Tην παιδεία και … τα μάτια μας!
Τετ, 02 Νοέ 2011

του Ανδρέα Μιχαηλίδη

 

Τα πρόσφατα γεγονότα στον χώρο της παιδείας ή εκπαίδευσης, αν προτιμάτε, δεν θα μπορούσαν να αφήσουν ανεπηρέαστο κανένα υγιώς σκεπτόμενο πολίτη που επιθυμεί την πρόοδο και την ευημερία της κοινωνίας μας. Οι κινητοποιήσεις εκπαιδευτικών και μαθητών αλλά και οι ανησυχίες του συνόλου της κοινωνίας και ειδικότερα των γονέων και κηδεμόνων, που εκφράστηκαν πριν από μερικές εβδομάδες, για τα τεκταινόμενα στον ευαίσθητο χώρο της παιδείας, αποτέλεσαν αφορμή για το παρόν άρθρο. Ουδείς αμφιβάλλει ότι τους τελευταίους μήνες, και όχι άδικα, τόσο η πολιτική ηγεσία όσο και το ευρύ κοινό, καταπιάστηκαν σχεδόν αποκλειστικά, με το φλέγον θέμα της έκρηξης στο Μαρί αλλά και τα ζητήματα του φυσικού αερίου. Είναι ωστόσο επιτακτική η ανάγκη να κατανοήσουμε τον τεράστιο ρόλο που διαδραματίζει η παιδεία σε κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα και ότι αυτή δεν είναι καθόλου ξένη και άσχετη με όσα συμβαίνουν σε όλους τους άλλους τομείς.

Θέμα παιδείας είναι η ανάληψη ευθυνών, απόρροια παιδείας είναι οι σωστοί χειρισμοί κρίσιμων ζητημάτων, στα ζητήματα παιδείας συγκαταλέγεται και αυτή ακόμα η εθνική μας επιβίωση. Αν μάλιστα αναλογιστούμε ότι ο όρος συναντάται ήδη τον 6ο π.Χ. αιώνα στην αρχαία Ελλάδα, τότε εύλογα μπορούμε να νιώθουμε περήφανοι για τις ελληνικές ρίζες της τεράστιας αξίας που ονομάζεται «παιδεία».

Ερχόμενοι όμως και σε πιο σύγχρονα ιστορικά παραδείγματα για την τεράστια αξία της παιδείας, θα ήταν σοφό να θυμηθούμε και τον μεγάλο Γάλλο μεταρρυθμιστή Ζιλ Φερί ο οποίος στα πλαίσια της δημοκρατικής του δράσης, καθιέρωνε το 1881 τη δωρεάν υποχρεωτική εκπαίδευση, δίνοντας το έναυσμα για ανάλογες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις σε ολόκληρη τη γηραιά ήπειρο. Ο Φερί θεωρούσε ότι η θωράκιση της παιδείας αποτελεί εγγύηση της δημοκρατίας και του φιλελελευθερισμού, κάτι που αποδέχτηκαν σταδιακά όλοι σχεδόν οι λαοί της Ευρώπης. Μπορούμε ωστόσο να καυχόμαστε ότι βαδίζουμε στην πορεία που χάραξαν οι προγενέστεροί μας;

Οι πρόσφατες κινητοποιήσεις τόσο των μαθητών όσο και των εκπαιδευτικών, αν μη τι άλλο, απέδειξαν ότι η παιδεία μας είναι ζωντανή και αναζητεί λύσεις στα προβλήματά της. Κατά πόσον ωστόσο, οι μορφές αντίδρασης όσων εμπλέκονται στο εκπαιδευτικό σύστημα είναι ορθές και θα έχουν ουσιαστικά αποτελέσματα, θα διαφανεί με το πλήρωμα του χρόνου. Έχει κοινοποιηθεί τόσο η θέση του κόμματος όσο και του γράφοντος προσωπικά, ως προς την ανάγκη αποκατάστασης του κύρους της παιδαγωγικής διαδικασίας, μέσα από την αναβάθμιση του λειτουργήματος του εκπαιδευτικού και τη μεταρρύθμιση του συστήματος. Καμία εκπαιδευτική αλλαγή ή μεταρρύθμιση δεν μπορεί να έχει πιθανότητες επιτυχίας αν δεν αποκαθιστά το κύρος και το λειτούργημα των εκπαιδευτικών. Και το κύρος αυτό δεν μπορεί ασφαλώς να αποκατασταθεί ούτε με την έλλειψη επαφής και επικοινωνίας με τον εργοδότη τους, αλλά ούτε και μέσω συχνών στάσεων εργασίας και ισοπεδωτικών μέτρων τα οποία κρατούν δέσμιους μαθητές και γονείς.

Θα πρέπει παράλληλα να επισημανθεί η ανάγκη για αναβάθμιση και όχι υποβάθμιση των εθνικών επετείων. Στο άκουσμα των μέτρων που πήραν οι εκπαιδευτικοί στις αρχές του τρέχοντος μηνός, μας προβλημάτισε ιδιαίτερα η απόφαση για αποχή από τους εορτασμούς, σε μια εποχή ιδιαίτερα κρίσιμη για την εθνική μας επιβίωση. Η ενεργός συμμετοχή μαθητών και εκπαιδευτικών στις εθνικές επετείους κρίνεται επιτακτική, αφού μέσω αυτών αποτίουμε τον ελάχιστο φόρο τιμής σε εκείνους που θυσιάστηκαν για να απολαμβάνουμε σήμερα, μια υποτυπώδη έστω ελευθερία, αλλά παράλληλα παρέχουν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία στα παιδιά να βιώσουν τον αγωνιστικό παλμό άλλων εποχών και να νιώσουν περήφανοι για την καταγωγή τους.

Σε ότι αφορά τους μαθητές, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αποτελούν και θα πρέπει να συνεχίσουν να αποτελούν, το πιο ζωντανό κομμάτι όχι μόνο της εκπαίδευσης αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας. Ο Dewey άλλωστε το είχε δηλώσει ξεκάθαρα: «Το σχολείο δεν είναι η προετοιμασία για τη ζωή αλλά η ίδια η ζωή». Το γεγονός ότι οι μαθητές δεν παρέμειναν απαθείς στα τεκταινόμενα που διαδραματίζονται στον δικό τους χώρο, το χώρο της εκπαίδευσης, αποδεικνύει ότι δεν είναι ούτε αδρανείς ούτε άβουλοι. Αρκεί ασφαλώς οι κινητοποιήσεις τους να αποσκοπούν στη βελτίωση της εικόνας της σύγχρονης εκπαίδευσης. Αυτό που θεωρείται σίγουρο, είναι ότι η συνεργασία των εκπαιδευτικών λειτουργών και των μαθητών, κρίνεται απαραίτητη για την ομαλή λειτουργία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και κατ’ επέκταση για την πρόοδο και ευημερία της κοινωνίας.

Τελειώνοντας, θα ήταν παράλειψη εάν δεν κάναμε αναφορά στην ανάγκη για σωστή διαβάθμιση των προτεραιοτήτων του εκπαιδευτικού μας συστήματος. H σύγχρονη κυπριακή κοινωνία έχει ανάγκη από μια παιδεία ανθρωπιστική, με σεβασμό στα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, στα παιδιά που ζουν στην ύπαιθρο, στα αλλόγλωσσα παιδιά, στους ηλικιωμένους που αναζητούν τη γνώση. Παιδεία ελληνοκεντρική, με σεβασμό στη γλώσσα, την ιστορία και την παράδοσή μας. Παιδεία σύγχρονη και ευρωπαϊκή, η οποία θα ενισχύεται από τις νέες τεχνολογίες, θα προωθεί τη διακινητικότητα, θα εμπεδώνει την ανάγκη για σεβασμό στο περιβάλλον και θα αποδέχεται τη διαφορετικότητα. Παιδεία που δεν θα αρκείται στην απλή μετάδοση στείρων γνώσεων αλλά θα δίνει κατευθύνσεις και οράματα. Γιατί όπως εύστοχα επεσήμανε ο Yeats «εκπαίδευση δεν είναι απλά το γέμισμα ενός κουβά, αλλά το άναμμα μιας φλόγας».

 

 

Flickr Feed

Παρ, 19 Μάι 2017

Η αποκατάσταση της οικονομίας επιτρέπει στην Κυβέρνηση να εξοικονομεί τόκους προς όφελος του φορολογούμενου πολίτη

Αξιοποιώντας τη μείωση του κόστους δανεισμού της χώρας μας στις διεθνείς αγορές, που είναι αποτέλεσμα της αποκατάστασης της κυπριακής οικονομίας, ο υπουργός Οικονομικών αποφάσισε να αντικαταστήσει το δάνειο που είχε λάβει η Κύπρος από το ΔΝΤ στο πλαίσιο του Προγράμματος (ύψους 280 εκατ.), εξοικονομώντας το κόστος περίπου μισής εκατοστιαίας μονάδας σε τόκους.

Επικροτώντας αυτή την κίνηση του υπουργού, σημειώνουμε ότι, ταυτόχρονα με την επιστροφή της οικονομίας σε δρόμο ανάπτυξης, η Κυβέρνηση μεριμνά ούτως ώστε να συμπληρώσει την αποκατάσταση των δημοσιονομικών ισορροπιών με μια διαχείριση και του δημοσίου χρέους που αποβαίνει προς όφελος των φορολογούμενων πολιτών.

Τέλος σχολιάζουμε ότι προς διάψευσιν όλων εκείνων των μεμψίμοιρων προβλέψεων και των αμφισβητήσεων, οι πολιτικές της Κυβέρνησης Αναστασιάδη επιτρέπουν σήμερα στη χώρα μας, μετά την αποκατάσταση της διεθνούς εμπιστοσύνης, να έχει και την ευχέρεια επωφελών επιλογών που θα βελτιώνουν συνέχεια την κατάσταση για τον απλό πολίτη, χάρη στις προσπάθειες και τις θυσίες του οποίου μπορέσαμε να φύγουμε έξω από τη βαθειά κρίση και τη χρεοκοπία.

Παρ, 19 Μάι 2017

Ανακοίνωση Δημοκρατικού Συναγερμού

Η αποδοχή και ένταξη της Κύπρου ως πλήρους μέλους στην Ασιατική Τράπεζα Υποδομών και Επενδύσεων είναι μια σημαντική είδηση που ενισχύει τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά το διεθνές προφίλ της χώρας μας.

Για μια οικονομία όπως η κυπριακή, που εξειδικεύεται στην εξαγωγική βιομηχανία υπηρεσιών και ενδιαφέρεται για τη συνεχή προσέλκυση επενδύσεων, έχει μεγάλη σημασία να βρίσκεται στο προσκήνιο όλων των διεθνών χρηματοοικονομικών και άλλων σχετικών οργανισμών και να μπορεί να συμμετέχει σε επενδυτικές πρωτοβουλίες. Ειδικότερα μάλιστα έχει ενδιαφέρον για την Κύπρο στα επόμενα χρόνια να ενισχύσει τους δεσμούς της με τη ραγδαία αναπτυσσόμενη ασιατική οικονομία.

Η ένταξη της Κύπρου στην Ασιατική Τράπεζα Υ.Ε. που ιδρύθηκε και λειτουργεί σχετικά πρόσφατα και εδρεύει στο Πεκίνο, αποτελεί μια σωστή κίνηση οικονομικής στρατηγικής και διπλωματίας, για την οποία και συγχαίρουμε τον υπουργό Οικονομικών κ. Χ.Γεωργιάδη. 

Παρ, 19 Μάι 2017

Ανακοίνωση Ινστιτούτου Πολιτισμού

Χαιρετίζουμε τη σημερινή υπογραφή της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα αδικήματα που σχετίζονται με τα πολιτιστικά αγαθά, στη διάρκεια της 127ης Συνόδου της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου, εδώ στη Λευκωσία.

Η «Σύμβαση των Ματωμένων Αρχαιοτήτων», όπως την αποκάλεσε ο γ.γ. του Συμβουλίου της Ευρώπης κ.Θ.Γιάγκλαντ, αναμενόταν προ πολλού και έρχεται να συμπληρώσει το διεθνές νομικό πλαίσιο εναντίον της διακίνησης πολιτιστικών αγαθών.

Συγχαίρουμε και τον υπουργό Εξωτερικών κ. Ι.Κασουλίδη, αφού αυτή η σύμβαση που προσθέτει ποινική διάσταση στο διεθνή αγώνα εναντίον της σύλησης και της παράνομης διακίνησης πολιτιστικών αγαθών, θα μείνει γνωστή ως Σύμβαση της Λευκωσίας.

Η ανάγκη προστασίας της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, την οποία στη χώρα μας αισθανόμαστε καθημερινά μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή από το 1974, έγινε ακόμα πιο έντονη μετά τις πρόσφατες φρικαλέες σκηνές που παρακολουθήσαμε με την πολιτιστική καταστροφή που προκάλεσε το Daesch στην Παλμύρα. 

Μετά την υπογραφή από τα πρώτα έξι κράτη, που μπορεί να ενεργοποιήσει τη Σύμβαση, η Κύπρος που τόσο πολύ έχει υποφέρει και συνεχίζει να υποφέρει από την καταλήστευση και την καταστροφή πολυχιλιετούς πολιτιστικής κληρονομιάς, προσβλέπει στην επικύρωση, αλλά και στη συμμετοχή όλων των κρατών, σε μια κοινή προσπάθεια να αναπτυχθεί μέσα από συνεργασία και συναντίληψη ένα αποτελεσματικό δίχτυ προστασίας της οικουμενικής πολιτιστικής κληρονομιάς.