Ομιλία Προέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Αβέρωφ Νεοφύτου στην ειδική εκδήλωση προς τιμή του Δρ. Δημήτρη Πιερίδη
Δηλώσεις του Βουλευτή του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Νίκου Νουρή μετά από συνάντηση με τον Πρόεδρο του ΚΕΒΕ κ. Πηλείδη και τον Πρόεδρο του Τουρκοκυπριακού Εμπορικού Επιμελητηρίου κ. Τoros, παρουσία του Προέδρου του ΔΗΣΥ στα κεντρικά γραφεία του κόμματος.
Ομιλία Προέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Αβέρωφ Νεοφύτου στο μνημόσυνο των ηρώων Μιχαλάκη και Ανδρέα Μακρίδη και του τέως Βουλευτή Νίκου Μακρίδη
Δήλωση του Βουλευτή του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Δημήτρη Δημητρίου για το λιμάνι Λεμεσού
Γραπτή Ανακοίνωση της Αντιπροέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού…
Γραπτή δήλωση της Αντιπροέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού κας…
Δελτίο Τύπου Δημοκρατικού Συναγερμού
Επικήδειος Λόγος Προέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Αβέρωφ Νεοφύτου στην κηδεία του Αντώνη Καρρά
Ανακοίνωση Δημοκρατικού Συναγερμού
Δελτίο Τύπου Δημοκρατικού Συναγερμού

Flickr Feed

Τρι, 21 Φεβ 2017

Ομιλία Προέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Αβέρωφ Νεοφύτου στην ειδική εκδήλωση προς τιμή του Δρ. Δημήτρη Πιερίδη

«Βραβείο Πολιτιστικής Προσφοράς Αδαμάντιου Διαμαντή – Απονομή στον Δρ. Δημήτρη Περίδη»

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017, Θέατρο Θ.Ο.Κ., 6.30 πμ

Εξοχότατε κύριε Πρόεδρε της Κυπριακής Δημοκρατίας, Πρόεδρέ μας, 
Αγαπητέ Δημητράκη Πιερίδη, 
Εκλεκτοί και έντιμοι προσκεκλημένοι,
Φίλες και Φίλοι,

Απόψε είναι μια ξεχωριστή βραδιά για μας. Τιμούμε έναν άνθρωπο που η δράση, η αφοσίωση και η προσωπικότητά του αξίζει κάθε τιμή, αλλά και διότι τιμούμε ταυτόχρονα έναν πολύ καλό φίλο μας.

Τον Δημητράκη Πιερίδη, μια προσωπικότητα με τόσο ξεχωριστή δράση και εμβέλεια στα πολιτιστικά πράγματα, που ξεπερνά τα στενά όρια της Κύπρου. Ένα άνθρωπο που βρέθηκε για δεκαετίες στην πρώτη γραμμή της φροντίδας και της επιμέλειας για την πολιτιστική κληρονομιά μας, με τόσο μεγάλη προσφορά, αλλά και με ξεχωριστή αγάπη για την καλλιτεχνική δημιουργία.

Ταυτόχρονα τιμούμε όμως και ένα άνθρωπο με ευαισθησία για τα κοινά. Ένα άνθρωπο που γνοιάζεται για τις υποθέσεις μιας πατρίδας, την οποία αγαπά ειλικρινά. Ένα άνθρωπο που όχι μόνο βοήθησε πάντα και όσο μπορούσε τις αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας, στον δικό του τομέα, αλλά και που βρέθηκε και δίπλα στην παράταξή μας ιδιαίτερα. Γι’ αυτό και η αναγνώριση και οι ευχαριστίες μας είναι εις διπλούν. Τον ευχαριστούμε και ως Κύπριοι, αλλά και ως Συναγερμικοί.

Φίλες και Φίλοι,

Θεωρώ την απόφαση του Ινστιτούτου Πολιτισμού ως επιλογή πρώτης τάξης. Συνδυάζει την καθιέρωση αυτής της νέας τιμητικής διάκρισης, που θα είναι το Βραβείο Πολιτιστικής Προσφοράς Αδαμάντιου Διαμαντή, με την απονομή τιμής και την αναγνώριση που οφείλουμε στον δόκτορα Δημήτρη Πιερίδη.

Το Ινστιτούτο έχει από χρόνια τιμητικές βραβεύσεις. Μέχρι τώρα απευθύνονταν κυρίως σε ανθρώπους των γραμμάτων. Ορθά προσθέτει τώρα και αυτή τη γενικότερη τιμητική διάκριση, για ανθρώπους που ξεχωρίζουν με τη συνολική πολιτιστική προσφορά τους. Είναι ακριβώς η περίπτωση του τιμώμενου απόψε δόκτορος Δημήτρη Πιερίδη. Που συμπεριλαμβάνει ευρύτερα αρχαιολογική κληρονομιά, εικαστικές τέχνες, Ιστορία της τέχνης, εθνογραφία, φυσική ιστορία και οικολογική συνείδηση.

Αλλά και εγώ προσωπικά ένοιωσα την ανάγκη να υπογραμμίσουμε και να δηλώσουμε καθαρά ότι σήμερα τιμούμε τον Δημήτρη Πιερίδη, τόσο ως Ινστιτούτο Πολιτισμού, όσο και ως Δημοκρατικός Συναγερμός.

Διαβάζοντας το σκεπτικό της βράβευσης νοιώθει κανείς πραγματικά δέος. Δέος και ειλικρινέστατο θαυμασμό. Γιατί είναι τόσα πολλά αυτά που έχει κάνει και συνεχίζει να κάνει ο Δημήτρης Πιερίδης. Είναι τόσα πολλά και είναι και τόσο σημαντικά.

Έχουμε απόψε άλλες εξειδικευμένες ομιλίες και αναφορές. Εγώ με ταπεινότητα, αναλογιζόμενος όλη αυτή τη δράση, θα συμπεράνω ότι η Κύπρος οφείλει στον Δημήτρη Πιερίδη, αγαπητέ Πρόεδρε της Δημοκρατίας. Και η Ελλάδα οφείλει. Στο μέτρο των δικών μας δυνατοτήτων και με συνείδηση της ευθύνης που έχει η παράταξή μας, έπρεπε να του το πούμε και να το πούμε για να ακουστεί σε όλους.

Φίλες και Φίλοι,

Τιμούμε τον Δημήτρη Πιερίδη για όλα αυτά που έκανε για τον πολιτισμό μας, με τα αρχαιολογικά μουσεία σε Λάρνακα και Αθήνα. Είναι τεράστια η συμβολή του στην ανάδειξη ιδιαίτερα της εικαστικής δημιουργίας. Τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα.

Νομίζω ότι αυτή η αγάπη του για την τέχνη φάνηκε από τα πρώτα στάδια της ζωής του. Τότε, στα πρώτα εκείνα χρόνια της κυπριακής ανεξαρτησίας, όταν εκδηλώθηκε ένας δημιουργικός πυρετός στον τόπο μας. Συνεργάστηκε και ενεπλάκη και ο ίδιος ενεργά με την καλλιτεχνική δημιουργία, στο τραγούδι, που ποτέ δεν έκρυψε πόσο αγαπά.

Πρέπει να εκτιμηθεί όμως ξεχωριστά και η πρωτοποριακή συμβολή του για να δημιουργηθούν θεσμοί, όπως είναι το Δημοτικό Κέντρο Τεχνών στη Λευκωσία, αλλά και το Σπίτι της Κύπρου στην Αθήνα. Αλλά και οι πρωτοβουλίες του για να δώσουμε συνείδηση στον σημερινό άνθρωπο για το ιδιαίτερο νησιωτικό οικολογικό περιβάλλον μας, με το Μουσείο Θαλάσσιας Ζωής. Και για να γνωρίζουμε και να αναδείξουμε τις ρίζες της φυσικής μας ιστορίας, με το Παλαιοντολογικό Μουσείο, που δείχνουν μιαν άλλη διάσταση.

Αγάπη για τον τόπο και μια έγνοια για να έχει ο άνθρωπος συνείδηση εκείνων που τον δένουν με αυτό τον τόπο.

Αυτά τα δυο μουσεία που ο Δημήτρης Πιερίδης έστησε μαζί με τον Γιώργο Τορναρίτη λειτουργούν ήδη και ως ιδρύματα εκπαίδευσης και εξοικείωσης για εκατοντάδες παιδιά και νέους. Τέτοιες πράξεις πρέπει να βρουν συνέχεια και προεκτάσεις.

Ο κατάλογος είναι ακόμα πιο μακρύς. Οι δραστηριότητες του Δημήτρη Πιερίδη, όλα αυτά τα χρόνια, με συνέπεια και συνέχεια, δείχνουν έναν άνθρωπο με αφοσίωση και με αποφασιστικότητα. Πρόκειται για αφοσίωση στην ιστορία και στη δημιουργικότητα, στη συνείδηση αυτού του λαού και αυτού του τόπου.

Φίλες και Φίλοι,

Νοιώθουμε όμως και ιδιαίτερα περήφανοι διότι ένας Κύπριος, όπως ο Δημήτρης Πιερίδης, έκανε τόσα πολλά και τόσο πρωτοποριακά πράγματα και στην Ελλάδα. Και όχι μόνο στον ευρύτερο ελληνικό χώρο, αλλά βγήκε ακόμα πιο έξω με παρέμβαση σε διεθνές επίπεδο. Προβάλλοντας σε μεγάλες προσωπικότητες από όλο τον κόσμο την υπόθεση του πολιτισμού μας και με αυτό τον τρόπο διαφωτίζοντας και για τα εθνικά μας δίκαια.

Όπως πολύ σοφά γράφει ο ίδιος στο βιβλίο του «Η Ζωή με Χιούμορ», «γι’ αυτό στράφηκα προς ένα άλλο τομέα, όπου για μια χώρα όπως η Κύπρος, με σοβαρό εθνικό πρόβλημα, η προάσπιση της πολιτιστικής ταυτότητας και η προβολή της Ιστορίας και του πολιτισμού της είναι, πιστεύω, έργο εξίσου σοβαρό και αναγκαίο. Τα πολιτιστικά μηνύματα πείθουν τους ξένους περισσότερο από τα πολιτικά».

Η αποψινή μας εκδήλωση, η συνολική προσπάθεια να θυμόμαστε, να εκτιμούμε και να τιμούμε τις ρίζες μας μέσα στην Ιστορία και τη δημιουργικότητα του λαού μας, είναι και μια απάντηση. Είναι απάντηση σε όσους νομίζουν ότι αξία έχουν τα συνθήματα και οι στιγμιαίες εξάρσεις.

Δεν είναι όμως αυτά που μας χρειάζονται. Χρειάζεται διάρκεια και ουσία. Ο πολιτισμός και η δημιουργία είναι αποτέλεσμα προσπάθειας και μόχθου. Και ο πολιτισμός μας είναι έκφραση δημιουργίας που δεν στρέφεται ενάντια σε κανέναν, αλλά αναδεικνύει τα ευγενή αισθήματα του λαού μας.

Έχοντας στραμμένη την προσοχή μας στις δύσκολες προσπάθειες του Προέδρου μας, στηρίζοντάς τον κάθε στιγμή, διατυπώνουμε ξεκάθαρα και τη βούλησή μας για μια βιώσιμη συμφωνία που θα σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις Ευρωπαϊκές αρχές και θα είναι αποδεκτή από τους πολίτες.

Γιατί έχουμε βαθειά συνείδηση, στην οποία μας βοηθά πολύ και η προσφορά ενός ανθρώπου όπως ο Δημήτρης Πιερίδης, ότι πρέπει στον σύγχρονο κόσμο να κατοχυρώσουμε αυτή την τεράστια πολιτιστική κληρονομιά μέσα σε ένα κοινό κράτος ειρηνικής συμβίωσης. Διαφορετικά θα κινδυνεύουν και ο τόπος και αυτή η κληρονομιά μας, αλλά μπορεί ακόμα και η δυνατότητα του λαού μας να παράγει πολιτισμό, μέσα από την ανεξέλεγκτη κατάσταση που είναι η παράνομη κατοχή και η διαίρεση της χώρας. Γιατί αυτή την ώρα σε ανεξέλεγκτη κατάσταση βρίσκονται τα αρχαιολογικά και ιστορικά μνημεία μας στα κατεχόμενα. Σε ανεξέλεγκτη κατάσταση τα τοπωνύμια μας. Γιατί μέσα στην μακραίωνη ιστορία του, είναι η πρώτη ίσως φορά που αυτός ο τόπος γνωρίζει έναν απόλυτο γεωγραφικό διαμελισμό.

Φίλες και Φίλοι,

Θεωρούμε ότι η μεγάλη εθνική προσπάθεια που κάνει μέσα από τόσες δυσκολίες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για μια βιώσιμη λύση στο Κυπριακό είναι και υπόθεση του πολιτισμού αυτού του τόπου. Αυτό το χρέος μας το θυμίζει με έναν διαφορετικό τρόπο η τεράστια προσφορά του πολύ καλού μας φίλου Δημήτρη Πιερίδη.

Αγαπητέ Δημητράκη,

Δέξου απόψε αυτή την ταπεινή αναγνώριση της ευγνωμοσύνης μας για τα όσα έχεις κάνει για όλους εμάς και για τον τόπο μας. Δέξου επίσης και την ευχή μας να είσαι πολύχρονος και να συνεχίσεις να μας κάνεις υπερήφανους.

Σας ευχαριστώ.

 

Τρι, 21 Φεβ 2017

Δηλώσεις του Βουλευτή του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Νίκου Νουρή μετά από συνάντηση με τον Πρόεδρο του ΚΕΒΕ κ. Πηλείδη και τον Πρόεδρο του Τουρκοκυπριακού Εμπορικού Επιμελητηρίου κ. Τoros, παρουσία του Προέδρου του ΔΗΣΥ στα κεντρικά γραφεία του κόμματος.

Ο πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού είχε σήμερα συνάντηση με αντιπροσωπεία του ΚΕΒΕ, συνοδευόμενοι από τον αντίστοιχο πρόεδρο του Τουρκοκυπριακού Βιομηχανικού Επιμελητηρίου.

Ήταν μια πολύ χρήσιμη συνάντηση. Είχαμε την ευκαιρία να ανταλλάξουμε απόψεις για θέματα οικονομίας που ενδιαφέρουν τις δύο κοινότητες. Βεβαιότατα συζητήθηκαν εκτενώς τα θέματα της οικονομίας που ενδιαφέρουν τον επιχειρηματικό κόσμο, τόσο προ, όσο και μετά την πιθανότητα – περίπτωση λύσης του κυπριακού προβλήματος. Βεβαιότατα, έγινε και ανασκόπηση των τρεχουσών εξελίξεων σχετικά με τις διαπραγματεύσεις στο κυπριακό.

Εκφράστηκε η αγωνία, αλλά και η επιθυμία των εκπροσώπων του τουρκοκυπριακού βιομηχανικού επιμελητηρίου, να συνδράμουν και οι ίδιοι με τις δικές τους δυνάμεις, στην προσπάθεια επανέναρξης του διαλόγου, αναγνωρίζοντας ότι μόνο μέσω του διαλόγου μπορεί να επιτευχθεί μια βιώσιμη λύση του εθνικού προβλήματος, προς όφελος των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ερώτηση: Πως θα συνδράμουν;

Είναι γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια ανεπτυγμένη σχέση στο επιχειρηματικό επίπεδο, στα θέματα οικονομίας μεταξύ του Τουρκοκυπριακού Επιμελητηρίου με το ομόλογο ΚΕΒΕ.

Ο καθένας λοιπόν εφ ω ετάχθη. Ο καθένας από το δικό του μετερίζι, μπορεί ακριβώς, στα θέματα οικοδόμησης αμοιβαίας  εμπιστοσύνης να παίξει τον δικό του ρόλο.

Είναι καλά γνωστό ότι ο τουρκοκυπριακός επιχειρηματικός κόσμος στην τουρκοκυπριακή πλευρά, έχει άμεση σχέση με τον κ. Ακκιντζή και οι απόψεις τις οποίες απηχούν από τους τουρκοκύπριους επιχειρηματίες, μεταφέρονται προς τον κ. Ακκιντζή. Ως εκ τούτου, αυτά τα οποία έχουν συζητηθεί, προφανώς αποτελούν μια φωνή η οποία θα μεταφερθεί στον κ. Ακκιντζή.

Κυρ, 19 Φεβ 2017

Ομιλία Προέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Αβέρωφ Νεοφύτου στο μνημόσυνο των ηρώων Μιχαλάκη και Ανδρέα Μακρίδη και του τέως Βουλευτή Νίκου Μακρίδη

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017, Ι.Ν. Αγ. Στυλιανού, Λινόπετρα, Λεμεσός

Φίλες και φίλοι,

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

Συνείδηση εθνικής ευθύνης και συναίσθηση ιστορικού χρέους μας οδηγούν και φέτος εδώ. Για την απότιση του οφειλόμενου φόρου τιμής στη μνήμη των αδελφών ηρώων Μιχαλάκη και Ανδρέα Μακρίδη, αλλά και του ανθρώπου εκείνου που η μοίρα του έλαχε να δώσει τα δύο από τα βλαστάρια του θυσία στον αγώνα για τη λευτεριά της Κύπρου μας. Του Νίκου Μακρίδη. Ενός ανεπανάληπτου ανθρώπου, ακούραστου αγωνιστή και αγνού πατριώτη.

Όσο περνά ο καιρός γίνεται δυσκολότερο να μιλά κανείς για ήρωες και να περιγράφει τη θυσία τους. Από την άλλη όμως, έχουμε υποχρέωση να τιμάμε τους ανθρώπους που αψήφησαν το θάνατο, που δεν λογάριασαν την ίδια τους τη ζωή και κατάφεραν να κερδίσουν μια θέση στο πάνθεο των ηρώων και να περάσουν για πάντα στην αθανασία. Έχουμε ανάγκη την αρετή, τα ιδανικά τους και το μήνυμα της θυσίας τους. Της συναίσθησης της εθνικής ευθύνης που τους διέκρινε.

Οι Μιχαλάκης και Ανδρέας Μακρίδης που με αίσθημα ευγνωμοσύνης τιμούμε σήμερα, υψώθηκαν λαμπροί διαλαλητές της ελευθερίας και πρόβαλαν ιδεώδη πρότυπα Ελληνικού ηρωισμού.

Αποτελούν με την ηρωική θυσία τους, λαμπρό παράδειγμα πίστης και αφοσίωσης στην πατρίδα και το έθνος.

Αγαπητοί μου,

Ο Μιχαλάκης γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου 1946 στο Λευκόνοικο. Έζησε τα παιδικά του χρόνια σε περιβάλλον διακρινόμενο από την αγάπη προς την πατρίδα και το έθνος, έχοντας τα ίδια ερεθίσματα με τον αείμνηστο αγωνιστή πατέρα του Νίκου Μακρίδη.

Όταν άρχισε ο μεγάλος αγώνας για την ελευθερία της Κύπρου, ο Μιχαλάκης Μακρίδης μεγαλωμένος και γαλουχημένος με τα ύψιστα ιδανικά της ελευθερίας και της ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα, σε ηλικία μόλις 12 χρόνων γίνεται μέλος της Άλκιμου Νεολαίας. Ως αποτέλεσμα του πάθους, της παλικαριάς και της πίστης του ενσυνείδητού νέου, αναλαμβάνει σύντομα την αρχηγία της μεγαλύτερης ομάδας νέων της Ε.Ο.Κ.Α.

Το 1963, όταν η πατρίδα μας βρισκόταν μπροστά σε νέους κινδύνους και απειλές, ο Μιχαλάκης δεν μπορούσε να μείνει αμέτοχος. Αφήνει και πάλι τα θρανία για να βρεθεί στην πρώτη γραμμή των εθνικών ιδεωδών και της ελευθερίας του τόπου. Λαμβάνει ενεργό μέρος στις μάχες της Λευκωσίας και αργότερα της Αμμοχώστου.

Η Μεσαορία, έμελλε να ήταν το τελευταίο μετερίζι του. Στις 18 του Φλεβάρη του 1964, η ζωή του ήρωα έφτασε στο τέλος της και το φθαρτό σώμα του παραδόθηκε στη γη. Όμως, η ψυχή του και το πνεύμα της θυσίας του ανέβηκαν στους ουρανούς. Για να φωτίζουν από ψηλά το δρόμο μας, να μας εμπνέουν και να μας καθοδηγούν.

Όταν το 1974, η Κύπρος μας δεχόταν την επέλαση του Αττίλα, η οικογένεια του αγωνιστή Νίκου Μακρίδη δοκιμάστηκε ξανά με τον ίδιο σκληρό τρόπο.

Αυτή τη φορά, η μοίρα της έλαχε να δώσει σπονδή στο βωμό της Κυπριακής Ελευθερίας το μικρότερο γιο της, τον Ανδρέα. Ο Ανδρέας είχε γεννηθεί στις 21 Φεβρουαρίου 1955. Ο θάνατος του αδελφού του Μιχαλάκη, οι επιλογές του αείμνηστου πατέρα του Νίκου Μακρίδη, αλλά και η ηρωική ατμόσφαιρα του Λευκονοίκου, του προσέδωσαν μια ατσαλένια προσωπικότητα, ένα απαράμιλλο ήθος, μια στέρεα βάση αξιών. Έταξε τον εαυτό του, όπως και όλη του η οικογένεια, στον αγώνα για τη λευτεριά της Κύπρου μας.

Άτρωτος και τολμηρός, ήταν από μικρός έτοιμος να θυσιαστεί. Η μοίρα έμελλε αυτό να γίνει μια ηρωική πραγματικότητα. 

Το έκτο αγόρι της οικογένειας Μακρίδη, υπηρετώντας τότε τη στρατιωτική του θητεία με το βαθμό του λοχία, πολέμησε στην πρώτη γραμμή στις σκληρές μάχες Δικώμου Κουτσοβέντη. Τραυματίστηκε βαριά στο πεδίο της τιμής και του χρέους. Απλός και ανώνυμος, όπως τόσοι και τόσοι άλλοι ήρωες μας, χάθηκε μέσα στη λαίλαπα της Τουρκικής εισβολής. Χάθηκε, χωρίς να του αποδοθούν οι τιμές που αρμόζουν στους ήρωες μας, χωρίς να τον φιλήσουν για στερνή φορά οι γονείς και τα αδέλφια του. Τράβηξε το δρόμο για την αθανασία, για να συναντήσει εκεί τα ηρωικά πρότυπα των παιδικών του χρόνων. Να καταλάβει επάξια μια θέση στο πάνθεο των ηρώων, δίπλα ακριβώς από τον αδελφό του.

Με ευγνωμοσύνη και σεβασμό, μνημονεύουμε σήμερα και τον αείμνηστο Νίκο Μακρίδη. Η άσβεστη αγωνιστική του δράση, από τα πρώτα χρόνια της ζωής του κατά τα Οκτωβριανά, τα χρόνια του απελευθερωτικού αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α, αλλά και κατά τις διακοινοτικές ταραχές, δικαιολογημένα τον κατέταξαν ανάμεσα στους αγωνιστές της Κυπριακής Ελευθερίας.

Μια δράση, που με το πέρασμα του χρόνου μετατρεπόταν αυξανομένη σε πολύμορφη ανιδιοτελή κοινωνική προσφορά, έχοντας στο επίκεντρό της τον συνάνθρωπο του.

Ο Νίκος Μακρίδης, λειτούργησε σε όλη τη ζωή του θέτοντας τον εαυτό του σε δεύτερη μοίρα. Οι δυσκολίες της ζωής του, τα αναπάντεχα δυσάρεστα, τα άσχημα παιχνίδια της μοίρας, δεν τον λύγισαν. Αντίθετα, ενίσχυσαν την αγέρωχη αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια, το ηρωικό φρόνιμα και τη γνήσια και πηγαία ανθρωπιά του.

Ανυποχώρητος υπερασπιστής των δικαίων της Κύπρου και του λαού της μέσα και έξω από τη Βουλή.

Είμαι βέβαιος, ότι ακόμα και σήμερα εκεί που βρίσκεται, ο Νίκος Μακρίδης με τον φίλο του Γλαύκο Κληρίδη, θα έχουν την έγνοια μας. Θα συζητούν και θα αγωνιούν για το πως εμείς, τα φυσικά αλλά και πνευματικά παιδιά τους, διαμορφώνουμε την πορεία της πολύπαθης Κύπρου μας.

Φίλες και φίλοι,

Η πρόσφατη «Διάσκεψη για την Κύπρο» στη Γενεύη ήταν ένα πολύ σημαντικό και ιστορικό βήμα προς το στόχο μας, που ήταν και παραμένει, η επίτευξη μιας συνολικής, μόνιμης και βιώσιμης λύσης του κυπριακού προβλήματος στη βάση των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, του διεθνές δικαίου και των Ευρωπαϊκών Αρχών.

Για πρώτη φορά συγκλήθηκε μια πολυμερής διάσκεψη για την Κύπρο, στην παρουσία της ΕΕ στο υψηλότερο επίπεδο, κατά την οποία Διάσκεψη η Τουρκία ενεπλάκη σε μια πρώτη συζήτηση με την Κυπριακή Δημοκρατία για τα ζωτικά θέματα της ασφάλειας και των εγγυήσεων. Η συζήτηση στη Διάσκεψη αποτέλεσε ένα αποφασιστικό βήμα για περαιτέρω συζητήσεις και διαπραγματεύσεις στο κεφάλαιο αυτό.

Αυτή η διαπραγματευτική προσπάθεια έχει αποφέρει θετικά αποτελέσματα, με αξιοσημείωτη πρόοδο σε μια σειρά σημαντικών θεμάτων. Όμως, παρά την πρόοδο, παραμένει σημαντική απόσταση μεταξύ των δυο πλευρών σε ζωτικής σημασίας πτυχές αυτών των κεφαλαίων.

Τα κεφάλαια του Εδαφικού και της Ασφάλειας και των Εγγυήσεων, που είναι τα πιο κρίσιμα και ευαίσθητα κεφάλαια, βρίσκονται στο επίκεντρο των εναπομεινάντων προκλήσεων των διαπραγματεύσεων. Από την έκβαση σε αυτά τα κεφάλαια θα διαφανεί και κατά πόσο μπορεί στην πραγματικότητα να επιτευχθεί μια λύση.

Η κατάθεση χαρτών και από τις δύο πλευρές, αμέσως πριν από τη Διάσκεψη για την Κύπρο, είναι μια θετική εξέλιξη και ένα σημαντικό βήμα, παρά τη σημαντική απόσταση που χωρίζει τις δύο πλευρές.

Η αξίωση της Τουρκίας για παραμονή των εγγυητικών της δικαιωμάτων επί της Κύπρου και στη μόνιμη παρουσία στρατευμάτων σε ευρωπαϊκό έδαφος είναι εντελώς απαράδεκτη. Αξίωση για εγγυήσεις τρίτου κράτους σε ένα κράτος μέλος της ΕΕ, είναι απλά αδιανόητη και αντίθετη με τις βασικές αρχές της ΕΕ. Ένα βιώσιμο, λειτουργικό και σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος δεν έχει ανάγκη από εγγυήσεις από ένα τρίτο κράτος. Η καλύτερη εγγύηση για την ασφάλεια, είναι όταν ένα κράτος είναι λειτουργικό.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπέβαλε ολοκληρωμένη πρόταση για το θέμα της Ασφάλειας και των Εγγυήσεων, η οποία καλύπτει τις εύλογες ανησυχίες και τις ευαισθησίες και των δύο πλευρών.

Η ανεξαρτησία και η εδαφική ακεραιότητα είναι πλήρως διασφαλισμένη μέσα από το διεθνές δίκαιο και το κεκτημένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια λύση που θα βασίζεται στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, στις αρχές και αξίες στις οποίες εδράζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι προς το συμφέρον όλων των Κυπρίων. Όπως δήλωσε δημοσίως και η Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ κα Federica Mogherini, η ιδιότητα του μέλους της ΕΕ αποτελεί και την καλύτερη εγγύηση για οποιοδήποτε κράτος μέλος.

Η Τουρκία παραμένει ο κρίκος που υπολείπεται στην αλυσίδα. Είναι απαραίτητο να έχουμε έμπρακτες κινήσεις από την Τουρκία που θα συμβάλουν στην επίλυση του κυπριακού προβλήματος.

Τα βασικά συστατικά μιας βιώσιμης και μόνιμης λύσης περιλαμβάνουν τη διασφάλιση της εφαρμογής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών και βασικών ελευθεριών για όλους τους πολίτες. Δηλαδή, την ελευθερία διακίνησης, το δικαίωμα απόκτησης περιουσίας και το δικαίωμα εγκατάστασης οπουδήποτε στην Κύπρο.

Η απαίτηση της Τουρκίας για παραχώρηση των τεσσάρων βασικών ελευθεριών της Ε.Ε. στους Τούρκους πολίτες ως μέρος της Λύσης και ανεξάρτητα από το ενταξιακό καθεστώς της Τουρκίας, είναι νομικά και πρακτικά αδιανόητη. Είναι, βασικά, μια προσπάθεια να παρακαμφθούν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας.

Φίλες και Φίλοι,

Η θέληση μας για επίτευξη μια συνολικής, βιώσιμης και λειτουργικής Λύσης στο κυπριακό πρόβλημα, βασισμένης σε μια δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία, όχι μόνο παραμένει ακέραια, αλλά είναι ισχυρότερη από ποτέ. Έχουμε καλύψει πολύ μεγάλη απόσταση προς την κατεύθυνση της Λύσης για να πετάξουμε αυτή την προσπάθεια.

Και θέλω να είμαι πολύ ξεκάθαρος στο εξής: Το να χρησιμοποιείται από την άλλη πλευρά  η απλή ενημερωτική αναφορά στο ιστορικό γεγονός του δημοψηφίσματος ως δικαιολογία, έστω και αν αναγνωρίζουμε ότι ήταν άκαιρη, είτε για να δημιουργηθεί αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις, είτε για να χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι για την παραμονή του αναχρονιστικού συστήματος των εγγυήσεων του 1960, όχι μόνο αποτελεί υπερβολική αντίδραση, αλλά δίνει την εντύπωση ότι κάποιοι επιχειρούν να βρούνε τρόπο διαφυγής από τις διαπραγματεύσεις.

Και αυτό ανεξαρτήτως από το αν εμείς πιστεύουμε ότι δεν είναι δουλειά της βουλής να καθορίζει τις σχολικές ιστορικές αναφορές. Δουλειά μας εμάς είναι να διατηρούμε ζωντανή την ιστορία μας καθημερινά, όπως κάνουμε και εδώ σήμερα, όπως δεν σταματήσαμε να κάνουμε ποτέ. Και ήδη ο Δημοκρατικός Συναγερμός έχει καταθέσει πρόταση νόμου που να μεταφέρει την αρμοδιότητα αυτή στο Υπουργείο Παιδείας.

Ούτε και θεωρούμε εμείς ότι η ιστορική μνήμη είναι εμπόδιο στην λύση του Κυπριακού. Αντιθέτως μια βιώσιμη λύση του Κυπριακού μπορεί μόνο να στηριχθεί στον αλληλοσεβασμό. Και για να σεβαστούμε τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας, είναι προϋπόθεση να σεβόμαστε τους εαυτούς μας.

Φτάνει ο σεβασμός στην ιστορία μας, να αποτελεί γνήσια πηγαία και αληθινή ανάγκη και όχι μικροπολιτική σκοπιμότητα.

Θέλω να απευθυνθώ όμως και στον κ. Ακκιντζί. Διότι εάν η κοινή μας θέληση να φτάσουμε σε μια Λύση υπάρχει και παραμένει αναλλοίωτη, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, τότε δεν μπορούμε να τη θέτουμε σε κίνδυνο με φτηνές δικαιολογίες που δεν περιέχουν, ούτε βάση, αλλά ούτε και ουσιαστικό περιεχόμενο.

Αγαπητοί μου,

Το συμφέρον της πατρίδας είναι που έβαζαν πρώτο οι ήρωες μας. Και σήμερα, την ημέρα αυτή που η ιστορική μνήμη και η συναίσθηση του Εθνικού καθήκοντος αναγεννιούνται και αναβαπτίζονται, οφείλουμε όλοι μας να αντιληφθούμε τις ευθύνες μας απέναντι στην ιστορία.

Ο Νίκος Μακρίδης ουδέποτε μετέθεσε τις δικές του ευθύνες αλλού. Ακόμη και αν δέχτηκε το αδυσώπητο κτυπήματα να χάνει δύο από τα παιδιά του. Ο Μιχαλάκης και ο Ανδρέας ουδέποτε έκαναν πίσω μπροστά στην Εθνική πρόκληση. Και όταν χρειάστηκε, υπέστησαν και τον θάνατο, προκειμένου να είναι συνεπής απέναντι στην Εθνική ευθύνη που πρέπει να διακρίνει τον καθένα μας.

Έδειξαν σ’ εμάς τους μεταγενέστερους, το πόσο βαρύ πρέπει να νοιώθουμε το χρέος και την ευθύνη απέναντι στην πατρίδα μας. Και το πόσο πρέπει να παραμερίζουμε τους εγωισμούς και τις μικρότητες, για να μπορούμε να εκτελούμε το πραγματικό καθήκον μας.

Διότι η εθνική ευθύνη δεν πρέπει να μας χαρακτηρίζει μόνο σε περιόδους όπου καλούμαστε στα όπλα. Η ευθύνη απέναντι στην πατρίδα και το έθνος είναι ακόμα πιο επιβεβλημένη σε ειρηνικές περιόδους, όπως διανύουμε τώρα. Ιδιαίτερα δε, όταν η ειρήνη που ζούμε είναι επίπλαστη και μπορεί ανά πάσα στιγμή να μεταβληθεί.

Και σήμερα που μέσα από τον διάλογο αγωνιζόμαστε να πετύχουμε την πραγματική απαλλαγή του τόπου μας από ξένα στρατεύματα και τις εγγυήσεις του 1960, σήμερα που αγωνιζόμαστε να πετύχουμε την εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου σε ολόκληρη την επικράτεια της πατρίδας μας, η εθνική ευθύνη πρέπει να μεταφράζεται πρώτα και κύρια σε ενότητα και ομοψυχία.

Τώρα είναι η ώρα που οφείλουμε όλοι να στηρίξουμε την μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, για να συνεχίσουν οι διαπραγματεύσεις και να βρεθεί επιτέλους λύση στο κυπριακό πρόβλημα.

Δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για το αποτέλεσμα. Οι προθέσεις της Τουρκίας δεν έχουν ακόμη αποκαλυφθεί. Μπορούμε όμως να είμαστε απόλυτα βέβαιοι για τη δική μας θέληση και αποφασιστικότητα. Ότι θα κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να φτάσουμε στην ευλογημένη ώρα της επανένωσης του τόπου μας. Και αν δεν το πετύχουμε να είναι σε όλο τον κόσμο σαφές ότι την ευθύνη θα φέρει ακέραια η Τουρκία.

Ας είναι αιωνία η μνήμη τους...