Tην παιδεία και … τα μάτια μας!
Τετ, 02 Νοέ 2011

του Ανδρέα Μιχαηλίδη

 

Τα πρόσφατα γεγονότα στον χώρο της παιδείας ή εκπαίδευσης, αν προτιμάτε, δεν θα μπορούσαν να αφήσουν ανεπηρέαστο κανένα υγιώς σκεπτόμενο πολίτη που επιθυμεί την πρόοδο και την ευημερία της κοινωνίας μας. Οι κινητοποιήσεις εκπαιδευτικών και μαθητών αλλά και οι ανησυχίες του συνόλου της κοινωνίας και ειδικότερα των γονέων και κηδεμόνων, που εκφράστηκαν πριν από μερικές εβδομάδες, για τα τεκταινόμενα στον ευαίσθητο χώρο της παιδείας, αποτέλεσαν αφορμή για το παρόν άρθρο. Ουδείς αμφιβάλλει ότι τους τελευταίους μήνες, και όχι άδικα, τόσο η πολιτική ηγεσία όσο και το ευρύ κοινό, καταπιάστηκαν σχεδόν αποκλειστικά, με το φλέγον θέμα της έκρηξης στο Μαρί αλλά και τα ζητήματα του φυσικού αερίου. Είναι ωστόσο επιτακτική η ανάγκη να κατανοήσουμε τον τεράστιο ρόλο που διαδραματίζει η παιδεία σε κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα και ότι αυτή δεν είναι καθόλου ξένη και άσχετη με όσα συμβαίνουν σε όλους τους άλλους τομείς.

Θέμα παιδείας είναι η ανάληψη ευθυνών, απόρροια παιδείας είναι οι σωστοί χειρισμοί κρίσιμων ζητημάτων, στα ζητήματα παιδείας συγκαταλέγεται και αυτή ακόμα η εθνική μας επιβίωση. Αν μάλιστα αναλογιστούμε ότι ο όρος συναντάται ήδη τον 6ο π.Χ. αιώνα στην αρχαία Ελλάδα, τότε εύλογα μπορούμε να νιώθουμε περήφανοι για τις ελληνικές ρίζες της τεράστιας αξίας που ονομάζεται «παιδεία».

Ερχόμενοι όμως και σε πιο σύγχρονα ιστορικά παραδείγματα για την τεράστια αξία της παιδείας, θα ήταν σοφό να θυμηθούμε και τον μεγάλο Γάλλο μεταρρυθμιστή Ζιλ Φερί ο οποίος στα πλαίσια της δημοκρατικής του δράσης, καθιέρωνε το 1881 τη δωρεάν υποχρεωτική εκπαίδευση, δίνοντας το έναυσμα για ανάλογες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις σε ολόκληρη τη γηραιά ήπειρο. Ο Φερί θεωρούσε ότι η θωράκιση της παιδείας αποτελεί εγγύηση της δημοκρατίας και του φιλελελευθερισμού, κάτι που αποδέχτηκαν σταδιακά όλοι σχεδόν οι λαοί της Ευρώπης. Μπορούμε ωστόσο να καυχόμαστε ότι βαδίζουμε στην πορεία που χάραξαν οι προγενέστεροί μας;

Οι πρόσφατες κινητοποιήσεις τόσο των μαθητών όσο και των εκπαιδευτικών, αν μη τι άλλο, απέδειξαν ότι η παιδεία μας είναι ζωντανή και αναζητεί λύσεις στα προβλήματά της. Κατά πόσον ωστόσο, οι μορφές αντίδρασης όσων εμπλέκονται στο εκπαιδευτικό σύστημα είναι ορθές και θα έχουν ουσιαστικά αποτελέσματα, θα διαφανεί με το πλήρωμα του χρόνου. Έχει κοινοποιηθεί τόσο η θέση του κόμματος όσο και του γράφοντος προσωπικά, ως προς την ανάγκη αποκατάστασης του κύρους της παιδαγωγικής διαδικασίας, μέσα από την αναβάθμιση του λειτουργήματος του εκπαιδευτικού και τη μεταρρύθμιση του συστήματος. Καμία εκπαιδευτική αλλαγή ή μεταρρύθμιση δεν μπορεί να έχει πιθανότητες επιτυχίας αν δεν αποκαθιστά το κύρος και το λειτούργημα των εκπαιδευτικών. Και το κύρος αυτό δεν μπορεί ασφαλώς να αποκατασταθεί ούτε με την έλλειψη επαφής και επικοινωνίας με τον εργοδότη τους, αλλά ούτε και μέσω συχνών στάσεων εργασίας και ισοπεδωτικών μέτρων τα οποία κρατούν δέσμιους μαθητές και γονείς.

Θα πρέπει παράλληλα να επισημανθεί η ανάγκη για αναβάθμιση και όχι υποβάθμιση των εθνικών επετείων. Στο άκουσμα των μέτρων που πήραν οι εκπαιδευτικοί στις αρχές του τρέχοντος μηνός, μας προβλημάτισε ιδιαίτερα η απόφαση για αποχή από τους εορτασμούς, σε μια εποχή ιδιαίτερα κρίσιμη για την εθνική μας επιβίωση. Η ενεργός συμμετοχή μαθητών και εκπαιδευτικών στις εθνικές επετείους κρίνεται επιτακτική, αφού μέσω αυτών αποτίουμε τον ελάχιστο φόρο τιμής σε εκείνους που θυσιάστηκαν για να απολαμβάνουμε σήμερα, μια υποτυπώδη έστω ελευθερία, αλλά παράλληλα παρέχουν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία στα παιδιά να βιώσουν τον αγωνιστικό παλμό άλλων εποχών και να νιώσουν περήφανοι για την καταγωγή τους.

Σε ότι αφορά τους μαθητές, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αποτελούν και θα πρέπει να συνεχίσουν να αποτελούν, το πιο ζωντανό κομμάτι όχι μόνο της εκπαίδευσης αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας. Ο Dewey άλλωστε το είχε δηλώσει ξεκάθαρα: «Το σχολείο δεν είναι η προετοιμασία για τη ζωή αλλά η ίδια η ζωή». Το γεγονός ότι οι μαθητές δεν παρέμειναν απαθείς στα τεκταινόμενα που διαδραματίζονται στον δικό τους χώρο, το χώρο της εκπαίδευσης, αποδεικνύει ότι δεν είναι ούτε αδρανείς ούτε άβουλοι. Αρκεί ασφαλώς οι κινητοποιήσεις τους να αποσκοπούν στη βελτίωση της εικόνας της σύγχρονης εκπαίδευσης. Αυτό που θεωρείται σίγουρο, είναι ότι η συνεργασία των εκπαιδευτικών λειτουργών και των μαθητών, κρίνεται απαραίτητη για την ομαλή λειτουργία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και κατ’ επέκταση για την πρόοδο και ευημερία της κοινωνίας.

Τελειώνοντας, θα ήταν παράλειψη εάν δεν κάναμε αναφορά στην ανάγκη για σωστή διαβάθμιση των προτεραιοτήτων του εκπαιδευτικού μας συστήματος. H σύγχρονη κυπριακή κοινωνία έχει ανάγκη από μια παιδεία ανθρωπιστική, με σεβασμό στα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, στα παιδιά που ζουν στην ύπαιθρο, στα αλλόγλωσσα παιδιά, στους ηλικιωμένους που αναζητούν τη γνώση. Παιδεία ελληνοκεντρική, με σεβασμό στη γλώσσα, την ιστορία και την παράδοσή μας. Παιδεία σύγχρονη και ευρωπαϊκή, η οποία θα ενισχύεται από τις νέες τεχνολογίες, θα προωθεί τη διακινητικότητα, θα εμπεδώνει την ανάγκη για σεβασμό στο περιβάλλον και θα αποδέχεται τη διαφορετικότητα. Παιδεία που δεν θα αρκείται στην απλή μετάδοση στείρων γνώσεων αλλά θα δίνει κατευθύνσεις και οράματα. Γιατί όπως εύστοχα επεσήμανε ο Yeats «εκπαίδευση δεν είναι απλά το γέμισμα ενός κουβά, αλλά το άναμμα μιας φλόγας».

 

 

Flickr Feed

Τρι, 23 Ιαν 2018

Αυτή την Κυριακή εδραιώνουμε την τελική απόφαση για να συνεχίσουμε με σταθερά βήματα μπροστά, για μια καλύτερη Κύπρο: με ψήφο στον Νίκο Αναστασιάδη!

Παρακολουθήσαμε ψες την τηλεοπτική συζήτηση ανάμεσα σε όλους τους βασικούς υποψηφίους.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης κατέθεσε με σαφήνεια το σχέδιό του:
- για την πορεία της χώρας σε δρόμο ανάπτυξης, με σταθερά βήματα μπροστά · μια πορεία που κάνει την Κύπρο συνεχώς καλύτερη για τους πολίτες της,
- αλλά και για τη διεκδίκηση, μέσα από υπεύθυνη και αποφασιστική διαπραγμάτευση, για το εθνικό ζήτημα, για μια λύση με ασφάλεια, όπως ήδη το έχει καταγράψει ο Πρόεδρος στο επίπεδο των Η.Ε.

Η πρόταση του Προέδρου Αναστασιάδη είναι ξεκάθαρη και ήδη δοκιμασμένη, με θετικά αποτελέσματα που τα βλέπουν όλοι. Δεν έχει «ίσως» και «αν» και «θα». Ούτε χρειάζεται πειράματα.
Είναι η Κύπρος που κάθε μέρα γίνεται καλύτερη και προχωρά μπροστά.
Είναι η Κύπρος που γίνεται μια χώρα που μπορεί να ανταποδίδει στους πολίτες της τα όσα δικαιούνται και αξίζουν.
Πρέπει να κρατήσουμε και να προεκτείνουμε ό,τι κερδίσαμε, με κόπους και προσπάθειες όλου του λαού.

Η συζήτηση αυτή -όπως και οι δημοσκοπήσεις- έδειξε την υπεροχή του Προέδρου Αναστασιάδη.
Την Κυριακή όμως ψηφίζουμε. Είναι η ώρα της κάλπης, η ώρα της αλήθειας. Απευθυνόμαστε σε όλους τους πολίτες, σε όλες τις κοινωνικές ομάδες, σε όλες τις ηλικίες: το αποτέλεσμα δεν θα έρθει από μόνο του - χρειάζεται η συμμετοχή και η ψήφος όλων μας!

Πρέπει να δώσουμε ισχυρή εντολή στον Πρόεδρο Αναστασιάδη από τον πρώτο γύρο.

Στις 4 Φεβρουαρίου θα έχουμε την τελική απόφασή μας για να συνεχίσουμε με σταθερά βήματα μπροστά. Γι’αυτό το σκοπό όμως χρειάζεται αυτή την Κυριακή, στις 28 Ιανουαρίου, να εδραιώσουμε την απόφαση. Κι αυτό θα γίνει ψηφίζοντας στην κάλπη Νίκο Αναστασιάδη.

Λευκωσία, 23 Ιανουαρίου 2018

Τρι, 23 Ιαν 2018

Εντελώς εσφαλμένη η αναφορά Ν.Παπαδόπουλου στην τιμή του φυσικού αερίου: δείγμα πολιτικών προτάσεων που εφ’όσον βασίζονται σε ανακρίβειες, οδηγούν σε επισφαλή πορεία

Δείγμα ισχυρισμών που χτίζονται «πάνω στην άμμο» ήταν η εντελώς ανακριβής και κυριολεκτικά αντίστροφη από την πραγματικότητα πληροφορία που κατέθεσε ψες στην τηλεοπτική συζήτηση των υποψηφίων ο κ.Ν.Παπαδόπουλος. 

Στην πραγματικότητα οι διεθνείς τιμές του φυσικού αερίου όχι μόνο δεν «διπλασιάστηκαν» όπως ανέφερε προκειμένου να ενισχύσει ισχυρισμό για την ανάγκη εσπευσμένης εμπορευματοποίησης και «απωλειών», αλλά έχουν υποστεί καθαρή μείωση τα τελευταία χρόνια.
Πρόκειται για ένα ακόμα παράδειγμα ανακριβών ισχυρισμών που σκοπό έχουν να δημιουργήσουν εντυπώσεις οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Το συμπέρασμα είναι ότι εάν σχεδιάζονται πολιτικές και προτάσεις βασισμένες σε ανακρίβειες, η χώρα θα οδηγηθεί σε επισφαλείς δρόμους. Είναι αυτό που πρέπει να αποφύγουμε προχωρώντας με μεθοδικότητα, μελέτη και τεκμηρίωση. Δηλαδή με σταθερά βήματα μπροστά.

Λευκωσία, 23 Ιανουαρίου 2018

Δευ, 22 Ιαν 2018

Καταδικάζουμε τις επεμβάσεις της Άγκυρας στις εσωτερικές υποθέσεις των Τουρκοκυπρίων και ιδιαίτερα τις απόπειρες να πληγεί η ελευθερία έκφρασης γνώμης και ο Τύπος. Εξαιρετικά ανησυχητική είναι όμως η απόπειρα να υποκινηθούν εκδηλώσεις βίαιης καταστολής εναντίον της τουρκοκυπρικής εφημερίδας. Δείχνει ότι αντιδημοκρατικές πρακτικές που έχουν επιβληθεί στο εσωτερικό της Τουρκίας διαχέονται τώρα με μεγαλύτερη ένταση και στην κατεχόμενη Κύπρο.

Όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα στα κατεχόμενα, σε συνδυασμό με τη συζήτηση που ακούμε σχετικά με την τουρκική εισβολή του 1974, υπογραμμίζουν με έναν ακόμα τρόπο την ανάγκη να βρεθεί μια πολιτική συμφωνία, που όχι μόνο θα τερματίζει την τουρκική κατοχή, αλλά θα αποκλείει και την ανάμιξη της Άγκυρας στις υποθέσεις της Κύπρου, με κατάργηση των εγγυήσεων και των όποιων επεμβατικών δικαιωμάτων.

Λευκωσία, 22 Ιανουαρίου 2018