Tην παιδεία και … τα μάτια μας!
Τετ, 02 Νοέ 2011

του Ανδρέα Μιχαηλίδη

 

Τα πρόσφατα γεγονότα στον χώρο της παιδείας ή εκπαίδευσης, αν προτιμάτε, δεν θα μπορούσαν να αφήσουν ανεπηρέαστο κανένα υγιώς σκεπτόμενο πολίτη που επιθυμεί την πρόοδο και την ευημερία της κοινωνίας μας. Οι κινητοποιήσεις εκπαιδευτικών και μαθητών αλλά και οι ανησυχίες του συνόλου της κοινωνίας και ειδικότερα των γονέων και κηδεμόνων, που εκφράστηκαν πριν από μερικές εβδομάδες, για τα τεκταινόμενα στον ευαίσθητο χώρο της παιδείας, αποτέλεσαν αφορμή για το παρόν άρθρο. Ουδείς αμφιβάλλει ότι τους τελευταίους μήνες, και όχι άδικα, τόσο η πολιτική ηγεσία όσο και το ευρύ κοινό, καταπιάστηκαν σχεδόν αποκλειστικά, με το φλέγον θέμα της έκρηξης στο Μαρί αλλά και τα ζητήματα του φυσικού αερίου. Είναι ωστόσο επιτακτική η ανάγκη να κατανοήσουμε τον τεράστιο ρόλο που διαδραματίζει η παιδεία σε κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα και ότι αυτή δεν είναι καθόλου ξένη και άσχετη με όσα συμβαίνουν σε όλους τους άλλους τομείς.

Θέμα παιδείας είναι η ανάληψη ευθυνών, απόρροια παιδείας είναι οι σωστοί χειρισμοί κρίσιμων ζητημάτων, στα ζητήματα παιδείας συγκαταλέγεται και αυτή ακόμα η εθνική μας επιβίωση. Αν μάλιστα αναλογιστούμε ότι ο όρος συναντάται ήδη τον 6ο π.Χ. αιώνα στην αρχαία Ελλάδα, τότε εύλογα μπορούμε να νιώθουμε περήφανοι για τις ελληνικές ρίζες της τεράστιας αξίας που ονομάζεται «παιδεία».

Ερχόμενοι όμως και σε πιο σύγχρονα ιστορικά παραδείγματα για την τεράστια αξία της παιδείας, θα ήταν σοφό να θυμηθούμε και τον μεγάλο Γάλλο μεταρρυθμιστή Ζιλ Φερί ο οποίος στα πλαίσια της δημοκρατικής του δράσης, καθιέρωνε το 1881 τη δωρεάν υποχρεωτική εκπαίδευση, δίνοντας το έναυσμα για ανάλογες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις σε ολόκληρη τη γηραιά ήπειρο. Ο Φερί θεωρούσε ότι η θωράκιση της παιδείας αποτελεί εγγύηση της δημοκρατίας και του φιλελελευθερισμού, κάτι που αποδέχτηκαν σταδιακά όλοι σχεδόν οι λαοί της Ευρώπης. Μπορούμε ωστόσο να καυχόμαστε ότι βαδίζουμε στην πορεία που χάραξαν οι προγενέστεροί μας;

Οι πρόσφατες κινητοποιήσεις τόσο των μαθητών όσο και των εκπαιδευτικών, αν μη τι άλλο, απέδειξαν ότι η παιδεία μας είναι ζωντανή και αναζητεί λύσεις στα προβλήματά της. Κατά πόσον ωστόσο, οι μορφές αντίδρασης όσων εμπλέκονται στο εκπαιδευτικό σύστημα είναι ορθές και θα έχουν ουσιαστικά αποτελέσματα, θα διαφανεί με το πλήρωμα του χρόνου. Έχει κοινοποιηθεί τόσο η θέση του κόμματος όσο και του γράφοντος προσωπικά, ως προς την ανάγκη αποκατάστασης του κύρους της παιδαγωγικής διαδικασίας, μέσα από την αναβάθμιση του λειτουργήματος του εκπαιδευτικού και τη μεταρρύθμιση του συστήματος. Καμία εκπαιδευτική αλλαγή ή μεταρρύθμιση δεν μπορεί να έχει πιθανότητες επιτυχίας αν δεν αποκαθιστά το κύρος και το λειτούργημα των εκπαιδευτικών. Και το κύρος αυτό δεν μπορεί ασφαλώς να αποκατασταθεί ούτε με την έλλειψη επαφής και επικοινωνίας με τον εργοδότη τους, αλλά ούτε και μέσω συχνών στάσεων εργασίας και ισοπεδωτικών μέτρων τα οποία κρατούν δέσμιους μαθητές και γονείς.

Θα πρέπει παράλληλα να επισημανθεί η ανάγκη για αναβάθμιση και όχι υποβάθμιση των εθνικών επετείων. Στο άκουσμα των μέτρων που πήραν οι εκπαιδευτικοί στις αρχές του τρέχοντος μηνός, μας προβλημάτισε ιδιαίτερα η απόφαση για αποχή από τους εορτασμούς, σε μια εποχή ιδιαίτερα κρίσιμη για την εθνική μας επιβίωση. Η ενεργός συμμετοχή μαθητών και εκπαιδευτικών στις εθνικές επετείους κρίνεται επιτακτική, αφού μέσω αυτών αποτίουμε τον ελάχιστο φόρο τιμής σε εκείνους που θυσιάστηκαν για να απολαμβάνουμε σήμερα, μια υποτυπώδη έστω ελευθερία, αλλά παράλληλα παρέχουν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία στα παιδιά να βιώσουν τον αγωνιστικό παλμό άλλων εποχών και να νιώσουν περήφανοι για την καταγωγή τους.

Σε ότι αφορά τους μαθητές, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αποτελούν και θα πρέπει να συνεχίσουν να αποτελούν, το πιο ζωντανό κομμάτι όχι μόνο της εκπαίδευσης αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας. Ο Dewey άλλωστε το είχε δηλώσει ξεκάθαρα: «Το σχολείο δεν είναι η προετοιμασία για τη ζωή αλλά η ίδια η ζωή». Το γεγονός ότι οι μαθητές δεν παρέμειναν απαθείς στα τεκταινόμενα που διαδραματίζονται στον δικό τους χώρο, το χώρο της εκπαίδευσης, αποδεικνύει ότι δεν είναι ούτε αδρανείς ούτε άβουλοι. Αρκεί ασφαλώς οι κινητοποιήσεις τους να αποσκοπούν στη βελτίωση της εικόνας της σύγχρονης εκπαίδευσης. Αυτό που θεωρείται σίγουρο, είναι ότι η συνεργασία των εκπαιδευτικών λειτουργών και των μαθητών, κρίνεται απαραίτητη για την ομαλή λειτουργία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και κατ’ επέκταση για την πρόοδο και ευημερία της κοινωνίας.

Τελειώνοντας, θα ήταν παράλειψη εάν δεν κάναμε αναφορά στην ανάγκη για σωστή διαβάθμιση των προτεραιοτήτων του εκπαιδευτικού μας συστήματος. H σύγχρονη κυπριακή κοινωνία έχει ανάγκη από μια παιδεία ανθρωπιστική, με σεβασμό στα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, στα παιδιά που ζουν στην ύπαιθρο, στα αλλόγλωσσα παιδιά, στους ηλικιωμένους που αναζητούν τη γνώση. Παιδεία ελληνοκεντρική, με σεβασμό στη γλώσσα, την ιστορία και την παράδοσή μας. Παιδεία σύγχρονη και ευρωπαϊκή, η οποία θα ενισχύεται από τις νέες τεχνολογίες, θα προωθεί τη διακινητικότητα, θα εμπεδώνει την ανάγκη για σεβασμό στο περιβάλλον και θα αποδέχεται τη διαφορετικότητα. Παιδεία που δεν θα αρκείται στην απλή μετάδοση στείρων γνώσεων αλλά θα δίνει κατευθύνσεις και οράματα. Γιατί όπως εύστοχα επεσήμανε ο Yeats «εκπαίδευση δεν είναι απλά το γέμισμα ενός κουβά, αλλά το άναμμα μιας φλόγας».

 

 

Flickr Feed

Κυρ, 24 Μάρ 2019
Ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού, με το πέρας δεντροφύτευσης του Ομίλου Leptos που πραγματοποιήθηκε στην Πάφο, μετά από ερωτήση δημοσιογράφου για την κυπριακή οικονομία προέβη στην πιο κάτω δήλωση:
 
Η οικονομία ενός τόπου στηρίζεται κατά κύριο λόγο στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Γι' αυτό και εμείς είμαστε υπέρ της μείωσης του φόρου και αύξησης των κινήτρων στο κυπριακό επιχειρείν. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι αυτές που θα δημιουργήσουν τις θέσεις εργασίας, αλλά και μέσα από την κερδοφορία θα συνδράμουν δια των φορολογιών στην ενίσχυση των κρατικών εσόδων. Είναι μέσα από τα έσοδα από τις φορολογίες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που μπορεί το κράτος να συντηρεί αλλά και να ενισχύει την κοινωνική του πολιτική. Η οικονομία του τόπου είναι στο σωστό δρόμο, αλλά πάντα θα υπάρχουν κίνδυνοι να χάσουμε την πορεία μας, εάν δεν συνεχίσουμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Πάντα υπάρχουν οι στροφές, πάντα υπάρχουν οι τριγμοί και πρέπει να είμαστε προσεκτικοί για να κρατάμε την οικονομία στην σωστή πορεία. 
 
Σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με την γεωργία, ο Πρόεδρος απάντησε ότι:
 
Η ραχοκοκκαλία της κυπριακής κοινωνίας και οικονομίας είναι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι αυτοεργοδοτούμενοι, οι εργαζόμενοι τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα, αλλά και οι ανθρώποι της υπαίθρου. Πρέπει να στηρίξουμε και θα στηρίξουμε τη γεωργία, γιατί αυτός ο πρωτογενής τομέας είναι πολύ σημαντικός, και για αυτούς που είναι σε αυτές τις δουλειές και για την Κύπρο γενικότερα.
 
Λευκωσία, 24 Μαρτίου 2019
 
 
 
 
Παρ, 22 Μάρ 2019

22 Μαρτίου. Πέντε χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον αδόκητο θάνατο του κορυφαίου στελέχους του Δημοκρατικού Συναγερμού, Τάσου Μητσόπουλου.

Ο Τάσος Μητσόπουλος χαρακτηριζόταν από  το ήθος, την αξιοπρέπεια, την μετριοπάθεια, μα πάνω από όλα την ανθρωπιά του.

Ξεχώριζε για τον σύγχρονο και δημιουργικό του λόγο, αλλά και την αποτελεσματικότητα του. Ευπατρίδης πολιτικός, πιστός στις αξίες της Πατρίδος και του Δημοκρατικού Συναγερμού.

Προσέφερε τα μέγιστα στην παράταξη μας, στην κοινωνία και τον τόπο μας. Διετέλεσε Βουλευτής Λάρνακας από 2006  μέχρι το 2013, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της παράταξης, Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων από την 1η Μάρτιου 2013  μέχρι την 14η Μαρτίου 2014  και Υπουργός Άμυνας από την 14η Μαρτίου 2014 μέχρι την 22α Μαρτίου 2014.

Ο Τάσος Μητσόπουλος ήταν προικισμένος από τις αρετές εκείνες που έχει ανάγκη η κοινωνία από τους πολιτικούς της. Μας λείπει σήμερα ως φίλος, ως πολιτικός, ως πατριώτης. Αιωνία η μνήμη σου, Τάσο μας.

Λευκωσία, 22 Μαρτίου 2019

Πεμ, 21 Μάρ 2019
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Παγκόσμια ημέρα κατά του ρατσισμού και των φυλετικών διακρίσεων

Η 21η Μαρτίου έχει οριστεί από τα Ηνωμένα Έθνη ως ορόσημο στη μάχη κατά του ρατσισμού και των φυλετικών διακρίσεων.

Δυστυχώς, η κάθε μορφή βίας δεν κάνει διακρίσεις κοινωνικής θέσης, μορφωτικού επιπέδου, εθνικότητας, φύλου  και ηλικίας.

Μπορεί για την ισότητα των ανθρώπων να έγιναν πολλοί αγώνες και να κερδήθηκαν αναμφισβήτητες νίκες, επιβάλλεται, όμως, οι προσπάθειες για έναν κόσμο δικαιότερο και πιο πολιτισμένο, να είναι συνεχείς.

Το μήνυμα που στέλνουμε σήμερα ως Δημοκρατικός Συναγερμός, είναι σεβασμός στη διαφορετικότητα, στην ίση συμμετοχή στο κοινωνικό γίγνεσθαι και στο θεμελιώδες δικαίωμα στις ίσες ευκαιρίες, στην ισοτιμία και στην ισονομία.

Υψώνουμε τη φωνή μας κατά της μισαλλοδοξίας. Πολιτεία και κοινωνία, πρέπει να αντιμετωπίσουμε ενεργά και αποτελεσματικά τις διακρίσεις και να διασφαλίσουμε ότι η δικαιοσύνη απονέμεται με βάση τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οφείλουμε τον σεβασμό των νόμων και των διεθνών συνθηκών και πρωτίστως της ανθρώπινης υπόστασης. Πρέπει να παραμείνουμε πιστοί στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των ατόμων ανεξαρτήτως προέλευσης, θρησκείας και σεξουαλικής συμπεριφοράς.

Η ισότητα και ο σεβασμός στο διαφορετικό δημιουργούν ένα κόσμο δίκαιο, θεσπισμένο με δημοκρατικές αξίες, αλλά κυρίως πολιτισμένο.

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι, αλλά είμαστε όλοι ίσοι.

Λευκωσία, 21 Μαρτίου 2019