καθοδηγεί. Πολλές φορές μπερδευόμαστε, βραχυκυκλωνόμαστε σε λεπτομέρειες και χάνουμε την ουσία. Υπάρχουν μικρές αλλαγές που μπορούν να βελτιώσουν τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων. Χρειάζεται να τολμούμε. Και να περνάμε από τις διακηρύξεις στις πράξεις.

Οι μεταρρυθμίσεις όπως και οι νίκες δεν μένουν ποτέ ορφανές. Η παρούσα διακυβέρνηση και ο Δημοκρατικός Συναγερμός δεν λειτούργησε ποτέ με φειδώ στην πίστωση πολιτικών και κομμάτων για την υπεύθυνη τους στάση. Το κάναμε στην οικονομία, στην ψήφιση των μεταρρυθμίσεων και στο μέγιστο των ζητημάτων, στο Κυπριακό. Να είστε σίγουροι πως θα το κάνουμε και στο ΓΕΣΥ. Η μικροπρέπεια και η μικροπολιτική δεν χαρακτηρίζουν την παρούσα ηγεσία του τόπου και του κόμματός μας. Από την άλλη όμως, δεν μπορούμε να ισοπεδώσουμε τα πάντα. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές που έγιναν το 2013, το 2014, το 2015, το 2016, το 2017, έγιναν επί διακυβερνήσεως Νίκου Αναστασιάδη. Από κοινού με το κυβερνών κόμμα, τον Δημοκρατικό Συναγερμό με πρόεδρο τον Αβέρωφ Νεοφύτου. Από κοινού με συνεννόηση και συνδιαμόρφωση. Με γνήσια πολιτική βούληση για τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος.

Παρ, 02 Ιούν 2017

του Μάριου Μαυρίδη, οικονομολόγος, βουλευτής Κερύνειας, ΔΗΣΥ

Η προεκλογική εκστρατεία ξεκίνησε πολύ νωρίς.  Η κυβέρνηση δέχεται καθημερινά κριτική για τον τρόπο που κυβερνά και για τον τρόπο που ασκεί κοινωνική πολιτική.  Πολύ συχνά ακούγονται φωνές, κυρίως από τα αριστερά, που υποστηρίζουν ότι οι απολαβές των συνταξιούχων έχουν μειωθεί κατά 30%, ότι περισσότεροι συνταξιούχοι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ότι δεν έχουν φροντίδα, και ότι για όλα αυτά, φταίει η κυβέρνηση και η λιτότητα που εφαρμόζει και γενικά οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι ψευδείς, ανυπόστατοι και ατεκμηρίωτο, εκτός από την αύξηση των συνταξιούχων που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας, και το οποίο οφείλεται στη γήρανση του πληθυσμού σε συνδυασμό με την μη ωρίμανση του Σχεδίου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που ολοκληρώνεται το 2022.  Η πραγματικότητα είναι ότι οι συντάξεις όχι μόνο δεν μειώθηκαν αλλά η αγοραστική της αξία έχει αυξηθεί, λόγω της μείωσης των τιμών κατά 4.3% τα τελευταία τέσσερα χρόνια.  Επιπλέον, ενώ το όριο της φτώχειας μειώθηκε κατά 20% τα τελευταία τέσσερα χρόνια, από €10,324 ετησίως (ή €794 το μήνα) στα €8,261 (ή €635 το μήνα), λόγω της γενικής μείωσης των μισθών, η κυβέρνηση το άφησε στις €10,200 για σκοπούς της μικρής επιταγής που λαμβάνουν οι χαμηλοσυνταξιούχοι.  Αν η κυβέρνηση ακολουθούσε αυστηρά τους κανονισμούς του Σχεδίου Ενίσχυσης των Συνταξιούχων, και μείωνε το όριο της φτώχειας στα €8,261 για ένα άτομο και €12,392 για δύο άτομα, τότε μια μεγάλη μερίδα συνταξιούχων δεν θα λάμβαναν τη μικρή επιταγή. Διότι σύμφωνα με το Σχέδιο που ξεκίνησε το 2009, για να πάρει κάποιος συνταξιούχος οικονομική στήριξη, θα πρέπει να έχει εισόδημα κάτω από τα όρια της φτώχειας.  Συνεπώς, όταν το όριο της φτώχειας μειώνεται, ο αριθμός των δικαιούχων μειώνεται.  Η κυβέρνηση επέλεξε να μην μειώσει τον αριθμό των δικαιούχων.

Μπορεί τα χρήματα που λαμβάνουν οι συνταξιούχοι να μην είναι αρκετά, και τα προβλήματα των συνταξιούχων να μην επιλύονται.  Θεωρώ ότι είναι πολύ δύσκολο κάποιος συνταξιούχος να μπορεί να έχει αξιοπρεπή διαβίωση με €500 και €600 το μήνα, όμως η πολιτεία κάνει ότι μπορεί για να προσφέρει το καλύτερο στους συνταξιούχους.  Είναι για αυτό το λόγο που η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να εφαρμόσει καλύτερη στόχευση σε ότι αφορά την στήριξη προς τους χαμηλοσυνταξιούχους, δηλαδή να λαμβάνουν οικονομική στήριξη αυτοί που πραγματικά τη χρειάζονται.  Από την έναρξη του σχεδίου το 2009 μέχρι την ανάληψη της διακυβέρνησης από την παρούσα κυβέρνηση, δεν γινόταν σοβαρός έλεγχος του συστήματος, με αποτέλεσμα, όσοι έκαναν αίτηση, μπορούσαν να πάρουν τη μικρή επιταγή.  Η στόχευση που έχει εφαρμόσει η κυβέρνηση έχει εξοικονομήσει γύρω στα €4 εκατομμύρια, τα οποία η κυβέρνηση έδωσε πίσω στους χαμηλοσυνταξιούχους, με την αύξηση της μικρής επιταγής κατά €20 το μήνα.

Είναι κρίμα και άδικο η κυβέρνηση να δέχεται κριτική στη βάση ψευδών αναφορών και ανυπόστατων ισχυρισμών, επειδή σε εννέα μήνες θα έχουμε εκλογές.  Είναι και πολιτικά ανήθικο να χρησιμοποιούμε τους συνταξιούχους και άλλες ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού για να πλήξουμε την κυβέρνηση.  Τα αποτελέσματα της κοινωνικής πολιτικής της κυβέρνησης είναι ξεκάθαρα και δεν ο κάθε ένας μπορεί να τα επισημάνει.

Δευ, 29 Μάι 2017

του Δημήτρη Δημητρίου, Βουλευτή Δημοκρατικού Συναγερμού

«Ο σεβασμός της ανθρώπινης ζωής δεν γίνεται αλά καρτ. Πως ο ρατσισμός δεν είναι κακός αν αφορά μερικούς και καλός αν αφορά άλλους. Και πως δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να νιώθουμε ανώτεροι από οποιονδήποτε άλλον».

Ο τρόπος αντιμετώπισης των γεγονότων έχει αλλοιώσει και έχει αλλοιωθεί από τον τρόπο που σκεφτόμαστε και παραθέτουμε τα γεγονότα. Είμαστε έτοιμοι να κρεμάσουμε σε πλατείες και γήπεδα τον οποιονδήποτε έχει συμπεριφερθεί με μεμπτό τρόπο. Ιδιαίτερα αν συσχετίζεται με τη δημοσία ζωή και δη την πολιτική δημόσια ζωή. Δεν θέλω να μειώσω το μεμπτό αδίκημα κανενός. Και ιδιαίτερα τα ποινικά αδικήματα. Αλλά σε αυτή τη συζήτηση χρειάζεται να παραδεχτούμε πως έχουμε χάσει και το μέτρο και το μέτρημα.

Έχουμε δυστυχώς καθαγιάσει τη βία που προέρχεται ή προκαλείται από το ποδόσφαιρο. Και δεν αναφέρομαι μόνο και αποκλειστικά στη βία των γηπέδων. Ιδιαίτερα αναφέρομαι στην οπαδική βία που γίνεται στους κεντρικούς κυρίως δρόμους, κυρίως στις δύο μεγάλες πόλεις της χώρας μας. Μας αρέσει να δικαιολογούμε την έξαρση αυτής της συγκεκριμένης βίας. Μας φταίει η αστυνομία που δεν παρεμβαίνει έγκαιρα για την καταστολή, μας φταίει η κοινωνία που καταπιέζει τους νέους σήμερα, η οικονομική κρίση, μας φταίει το «εκρηκτικό κλίμα» μεταξύ των οπαδών. Μας φταίει ακόμα η διαχρονική ατάκα που όλα τα κόβει και όλα τα μαχαιρώνει, έτσι ήταν πάντα, έτσι θα παραμείνουν.

Τα επεισόδια της Τρίτης στον εναέριο ήταν ακόμα μια επανάληψη της συγκεκαλυμμένης, από όλους μας, βίας στη λογική μας και στον τόπο μας. Οι αφορμές δε διαφέρουν ποσώς από αυτές για αντίστοιχα επεισόδια που συμβαίνουν εδώ και δεκαετίες. Η ωμή, η τυφλή οπαδική βία. Ένα μίσος που δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος. Ένας οπαδός να μπαίνει στο αυτοκίνητο του και να παρασέρνει πεζούς. Έχω την εντύπωση πως δεν αντιληφθήκαμε το μέγεθος. Θα προσπαθήσω μέσω ενός παραλληλισμού να γίνω πιο κατανοητός. Αν βλέπαμε ένα βίντεο ενός ασυνειδήτου να κτυπούσε, χωρίς πρόθεση, έναν πεζό και να τον άφηνε αβοήθητο, θα ζητούσαμε δικαίως την κεφαλή του στο πιάτο. Σήμερα γιατί προσπαθούμε να κρύψουμε αυτή μας τη γύμνια και να καλύψουμε την ποινικά κολάσιμη πράξη αυτού του ανθρώπου που σκοπίμως πάτησε συνάνθρωπό του; Μέχρι πότε η «οπαδική αλληλεγγύη» θα καλύπτει εγκλήματα; Μέχρι πότε η τοπικότητα ή η συνενοχή ή η κάλυψη των διοικήσεων των ομάδων προς τους οργανωμένους θα λειτουργεί συνωμοτικά για να καλύπτει απόπειρες δολοφονίας;

Δικαίως τώρα θα με ρωτήσετε τι κάνω εγώ, αν έχω εισηγήσεις πέραν από τις διαπιστώσεις και τα ευχολόγια. Για την κάρτα φιλάθλου και αν θα βοηθήσει, για τα στημένα παιχνίδια, για τις ευθύνες ενός εκάστου, της αστυνομίας συμπεριλαμβανομένης. Για τους οργανωμένους φιλάθλους, για την διαχρονική στήριξή τους από όλες τις διοικήσεις των μεγάλων ομάδων. Ας μιλήσουμε λοιπόν για ευθύνες.

Ευθύνη της αστυνομίας είναι η καταστολή και πρέπει να εξαντλήσει όλα τα περιθώρια που ο νόμος της δίνει. Ευθύνη όσων διοικούν ομάδες και γήπεδα είναι η ασφαλής είσοδος, παρακολούθηση και έξοδος όλων των φιλάθλων. Ευθύνη των ηγητόρων των συλλόγων μας είναι και η προστασία των εμβλημάτων των ομάδων τους. Και να μαυρίζουν όποιον εξ ονόματος της ομάδας που διοικούν αμαυρώνουν την ιστορία τους. Ευθύνη της κοινωνίας, μέσω και της παιδείας, είναι να δώσει σωστά πρότυπα στα παιδιά της, στους αυριανούς της ενεργούς πολίτες. Ευθύνη της οικογένειας, μέσω και της παιδείας, είναι να μάθει, να διδάξει στα παιδιά της πως ο σεβασμός της ανθρώπινης ζωής δεν γίνεται αλά καρτ. Πως ο ρατσισμός δεν είναι κακός αν αφορά μερικούς και καλός αν αφορά άλλους. Και πως δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να νιώθουμε ανώτεροι από οποιονδήποτε άλλον. 

Έχουμε όλοι ευθύνη. Την ίδια ευθύνη. Και όσο συνεχίζουμε να επιδιδόμαστε στο αγαπημένο μας σπορ να ζητάμε ευθύνες από τους άλλους και να παριστάνουμε τις αθώες περιστέρες επιδεινώνουμε απλώς το πρόβλημα. Ας τολμήσουμε επιτέλους. Πριν να είναι αργά, πολύ αργά.

Τετ, 19 Απρ 2017

του Μάριου Μαυρίδη, οικονομολόγος, βουλευτής Κερύνειας, ΔΗΣΥ

Τόσο η Κύπρος, όσο και η Ελλάδα, αλλά και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μαστίζονται από κύμματα μεταναστευσης, κυρίως των νέων, προς πλουσιότερες χώρες στην Ευρώπη, Αμερική, Καναδά και Αυστραλία.  Καλά κάνουν οι άνθρωποι αφού αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον, είτε πρόκειται για πτυχιούχους που φεύγουν από τις χώρες τους επειδή δεν βρίσκουν τη δουλειά που επιθυμούν, είτε πρόκειτε για πτυχιούχους που παραμένουν στις χώρες που σπουδάζουν.  Υπάρχουν και πολλοί ανειδίκευτοι εργάτες, οι οποίοι απλά δεν μπορούν να ζήσουν με τους χαμηλούς μισθούς που προσφέρονται στις χώρες τους και αναγκάζονται να μεταναστεύσουν

Το φαινόμενο της μετανάστευσης ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης έχει οικονομικά κίνητρα.  Η μετανάστευση, ή άλλως κινητικότητα, από μια χώρα της Ευρωπης σε άλλη είναι αποτέλεσμα της ελεύθερης διακίνησης προσώπων μέσα στην Ενωμένη Ευρώπη και είναι βασικός στόχος της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.  Η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών έχει συμβάλει στην αύξηση της κινητικότητας για ευνόητους λόγους, όμως η κινητικότητα θα ήταν πολύ περιορισμένη αν δεν υπήρχε ελεύθερη διακίνηση προσώπων.

Η μετανάστευση των νέων όμως από τις φτωχές χώρες σε πλουσιότερες δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην ανάπτυξη των οικονομιών που χάνουν εργατικό δυναμικό προς όφελος των οικονομιών που αποδέχονται το εργατικό δυναμικό.  Το ανθρώπινο κεφάλαιο είναι ο σημαντικότερος συντελεστής παραγωγής και αυτό έχει αποδειχθεί δια μέσου των αιώνων, αρκεί κανείς να παρατηρήσει πως οι Ηνωμένες Πολιτείες, που δεν είναι η μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο, έχει γίνει η μεγαλύτερη οικονομία, με τεράστια διαφορά από την Κίνα, την Ινδία, και την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση.  Το ανθρώπινο κεφάλαιο δεν είναι απλά ανθρώπινο δυναμικό αλλά εργατικό δυναμικό με γνώσεις, με δεξιότητες, εμπειρίες και καινοτόμες ιδέες.

Σύμφωνα με μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, που υπέστησαν την μεγαλύτερη μετανάστευση μετά την ένταξη τους στην Ενωμένη Ευρώπη, υπέστησαν απώλεια παραγωγής ίση με το 7% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ), σε πραγματικούς όρους, και το ποσοστό αυτό αναμένεται να αυξηθεί κατά την επόμενη δεκαετία.

Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα της μετανάστευσης από φτωχές χώρες σε πιο πλούσιες είναι το συνταξιοδοτικό, αφού αυτοί που φεύγουν θα πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές στις χώρες που εργάζονται και όχι στις χώρες που μεγάλωσαν.  Η γήρανση του πληθυσμού στις φτωχές χώρες επιδεινώνει το προβλημα ακόμα περισσότερο.  Η μελέτη του ΔΝΤ αναφέρει ότι η Πολωνία αλλά και οι χώρες της Βαλτικής, Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία, έχουν απωλέσει σημαντικό μέρος των νέων ανθρώπων τους, γεγονός που σημαίνει ότι η γήρανση του πληθυσμού στις χώρες αυτές θα επέλθει νωρίτερα.  Αυτό σημαίνει ότι λιγότεροι εργαζόμενοι θα πληρώνουν για περισσότερους συνταξιούχους, οι οποίοι μάλιστα θα ζήσουν περισσότερα χρόνια.

Οι μελέτες που συνδέουν την μετανάστευση με την οκονομική ανάπτυξη και το ασφαλιστικό, δείχνουν ότι τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα για τις φτωχές χώρες που χάνουν ανθρώπινο δυναμικό (όχι απλά εργατικό δυναμικό).  Μπορεί η ελεύθερη διακίνηση να προσφέρει ευκαιρίες για τους πολίτες της Ευρώπης αλλά αυτοί που μένουν πίσω θα έχουν λιγότερα χρήματα κατά την συνταξιοδότηση τους.  Η καλύτερη λύση για τις φτωχές χώρες λοιπόν δεν είναι να αφήνει τους νέους να παρακολουθεί παθητικά τους νέους να φεύγουν αλλά να δημιουργήσουν ευκαιρίες για αυτούς στις χώρες τους.

Δευ, 10 Απρ 2017

του Δημήτρη Δημητρίου, Βουλευτή Δημοκρατικού Συναγερμού

Δεν υπάρχει πράξη περισσότερο πατριωτική από τον ειλικρινή αγώνα για επιστροφή και επανένωση.

Η έξαρση, η ρητορική μίσους και η έντονη, με επίθετα, αντιπαράθεση των τελευταίων ειδικά ημερών ήταν επόμενο πως κάποια στιγμή θα οδηγούσε στα ντροπιαστικά γεγονότα της Παρασκευής στη Βουλή. Ευθύνες έχουμε όλοι. Άλλοι περισσότερες και άλλοι λιγότερες, αλλά έχουμε όλοι. Αν ρίξω σήμερα όλες τις ευθύνες αλλού πλην του Συναγερμού θα λειτουργήσω και εγώ με τον ίδιο τρόπο. Με ελλιπή πατριωτισμό, με ανευθυνότητα και σαφή έλλειψη πολιτικού κριτηρίου και ενστίκτου.

Το επίπεδο της πολιτικής που ζήσαμε προχθές δεν έπεσε σε ένα βράδυ. Ήταν αποτέλεσμα της συσσωρευμένης αρνητικής ενέργειας που καλλιεργείται εδώ και μήνες. Όχι μέρες, μήνες. Απλώς τις τελευταίες μέρες εντάθηκε. Χρειαζόταν το σπίρτο για να ανάψει το φιτίλι. Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες για το τι προηγήθηκε. Η ημερολογιακή αναφορά των γεγονότων εξάλλου έγινε πολλές φορές τις προηγούμενες εξήντα μέρες. Οι προσβλητικοί χαρακτηρισμοί όμως που ακούγονταν τις τελευταίες βδομάδες και ακούστηκαν και στον ναό της δημοκρατίας, που κάποιοι σύλησαν, είναι απαράδεκτοι. Βουλευτές παρανόμησαν. Στο κοινοβούλιο. Παραβίασαν τον νόμο για ρητορική μίσους που τροποποιήσαμε πριν από δύο μόλις Παρασκευές.

Τον πατριωτισμό, αυτούς τους δύο μήνες τον έκαναν ελαστικό φουστάνι. Όλοι όσοι προσπαθούν να αποδείξουν πως ο δικός τους πατριωτισμός είναι μεγαλύτερος ή καλύτερος από άλλους αυτόματα αποδεικνύουν πως δεν ξέρουν καλά-καλά τι σημαίνει πατριωτισμός. Γιατί αν ήξεραν δεν θα χρειαζόταν να τον αναφέρουν, να τον προβάλλουν. Θα το αποδείκνυαν στην πράξη. Γιατί εκεί είναι που μετριέται. Στην πράξη. Όχι με λόγια μεγάλα και βαρύγδουπα. Ανέξοδες ατάκες από μπαλκόνια και μικρόφωνα που φουσκώνουν τα στήθη αυτών που τα λένε μπορούμε όλοι να λέμε. Αυτό όμως δεν είναι το κρίσιμο.

Ο πατριωτισμός είναι πράξη. Και τι λέει αυτή η πράξη; Πως το μέγιστο ζήτημα του τόπου μας δεν θα το λύσουμε μεταξύ μας και δεν θα το λύσουμε με συνθήματα. Με διαπραγμάτευση θα το λύσουμε. Εκεί, στο τραπέζι την κρίσης. Με τους Τουρκοκύπριους θα πρέπει να συζητήσουμε. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Αν υπάρχει κάποιος πολιτικός εδώ που ισχυρίζεται πως μπορούμε να λύσουμε το Κυπριακό με άλλο τρόπο να βγει και να το πει. Προφανώς και δεν θα λυθεί με μαγικό τρόπο, επειδή θα ξεκινήσουν ξανά οι διαπραγματεύσεις. Και είναι δεδομένο πως ο δρόμος είναι δύσκολος, γεμάτος με αγκάθια. Το μόνο δεδομένο είναι πως σίγουρα δεν θα λυθεί χωρίς συζήτηση και διαπραγμάτευση. Και αυτή είναι, κατά τη γνώμη μου, η μεγαλύτερη πράξη πατριωτισμού που μπορούμε σήμερα να προσφέρουμε στον τόπο μας. Ο μόνος τρόπος να εκθέσουμε την Τουρκία είναι να καταφέρουμε να φτάσουμε στο σημείο που θα πρέπει να τοποθετηθεί για τη συνθήκη εγγυήσεων και για τα τουρκικά στρατεύματα. Αυτό δεν μπορεί να γίνει με ατέρμονες μεταξύ μας συζητήσεις στα πρωινά και μεσημεριανά των καναλιών ούτε κάθε Παρασκευή στη Βουλή.

Αυτοί που αντιτίθενται στην επανέναρξη των συνομιλιών σήμερα, είναι οι ίδιοι που αντιδρούν διαχρονικά με τη διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού. Κάθε φορά που ανοίγει μια χαραμάδα φωτός και αισιοδοξίας θα είναι απέναντι. Είτε αποκήρυξαν τη διζωνική διακοινοτική ομοσπονδία, είτε λένε πως αποζητούν λύση σε αυτή τη βάση. Είναι οι ίδιοι που μιλούν εδώ και μερικούς μήνες για μια νέα στρατηγική που δεν την εξηγούν. Κούφια στρατηγική ή στρατηγική ταμπέλα για να χωρέσουν όσοι περισσότεροι από κάτω. Δυστυχώς για όλους μας, δεν μπορούμε να λύσουμε έτσι το Κυπριακό.

Δεν υπάρχει λοιπόν πράξη περισσότερο πατριωτική από τον ειλικρινή αγώνα για επιστροφή και επανένωση.

Η πλούσια ιστορία του τόπου και των ανθρώπων μας είναι λογικό και πρέπον να μας κάνουν περήφανους. Η περηφάνια τούτη δεν μας κάνει εθνικιστές. Η δική μας περηφάνια δεν καθιστά την αγάπη για την πατρίδα ανταγωνιστική με την ειρήνη. Το διακύβευμα της δίκης μας γενιάς είναι τούτο, να βρούμε το σημείο τομής.

Να βρούμε τον τρόπο η περηφάνια για το μεγαλείο του γένους να σταθεί δίπλα από την ειρηνική συνύπαρξη και να οδηγήσουμε τα παιδιά και τα εγγόνια της πολύπαθης εκείνης γενιάς της προσφυγιάς στην ευημερία.

Flickr Feed

Δευ, 23 Οκτ 2017

Δηλώσεις του Προέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού σχετικά με τ/κ συμπατριώτες μας και την συζήτηση του Προϋπολογισμού στην Βουλή

Ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου κάλεσε σήμερα τους Τ/κ συμπατριώτες μας να συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορούν να υπάρχουν κράτη-πολιτείες.
 
Σε δηλώσεις στη Βουλή με αφορμή το δημοψήφισμα χθες στη Βόρεια Ιταλία, το οποίο ακολουθεί αυτά των Κούρδων και των Καταλανών, ο κ. Νεοφύτου ανέφερε ότι πρόκειται για ένα πάρα πολύ σημαντικό θέμα που για την πολιτική ζωή του τόπου είναι ανύπαρκτο και είναι από αυτά που θα καθορίσουν τις εξελίξεις τις επόμενες δεκαετίες, εκτιμώντας ότι θα υπάρχει και συνέχεια.

«Δεν μπορεί να επιστρέψουμε πίσω στην αρχαία περίοδο, όπου κάθε πόλη (ήταν) και κράτος, όμως την ίδια ώρα που πιστεύω ακράδαντα ότι δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά αυτά τα αποσχιστικά κινήματα για δημιουργία ξεχωριστών κρατών, δείχνουν ένα άλλο δρόμο, για να διατηρήσουν τα κράτη -και θα διατηρήσουν -την κυριαρχία τους, σε ολόκληρη την επικράτειά τους, θα πρέπει να δώσουν πολύ περισσότερες εξουσίες στις τοπικές κυβερνήσεις», ανέφερε ο κ. Νεοφύτου.

Συνέχισε λέγοντας ότι πρέπει όσο το δυνατό περισσότερα ζητήματα να αποφασίζονται σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο και εκεί που υπάρχουν ομοσπονδιακές δομές, στα κράτη ή στις πολιτείες που συνιστούν μια ομοσπονδία.

«Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο, δεν μπορούν να υπάρξουν κράτη -πολιτείες και αυτό να το συνειδητοποιήσουν οι συμπατριώτες μας Τουρκοκύπριοι, από την άλλη πρέπει ως πολιτική ηγεσία να καταγράψουμε με πολύ σοβαρότητα τις τάσεις που επικρατούν στην Ευρώπη και όχι μόνο, τάσεις όπου δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά τα αιτήματα για δημιουργία ξεχωριστών κρατικών οντοτήτων, όμως δείχνουν το δρόμο για περισσότερες εξουσίες σε τοπικό επίπεδο», ανέφερε ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ.

Προϋπολογισμός – Συζήτηση στη Βουλή

Αναφερόμενος στη συνέχεια των συζητήσεων για τον κρατικό προϋπολογισμό στη Βουλή, ο κ. Νεοφύτου είπε πως και μέσα από τη συζήτηση στη Βουλή πρέπει ο λαός μας και όλες οι πολιτικές δυνάμεις και οι κοινωνικοί εταίροι να αισθανόμαστε υπερήφανοι για αυτά που έχουμε πετύχει συνεργαζόμενοι όλοι μαζί, ιδιαίτερα αναλογιζόμενοι που ήταν η Κύπρος τον Μάρτη του 2013 και που είναι σήμερα.
 
Ανέφερε ότι τώρα έχουμε τις δυνατότητες μέσα από την ανάπτυξη της οικονομίας να μπορούμε με συνετό τρόπο όλοι μαζί να προδιαγράφουμε ένα καλύτερο αύριο.

Συνέχισε λέγοντας ότι «μέσα από πλεονάσματα που δημιούργησε η νοικοκυρεμένη πολιτική με τη στήριξη της κοινωνίας και των πολιτικών δυνάμεων και τη σοβαρότητα της Κυβέρνησης, βλέπουμε ότι υπάρχουν καρποί μέσα από αυτό τον σκληρό αγώνα και τα μερίσματα κατανέμονται με δίκαιο τρόπο και κατά εθνική προτεραιότητα».

Πηγή: KYΠΕ

Σαβ, 21 Οκτ 2017

Στη σημερινή έκτακτη σύνοδο του για τις Προεδρικές Εκλογές, το Ανώτατο Συμβούλιο του Δημοκρατικού Συναγερμού αποφάσισε την στήριξη της υποψηφιότητας του Νίκου Αναστασιάδη και επικύρωσε την Πρόταση του

Εισήγηση Πολιτικού Γραφείου προς Ανώτατο Συμβούλιο ΔΗΣΥ

Φίλες και φίλοι,

συναγωνίστριες και συναγωνιστές

Με την ετυμηγορία του κυπριακού λαού, τον Μάρτιο του 2013, η παράταξή μας ανέλαβε στο πρόσωπο του ηγέτη μας Νίκου Αναστασιάδη, την ιστορική ευθύνη να σώσει την χώρα από την χρεοκοπία και να βγάλει την οικονομία από την κρίση.

Με αποφασιστικότητα και αίσθηση ευθύνης ο Πρόεδρος και η Κυβέρνηση ολοκλήρωσαν με επιτυχία ένα δύσκολο πρόγραμμα, έφεραν ισορροπία και αναστήλωσαν την Οικονομία βάζοντας την Κύπρο στο δρόμο της Ανάπτυξης.

Καταγράφοντας και τον απολογισμό και το όραμα που κατέθεσε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης για τα επόμενα χρόνια,

Και επειδή θέλουμε η χώρα μας να συνεχίσει στο σωστό δρόμο της ασφάλειας, της σταθερότητας και της ανάπτυξης, με σταθερά βήματα μπροστά,

Και επειδή η Κύπρος μας αξίζει να έχει το όραμα και την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο,

Θέλουμε να συνεχίσουμε στο δρόμο της Ανάπτυξης και της Δημιουργίας.

Και επειδή εμείς, στην παράταξή μας, ξέρουμε ότι το πιο μεγάλο όραμα είναι η επανένωση της πατρίδας μας,

Θέλουμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να συνεχίζει και να ολοκληρώνει την προσπάθεια και τη διαπραγμάτευση για λύση. 

Θέλουμε να δούμε να τερματίζεται η κατοχή και η διαίρεση της Κύπρου, μέσα από μια βιώσιμη και ασφαλή λύση που θα δημιουργεί μόνιμες συνθήκες ειρήνης, σταθερότητας, χωρίς ξένους εγγυητές και κατοχικά στρατεύματα.

Η Απόφασή μας σήμερα είναι, ότι συνεχίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις για την επανεκλογή του Προέδρου Αναστασιάδη.

Η Απόφασή μας σήμερα είναι, ότι συνεχίζουμε την πορεία ανάπτυξης και Δημιουργίας και κρατάμε ανοιχτή την μεγάλη προοπτική που έχει δημιουργηθεί για μια αποδεκτή λύση στο εθνικό μας ζήτημα.

Με σταθερά βήματα μπροστά.

Σαβ, 21 Οκτ 2017

Ομιλία Προέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Αβέρωφ Νεοφύτου στο Ανώτατο Συμβούλιο του κόμματος

Φίλε Πρόεδρε της Κυπριακής Δημοκρατίας,

Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες,

Αγαπητά μέλη του Ανωτάτου Συμβουλίου του ΔΗΣΥ,

Σας καλωσορίζω όλες και όλους σήμερα εδώ. Σας καλωσορίζω και σας ευχαριστώ για τη διαχρονική σας στήριξη στην παράταξή μας. Εσείς είστε η ραχοκοκαλιά του Δημοκρατικού Συναγερμού.Από το 1976 μέχρι και σήμερα για 41 ολόκληρα χρόνια, αυτή η παράταξη αντλεί τη δύναμη της από το δικό σας πάθος για μια καλύτερη Κύπρο, για μια ελεύθερη Κύπρο.

Αυτό το πάθος είδαμε τι μπορεί να πετύχει και πόσο μπορεί να πάρει την Κύπρο μπροστά. Αυτό το πάθος ήταν η κινητήρια δύναμη της αγαπητής φίλης Στέλλας Κυριακίδου για την εκλογή της σε ένα από τα σημαντικότερα αξιώματα της Ευρώπης.

Αγαπημένη μας Στέλλα, σ’ ευχαριστούμε που μας έκανες, που έκανες την Κύπρο μας περήφανη με την εκλογή σου στην Προεδρία της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Φίλες και φίλοι,

Βλέπουμε σήμερα τους πολίτες στα μάτια. Και τους καλούμε μαζί να αναλογιστούμε:

• Ποια Κύπρο παραλάβαμε το 2013
• Σε ποιά Κύπρο ζούμε σήμερα;
• Ποιο είναι το όραμα μας για τη Κύπρο του 2023 και 
• Ποιος είναι ο πιο κατάλληλος να υλοποιήσει αυτό το μεγάλο όραμα.

Με την ανάδειξη σου στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας αγαπητέ μας Νίκο Αναστασιάδη βρέθηκες ενώπιον μιας τρομακτικής κατάστασης.

Η χώρα βρισκόταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Το τραπεζικό σύστημα έτοιμο να καταρρεύσει.

Ο κόσμος ανήσυχος, φοβισμένος, γεμάτος αγωνιά και ανασφάλεια για το αύριο.

Η Κεντρική Τράπεζα με την τότε κυβέρνηση κρατούσαν μια τράπεζα, στον «αναπνευστήρα», όπως μας είπαν, έως ότου αναλάβει υπεύθυνη ηγεσία...

Αγαπητέ Πρόεδρε,

Η χώρα, πράγματι, χρειαζόταν επειγόντως υπεύθυνη ηγεσία. Ανάλαβες την ιστορική ευθύνη να σώσεις την χώρα.

Φαίνεται είναι η μοίρα αυτής της Παράταξης να παραλαμβάνει ΧΑΟΣ και να παραδίδει ΚΡΑΤΟΣ. Μέσα σε πραγματικά δραματικές συνθήκες, πήρες τις αποφάσεις που έπρεπε. Έκλεισες τα αυτιά του στο λαϊκισμό και στις φωνές που ήθελαν την Κύπρο εκτός Ευρώ. Πήρες τον έλεγχο στα χέρια σου. Σταθεροποίησες την κατάσταση. Και άρχισες να χτίζεις την επόμενη μέρα.

Σήμερα, Ο προϋπολογισμός έχει πλεονάσματα, με σημαντικές μειώσεις σε φορολογίες. Το κράτος βγαίνει στις διεθνείς αγορές και εξασφαλίζει χρηματοδότηση με το χαμηλότερο κόστος που είχε ποτέ.

Η ανεργία, παρότι παραμένει υψηλή, μειώθηκε περισσότερο από το ένα τρίτο.

Μεγάλα ιδιωτικά και δημόσια αναπτυξιακά έργα ξεφυτρώνουν παντού. 

Οι νέοι μας ανακτούν την αυτοπεποίθηση τους. Και όλοι διαπιστώνουν ότι η «αγορά έχει ανοίξει». Το παζάρι κινείται.

Στην πορεία αυτή, η παράταξή μας στάθηκε δίπλα στον Πρόεδρο. Και στήριξε το έργο διάσωσης και αποκατάστασης της οικονομίας. Χωρίς στιγμή να υπολογίσουμε πολιτικό κόστος. Κατορθώσαμε να εξασφαλίζουμε την συνεργασία άλλων πολιτικών δυνάμεων, διασφαλίζοντας την απαραίτητη πλειοψηφία στη βουλή.

Φίλες και Φίλοι,

Εμείς όμως κάνουμε και την αυτοκριτική μας.

Στην πενταετία που πέρασε υπήρξαν λάθη και παραλείψεις. Ενδεχομένως να υπήρξαν προσδοκίες που δεν ευοδώθηκαν. Αλλά ένα είναι το σίγουρο. Τα δικά μας λάθη ή οι παραλείψεις μας δεν στοίχησαν στη χώρα, δεν απείλησαν να ρίξουν το καράβι στα βράχια.

Φίλες και φίλοι,

Μέσα από μια συνετή στρατηγική, η Κυβέρνηση αξιοποίησε το κεφάλαιο της ενέργειας ως παράγοντα συνεργασίας.

Η κυβέρνηση κατάφερε να φέρει ως στρατηγικούς εταίρους μας μερικούς από τους μεγαλύτερους ενεργειακούς κολοσσούς στον κόσμο. Οι οποίοι σήμερα έχουν ταύτιση συμφερόντων με την Κυπριακή Δημοκρατία

Μέσα από μια εξωτερική πολιτική, ρεαλιστική αλλά και μεθοδευμένη, η Κύπρος έχει καταστεί ενεργός και αξιόπιστος εταίρος στην Ε.Ε.

Η Κύπρος καθιερώνεται ως ο ευρωπαϊκός πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή. Εμβαθύναμε τις σχέσεις μας με όλες τις μεγάλες δυνάμεις του κόσμου. Και αναδείξαμε την Κύπρο ως γέφυρα συνεργασίας της περιοχής. Με σειρά συμφωνιών προνομιακής σχέσης με την Αίγυπτο, την Ιορδανία και το Ισραήλ.

Η σημερινή Κύπρος δεν είναι πλέον η Κύπρος της άδειας καρέκλας. Θωρακίσαμε το κύρος, την οντότητα και την αξιοπιστία της Κυπριακής Δημοκρατίας, 
την στιγμή που κάποιοι άλλοι διακατέχονται μονίμως από φοβικά σύνδρομα.

----

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

Αυτά τα πέντε χρόνια πετύχαμε πολλά. Στο μεγαλύτερο ζήτημα, το Κυπριακό, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κατάφερε η κατάργηση των εγγυήσεων και η αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων να είναι προϋπόθεση για την λύση.

Η μεθοδική διαπραγμάτευση του Προέδρου οδήγησε τα πράγματα στην διάσκεψη για την Κύπρο. Η Τουρκία βρέθηκε να συνομιλεί με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας για πρώτη φορά, τα ουσιαστικά θέματα ασφάλειας, στην παρουσία της Ε.Ε.

Μπορεί τελικά και παρά τις προσδοκίες μας, η διαπραγμάτευση να μην κατέληξε εξαιτίας της άρνησης της Τουρκίας. Ωστόσο, αυτή η διαπραγματευτική διαδικασία αφήνει ως κεκτημένο το «πλαίσιο Γκουτέρες». Και τη σαφή τοποθέτηση των Η.Ε. αλλά και της Ε.Ε. ότι το σύστημα των εγγυήσεων πρέπει να καταργηθεί. Και ότι επιβάλλεται η Κύπρος με την λύση του Κυπριακού να καταστεί ένα φυσιολογικό κράτος.

Φίλε Πρόεδρε, δήλωσες πριν μια βδομάδα ότι οι δυσκολίες στο Κυπριακό σε πεισμώνουν. Εμείς το ξέρουμε γιατί ξέρουμε ποιος είναι ο Νίκος Αναστασιάδης. Θέλω να σε διαβεβαιώσω ότι οι δυσκολίες στον δρόμο προς την επίλυση του εθνικού ζητήματος πεισμώνουν και όλους εμάς στον Δημοκρατικό Συναγερμό. Τον Συναγερμό της Κληριδικής σκέψης και φιλοσοφίας.

Πάντα πιστεύαμε, από το 1976, πως η επίλυση του Κυπριακού δεν μπορεί να επέλθει μέσα από μαξιμαλιστικές θέσεις. Σήμερα, αναγνωρίζοντας τις πραγματικότητες, επαναλαμβάνουμε πως το πλαίσιο λύσης πρέπει να παραμείνει εντός των παραμέτρων του Ο.Η.Ε. Για μια λύση Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Φίλες και Φίλοι,

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός δεν ιδρύθηκε για τα μικρά και τα δευτερεύοντα. Ιδρύθηκε για να είναι η φωνή της λογικής και του Πατριωτικού Ρεαλισμού για το Κυπριακό.

Η φωνή της αναζήτησης εντός των πραγματικοτήτων, όχι της επιθυμητής και ιδεατής, αλλά της εφικτής και δυνατής λύσης. Που θα διασφαλίζει και δεν θα θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια μας.

Αυτή η παράταξη δεν συμβιβάστηκε και δεν θα συμβιβαστεί ΠΟΤΕ με τα τετελεσμένα της εισβολής. Δεν συμβιβαζόμαστε με το στάτους κβο.

Πραγματικός πατριωτισμός είναι η διασφάλιση της επιβίωσης του Κυπριακού Ελληνισμού στη γη των πατέρων του. Και αυτό προϋποθέτει την ειρηνική συμβίωση με τους Τουρκοκυπρίους συμπατριώτες μας.

Δεν πρέπει και ούτε πρόκειται να εγκαταλείψουμε μια προσπάθεια που, κατά γενική ομολογία, έφερε το Κυπριακό «στο πιο προχωρημένο σημείο».

Αλλά θα συνεχίσουμε και μετά τον Φεβρουάριο. Με όραμα να δούμε την πατρίδα μας επανενωμένη, χωρίς στρατό κατοχής και ξένους εγγυητές. Με όλους τους πολίτες να απολαμβάνουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ατομικές ελευθερίες που δικαιούμαστε, ως ευρωπαίοι.

Συναγωνίστριες και Συναγωνιστές,

Σήμερα, μαζί με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, είμαστε περήφανοι. Περήφανοι ως Κύπριοι και περήφανοι ως Συναγερμικοί.

Προχωράμε στις προεδρικές εκλογές με τα επιτεύγματα της διακυβέρνησης Αναστασιάδη για την Κύπρο της ανάπτυξης και της δημιουργίας. Για το καλό του τόπου πρέπει όμως να συνεχίσουμε σε αυτό το δρόμο. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε ούτε στον λαϊκισμό να μας οδηγήσει ξανά σε οικονομική αβεβαιότητα, ούτε στις ακραίες θέσεις στο Κυπριακό να θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλεια μας.

Πρέπει να εξασφαλίσουμε τη συνέχεια μιας πορείας που δίνει ξανά ελπίδα στον τόπο και όραμα στους ανθρώπους και ιδιαίτερα στους νέους.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός θα στηρίξει με όλες του τις δυνάμεις την πορεία του Νίκου Αναστασιάδη για επανεκλογή.

Φίλες και φίλοι, 
Αγαπητοί συναγωνιστές,

Αυτά τα πέντε χρόνια μας δείχνουν όμως τον δρόμο για το αύριο. Με ασφάλεια, 
σταθερότητα και ανάπτυξη να συνεχίσουμε τα σταθερά βήματα που θα μας πάρουν ακόμη πιο μπροστά.

Λειτουργήσαμε αυτά τα χρόνια με σύνεση και μέτρο. Αφήσαμε στην άκρη τον λαϊκισμό στα ζητήματα της οικονομίας και τις ανέφικτες διεκδικήσεις στο Κυπριακό. Λειτουργήσαμε με ορθολογισμό και με συνεννόηση. Καταφέραμε να βρούμε πεδία συνεργασίας με το ΔΗΚΟ και με άλλα κόμματα για να περάσουμε τα σκληρά μνημονιακά νομοσχέδια από τη Βουλή.

Καταφέραμε να διατηρήσουμε την υπευθυνότητα και το πνεύμα συνεννόησης με το ΑΚΕΛ για να φτάσουμε στο κεκτημένο του Κρανς Μοντάνα. Ποτέ δεν ήμασταν και ούτε σήμερα είμαστε αγνώμονες.

Αυτή την πενταετία, φίλες και φίλοι, ο Δημοκρατικός Συναγερμός ήταν συνειδητά στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής του τόπου. Κτίσαμε γέφυρες συνεννόησης και συνεργασίας με πολιτικές δυνάμεις. Πολιτευτήκαμε με λογική και μέτρο. Παρά το όποιο κόστος κληθήκαμε να καταβάλουμε. Για το καλό του τόπου, εμείς, θα διατηρήσουμε αυτές τις γέφυρες.

Αυτός είναι ο Δημοκρατικός Συναγερμός και η κυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη. Με τόλμη και ειλικρίνεια προχωράμε. Και χρειάζεται να προχωρήσουμε μπροστά και να φτιάξουμε την Κύπρο του 2023, μια χώρα για την οποία να είμαστε όλοι περήφανοι.

Νέες και Νέοι,

Άλλοι ευαγγελίζονται την αλλαγή, εμείς αλλάζουμε την Κύπρο. Αλλάζουμε την Κύπρο προς το καλύτερο. Η πατρίδα μας αποκτά νέο μοντέλο κράτους.

----

Στον τομέα των μεταρρυθμίσεων είναι πράγματι πολλές οι αλλαγές που έχουν γίνει. 

Η παιδεία για εμάς είναι η καλύτερη επένδυση.

Σήμερα, προσδοκούμε στους πολύτιμους καρπούς των αλλαγών και του εκσυγχρονισμού στο δημόσιο σχολείο. Με τα νέα Αναλυτικά Προγράμματα. 
Όπου ο ορθολογισμός των εκπαιδευτικών κατευθύνσεων αντικαθιστά τη διασπορά των επιλεγόμενων μαθημάτων. Παράλληλα εισάγεται σταδιακά σύστημα αξιοκρατικής επιλογής των εκπαιδευτικών. Η παιδεία δεν θα πρέπει να είναι το όχημα εξεύρεσης εργασίας αλλά ο χώρος διάπλασης των νέων μας.

Το πλούσιο μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα της διακυβέρνησης Αναστασιάδη πρέπει να συνεχιστεί και την επόμενη πενταετία.

Θα συνεχίσουμε ενθαρρύνοντας την οικονομική δραστηριότητα, με όσο το δυνατό χαμηλότερα φορολογικά βάρη και γραφειοκρατία, με τον εμπλουτισμό σε νέους τομείς.

Έστω και αν τα εκσυγχρονιστικά νομοσχέδια για τη δημόσια υπηρεσία συνάντησαν το τείχος του αναχρονισμού και της συντήρησης, εμείς δεν τα βάζουμε κάτω. Θα δώσουμε συνέχεια στη μεγάλη αλλαγή στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, ώστε να εργάζεται για να εξυπηρετεί, και όχι να ταλαιπωρεί τον πολίτη.

Στα χρόνια που έρχονται όμως ξεχωρίζει σίγουρα η μεγάλη αλλαγή στον τομέα της υγείας. Η διακυβέρνηση Αναστασιάδη, μετά από χρόνια άκαρπων συζητήσεων, είναι εκείνη που κατάφερε μέσα από συναίνεση να ξεκινήσει το Γενικό Σχέδιο Υγείας.

Μέσα στα επόμενα χρόνια πρέπει να ολοκληρώσουμε το κεφάλαιο της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, της ψηφιακής οικονομίας και της ηλεκτρονικής δικαιοσύνης.

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να καταπολεμήσουμε τη διαφθορά. Να βάλουμε φραγμό στους μεσάζοντες και τα μέσα. Η διαφάνεια είναι το αντίδοτο στην διαπλοκή. Και η διαφάνεια θα είναι πλήρης μόνο μέσα από την ηλεκτρονική διακυβέρνηση.

Η μείωση της γραφειοκρατίας θα βοηθήσει την περαιτέρω ανάπτυξη της χώρας μας. Θα είναι καθοριστικός παράγοντας, για ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας μας.

Γι’ αυτό εργαζόμαστε σήμερα. Στηριζόμενοι στις αξίες και τις αρχές μας. Στις ιδέες και τη φιλοσοφία μας.

Εμείς θέλουμε τις επιχειρήσεις ξανά να δραστηριοποιούνται και να κερδίζουν.
Γιατί χωρίς το κίνητρο του λογικού κέρδους, ούτε νέους τομείς μπορούν να αναπτύσσουν, ούτε και θέσεις εργασίας να δημιουργούν.

Η αξιοπιστία, η εμπιστοσύνη και η σταθερότητα είναι προϋποθέσεις για προσέλκυση επενδύσεων. Και αυτοί είναι οι λόγοι που η Κύπρος προσέλκυσε 7 δις ευρώ σε επενδύσεις στην πιο δύσκολη πενταετία.

Και είναι αυτή η εμπιστοσύνη στην οικονομία της χώρας που μας έφερε ένα σκαλί πίσω από την επενδυτική βαθμίδα. Μετά από 22 διαδοχικές υποβαθμίσεις. Σταδιακά και σταθερά οι οίκοι αξιολόγησης μας δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης και μας αναβαθμίζουν. Μόλις ψες ανακοινώθηκε άλλη μία σημαντική αναβάθμιση.

Η χώρα μας επιτέλους αλλάζει.

Με εξορθολογισμό στους διαθέσιμους πόρους, μέσα από το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα η Κυβέρνηση μας, δημιούργησε ένα αποτελεσματικό δίχτυ κοινωνικής προστασίας.

Η μεγάλη αυτή μεταρρύθμιση, όσο ορθολογιστική και αν είναι, πρέπει να μετατραπεί σε κίνητρο για την απασχόληση. 

Ο Κύπριος πολίτης, αξιοπρεπή εργασία ζητά. Όχι κρατική ελεημοσύνη.

Εμείς, δε θέλουμε τους συμπολίτες μας επαίτες. Και αυτό το αφήγημα ότι κάποιοι νοιάζονται για τους εργαζόμενους και έχουν δήθεν κοινωνικές ευαισθησίες είναι ένας μύθος. Θέσεις εργασίας και ανάπτυξη δημιουργούμε μέσα από την επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις. ΌΧΙ μέσω της φραστικής επίκλησης των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Φίλες και Φίλοι,

Ακόμη μια μεγάλη μεταρρύθμιση είναι αυτή της Εθνικής Φρουράς. Καταφέραμε να μειώσουμε την στρατιωτική θητεία στους δεκατέσσερις μήνες, να αυξήσουμε το αξιόμαχο του στρατού μας και να δώσουμε θέσεις εργασίας σε 3.500 χιλιάδες συμπολίτες μας. Όσο σημαντική και αν είναι αυτή η μεταρρύθμιση, εμείς δεν ξεχνάμε πως η πιο ριζοσπαστική μεταρρύθμιση θα είναι η κατάργηση της στρατιωτικής θητείας ως αποτέλεσμα της λύσης του Κυπριακού.

Φίλες και φίλοι, 
Αγαπητοί Συναγωνιστές,

Δεν είναι η ώρα για πειραματισμούς. Είναι και πάλι η ώρα της ευθύνης.
Η ώρα της ευθύνης απέναντι στην Κύπρο μας. Πρέπει να συνεχίσουμε και μετά τον Φεβρουάριο. Και θα συνεχίσουμε.

Με σταθερά βήματα μπροστά. Με Ασφάλεια, Σταθερότητα και Ανάπτυξη.
Περήφανοι Συναγερμικοί. Στηρίζουμε και ψηφίζουμε Νίκο Αναστασιάδη γιατί πρέπει να κουμαντάρουμε το καράβι της Κύπρου σωστά. Γιατί τα παιδιά και τα εγγόνια μας πρέπει να συνεχίσουν να αρμενίζουν με καθαρό ουρανό, στα γαλάζια νερά μια ενωμένης, ασφαλούς και ευημερούσας Κύπρου.
Όλοι λοιπόν μαζί.
Με τον Νίκο Αναστασιάδη.

Με τον Πρόεδρο μας, αλλά και τον σίγουρα επόμενο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Για την Κύπρο που αξίζει στα Παιδιά μας.

Για την καλύτερη Κύπρο, που δεν είναι άλλη από την ενωμένη Κύπρο.