- Πώς πρέπει να κινηθούμε στο στεγαστικό
- Οι 6 αρνητικές συνέπειες από επικίνδυνες προτάσεις τύπου ‘πλαφόν’
Το στεγαστικό αποτελεί σήμερα μία από τις μεγαλύτερες κοινωνικές και οικονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα. Η δυσκολία πρόσβασης των νέων ανθρώπων και των νέων ζευγαριών σε προσιτή κατοικία απαιτεί μια ολοκληρωμένη στεγαστική πολιτική, με σοβαρό σχεδιασμό και παρεμβάσεις που αντιμετωπίζουν τα πραγματικά αίτια του προβλήματος.
Η απάντηση δεν βρίσκεται σε μέτρα που παρεμβαίνουν στη λειτουργία της αγοράς, αλλά σε πολιτικές που αυξάνουν την προσφορά κατοικιών. Συγκεκριμένα:
Α. Ταχύτερες αδειοδοτήσεις.
Β. Κίνητρα για νέες αναπτύξεις.
Γ. Αξιοποίηση της δημόσιας γης για δημιουργία προσιτής κατοικίας.
Δ. Ενίσχυση της προσιτής κατοικίας μέσα από στοχευμένα στεγαστικά προγράμματα.
Ε. Άρση των αντικινήτρων για επενδύσεις στην αγορά κατοικίας.
Μόνο έτσι μπορεί να αυξηθεί το διαθέσιμο στεγαστικό απόθεμα και να αποκλιμακωθεί ουσιαστικά το κόστος στέγασης.
Αντίθετα, προτάσεις όπως η επιβολή *πλαφόν* στις αυξήσεις των ενοικίων *όχι μόνο δεν επιλύουν το πρόβλημα, αλλά εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους* και μπορούν να προκαλέσουν αλυσιδωτές αρνητικές επιπτώσεις στην αγορά κατοικίας.
Συγκεκριμένα:
- Δεν δημιουργούν ούτε μία νέα κατοικία και δεν αυξάνουν την προσφορά.
- Αποθαρρύνουν τις επενδύσεις σε νέες αναπτύξεις και ανακαινίσεις, περιορίζοντας τα κίνητρα για δημιουργία νέου στεγαστικού αποθέματος.
- Οδηγούν ιδιοκτήτες στην πώληση ακινήτων ή σε άλλες μορφές αξιοποίησής τους, όπως η βραχυχρόνια μίσθωση, μειώνοντας περαιτέρω τις κατοικίες που διατίθενται για μακροχρόνια ενοικίαση.
- Δημιουργούν στρεβλά κίνητρα στην αγορά, με αποτέλεσμα οι ιδιοκτήτες να γίνονται πιο επιλεκτικοί στην επιλογή ενοικιαστών ή να προτιμούν βραχυχρόνιες μισθώσεις.
- Πλήττουν τελικά εκείνους που υποτίθεται ότι προστατεύουν: τους νέους ανθρώπους και τα νέα ζευγάρια που αναζητούν προσιτή κατοικία.
- Δημιουργούν ευρύτερες αρνητικές οικονομικές επιπτώσεις, καθώς μειώνουν τα κίνητρα για επενδύσεις στην αγορά κατοικίας, επηρεάζουν τις αποδόσεις των ακινήτων και ενισχύουν την αβεβαιότητα στην κτηματαγορά.
Η προσιτή στέγη αποτελεί δικαίωμα και πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα της πολιτείας. Γι’ αυτό χρειάζονται πολιτικές που παράγουν αποτέλεσμα και αυξάνουν την προσφορά κατοικιών, όχι εύκολες προσεγγίσεις που μπορεί να ακούγονται ελκυστικές, αλλά στην πράξη οδηγούν σε ακόμη λιγότερες διαθέσιμες κατοικίες.
Το στεγαστικό δεν προσφέρεται για πειραματισμούς ούτε για λαϊκίστικες συνταγές. Απαιτεί σοβαρότητα, υπευθυνότητα και πολιτικές που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στη ρίζα του, ώστε κάθε νέος άνθρωπος να μπορεί να διεκδικήσει με αξιοπρέπεια το δικαίωμα στη στέγη.
Λευκωσία, 14 Ιουλίου 2026
*Ο Πόλυς Κουρουσίδης είναι Υπεύθυνος Χαρτοφυλακίου Εσωτερικών του Συμβουλίου Παρακολούθησης Κυβερνητικού Έργου και Ειδικός Σύμβουλος για Στεγαστική Πολιτική
